Ενα ευρώ για να σωθεί η «γριά»

Ο Γιώργος Καραμάνος γράφει για την Ουέλβα, τον αρχαιότερο σύλλογο στην Ισπανία, που έπειτα από 126 χρόνια κινδυνεύει να μην υπάρχει από το ερχόμενο Σάββατο.

Είναι η Decano του ισπανικού ποδοσφαίρου. Είναι η μοναδική που φέρει αυτή την ονομασία στη χώρα. Η λέξη ορίζει κάτι σαν το δικό μας «γηραιό-γριά» και με τούτο θέλουν να υπενθυμίζουν ότι η Ρεκρεατίβο Ουέλβα είναι ο αρχαιότερος σύλλογος της μπάλας σε όλη την Ιβηρική χερσόνησο. Ιδρύθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1898, μα από το ερχόμενο Σάββατο κινδυνεύει να σβηστεί από τον χάρτη του αθλήματος.

Ετοιμη για αγωιστικό υποβιβασμό πιο χαμηλά από τη Segunda B' (Γ' Κατηγορία), όπου συμμετέχει φέτος, μάλλον δεν θα προλάβει ούτε να να πέσει κανονικά, διότι έχει μπει στην κατηγορία των... ειδών προς εξαφάνιση. Η αλήθεια είναι πως για να σωθεί η κατάσταση, απαιτούνται πολλά περισσότερα απ' αυτό που ζήτησαν οι παίκτες της. Για την αναμέτρηση με τη Γρανάδα Β' όρισαν το εισιτήριο στο ένα ευρώ και παρακάλεσαν όλη την πόλη της Ουέλβα να βρεθεί στο γήπεδο, να στηρίξει και ό,τι γίνει...

Τα προβλήματα του club πηγαίνουν αρκετά πίσω σε βάθος 10ετίας και όπως δείχνει η εξέλιξη τους, μάλλον είναι αθεράπευτα. Το θέμα είναι ότι ο ιδιοκτήτης, Πάμπλο Κομάς, δεν δέχεται ούτε να πουλήσει, μα δεν κάνει και το παραμικρό για να δώσει λύση, λέγοντας συνεχώς πως δεν έχει χρήματα για να επενδύσει. Η εταιρεία του με την ονομασία «Gildoy» κατέχει το 75% των μετοχών του συλλόγου, με τον Δήμο να έχει το δεύτερο σημαντικότερο ποσοστό με 23%, ενώ το υπόλοιπο 2% ανήκει σε μικρούς μετόχους.

Η Ουέλβα αυτή τη στιγμή χρωστάει 22 εκατ. ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού να είναι χρέη προς την Εφορία, η οποία τα αξιώνει άμεσα και δεν συζητάει πάγωμα των πληρωμών. Θα μπορούσε να δεχτεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο δόσεων, αλλά ο Κομάς λέει πως αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να το εξυπηρετήσει. Τώρα το γιατί δεν δέχεται να πουλήσει σε μία εταιρεία που έχει εμφανιστεί και ενδιαφέρεται, κανείς δεν μπορεί να το ερμηνεύσει.

Και μέσα σε όλα αυτή τη δίνη των οικονομικών προβλημάτων βρίσκονται οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές και γενικότερα οι άνθρωποι που εργάζονται για την ομάδα και το γήπεδο. Ολοι αυτοί είναι απλήρωτοι κοντά στους οκτώ μήνες και εννοείται πως δεν πρόκειται να εισπράξουν άμεσα, με το επικρατέστερο σενάριο να είναι αυτό που θέλει να μην εισπράττουν ποτέ τα δεδουλευμένα τους. Προς τιμήν τους πάντως άπαντες δίνουν το παρών. Αγωνίζονται, εργάζονται, παίζουν.

Οι οπαδοί πάλι από τη μεριά τους το παλεύουν. Δεν μπορούν να το παρατήσουν. Η Ουέλβα μπορεί να μην είναι μεγάλο μέγεθος, αλλά είναι η ίδια η ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου και έχει το κοινό της. Για την ακρίβεια αριθμεί 10.500 μέλη και έχει 142 αναγνωρισμένους συνδέσμους οπαδών, με τους 31 εξ αυτών να βρίσκονται εκτός Ισπανίας και κυρίως στη Λατινική Αμερική. Το περίεργο με την ομάδα είναι ότι εκεί που έφτασε να βρίσκεται στα καλύτερα της, εκεί ήταν που την πήρε η κάτω βόλτα.

Με πέντε σεζόν όλες κι όλες στην Primera Division, το 2006-'07 τερμάτισε στην 8η θέση, την πιο υψηλή όλων των εποχών της. Μάλιστα σε εκείνη την περίοδο είχε κάνει το επικότερο αποτέλεσμα στην ιστορία της. Ηταν το απίθανο 0-3 στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης. Επίσης, το 2003 είχε παίξει στον μοναδικό της τελικό Κυπέλλου, χάνοντας τον τίτλο από τη Μαγιόρκα. Συνολικά στο ιστορικό ranking της χώρας βρίσκεται στην 40ή θέση.

Το «Νουέβο Κολομπίνο» είναι αλήθεια ότι πλέον δεν γεμίζει, αλλά τουλάχιστον 5.000-10.000 νοματαίοι πηγαίνουν ακόμα να την δουν. Πριν από λίγους μήνες περίπου 8.000 φίλοι της διαδήλωσαν κιόλας στην κεντρική πλατεία της πόλης, ζητώντας την εξυγίανση. Τέτοια όμως δεν διαφαίνεται στον ορίζονται και είναι πια εξαιρετικά πιθανό από το ερχόμενο Σάββατο, η Ουέλβα να πάψει να αποτελεί την «γριά» του ισπανικού ποδοσφαίρου. Ενός ποδοσφαίρου που πλέον θα είναι ξεκάθαρο πως δεν θα σέβεται την ιστορία του: δηλαδή τον ίδιο τον εαυτό του...

Follow me: @jorgkeraman