Το ξύλο βγήκε από το... γήπεδο

Ο Γιώργος Καραμάνος μεταφέρεται στη Χιλή της αμέτρητης γηπεδικής αναρχίας, των Ειδικών Δυνάμεων επιθετικής καταστολής. Εκεί όπου «η βία γεννάει βία».

«Θα με δείρεις, θα με δείρεις, θα κουραστείς, θα ιδρώσεις, θα αρρωστήσεις και στο τέλος θα πεθάνεις». Το φώναζε καμία φορά πεινασμένος ο Καραγκιόζης στον Δερβέναγα ή Βεληγκέκα, όποτε ο τελευταίος τον άρχιζε στις ψιλές. Κάπως έτσι όμως αισθάνεται και η λαϊκή φιγούρα των γηπέδων. Είναι εκείνος ο οπαδός που μπαίνει ταγμένος να κάνει τα δικά του. Πόσες φορές γύρισε με αιμάτωμα στην πλάτη από γκλοπιά. Δεν τον νοιάζει ο αστυνομικός, την καταστολή δεν την φοβάται. Αυτό που είναι να γίνει, θα γίνει και ας φάει στην χειρότερη και καμιά παραπανίσια ξώφαλτσα. Μπορεί να συμβεί σε όλα τα τερέν του κόσμου και εκεί όπου συναντάται η φτώχεια ακόμα πιο συχνά και έντονα.

Συμβαίνει λοιπόν στην περιοχή αυτής της ιστορίας μας: στην Λατινική Αμερική και ως εκ τούτου... στην Χιλή. Είναι μία ποδοσφαιρική καθημερινότητα που έκανε την εμφάνιση της μαζί με το τόπι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Τότε που οι εμιγκρέδες και οι «μεστίσος» (σ.σ.: μιγάδες Ισπανοί με ιθαγενείς) το κλοτσούσαν στις αποβάθρες του Βαλπαραΐσο, της Αντοφαγάστα και του Πουέρτο Μόντο, για να πιαστούν πάντοτε στα χέρια. Σταδιακά εκείνοι που πλακώνονταν μεταξύ τους έγιναν οι οπαδοί. Μόνο που σε αρκετές περιπτώσεις το πράγμα ξέφευγε. Στα μέσα των 70s έκαναν την εμφάνιση τους και οι σκληροπυρηνικοί «Barras Bravas» και κάπως έτσι έφτασε η Χιλή να μετράει μέχρι τις μέρες μας 78 καταμετρημένους γηπεδικούς νεκρούς. Αυτοί επισήμως, γιατί ανεπίσημα το νούμερο υπολογίζεται διπλάσιο.

Οι Αρχές το πάλεψαν από εδώ, το είδαν από εκεί και το 1990, με αφορμή έναν 17χρονο αδικοχαμένο οπαδό της Ουνιόν Εσπανιόλα, αποφάνθηκαν ότι μέσα στα γήπεδα θα έπρεπε να μπει ο στρατός. Μόνο που με την παρουσία των χακί ανθρώπων με τα... γκάνια, το κακό χειροτέρεψε. Στην οκταετία που ακολούθησε, τα επεισόδια γιγαντώθηκαν και από εκεί που οι οπαδοί πλακώνονταν μεταξύ τους, ξεσπούσαν πλέον στις δυνάμεις ασφαλείας, που είχαν μαζί τους μάλιστα και αυτόματα όπλα. Τα αμέτρητα περιστατικά και οι νεκροί σε αυτό το διάστημα, υποχρέωσαν την κυβέρνηση να ψηφίσει έναν νέο νόμο, κατά τον οποίο δεν θα υπήρχε ούτε ένας αστυνομικός μέσα στα γήπεδα!

Φυσικά ούτε και αυτό λειτούργησε ιδανικά, αλλά παρουσιάστηκε κάποια μείωση των φαινομένων, καθώς οι οπαδοί είναι δεδομένο ότι... ερεθίζονταν από το χακί των δυνάμεων ασφαλείας και δεν ασχολούνταν καν με τα παιχνίδια. Αρχισαν λοιπόν ξανά τους μεταξύ τους τσαμπουκάδες. Ωσπου φτάσαμε στις αρχές αυτού του Δεκεμβρίου και την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Η Κόλο Κόλο που μαθηματικά είχε κατακτήσει τον τίτλο, είχε ταξιδέψει στο Βαλπαραΐσο για το ματς με τους Σαντιάγο Γουόντερερς. Μαζί της είχαν πάει και περίπου 5.000 ακόλουθοι της, για να κάνουν τη σχετική φιέστα.

Το ξύλο ξεκίνησε δύο ώρες πριν τον αγώνα. Οι οπαδοί των δύο ομάδων έπαιζαν μπουνιές από το λιμάνι και μέχρι να φτάσουν στο γήπεδο «Ελίας Φιγκερόα». Το φοβερό ήταν ότι ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες μπήκαν στις εξέδρες. Ακόμα και ο αγώνας άρχισε κανονικά παρά το όσα συνέβαιναν, ώσπου μπήκαν στο χορτάρι και αναγκαστικά διεκόπη το ματς. Μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα, είχαν συλληφθεί 18 άτομα και είχαν τραυματιστεί 35, μεταξύ των οποίων και τρεις σοβαρά. Ηταν η αφορμή που ήθελε ο Υπουργός Εσωτερικών, Χόρχε Μπούργος. Επειτα από δύο ημέρες βγήκε και η απόφαση.

Ο νόμος που απαγόρευε την παρουσία της αστυνομίας εντός γηπέδων, καταργήθηκε με μία υπογραφή. Ο νέος που τον αντικατέστησε προβλέπει κάτι ακραία κατασταλτικό. Πρόκειται για τη δημιουργία «ειδικών δυνάμεων» από επίλεκτους του στρατού και της αστυνομίας. Θα είναι ένα ειδικό, ελιτίστικο, καλά εκπαιδευμένο σώμα που θα μπορεί να παρέμβει με πολύ επιθετικό τρόπο στα επεισόδια. Δηλαδή ούτε αυτή τη φορά μπόρεσε να σκεφτεί κάποιος υπεύθυνος το οποιοδήποτε μέσο πρόληψης. Η καταστολή μοιάζει πάντα η εύκολη λύση, αλλά ούτως ή άλλως πρόκειται για μία παντοτινή κοινωνική αντίληψη που διαιωνίζεται και στις εξέδρες και ευλογεί το αξίωμα του Βίκτωρ Ουγκό. Αυτό που ορίζει ότι...

«Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα και την εξέγερση. Ο εγκληματίας απλά το διαπράττει». Και κάπως έτσι... «Η αδικία φέρνει αδικία. Η βία γεννάει βία»!

Follow me: @jorgekaraman