Το «My way» και ο σεβασμός που δεν πήρε ο Ράφα

Κόντρα στο ρεύμα, ο Γιώργος Καραμάνος ξαναδιαβάζει το τέλειο παλμαρέ ενός σπουδαίου κόουτς που δεν έπαιξε με τους δικούς του κανόνες, σε ένα ούτως ή άλλως σημαδεμένο παιχνίδι.

Πριν από λίγες μέρες, σε μία απέλπιδα προσπάθεια του σε ραδιοφωνική συνέντευξη να σώσει κάτι που δεν σωζόταν, ο Φλορεντίνο Πέρεθ προσπαθούσε να πείσει μάλλον τον εαυτό του πως: «Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν είναι το πρόβλημα, αλλά η λύση». Αρνούμενος να παραδεχτεί το λάθος, πήγε να στηρίξει την επιλογή του, δίχως να έχει καταλάβει ακόμα ότι εκείνος φταίει περισσότερο απ' όλους για την αποτυχία. Το ίδιο δηλαδή που συνέβη και με τους προηγούμενους προπονητές που έφαγε στις δύο γαλαξιακές θητείες του.

«Ο Μπενίτεθ είναι γεννημένος για να προπονήσει τη Ρεάλ», ήταν η επική ατάκα του προέδρου της Ρεάλ κατά την καλοκαιρινή παρουσίαση του. Ηταν κάτι που προφανώς δεν ασπαζόταν ο μέσος Μαδριλένος οπαδός. Ο Ράφα απείχε έτη φωτός από το να θεωρηθεί δημοφιλής στην ισπανική πρωτεύουσα, κάτι που καταμαρτυρούσε και ένα θερινό δημοψήφισμα των ημερών στη «Marca». Σε αυτό όχι μόνο βρέθηκε στην 4η θέση των προτιμήσεων με 8%, αλλά τον ξεπέρασε ακόμα και ο τέως κόουτς του Ολυμπιακού, Μίτσελ.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατούσε τότε, ήταν ένα συμβάν με τον αντιπρόεδρο του συλλόγου, Εδουάρδο Φερνάντο Ντε Μπλας, ο οποίος βρέθηκε σε εκδήλωση πολύ πιστού -και φίλα προσκείμενου στη διοίκηση- συνδέσμου, όπου αποδοκιμάστηκε έντονα εν αναμονή της ανακοίνωσης του καινούργιου προπονητή. Οταν λοιπόν το κοινό δεν τον γούσταρε, φανταστείτε πόσο δύσκολο θα ήταν να γίνει αποδεκτός στα αποδυτήρια. Ούτως ή άλλως όποιος και να πήγαινε, θα ήταν δύσκολο μετά από την τόσο ανοικτή και σπάνια στήριξη των αστεριών του ρόστερ προς τον Κάρλο Αντσελότι. Πόσο μάλλον στην περίπτωση που η επιλογή Μπενίτεθ αντιμετωπίστηκε με απορία, σκεπτικισμό, αρνητισμό και κάποιο άγχος απ' όλους, συμπεριλαμβανομένου του Τύπου.

Λίγες μέρες πριν την ανακοίνωση της απόλυσης, ήταν ξεκάθαρο, βρώμαγε ότι θα συνέβαινε. Φαινόταν από τα δημοσιεύματα στον «στρατευμένο» Τύπο της Ρεάλ. Σε δύο ξεχωριστά άρθρα σε «Marca», αλλά και την «As» που δεν είναι της διοίκησης, υπήρχε αναφορά στον προπονητή με προσβλητικό ύφος του στιλ: «Ποιος διάολο είναι ο Ράφα»; Ο Πέρεθ λοιπόν ενώ τον στήριζε, ταυτόχρονα είχε βάλει τον μηχανισμό της προπαγάνδας να δουλεύει στοχευμένα. Φυσικά τούτο δεν ήταν κάτι περίεργο ή πρωτότυπο. Οποιος γνωρίζει την ιστορία της προεδρίας του, θα ξέρει ότι έτσι γινόταν με όποιον κόουτς έπρεπε να φύγει. Μόνο που στην περίπτωση του Μπενίτεθ το παράκαναν, παρουσιάζοντας τον με άσχημο τρόπο ως... λίγο. Προφανώς και δεν φέρθηκαν με τον σεβασμό που θα έπρεπε στον τρίτο σε τίτλους Ισπανό τεχνικό (19 ο Γκουαρδιόλα και 14 ο Μουνιόθ).

Ας δούμε λοιπόν ποιος διάολος είναι ο Μπενίτεθ...

1. Εχει 22 χρόνια και 963 επαγγελματικά ματς στη δουλειά με 11 διαφορετικές ομάδες. Στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα υπάρχει μόνο ένας εν ενεργεία που τον ξεπερνάει: ο Αρσέν Βενγκέρ!

2. Εχει κατακτήσει 12 τίτλους, όσους δηλαδή και οι Μπράιαν Κλαφ, Γιουπ Χάινκες!

3. Εχει πάρει πέντε διεθνείς κούπες, όπως και οι θρυλικοί Μπομπ Πέισλι, Μαρτσέλο Λίπι, Βαλερί Λομπανόφσκι, Λουίς Φαν Χάαλ. Εχει δηλαδή μία περισσότερη από τον Γιόχαν Κρόιφ, δύο από τον Ζοσέ Μουρίνιο και τρεις από τον Φάμπιο Καπέλο. Σε όλη την ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου δηλαδή τον ξεπερνούν μόνο οι Αλεξ Φέργκιουσον, Τζοβάνι Τραπατόνι, Πεπ Γκουαρδιόλα, Κάρλο Αντσελότι, Βιθέντε ντελ Μπόσκε και Χοσέ Βιγιαλόνγκα!

4. Εχει σηκώσει όλες τις κούπες της Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο. Το Champions League (έχει και χαμένο τελικό), το UEFA (2 φορές), το Σούπερ Καπ Ευρωπης και το Μουντιάλ Συλλόγων. Υπάρχουν μόνο δύο συνάδελφοι του που το έχουν καταφέρει (Τραπατόνι, Φαν Χάαλ), αλλά ο Ράφα είναι ο μοναδικός που το έκανε με τέσσερα διαφορετικά club (Βαλένθια, Λίβερπουλ, Ιντερ, Τσέλσι)!

5. Εχει 171 διεθνή ματς και κανείς άλλος Ισπανός δεν έχει περισσότερα εκτός συνόρων. Συνολικά είναι μάλιστα έκτος στην Ευρώπη πίσω μόνο από τους Φέργκιουσον, Βενγκέρ, Λουτσέσκου, Τραπατόνι, Αντσελότι. Επίσης είναι ο μοναδικός Ισπανός κόουτς με πάνω από 100 ματς (111) σε Champions League/ Πρωταθλητριών!

6. Είναι ο μοναδικός κόουτς που τα 30 τελευταία χρόνια στην Ισπανία έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα με ομάδα που δεν είναι η Ρεάλ ή η Μπαρτσελόνα!

Υπάρχουν και άλλα, μα τα παραπάνω μάλλον είναι αρκετά για να απαντήσουν στην ερώτηση και να δείξουν την αξία του ιστορικά. Ωστόσο, ο Ράφα δεν πουλάει. Δεν ανήκει στο star system. Δεν λέει καλές ατάκες και δεν κάνει mind games. Η αλήθεια είναι ότι απ' όσους προπονητές αναφέρθηκαν παραπάνω, αυτός είναι που έχει τον λιγότερο σεβασμό και για τον οποίο γράφονται τα πιο υποτιμητικά.

Ο Μπενίτεθ μπορεί να είναι βαρύς και δυσκοίλιος στις σχέσεις και τις αλλαγές νοοτροπίας, αλλά είναι σπουδαίος προπονητής και δεν του άξιζε όλο αυτό που βίωσε στη Ρεάλ. Αυτό που του συνέβη έχει δύο εξηγήσεις: Το ένα είναι ότι τον έφαγαν οι παίκτες. Ο πρώτος με τον οποία ψυχράθηκε ήταν ο Κριστιάνο. Ακολούθησαν οι Μπενζεμά, Σέρχιο Ράμος, Ισκο, Χεσέ, Χάμες. Με όλους αυτούς είχε θέμα. Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μακροημερεύσει. Νομοτελειακά θα έφευγε εκείνος.

Το δεύτερο και ίσως χειρότερο ήταν ότι ακολούθησε τη ρότα του Πέρεθ. Τουλάχιστον αρχικά. Ο Αντσελότι όταν έφυγε από τη Μαδρίτη, είχε εξηγήσει εμμέσως ότι ο πρόεδρος της Βασίλισσας έχει ένα ενοχλητικό χόμπι. Του αρέσει να δίνει συμβουλές. Το στιλ τους ήταν «Είναι καλός ο Μπειλ, να τον βάλουμε λίγο στη θέση του, αλλά να μην ενοχλήσουμε και τον Κριστιάνο» ή «Να παίζει ο Χάμες. Μπορεί και σε άλλες θέσεις».

Κάπως έτσι λοιπόν ο Ράφα μπήκε στο Club με σκυμμένο κεφάλι, κάτι που δεν ταίριαζε με το παλμαρέ του. Ξεκίνησε με την πλέον αρνητική κίνηση, καθώς του απαιτήθηκε να μην έχει μαζί του τον προσωπικό υπεύθυνο τύπου του, ο οποίος δούλευε κοντά του από τα χρόνια της Λίβερπουλ. Εκανε το λάθος και το αποδέχτηκε. Επειτα δέχτηκε και το να μην κάνει τόσο rotation, κάτι που ήταν κόντρα στα δικά του ανέκαθεν προπονητικά πιστεύω.

Μόνο που τον τελευταίο μήνα πήγε να κάνει την επανάσταση του. Αυτό κυκλοφορεί μετά την απόλυση του. Ο Πέρεθ εννοείται ότι ενοχλήθηκε και τότε πήρε τις αποφάσεις του. Βασικά ήταν μία απόφαση που έμοιαζε ειλημμένη από την ίδια την πρώτη μέρα των υπογραφών. Απαντες γνώριζαν ότι θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα ή για την ακρίβεια... γρήγορα. Οπότε, δεν υπήρξε σεβασμός από κανέναν και περισσότερο από τον ίδιο τον πρόεδρο, ο οποίος δεν σεβάστηκε στο παρελθόν ούτε τον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, ούτε τον Καρλέτο Αντσελότι.

Μόνο που το μεγαλύτερο λάθος σε αυτή την ιστορία ανήκει στον ίδιο τον Ράφα. Και αυτό επειδή είχε μία ευκαιρία στη Ρεάλ και επέλεξε να βιώσει τη μεγάλη στιγμή του υποτακτικά. Θα μπορούσε να απολυθεί για 1.002 λόγους. Ωστόσο, θα ήταν λόγοι δικοί του. Θα έπεφτε έτσι με το κεφάλι ψηλά. Ομως δεν ακολούθησε τη συμβουλή που δίνουν τα λόγια του Φρανκ Σινάτρα και έχει να κάνει με τους σπουδαίους άνδρες. Κάπου, κάπως αυτή τη στιγμή ο Μπενίτεθ είναι πιθανό να ακούει το «My way» και να ξενερώνει με την πάρτη του που δεν υπήρξε ο δικός του προπονητικός εαυτός και ας αποτύγχανε...

* Δεν φταίει ο Μπενίτεθ για όσα βίωσε φέτος η Ρεάλ!

Follow me: @jorgekaramanhttps://twitter.com/jorgekaraman