Η τελευταία παράσταση του Γκουαρδιόλα

Η τελευταία παράσταση του Γκουαρδιόλα

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για τα σωστά και τα λάθη του Πεπ στον πρώτο ημιτελικό με την Ατλέτικο, και τη ρεβάνς του Μονάχου, που θα είναι η παρτίδα που γράφει τον επίλογο της θητείας του στη Μπάγερν.

Η Süddeutsche Zeitung βρήκε στην χθεσινή εικόνα του στο “Vicente Calderon” την όψη του loser, όπως έγραψε πολλές φορές στο σημερινό σχόλιο για την ήττα της Μπάγερν από την Ατλέτικο. Οι φανατικοί θαυμαστές του, αυτοί που ασπάζονται τυφλά τις ιδέες του, τις τακτικές του, τις προσεγγίσεις του στα παιχνίδια και τις προπονητικές επινοήσεις του είδαν στον χθεσινό Πεπ Γκουαρδιόλα την όψη του προβληματισμού που πήγαζε από τη διαπίστωση ότι το σχέδιο ήταν καλό, η ομάδα ήταν σωστά τακτοποιημένη στο τερέν αλλά παρ' όλα αυτά ξέχασε να μπει στο πνεύμα του παιχνιδιού μέχρι το 20'ο λεπτό με συνέπεια να δεχθεί ένα γκολ στο οποίο δεν κατάφερε να απαντήσει ποτέ.

Τα γερμανικά media κάνουν από το βράδυ της Τετάρτης αυτό που έμαθαν να κάνουν σχεδόν από τις πρώτες ημέρες του Πεπ στο Μόναχο: έριξαν το φως της ευθύνης πάνω του, όπως άλλωστε έχουν πάρα πολλές φορές ρίξει πάνω του το φως των ευσήμων για τις επιτυχίες της Μπάγερν επί των ημερών του. Οπως τις προηγούμενες φορές του στην ημιτελική φάση του Champions League με την Μπάγερν, ο Γκουρδιόλα πληρώνει το τίμημα για αυτό που είναι: ένας προπονητής που θέλησε να μετατρέψει την Μπάγερν σε ομάδα του προπονητή και όχι των αστέρων που βρίσκονται στην ενδεκάδα και το ρόστερ της.

Προτού καν αρχίσει το παιχνίδι ο Γκουαρδιόλα είχε γίνει πρωταγωνιστής στην κουβέντα λόγω της επιλογής του να κρατήσει τον Μίλερ – κυρίως αυτόν – και τον Ριμπερί στον πάγκο. Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν καν να περιμένει κανείς τη λήξη του ματς για να ακούσει από τον Καταλανό προπονητή την εξήγηση, το “ήθελα να προσθέσω έναν χαφ προκειμένου να λύσουμε το πρόβλημα που βάζει η Ατλέτικο με την πίεση που ασκεί πολύ ψηλά”, για να βρει λογική στην επιλογή του. Η επιλογή του προφανώς είχε λογική, και ήταν προϊόν μελέτης του τρόπου της Ατλέτικο απέναντι στην Μπαρτσελόνα σε LaLiga και Champions League. Εκεί την είχε πατήσει η Μπάρτσα, εκεί δεν ήθελε να την πατήσει ο Γκουαρδιόλα. Και τελικώς δεν την πάτησε εκεί, όσο και αν πήγε εκεί η επιφανειακή ψηφιακή κουβέντα που στήθηκε από τα media προτού καν λήξει το ματς.

Η πιο βασική εξήγηση για αυτό που της συνέβη της Μπάγερν δόθηκε από τον Μάνουελ Νόιερ και τον Τσάμπι Αλόνσο. “Στο πρώτο διάστημα του ματς δεν ήμασταν όσο γενναίοι και τσιτωμένοι απαιτούσε αυτός ο αγώνας απέναντι σε αυτή την ομάδα σε αυτό το γήπεδο”, είπε ο Νόιερ. “Δεν παίξαμε καλά στην αρχή”, είπε ο Αλόνσο. Η Μπάγερν είχε ετοιμάσει σωστά το ομαδικό της παιχνίδι, αλλά “ξέχασε” να προετοιμαστεί κατάλληλα ψυχικά και πνευματικά, ή, πιο σωστά, απέτυχε να το κάνει επειδή δεν είναι συνηθισμένη να το κάνει. Στην μέχρι σήμερα πορεία της στην Bundesliga δεν της έτυχε ποτέ απέναντι μια ομάδα που έπαιξε με το μαχαίρι στα δόντια και την πίεσε μέχρι τους στόπερ και τον Νόιερ βάζοντας σκληράδα στα μαρκαρίσματα και παίζοντας στο όριο της κάρτας. Και δεν της έτυχε αυτό της Μπάγερν ούτε στα προηγούμενα παιχνίδια της στο Champions League, με εξαίρεση δύο διαστήματα στα ματς με τη Γιουβέντους.

Ναι, προφανώς ο Γκουαρδιόλα και οι ποδοσφαιριστές του τα έβλεπαν όλα αυτά που έκανε η Ατλέτικο στους υπόλοιπους, αλλά τα έβλεπαν από την τηλεόραση. Αλλο να το βλέπεις και άλλο να το ζεις και να πρέπει να προσαρμοστείς από το πρώτο λεπτό σε αυτού του είδους το παιχνίδι και τον εκνευρισμό που σου προκαλεί. Της Μπάγερν της χρειάστηκαν ένα γκολ, που δέχθηκε, και πολλά παραπάνω μέτρα στο τερέν, τα οποία της έδωσε ο Ντιέγκο Σιμεόνε μετά το γκολ, για να βρει το νεύρο της, να παίξει καλύτερα από ποτέ στη σεζόν στον τομέα της μετάβασης από τη φάση της επίθεσης στη φάση της άμυνας και να κάνει ορθόδοξα το παιχνίδι της μεγάλης κατοχής, του 70%, που της έχει διδάξει ο προπονητής της.

Ο Γκουαρδιόλα την έκανε, και πάλι, τη δουλειά σωστά, τουλάχιστον όπως εκείνος αντιλαμβάνεται την αποστολή του προπονητή. “Η αποστολή του προπονητή είναι να βρίσκει σχέδιο και λύσεις προκειμένου να φτάνει η μπάλα στο επιθετικό 1/3 του τερέν, στην αντίπαλη περιοχή. Εκεί μιλούν η ποιότητα, η φόρμα, η βραδιά αυτού που εκτελεί, δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να το επηρεάσεις αυτό”, είχε πει ο Πεπ στον Τραϊανό Δέλλα σε μια συζήτησή τους για το σημερινό ποδόσφαιρο. Ε, αυτό χθες το κατάφερε ο Γκουαρδιόλα, αλλά το ή τα γκολ δεν ήρθαν στις τέσσερις – πέντε καθαρές ευκαιρίες που δημιούργησε η Μπάγερν. Για να φτάσει βεβαίως στο διάστημα της αποτελεσματικής και παραγωγικής κατοχής της μπάλας, ο Γκουαρδιόλα χρειάστηκε να αλλάξει και πρόσωπα και σχηματισμό. Αυτό όμως δεν κάνει πάντα, ή τουλάχιστον στην συντριπτική πλειονότητα των αγώνων του;

Αν κάποιος θα έπρεπε να εντοπίσει την κύρια ευθύνη του Πεπ στην χθεσινή ήττα, θα ξεκινούσε από την ανεπαρκή ψυχοπνευματική προετοιμασία, που πιθανώς να οφείλεται στην χαλάρωση του δεσμού ανάμεσα σε έναν προπονητή που φεύγει και τους ποδοσφαιριστές που θα μείνουν, και στην επιλογή του να επιμένει να χρησιμοποιεί τον Αλάμπα ως στόπερ. Οπως σε κάθε επιλογή, ένας προπονητής ζυγίζει αυτά που παίρνει και αυτά που χάνει όταν επιλέγει έναν ποδοσφαιριστή. Ο Γκουαρδιόλα πιστεύει ότι η δημιουργική προσφορά του Αυστριακού ζυγίζει περισσότερο από το βάρος της αδυναμίας του Αλάμπα να μαρκάρει αποτελεσματικά στην “ένας εναντίον ενός” φάση της άμυνας κάθε φορά που η μπάλα βρίσκεται στο έδαφος σε κατοχή του αντιπάλου. Η Μπάγερν το έχει πληρώσει, όπως άλλωστε και έχει κερδίσει από αυτή την επιλογή.

Ο Πεπ την έκανε χθες, κι ο Αλάμπα έδωσε την εσωτερική πλευρά του χώρου στον αριστεροπόδαρο Σαούλ, ως ο τελευταίος σε μια αλυσίδα παικτών που λάθεψαν για να επιτρέψουν το μεγαλειώδες γκολ του 22χρονου Ισπανού.

Κι έκανε παρόμοιο λάθος στη φάση του 76', όταν αντί να στείλει προς την εξωτερική πλευρά τον Τόρες του άφησε την εσωτερική πλευρά του χώρου ελεύθερη, βοηθώντας τον να φτάσει στην εκτέλεση που θα έφερνε το δεύτερο γκολ της Ατλέτικο.

Η συζήτηση στο ποδόσφαιρο είναι πάντοτε σχετική κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που το λατρεύουμε. Στη μεγάλη εικόνα όμως ο Γκουαρδιόλα δεν ήταν σε κακή βραδιά στο “Καλντερόν”. Ενδεχομένως στη ρεβάνς να επιβεβαιωθεί ένα εκ των μεγαλύτερων κλισέ – δογμάτων της προπονητικής, το “η μεγάλη ομάδα κάνει λάθος όταν αλλάζει τον τρόπο του παιχνιδιού της και το προσαρμόζει στον αντίπαλο”. Αυτό έμοιαζε να επιβεβαιώνεται και στο χθεσινό δεύτερο ημίχρονο. Ο Γκουαρδιόλα θαυμάζει το επίτευγμα του Σιμεόνε, κι ας είναι της ακριβώς αντίθετης φιλοσοφίας το ποδόσφαιρο που διακηρύττει ο “Τσόλο” συγκριτικά με το δικό του. Γι' αυτό και επέλεξε να προσεγγίσει το ματς με σεβασμό στις αρετές του αντιπάλου του και να κάνει την προσαρμογή των πολλών καλών χειριστών της μπάλας. Το ίδιο είχε κάνει και με την Μπενφίκα του Ρουί Βιτόρια, του οποίου τη δουλειά επίσης θαυμάζει και αναγνωρίζει ως πολύ αποτελεσματική. Ισως να είναι μια φάση που περνά ο Γκουαρδιόλα αυτή, και τον ωθεί σε μια – καινοτόμο για εκείνον – επιλογή να προσαρμόζεται στον αντίπαλο. Επειδή η ρεβάνς της ερχόμενης Τρίτης όμως είναι η τελευταία μεγάλη παράστασή του στην “Allianz Arena”, o Πεπ λογικά σε αυτή θα επιλέξει να “αναστηθεί” ή να “πεθάνει” με την δική του ομάδα και την δική του ιδέα για το ποδόσφαιρο. Η ρεβάνς έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, ως τελευταία παράσταση του Γκουαρδιόλα στο Μόναχο. Διότι, όπως έχει αναγκαστεί να αναγνωρίσει, ξέρει καλά ότι αν φύγει από την Μπάγερν δίχως μια παρουσία σε τελικό Champions League θα χρειαστεί να βάλει πολλές δεκάδες σελίδων στο επόμενο βιβλίο του προκειμένου να πείσει την πλατιά μάζα ότι το πέρασμά του από το Μόναχο είναι όσο επιτυχημένο το αντιλαμβάνεται εκείνος. Γι' αυτό και η λογική, και η ιστορία του Γκουαρδιόλα λέει ότι σε αυτό το ματς θα πάει για να “πεθάνει” επιτιθέμενος.