Η μέρα που αφανίστηκαν τα «πουλάρια»

Η μέρα που αφανίστηκαν τα «πουλάρια»

Ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος γυρίζει το χρόνο 28 χρόνια πίσω, όταν στις 8 Δεκεμβρίου του 1987 έπεσε το αεροπλάνο, που μετάφερε την Αλιάνζα Λίμα από το Περού, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν όλοι οι ποδοσφαιριστές της.

Τα αεροπορικά δυστυχήματα αποτελούν μια υπόθεση, που έχει «πληγώσει» ουκ ολίγες στο παρελθόν το ποδόσφαιρο. Πιο γνωστό όλων, αυτό του 1958 με θύματα τους «μπέμπηδες» της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ωστόσο, αντίστοιχες τραγωδίες είχαν σημειωθεί το 1949 με την Τορίνο, το 1960 με την εθνική Δανίας και το 1993 με την εθνική Ζάμπιας. Σαν σήμερα, όμως, πριν από 28 χρόνια ξεκληρίστηκε σε αεροπορικό δυστύχημα μια από τις κορυφαίες ομάδες του Περού. Στις 8 Δεκεμβρίου 1987, η Αλιάνζα Λίμα επέστρεφε στην πρωτεύουσα, έπειτα από τη νίκη της στην έδρα της Ντεπορτίβο Πουκάλπα με 1-0. Το γκολ του Κάρλος Μπουσταμάντε είχε φέρει την ομάδα πολύ κοντά στην κατάκτηση του τίτλου, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια για εκείνη.

Οι άνθρωποι της Αλιάνζα Λίμα είχαν ναυλώσει αεροσκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της χώρας, προκειμένου να γυρίσουν όλα τα μέλη της ομάδας πίσω γρήγορα και – υποτίθεται - με ασφάλεια. Λίγα μίλια, όμως, πριν το αεροδρόμιο Χόρχε Τσάβες, ο πιλότος διέγνωσε ένα πρόβλημα στο σύστημα προσγείωσης, ενώ δεν είχε εικόνα αν είχαν ανοίξει οι τροχοί. Μετά από επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου και έναν κύκλο γύρω από το αεροδρόμιο, πήρε το τελικό OK για προσγείωση. Για άγνωστους, όμως, λόγους το αεροπλάνο πετούσε πάρα πολύ χαμηλά, με αποτέλεσμα το δεξί φτερό να βρει στην επιφάνεια της θάλασσας και το αεροπλάνο να συντριβεί στον Ειρηνικό ωκεανό.

44 άτομα επέβαιναν στη μοιραία πτήση και η ειρωνεία είναι πως ο μόνος που επέζησε από αυτό το αεροπορικό δυστύχημα ήταν ο πιλότος. Εκτός από τους 16 ποδοσφαιριστές της Αλιάνζα Λίμα, τη ζωή τους έχασαν όλα τα μέλη του τεχνικού επιτελείου, όλοι οι άνθρωποι της διοίκησης που βρίσκονταν στην αποστολή, οι μαζορέτες και όλα τα μέλη του πληρώματος. Ποτέ, όμως, δεν έμαθε κανείς τα πραγματικά αίτια της τραγωδίας. Το Πολεμικό Ναυτικό του Περού απαγόρευσε οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα στην υπόθεση, κάτι που εξόργισε τις οικογένειες των θυμάτων, με αποτέλεσμα να πέσουν ακόμη και πυροβολισμοί σε ναυτική βάση.

Οι θεωρίες τότε πολλές. Άλλοι απέδωσαν την πτώση του αεροπλάνου σε απειρία του πιλότου, άλλοι σε απρόσμενη μηχανική βλάβη, άλλοι σε εξάντληση των καυσίμων, όμως οι περισσότεροι κατέληξαν στο συμπέρασμα πως υπήρχε ελλιπής συντήρηση του αεροσκάφους και μία γενική εγκατάλειψη από μεριάς του Πολεμικού Ναυτικού. Ακόμη και όταν κηρύχθηκε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τα μέσα της υπηρεσίας έρευνας και διάσωσης δεν μπορούσαν να μετακινηθούν άμεσα στο σημείο της τραγωδίας, λόγω έλλειψης καυσίμων.

Αν οι διασώστες είχαν πάει εκείνη την ώρα στο αεροσκάφος, που είχε συντριβεί και όχι την επόμενη ημέρα, ίσως να υπήρχαν κι άλλοι επιζώντες, εκτός του πιλότου. Συγκεκριμένα, ένα μέλος του πληρώματος και ο ποδοσφαιριστής της Αλιάνζα Λίμα, Αλφρέντο Τομαζίνι, φημολογείται πως ήταν ζωντανοί, όμως δεν κατάφεραν να κρατηθούν για πολλές ώρες στη ζωή. Μέσα στις θεωρίες συνομωσίας που ακούστηκαν τότε, κάποιοι άφησαν ερωτηματικά για τη στάση του πιλότου, όταν κατάλαβε πως υπήρχαν κι άλλοι επιζώντες, εκτός από αυτόν.

Η Αλιάνζα Λίμα κυριολεκτικά αφανίστηκε τότε. Κανείς ποδοσφαιριστής δεν έμεινε ζωντανός, με αποτέλεσμα όταν το πρωτάθλημα ξεκίνησε εκ νέου (έπειτα από τρεις εβδομάδες, λόγω πένθους) να αγωνιστεί με ποδοσφαιριστές από την ομάδα νέων, δανεικούς από την Κόλο Κόλο, μέχρι και με παίκτες που είχαν αποσυρθεί από την ενεργό δράση και επέστρεψαν στα γήπεδα για να βοηθήσουν την ομάδα. Αν και μέχρι την αποφράδα 8η Δεκεμβρίου 1987, η Αλιάνζα Λίμα ήταν κοντά στον τίτλο, στη συνέχεια τον έχασε. Την επόμενη χρονιά βρέθηκε κοντά στον υποβιβασμό, όμως κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Όλα τα «πουλάρια» μπορεί να πέταξαν στον ουρανό τότε, όμως οι διάδοχοί τους ανασυντάχθηκαν σιγά σιγά και επέστρεψαν την ομάδα στους τίτλους, έπειτα από μία δεκαετία.