O MακΛάρεν είναι η κορυφή του παγόβουνου

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για το μεγάλο αγκάθι της Νιούκαστλ που δεν είναι αγωνιστικό, αλλά διοικητικό.

Ήταν περίπου τέτοια εποχή πέρυσι, όταν αναφερόμασταν στην προδοσία της Νιούκαστλ από την διοίκηση του Μάικ Άσλεϊ και των στελεχών του. Των ίδιων στελεχών που δήλωναν ενώπιον των οπαδών της ομάδας ότι στόχος είναι τουλάχιστον η 10η θέση και ότι τα Κύπελλα δεν αποτελούν προτεραιότητα, ρίχνοντας κατακόρυφα των πήχη για μια ομάδα που σημαίνει τα πάντα για τους κατοίκους της πόλης που εκπροσωπεί.

Το περσινό πάθημα με τις «καρακάξες» να τερματίζουν μόλις τέσσερις βαθμούς από τη ζώνη του υποβιβασμού φαίνεται ότι έγινε μόνο εν μέρει μάθημα. Ο Άσλεϊ αποφάσισε να ξοδέψει το καλοκαίρι. Πάνω από 40 εκατομμύρια λίρες επενδύθηκαν για το restart, με τον Βαινάλντουμ να έρχεται από την PSV για τη μεσαία γραμμή, τον Αλεξάνταρ Μίτροβιτς να κάνει επιτέλους το βήμα για το μεγάλο πρωτάθλημα και τον ταλαντούχο Κονγκολέζο αμυντικό Σανσέλ Μπεμπά να έρχεται από την Άντερλεχτ με τις καλύτερες συστάσεις. Πήρε και τον Τοβέν, δίνοντας τον Καμπελά και χρήματα (ακριβώς πόσα δεν αποκαλύφθηκε) ως αντάλλαγμα.

Ο μετρ της ψυχολογίας Στιβ Μπλακ προστέθηκε στο team, προκειμένου να αλλάξει το κλίμα στα αποδυτήρια. Τον Ιανουάριο οι Τζόρντις ξόδεψαν ακόμα τριάντα «χαρτιά» για τους Σέλβι, Σεβέ, Τάουνσεντ συν τον δανεισμό του Ντουμπιά. Έβγαλαν από τα ταμεία τους περισσότερα χρήματα από κάθε άλλη ομάδα της Premier League, ενώ τα συνολικά «καθαρά» μεταγραφικά τους έξοδα για το 2015-16 ξεπέρασαν τα 70 εκατομμύρια. Μόνο η Σίτι είχε περισσότερα.

Τα χρήματα όμως από μόνα τους δεν αρκούν. Ειδικά σε μια ομάδα που έχει... παρελθόν στο recruiting. Ο Ο Ντένις Γουάιζ, για παράδειγμα, ο οποίος προσελήφθη ως τεχνικός διευθυντής, έφερε τον Ουρουγουανό Ιγνάσιο Γκονσάλες χωρίς να τον έχει δει ποτέ να παίζει. Αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι απλά έκανε χάρη σε δύο ατζέντηδες. Ο Ντέρεκ Λάμπιας ανέλαβε εκτελεστικός διευθυντής έχοντας προϋπηρεσία μόνο  στο... καζίνο που έπαιζε ο Άσλεϊ, ο οποίος τον κράτησε μετά το φιάσκο του υποβιβασμού το 2009!

Για τη διαχείριση λοιπόν του φετινού πρότζεκτ οι Magpies έδωσαν το χρίσμα στον Στιβ ΜακΛάρεν, ο οποίος πέρυσι οδήγησε την Ντέρμπι Κάουντι μια ανάσα από την άνοδο, χωρίς όμως τελικά να τα καταφέρει. Ο 54χρονος τεχνικός επέστρεψε στην Premier League μετά από απουσία εννιά ολόκληρων ετών! Η παλιά, καλή πορεία του με την γειτονική Μίντλεσμπρο, η οποία του άνοιξε κάποτε το δρόμο για την Εθνική Αγγλίας, ήταν αρκετή για τους διοικούντες τον σύλλογο. Είναι δεδομένο πως η παρουσία κρίνεται αποτυχημένη, κυρίως αν βάλει κανείς στην εξίσωση το μεταγραφικό μπάτζετ που είχε στη διάθεσή του. Σε 28 ματς έχει 16 ήττες! Έκανε μεταγραφές αρνούμενος πεισματικά να καλύψει τις τρύπες στην άμυνα, πήρε επιθετικούς που η υπόλοιπη ομάδα δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί, έφερε ατομική ποιότητα που δεν βελτίωσε ποτέ το σύνολο. Απέτυχε να εμπνεύσει τα αποδυτήρια και να προσαρμοστεί τακτικά στις τρέχουσες απαιτήσεις της Premier League. Υπήρξαν φετινά ματς της Νιούκαστλ που απλά... δεν βλέπονταν. Από κάθε άποψη.

Πιθανόν, όταν ο Στιβ ΜακΛάρεν ως πρώην προπονητής της Νιούκαστλ δώσει την πρώτη του μεγάλη συνέντευξη θα σταθεί στα ενδημικά προβλήματα του συλλόγου που δεν τον άφησαν να κάνει τη δουλειά του όπως θα ήθελε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι άμοιρος ευθυνών. Δεν είναι  όμως ο πρώτος προπονητής στο St James' που βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Πάνω από μια δεκαετία, μετά δηλαδή την εποχή Ρόμπσον, έχουν περάσει από τον ηλεκτρισμένο πάγκο της Νιούκαστλ προπονητές και προπονητές. Ο Σούνες, ο Ρόντερ, ο Κίγκαν που επέστρεψε, ο Κινίαρ, ο Σίρερ, ο Χιούτον, ο Πάρντιου, ο Κάρβερ. 

Συνεχή αποτυχημένη περάσματα, με εξαίρεση την πέμπτη θέση του 2011-12 με τον Πάρντιου (δαπανήθηκαν πολλά χρήματα για μεταγραφές) και την περίοδο του Χιούτον, ο οποίος «ανάγκασε» τη διοίκηση να τον κάνει μόνιμο τεχνικό στο ξεκίνημα της σεζόν 2009-10, αφού προηγουμένως τον είχε ανακοινώσει ως υπηρεσιακό, μιας και προσπαθούσε να πουλήσει το σύλλογο. Οδήγησε τους Magpies στην Premier League και στην ένατη θέση την πρώτη χρονιά και η απόλυσή του τον Δεκέμβριο του 2010 από τον Ντέρεκ Λάμπιας προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στους οπαδούς, όσο και στους παίκτες. Ο ίδιος Λάμπιας που προσελήφθη από το... καζίνο. Mαζί με τον πρώην αντιπρόεδρο Τόνι Χιμένες και τον προπονητή Τζο Κινίαρ, που αποτέλεσε τον αντικαταστάτη του Κίγκαν, αποτέλεσαν για τον κόσμο την Cockney Mafia που έκανε κουμάντο στο σύλλογο και οφείλεται για πολλές από τις κακές επιλογές του παρελθόντος. Πάντα υπό την αδιαφορία του Άσλεϊ.

Το πρόβλημα λοιπόν ξεπερνάει τον άνθρωπο που βρίσκεται στον πάγκο. Είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ που αναφέρουν οι έγκυροι Times, επικαλούμενοι πηγή μέσα από το σύλλογο και κάνει λόγο για συνεχές θέμα στα αποδυτήρια. Όχι λόγω αντιμαχόμενων πλευρών, αλλά από την απουσία σκοπού και κατεύθυνσης στο σύλλογο. «Υπάρχουν πάρα πολλοί παίκτες που νομίζουν ότι είναι μεγαλύτεροι από τη Νιούκαστλ και άλλοι που νομίζουν ότι ολοκλήρωσαν το στόχο τους με τη μεταγραφή σε ομάδα της Premier League, οπότε δεν χρειάζεται να προσπαθούν άλλο», τονίζει χαρακτηριστικά η πηγή. Οι άνθρωποι της Νιούκαστλ μαθαίνουν με το χειρότερο τρόπο ότι δεν αρκούν οι πανάκριβες μεταγραφές, ειδικά σε τέτοιο επίπεδο. Η διαχείρισή τους και κυρίως το πλάνο πάνω στο οποίο καλούνται να κουμπώσουν και να δουλέψουν καθημερινά παίζουν σημαντικότερο ρόλο. Το αποδεικνύει η Λέστερ. 

Ο Λι Τσάρνλι, ο οποίος παραμένει managing director και ο 71χρονος αρχισκάουτ Γκρέιαμ Καρ, υπεύθυνος ουσιαστικά για όλη τη λογική σκάουτινγκ των Magpies. Ο σχεδιασμός βαραίνει τους ίδιους περισσότερο από τον προπονητή. Και ο πρώτος θα κληθεί να αποφασίσει για το πως θα πορευτεί η ομάδα. Ως προς αυτό, όσο ο Μάικ Άσλεϊ συνεχίζει να βλέπει το σύλλογο και τους οπαδούς ως ένα ακόμα προϊόν που περιμένει να το πουλήσει σε υψηλότερη  τιμή από εκείνη που το απέκτησε, τα πράγματα δύσκολα θα φτιάξουν. «Όταν ένας άνθρωπος  όπως ο Άσλεϊ αγοράζει ένα σύλλογο και ξέρει τόσο λίγα για το ποδόσφαιρο, είναι πολύ πιθανόν να κάνει αυτά τα λάθη και αυτές τις κρίσεις και μετά να νομίζει ότι όλα είναι εντάξει», έλεγε ο Κέβιν Κίγκαν.

Σε αρκετούς πάντως ο τρόπος που κινείται προς τον γκρεμό θυμίζει την πορεία μιας άλλης ιστορικής ομάδας που δεν έχει καταφέρει να σηκώσει κεφάλι. Της Λιντς Γιουνάιτεντ...