Τη βομβάρδισαν, αλλά δε λύγισε...

Τη βομβάρδισαν, αλλά δε λύγισε...

Από τον τίτλο στην Πόλη στον πόλεμο, στον ξεριζωμό, στις αποχωρήσεις αστεριών... Η Σαχτάρ δεν λύγισε, στάθηκε ξανά στα πόδια της κι από το... άδειο Λβιβ επιτίθεται ξανά!

Με άρωμα...Champions League οι αποψινές αναμετρήσεις του Europa και το βλέμμα στραμμένο στην Ουκρανία! Η Σαχτάρ φιλοξενεί τη Σεβίλλη και η κάτοχος της διοργανώσεις απειλείται! Θα σπάσει το τρελό σερί των τεσσέρων σερί προκρίσεων που έχουν οι Σεβιγιάνοι σε ημιτελική φάση;

 

Ο εμφύλιος στην Ουκρανία άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες, ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους κι αναζήτησαν σε άλλους τόπους μια καλύτερη τύχη! Χαμένες περιουσίες, πόνος και αβεβαιότητα για εκατομμύρια Ουκρανούς που βρέθηκαν στη μέση ενός αδίστακτου εμφυλίου. Οι συγκρούσεις δεν άφησαν ανεπηρέαστο και το ποδόσφαιρο και η Σαχτάρ πληγώθηκε...Ο πόλεμος στέρησε από τον σύλλογο το μεγαλύτερο περιουσιακό του στοιχείο, το Ντόνμπας Αρίνα. Το γήπεδο που έμεινε «όρθιο» 55 διαδοχικό ματς χωρίς ήττα, από τον Αύγουστο του 2009 μέχρι τον Απρίλη του 20011!

Η Αρίνα, το στολίδι της χώρας βίωσε τον πόλεμο στα σπλάχνα του, βομβαρδίστηκε δυο φορές και ο σύλλογος αναγκάστηκε σε εξορία! Χρειάστηκε να διανύσει 733 χιλιόμετρα για να βρει τη νέα στέγη της, το Λβιβ Αρίνα, έδρα... αφιλόξενη για τη Σαχτάρ. «Παίζουμε κάθε ματς εκτός έδρας, σε αντίθεση με την ανταγωνίστριά μας τη Ντιναμό Κιέβου. Δεν μπορούμε να την ανταγωνιστούμε επί ίσοις όροις... Χρειάστηκαν δυο χρόνια για να μπορέσουμε να βρούμε τα πατήματά μας, κι αυτό έγινε γιατί έχουμε έναν εξαιρετικό πρόεδρο, ο οποίος μας δίνει ό,τι χρειαζόμαστε, διαμονή σε καλά ξενοδοχεία, αεροπορικά εισιτήρια, έχουμε ένα καλό προπονητικό κέντρο, αλλά όπως και να το δει κανείς, το σπίτι μας είναι πολύ μακριά... » τονίζει ο εμβληματικός αρχηγός της Σαχτάρ, ο Ντάριο Σρνα!

 

Ποιος θα ξεχάσει την περιπέτεια του Μιρτσέα Λουτσέσκου, ο οποίος φέρεται να έχασε αρκετά εκατομμύρια, καθώς στα έντεκα χρόνια παρουσίας του επένδυσε πολλά στην περιοχή! Ωστόσο, ο Ρινάτ Αχμέτοφ στάθηκε στο πλευρό των παικτών, κατάφερε να βρει λύσεις με τους παγωμένους λογαριασμούς παικτών, βρήκε πόρους για να κρατήσει την ομάδα σε top επίπεδο και τα κατάφερε!

 

Το 2009 στην Κωνσταντινούπολη η Σαχτάρ επικρατούσε 2-1 στον τελικό του Europa League της Βέρντερ Βρέμης και κατακτούσε τον πρώτο ευρωπαϊκό της τίτλο! Η ομάδα του Ντόνετσκ είχε μόλις περάσει την είσοδο των μεγάλων ευρωπαϊκών club και το μέλλον άφηνε πολλές υποσχέσεις. Μια ισχυρή έδρας, ένας δυνατός πρόεδρος, ένας πανέξυπνος προπονητής και ένα ποιοτικό υλικό ήταν σύμμαχοι για μεγάλες επιτυχίες! . Η Σαχτάρ δεν λύγισε ούτε με τη φυγή του Φερναντίνιο, του Μικιταριάν, του Γουίλιαν, του Ντάγκλας Κόστα, του Τεϊσέιρα. Η φρίκη του πολέμου, η αβεβαιότητα, η ξενιτιά, αλλά και ο φόβος ανάγκασαν αρκετούς παίκτες να αποχωρήσουν, αλλά η ομάδα δε λύγισε. Σίγουρα δεν είναι ο σίφουνας του 2009, αλλά έχει διατηρήσει ένα υψηλό επίπεδο!

 

 

Υπάρχει ένα μεγάλο μυστικό, η επιθυμία, η δίψα, η αγάπη για μια ομάδα, για έναν τόπο και μπορεί ο Σρνα με τον Λουτσέσκου να μην είναι από την Ουκρανία, ωστόσο εκεί έζησαν τις μεγαλύτερες τους ποδοσφαιρικές στιγμές και όχι μόνο...«Είναι δύσκολο να μιλήσεις αγωνιστικά όταν υπάρχει τέτοιος πόνος και θλίψη! Αλλά, αν σταθούμε μόνο στο αγωνιστικό, ναι, έχουμε χάσει πολλά, παίκτες, χρήματα, αλλά περισσότερο τη στήριξη του κόσμου μας. Μόλις παίξω το πρώτο μου παιχνίδι στο Ντόνμπας Αρίνα με τη Σαχτάρ και τους φιλάθλους στις εξέδρες, τότε θα φύγω. Θα είναι το ματς της ζωής μου και θα αποχωρήσω...» είχε τονίσει ο Λουτσέσκου και ο αρχηγός της προσθέτει: «Προσεύχομαι κάθε μέρα για να γυρίσω στο σπίτι μου. Όλα τα πράγματα μου είναι ακόμα εκεί... Ο πόλεμος δεν μπορεί να διαρκέσει 20 χρόνια είναι ο δεύτερος πόλεμος που ζω στη ζωή μου. Και τι δεν θα έδινε να πάρουμε το Europa και να επιστρέψε στο Ντόνετσκ να πανηγυρίσω!!!»