Μια συνεργασία με προδιαγεγραμμένο τέλος

Ο Ροδόλφο Αρουαμπαρένα αποχώρησε από την Μπόκα Τζούνιορς μετά από 1,5 χρόνο και ένα νταμπλ, και ο Θοδωρής Βασίλης αναφέρεται στους λόγους που η σχέση αυτή είχε από την πρώτη ημέρα ημερομηνία λήξης.

Ήταν Αύγουστος του 2014 όταν ο «Βάσκο» Αρουαμπαρένα είχε πει το «ναι» στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του Να αναλάβει τον πιο δύσκολο πάγκο στην Λατινική Αμερική αυτό της της Μπόκα Τζούνιορς. Μια Μπόκα η οποία παρά την παρουσία του θρύλου Κάρλος Μπιάνκι στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, πήγαινε από το κακό ως το χειρότερο.

Στο «Μπομπονέρα» δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι βρήκε καμένη γη. Η ομάδα προσπαθούσε να προσαρμοστεί στην μετά-Ρικέλμε εποχή, την ώρα που τα αποδυτήρια μύριζαν μπαρούτι. Ο Αρουαμπαρένα άλλαξε το σύστημα προσπαθώντας να κάνει τους «χενέιζες» πιο γρήγορους. Άφησε στην άκρη το 4-3-1-2 το οποίο ήταν κομμένο και ραμμένο για τον Ρικέλμε, κι έκανε διάφορες παραλλαγές από 4-2-3-1 και 4-3-3 μέχρι και το 4-4-2.

Η Μπόκα συμμαζεύτηκε με την ομάδα να τερματίζει 5η αλλά και με έναν οδυνηρό αποκλεισμό από την αιώνια αντίπαλο στις πλάτες της. Η πρώτη χρονιά ήταν χρονιά προσαρμογής και η επόμενη θα ήταν αυτή που θα έκρινε το μέλλον του. Η σεζόν ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Η ομάδα πετούσε στο Κόπα Λιμπερταδόρες σπάζοντας κάθε ρεκόρ έχοντας το απόλυτο με 18 βαθμούς και διαφορά γκολ στο +17.

Η μοίρα όμως του έπαιξε άσχημο παιχνίδι, αφού στους 16 της διοργάνωσης του έπεσε η χειρότερη δυνατή αντίπαλος, η Ρίβερ. Μετά από δύο επεισοδιακά παιχνίδια η Μπόκα γνώρισε τον αποκλεισμό και το ρεκόρ πήγε στράφι. 

Όπως ήταν λογικό, ο αποκλεισμός επηρέασε την ομάδα η οποία δεν έδειχνε ικανή να αντιμετωπίσει την πίεση του αποκλεισμού με την εικόνα της να χαλάει και στο πρωτάθλημα. Στα μέσα του πρωταθλήματος, ο πρόεδρος Ντανιέλ Ανχελίτσι, αποφασίζει να κάνει την κίνηση ματ με την απόκτηση του Κάρλος Τέβες από την Γιουβέντους.

Πλέον, η πίεση στο πρόσωπο του 41χρονου τεχνικού μεγαλώνει και μόνο το πρωτάθλημα θα έσωζε την θέση του. Ο Αρουαμπαρένα όχι μόνο κατακτά το πρωτάθλημα, αλλά στο τέλος φτάνει στο νταμπλ, χωρίς όμως ποτέ να πείσει για το έργο του. Κι έτσι την Δευτέρα η ήττα από την Ράσινγκ έγραψε τους τίτλους τέλους, μια κίνηση που όλη η ποδοσφαιρική Αργεντινή περίμενε. 

Νταμπλ χωρίς να πείσει

Αν κάποιος προπονητής κατακτά το νταμπλ θεωρείται πετυχημένος ή όχι; Όχι αν η ομάδα σου δεν δείξει σε κανένα σημείο της πορείας ότι είναι καλύτερη από όλους. Η ομάδα του Αρουαμπαρένα ναι μεν κατέκτησε και τους δύο τίτλους, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να εδραιώσει την Μπόκα τόσο στον κόσμο όσο και στους υπόλοιπους οπαδούς ότι ήταν η καλύτερη ομάδα της χώρας. Επίσης, η κατάφωρη αδικία της Ροζάριο Σεντράλ στον τελικό Κυπέλλου ήρθε να θέσει μεγαλύτερη αμφισβήτηση για το επίτευγμα της ομάδας. 

Παταγώδης αποτυχία στο Λιμπερταδόρες

Η Μπόκα δεν ήταν ποτέ ομάδας Αργεντινής. Αυτό που θέλει πάντα, που την ιντριγκάρει και αποζητά είναι το Κόπα Λιμπερταδόρες. Το να μην το κατακτήσει μπορεί να γίνει αποδεκτό, αλλά το να σε αποκλείει η αιώνιος αντίπαλος Ρίβερ Πλέιτ η οποία μάλιστα το παίρνει σπίτι της, δεν μπορεί να συγχωρεθεί. 

Οι «χενέισες» είχαν ανεβάσει τον πήχη με το απόλυτο στους ομίλους και στην φάση των «16» αντιμετώπισαν την Ρίβερ από την οποία αποκλείστηκαν αφού στον επαναληπτικό του «Μπομπονέρα» οι οπαδοί επιτέθηκαν με σπρέι πιπεριού στους «μιγιονάριος» με αποτέλεσμα την διακοπή και τον αποκλεισμό της ομάδας. Βέβαια, η αποτυχία αυτή κρύφτηκε κάτω από το συμβάν με το σπρέι όταν η Μπόκα μέχρι εκείνο το σημείο δεν είχε κάνει ούτε μια τελική προσπάθεια στην εστία της Ρίβερ. 

Έτσι, όταν στο τέλος η Ρίβερ επικράτησε της Τίγκρες στον τελικό, ο κόσμος ξέχασε το σπρέι και θυμήθηκε την άσχημη εμφάνιση, αλλά και τον αποκλεισμό ένα χρόνο πριν στα ημιτελικά του Κόπα Σουνταμερικάνα ξανά από την ίδια αντίπαλο η οποία είχε την ίδια κατάληξη (το πήρε η Ρίβερ).

Δεν κέρδιζε ντέρμπι

Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα για τον Ροδόλφο Αρουαμπαρένα ήταν τα ντέρμπι και τα ματς με τους άλλους τέσσερις μεγάλους της χώρας (Ρίβερ Πλέιτ, Ιντεπεντιέντε, Ράσινγκ, Σαν Λορέντζο). Σε σύνολο 15 παιχνιδιών είχε μόλις τρεις νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και οκτώ ήττες! Οι δύο από τις τρεις νίκες ήταν κόντρα στην Ρίβερ, αλλά και αυτές επισκιάστηκαν από τους αποκλεισμούς σε Λιμπερταδόρες και Σουνταμερικάνα αντίστοιχα. Έτσι, όταν τα ξημερώματα της Δευτέρας η Ράσινγκ επικρατούσε με 1-0, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Τραγικό ξεκίνημα

Και αν η Ράσινγκ έγραψε τους τίτλους τέλους, η πορεία του προς το ταμείο ανεργίας είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο και τα φιλικά προετοιμασίας. Τραγικές εμφανίσεις κόντρα στους μεγάλους, ενώ η συντριβή με 4-0 από την Σαν Λορέντζο στο Σούπερ Καπ σε συνδυασμό με την ήττα-σοκ από τη νεοφώτιστη Ατλέτικο Τουκουμάν στο «Μπομπονέρα» οδήγησαν τον Ανχελίτσι να πάρει την απόφαση για απόλυση. Οι δύο αναλαμπές με Σαν Μαρτίν και Νιούελς απλά καθυστέρησαν την απόφαση.

Η ομάδα αγκομαχούσε, στον αγωνιστικό χώρο δεν υπήρχε ένα καθαρό πλάνο κι έτσι ο πρόεδρος της Μπόκα αποφάσισε να του δείξει την πόρτα της εξόδου, βάζοντας τέλος σε μια σχέση 1,5 χρόνου που ναι μεν έφερε ένα νταμπλ στην πλούσια τροπαιοθήκη του κλαμπ-χωρίς όμως αυτό να συνδυαστεί με την αντίστοιχη κυριαρχία στους εγχώριους αντιπάλους της- αλλά κυρίως σημαδεύτηκε από μεγάλες σφαλιάρες στις διεθνείς διοργανώσεις.

Follow me:@Teovas82