Μαχρέζ: Ο άνθρωπος που όλοι αμφισβητούσαν

Διαβάστε αποκλειστικά στο FFT του Gazzetta την ιστορία του κορυφαίου παίκτης της Premier League, Ριγιάντ Μαχρέζ, όπως τη διηγείται ο ίδιος.

Τα δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια του αδύνατου 18χρονου μετά τα λόγια του προπονητή του. Ο νεαρός Ριγιάντ δεν το περίμενε αυτό. Οντας εκαντοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του, είδε τα όνειρά του να καταστρέφονται. Το 2009 η Quimper, ομάδα της τέταρτης κατηγορίας της Γαλλίας, αποφάσισε ότι ο εξτρέμ -που 7 χρόνια αργότερα έγινε ο κορυφαίος παίκτης της Premier League- δεν ήταν αρκετά καλός ώστε να υπογράψει συμβόλαιο. Τουλάχιστον έτσι φαινόταν.

Ο τεχνικός, Ρονάν Σαλόν, πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής είχε ξεχωρίσει τον Μαχρέζ ανάμεσα σε 20 παίκτες σε ένα trial τον Ιούλιο και πάλευε να πείσει τη διοίκηση ότι αυτός ο αδύνατος εξτρέμ αξίζει συμβόλαιο που θα του αποφέρει 750 ευρώ τον μήνα. Υστερα από δοκιμή 2 μηνών, υπέκυψαν στις πιέσεις του προπονητή και ο Μαχρέζ έγινε ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που απέκτησε η Quimper από εκείνο το trial. Ο Αλγερινός διεθνής θυμάται με χαμόγελο εκείνη την περίοδο. «Μου είπαν 'δεν μπορούμε να σε πάρουμε επειδή πρέπει να σου δώσουμε ένα μεγάλο συμβόλαιο και δεν ξέρουμε αν το αξίζεις'. Τότε ήμουν σε αυτούς για έναν μήνα, δεν ήξερα πως μπορούν να το λένε αυτό. Στην αρχή, δεν είπα τίποτα. Είχα συνηθίσει να παίζω με την ομάδα. Ελεγαν ότι θέλουν να με κρατήσουν αλλά ήθελαν να δουν αν συμφωνεί το αφεντικό. Τελικά συμφώνησε».

Ετσι ο Μαχρέζ έγινε παίκτης της Quimper μαζί με τον Ματίας Πογκμπά, αδερφό του σταρ της Γιουβέντους, Πολ, με τον οποίο ο Αλγερινός μοιραζόταν το δωμάτιο στο γαλλικό κλαμπ. Αρχικά τον έστειλαν να παίξει στη δεύτερη ομάδα η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα της 7ης κατηγορίας. Αυτό έδειχνε ότι παρά την απόκτησή του δεν είχαν πειστεί εντελώς. «Ηταν κάποιος που έμαθε ποδόσφαιρο στους δρόμους της γειτονιάς του» λέει ο πρώην προπονητής του, Μισέλ Πελέν. «Αυτό ήταν μαζί πλεονέκτημα και μειονέκτημα. Καλό γιατί ήταν εξαιρετικός στις ντρίμπλες, ικανός και με τα δύο πόδια και στις στημένες μπάλες αλλά κακό γιατί δεν ήξερε τίποτα από πλευράς τακτικής».

Η τεχνική του ήταν κάτι που τον βοήθησε να φτάσει ως εδώ, όμως στην Κιμπέρ ανησυχούσαν για το μικροσκοπίκό σώμα του και ήξεραν ότι πρέπει να δυναμώσει. Για τον Μαχρέζ ήταν ένα ακόμα πράγμα από τους ανθρώπους που σταθερά τον αμφισβητούσαν. «Είχαν συνηθίσει να παίζω με μεγαλύτερα παιδιά, πάντα» λέει στο FFT. «Οταν ήμουν 15-16 έπαιζα με 20χρονους και ήταν ήμουν 20 με 25χρονους. Αυτό με βοήθησε. Δεν με στεναχωρεί το να κοιτάω πίσω. Πως τους απέδειξα ότι έκαναν λάθος; Απλά με τις ικανότητές μου, με την ποιότητά μου. Ελεγαν αυτά τα πράγματα, μετά δώσαμε ένα ματς, έπαιξα καλά και άλλαξαν γνώμη. Επαιζα πολύ στην πόλη και αυτό με βοήθησε. Ενιωθα καλά και χαρούμενος. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα γίνω ποδοσφαιριστής. Ποτέ».

Χρειάστηκε μόνο το δεύτερο μισό της σεζόν 2009-10 για να βρεθεί στην πρώτη ομάδα της Quimper. Υποβιβάστηκαν στην 5η κατηγορία, όμως η δική του βελτίωση δεν ήταν κάτι που πέρασε απαρατήρητο. Οι reserves της Χάβρης συμμετείχαν στην ίδια κατηγορίας και το καλοκαίρι η ομάδα τον απέκτησε. Παρά τα 13 γκολ στην πρώτη του σεζόν με τη δεύτερη ομάδα, χρειάστηκε να περιμένει ακόμα 1.5 χρόνο για να παίξει στην πρώτη, στην Ligue1. Ο πιτσιρικάς χρειάστηκε να είναι ξανά υπομονετικός.

Έτσι ξεκίνησαν όλα...

Γεννήθηκε στην Sarcelles, ένα γκρίζο προάστιο του Παρισιού από Αλγερινό πατέρα και μητέρα από το Μαρόκο τον Φεβρουάριο του 1991. Δέκα χιλιόμετρα από το κέντρο της πρωτεύουσας, είναι γνωστό για τον μεγάλο αριθμό μεταναστών που βρέθηκαν εκεί μετά τον πόλεμο στην Αλγερία ανάμεσα στις δεκαετίες του '50 και του 60'. Σε αυτούς τους δρόμους ο Μαχρέζ έμαθε την μπάλα που βλέπουμε σήμερα. «Είναι ωραίο μέρος, όλοι τους ξέρουν όλους» θυμάται. «Οι πρώτες μου αναμνήσεις είναι ο πατέρας μου να με πηγαίνει να παίξω ποδόσφαιρο όταν ήμουν 6 χρονών. Είναι οι αγαπημένες μου».

Σε ένα χτύπημα της μοίρας, ο πατέρας του υπέστη καρδιακό επεισόδιο και έφυγε από τη ζωή όταν ο Ριγιάντ ήταν 15 ετών. Σαν πρώην ποδοσφαιριστής σε μικρές ομάδες στην Αλγερία και την Γαλλία, ο Αχμέντ Μαχρέζ ήταν το ίνδαλμα του γιου του όπως εκείνος μεγάλωνε. «Σαφώς με επηρέασε αφού ήμουν πολύ μικρός. Μετά, όταν έχει μόνο έναν γονιό, είναι δύσκολο. Ομως με έκανε πιο δυνατό. Επηρεάσε θετικά το ποδόσφαιρό μου, είχα πλέον μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Εκείνος ήθελε να γίνω επαγγελματίας». Πρόσφατα, στα social media κυκλοφόρησε ένα video του 17χρονου, Μαχρέζ, να δείχνει τις ικανότητές του στην camera. «Τα άλλα παιδιά δεν με μισούσαν λόγω της τεχνικής μου, αντίθετα, με κλωτσούσαν».

Στα πρώτα χρόνια της εφηβίας του ο Μαχρέζ γράφτηκε στην Sarcelles. Τότε ήταν ένα από τα πολλά ικανά παιδιά της περιοχής της του. Επαιξε στην δεύτερη ομάδα και έμεινε στη σκιά. «Αρχικά η τεχνική του τον βοήθησε να δραπετεύσει» θυμάται ο πρώην προπονητής του, Μοχάμεντ Κουλιμπαλί. «Ηταν δύσκολο για εκείνον από τα 12 μέχρι τα 16 αφού βελτιωνόταν με αργό ρυθμό. Ηταν μικροκαμωμένος και δεν είχε σωματικά προσόντα».

Ακόμα και τώρα, δύσκολα θεωρεί κάποιος ότι ο Αλγερινός πήρε μεγάλη μυική μάζα. Αυτά τα μαγικά πόδια και το κοκκαλιάρικο σώμα του μοιάζουν έτοιμα να σπάσουν ανα πάσα στιγμή όμως ήταν δύο σημαντικά πράγματα που είχε πάντα. Αυτοπεποίθηση και ακόρεστη επιθυμία να τα καταφέρει στον χώρο του ποδοσφαίρου. Δεν έκανε mind game λέγοντας στο FFT ότι ποτέ δεν τον ενδιέφερε να πάρει και έλεγε στους φίλους του ότι μια μέρα θα παίξει στην Μπαρτσελόνα.

Η προαγωγή στην πρώτη ομάδα της Sarcelles ήταν η επιβράβευση για τις προπονήσεις που έκανε μέχρι αργά το βράδυ στο τοπικό αθλητικό κέντρο. Ενας ακόμα πρώην προπονητής του, ο Γκι Ν' Γκονγκολό, θυμάται πως ο Μαχρέζ κλωτσούσε την μπάλα κάποιες φορές μέχρι τις 4 το πρωί. «Ναι, ναι». Ο ίδιος λέει. «Παίζαμε σε κλειστά γήπεδα με τους φίλους μου. Παίζαμε όντως μέχρι τόσο αργά».

Η Λέστερ δεν τον παρακολουθούσε καν όταν τον είδε για πρώτη φορά σε αγώνα της Χάβρης για τη δεύτερη κατηγορία. Εψαχνε για μεσοεπιθετικό και είχε πάει να κατασκοπεύσει τον 22χρονο τότε, Ράιαν Μέντες, ο οποίος τελικά κατέληξε στην Νότιγχαμ Φόρεστ από την Λιλ στην οποία ανήκε. Η Χάβρη έχασε το πρώτο ματς της σεζόν με 2-1 και ο Μαχρέζ βγήκε στο 73' όμως ο 21χρονος είχε κάνει όσα χρειαζόταν για να τραβήξει το ενδιαφέρον του επικεφαλής του ανθρώπου των Foxes, Στιβ Γουόλς. «Ο Ριγιάντ ήταν ακόμα λίγο άγουρος όμως εκπληκτική επαφή» είπε αργότερα. «Μπορούσε να σκοτώσει την μπάλα και περάσει αντιπάλους. Μου άρεσε αυτή η θετικότητα. Κάποιες από τις αποφάσεις που έπαιρνε στους αγώνες δεν ήταν σωστές και αμυντικά δεν ήταν ο καλύτερος όμως μπορούσες να δεις ότι έχει πραγματικό ταλέντο». Ο Γουόλς έστειλε τον chief-scout, Ντέιβιντ Μιλς, να τον παρακολουθήσει δύο φορές πριν πάει να τον δει και ο ίδιος μία τελευταία. Ο άνθρωπος που είχε προτείνει τους Τζιανφράνκο Τζόλα, Ντιντιέ Ντρογκμπά και Μίκαελ Εσιέν στην Τσέλσι, είχε κάνει ήδη περισσότερο από αρκετά πράγματα».

Τον Ιανουάριο του 2014, στον δρόμο προς τη μεγάλη κατηγορία για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια, η Λέστερ έκανε την κίνησή της δίνοντας 450.000 λίρες. Εκείνη τη στιγμή είχε θεωρηθεί ρίσκο, όπως και όλες οι προηγούμενες μεταγραφές του. Οταν εμφανίστηκαν οι Foxes καμία ομάδα από την Ligue1 δεν ήταν διατεθειμένη να πάρει ρίσκο για εκείνον. «Υπήρχαν ομάδες που ενδιαφέρονταν, όχι όμως πραγματικές προτάσεις» λέει ο Μαχρέζ. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός προερχόταν από την καλύτερη σεζόν του στην Ligue2 έχοντας 4 γκολ και 6 ασίστ βοηθώντας την Χάβρη να τερματίσει 6η. Ο ίδιος για πρώτη φορά ήταν βασικό σε πρώτη ομάδα.

Υστερα από 6 μήνες στην επόμενη χρονιά, η μεταγραφή του ήταν ρίσκο και για τον ίδιο και για τη νέα του ομάδα. «Δεν ήξερα την Λέστερ. Στην Γαλλία δεν τους ξέραμε αφού έπαιζαν στην Championship. Νόμιζα ότι ήταν ομάδα rugby. Ηταν σαν 'δεν ξέρω...' αλλά μετά πήγα να δω τις εγκαταστάσεις και ήταν καλές. Δεν έχω μετανιώσει που υπέγραψα, είναι το καλύτερο κλαμπ που έχω παίξει ποτέ».

Αυτό που συνέβη από τότε, ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Αφού βοήθησε την Λέστερ να εξασφαλίσει την άνοδο στην Premier League στο δεύτερο μισό του 2013-14, ο Μαχρέζ έδειξε πέρυσι τις ικανότητές του και οι Foxes με ένα απίστευτο fightback κατάφεραν τις τελευταίες αγωνιστικές να παραμείνουν στη μεγάλη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Αλλά ήταν συχνά επιπόλαιος μπροστά στην αντίπαλη εστία και αμυντικά... ύποπτος. Οχι αυτή τη φορά.

«Φανταστικά» είπε όταν του ζητήθηκε από το FFT να περιγράψει μια σεζόν η οποία χάρη στη δική του απόδοση έχει γίνει μία από τις πιο εκπληκτικές στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. «Μιλάω για όλη την ομάδα, δεν μου αρέσει να μιλάω μόνο για τον εαυτό μου. Αυτή είναι η καλύτερη σεζόν όλων των εποχών για την Λέστερ και απλά πρέπει να συνεχίσουμε. Εχουμε την ποιότητα και την αυτοπεποίθηση και όταν κάνεις νίκες αποκτάς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ετσι είναι το ποδόσφαιρο».

Σαν ομάδα, η Λέστερ έχει κατακτήσει τις καρδιές των ουδέτερων, όμως ο Μαχρέζ είναι εκείνος που ατομικά έχει κλέψει την παράσταση. Δύο μέρες μετά την επίσκεψη του FFT η ικανότητά στις ντρίμπλες αποδείχθηκε πολύ μεγάλη για την Μάντσεστερ Σίτι. Στο 3' του ματς κέρδισε το φάουλ από το οποίο ο Ρόμπερτ Χουτ άνοιξε το σκορ και στην αρχή του δεύτερου μέρους ζάλισε τον Μάρτιν Ντεμικέλις και άφησε όρθιο τον Τζο Χαρτ για το 0-2. Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν δημιουργεί τρομερά προβλήματα στους αμυντικούς των μεγάλων κλαμπ. Ομως πως προέκυψε αυτή η εκπληκτική βελτίωση;

«Περισσότερη εμπειρία ίσως;» λέει δειλά. «Περισσότερη αυτοπεποίθηση επίσης. Για μένα, όταν βγαίνω στο γήπεδο θέλω να απολαμβάνω το παιχνίδι. Ομως τώρα, όταν παίζεις για μια θέση στην πρώτη 4άδα, πρέπει να σκέφτεσαι και την ομάδα. Δεν μπορείς απλά να σκέφτεσαι τον εαυτό σου». Είναι η νοοτροπία που του πέρασε ο Νάιτζελ Πίρσον και τελειοποιήθηκε από τον Κλαούντιο Ρανιέρι, ο οποίος έδωσε στον Μαχρέζ ελευθερία. «Μου ζητά να είμαστε συμπαγείς μαζί με τους συμπαίκτες μου και ύστερα από αυτό μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Είναι πολύ καλός εκτός γηπέδου, όμως αν δεν δουλεύεις δεν είναι. Περνάμε καλά, όμως είμαστε πρώτοι στο πρωτάθλημα επειδή τρέχουμε».

Πέρυσι, ο Εντέν Αζάρ πήρε τον τίτλο του παίκτη της σεζόν μετά τα 14 γκολ και τις 9 ασίστ που βοήθησαν την Τσέλσι να κατακτήσει τον τίτλο. Ο Μαχρέζ έχει ξεπεράσει αυτούς τους αριθμούς από τον Φεβρουάριο και έχει σκοράρει σε βάρος των Γουέστ Χαμ, Σαουθάμπτον, Τότεναμ, Τσέλσι, Εβερτον, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Σίτι. Κλειδί σε αυτή την εκπληκτική χρονιά είναι η συνεργασία του με τον Τζέιμι Βάρντι.

«Απλά πλέον γνωρίζουμε ο ένας το παιχνίδι του άλλου. Ξέρω πως και που να τον βρω. Εχω παίξει μαζί του 2.5 χρόνια, οπότε είναι πιο εύκολο. Ομως δεν υπάρχει ανταγωνισμός ανάμεσά μας. Αν ο Τζέιμι σκοράρει είναι καλό για την ομάδα, όπως είναι το ίδιο όταν το κάνω εγώ. Ολοι είναι χαρούμενοι». Μαχρέζ και Βάρντι έχουν μαζί τους τη μηχανή που λέγεται Ν' Γκολό Καντέ, ο οποίος είναι τεράστιο κομμάτι της επιτυχίας της Λέστερ. Και οι τρεις έχουν παίξει σε 7η κατηγορία και χαμηλότερα κατά τη διάρκεια της καριέρας τους. Μαχρέζ και Καντέ είχαν τεθεί αντιμέτωπει πριν δύο χρόνια στην Ligue2. «Ναι, το θυμάμαι αυτό. Τον θεωρούσα καλό παίκτη όμως δεν ήξερα ότι είναι τόσο καλός. Ισως δεν κουραζόμαστε όλοι το ίδιο εύκολα αφού τα παιδιά που παίζουν στην Λέστερ από τα 14 προπονούνται κάθε μέρα. Εμείς φτάσαμε εδώ από μη επαγγελματικές κατηγορίες. Βοηθάει κάποιους παίκτες. Με βοήθησε όπως τον Βαρντς και τον Ν' Γκολό».

Ομως δεν ήταν όλα ρόδινα για τον Αλγερινό. Δύο κρίσιμα χαμένα πέναλτι κόντρα σε Μπόρνμουθ και Αστον Βίλα τον Ιανουάριο αποτέλεσαν ένα πραγματικό τεστ για τον χαρακτήρα του. Υστερα από αυτό, ο Ρανιέρι αποκάλυψε ότι ο Μαχρέζ υποχώρησε από τις υποχρεώσεις του στον συγκεκριμένο τομέα. «Οχι, όχι. Αν κερδίσουμε άλλο πέναλτι θα το εκτελούσα. Μου είπε 'ίσως δεν πρέπει να χτυπήσεις το επόμενο' και συμφώνησα. Αλλά μετά το ξανασκέφτηκα και πήγα και του είπα 'όχι, θα το εκτελέσω και μου είπε 'okay, αν είσαι σίγουρος'». Τελικά δεν το έκανε, αφού ο Βάρντι εκτέλεσε το επόμενο κόντρα στην Αρσεναλ.

Υστερα απ' όλα, ο ίδιος αρνείται να επιβεβαιώσει τις δικές του δηλώσεις για το ότι η Λέστερ δεν θα σοκάρει τον ποδοσφαιρικό κόσμο αφού δεν θα κατακτήσει τον τίτλο στην Premier League. «Θέλουμε απλά να βγάλουμε την Λέστερ στο Champions League και να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο. Ακόμα πιστεύω ότι δεν μπορούμε να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα αλλά γιατί όχι; Ισως επειδή πιστεύω ότι αν συνεχίσω να το λέω αυτό στο τέλος θα παραμείνουμε πρώτοι. Κάποιες φορές σκεφτόμαστε το Champions League όμως βλέπουμε κάθε ματς ξεχωριστά. Οταν μείνουν 4-5 ματς ίσως μπορέσω να ονειρευτώ αλλά όχι ακόμα».

Μέσα του είναι ακόμα εκείνο το μικρό παιδί που ονειρευόταν να παίζει ποδόσφαιρο για να ζήσει, έκανε τον πατέρα του περήφανο και έλεγε σε όλους ότι θα παίξει στην Μπαρτσελόνα. Ισως κάνει ξανά πραγματικότητα την υπόσχεσή του, όμως ένα πράγμα είναι σίγουρο. Παρότι κάποιοι δεν πιστεύουν ότι η Λέστερ μπορεί να αντέξει μέχρι το τέλος, κανένας πια δεν αμφισβητεί τον Ριγιάντ Μαχρέζ...