Το εθνόσημο άργησε (παραπάνω από) μια μέρα

Ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος παρουσιάζει μία δεκάδα ποδοσφαιριστών, που έκαναν σε μεγάλη ηλικία ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της χώρας τους.

Η νέα αποτυχία της εθνικής Αργεντινής στο πρόσφατο Κόπα Αμέρικα τελικά δε στάθηκε αρκετή για να πει οριστικό «αντίο» ο Λιονέλ Μέσι, ωστόσο οι αλλαγές που έγιναν στην «αλμπισελέστε» ήταν αρκετές. Όχι μόνο στον πάγκο (Εντγκάρντο Μπάουσα) αλλά και στον αγωνιστικό χώρο. Ένα από τα νέα πρόσωπα είναι και ο Λούκας Πράτο. Ο επιθετικός της Ατλέτικο Μινέιρο κλήθηκε για πρώτη φορά στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, σε ηλικία 28 ετών. Ο Πράτο σκόραρε στο πρόσφατο 3-0 επί της Κολομβίας και δείχνει να έχει προσαρμοστεί πλήρως στις απαιτήσεις της βαριάς φανέλας της Αργεντινής, αν και ο ίδιος δεν είχε περάσει καν στο παρελθόν από τα μικρότερα κλιμάκια των εθνικών ομάδων της χώρας του. Ανήκει και αυτός, δηλαδή, στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών, που έκαναν σε μεγάλη ηλικία ντεμπούτο με το εθνόσημο. Όπως οι παρακάτω δέκα παίκτες.

Μάρκο Ματεράτσι
Στα 24 του ήταν παίκτης της Serie C, φορώντας τη φανέλα της Κάρπι. Μετά την Περούτζια, ο Ιταλός αμυντικός βρέθηκε για μία σεζόν το 1998-99 στην Έβερτον, πριν επιστρέψει και πάλι στην Ιταλία. Το 2001, σε ηλικία 28 ετών, πήρε μεταγραφή για την Ίντερ, έναντι 10 εκατομμυρίων ευρώ, και τον ίδιο χρόνο φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της εθνικής Ιταλίας. Πότε πριν δεν είχε αγωνιστεί στα μικρότερα κλιμάκια, όμως πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο του στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής. Και μάλιστα με ενεργό ρόλο. Άλλωστε, ήταν το θύμα της περιβόητης κουτουλιάς του Ζιντάν, στο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 2006.

Ρίκι Λάμπερτ
Στα 28 του, το 2010, αγωνιζόταν με την Σαουθάμπτον στην τρίτη κατηγορία της Αγγλίας, τη League One. Τον επόμενο χρόνο βρέθηκε στην Τσάμπιονσιπ και αμέσως μετά στην Πρέμιερ Λιγκ. Μέχρι που η εκτελεστική του δεινότητα, του άνοιξε το 2013 την πόρτα της εθνικής Αγγλίας, με τον ίδιο να έχει φτάσει αισίως τα 31. Η καριέρα του με τα «λιοντάρια» δεν κράτησε πολύ, αφού τελευταία φορά κλήθηκε το 2014, μετά από 11 συμμετοχές. Εν τω μεταξύ, είχε καταφέρει να πάρει μεταγραφή και για την Λίβερπουλ.

Φάμπιο Γκρόσο
Παίκτης της Παλέρμο τη σεζόν 2003-04, που κέρδισε την άνοδο στη Serie A. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις εκείνο το διάστημα του άνοιξαν και την πόρτα της εθνικής Ιταλίας, σε ηλικία ήδη 26 ετών και χωρίς ποτέ να έχει αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του. Η ομάδα της Σικελίας ήταν τόσο εντυπωσιακή τη διετία 2004-2006, που εκτός του Γκρόσο, ακόμη τρεις παίκτες της (Τζακάρντο, Μπαρτζάλι, Μπαρόνε) ήταν στην αποστολή  της «σκουάντρα ατζούρα» στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας. Η συμβολή, ωστόσο, του Ιταλού αριστερού μπακ στην κατάκτηση του τροπαίου ήταν καθοριστική, αφού σκόραρε στον ημιτελικό με την Γερμανία και ευστόχησε στο τελευταίο σουτ, στη διαδικασία των πέναλτι, απέναντι στην Γαλλία.

Λούκα Τόνι
Τη σεζόν 2003-04 αγωνιζόταν με την Παλέρμο στη Serie B και δύο χρόνια αργότερα είχε φτάσει στην κορυφή του κόσμου. Όπως ο Φάμπιο Γκρόσο, έτσι και ο Λούκα Τόνι ανέβηκε στα «μεγάλα σαλόνια» το 2004 με την Παλέρμο, με τον ίδιο να είναι πρώτος σκόρερ στη δεύτερη κατηγορία, με 30 γκολ. Την ίδια χρονιά, ήρθε και το ντεμπούτο με την εθνική Ιταλίας για τον 27χρονο – τότε – επιθετικό. Τη σεζόν 2005-06 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Serie A με την Φιορεντίνα (31 γκολ) και ήταν ο βασικός επιθετικός της «σκουάντρα ατζούρα» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, που κατέκτησε και το τρόπαιο. Η παρουσία του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ολοκληρώθηκε το 2009, έπειτα από 47 συμμετοχές και 16 τέρματα.

Ντάντο Πρσο
Στα 21 του (1995) δούλευε ως μηχανικός αυτοκινήτων και έπαιζε ταυτόχρονα ποδόσφαιρο στον ελεύθερο χρόνο του. Στα 23 (1997) έπαιζε στην τρίτη κατηγορία της Γαλλίας, όμως στα 26 (2000) ήταν ήδη πρωταθλητής Γαλλίας με την Μονακό. Ωστόσο, ο Πρσο έγινε διεθνής με την εθνική Κροατίας τρία χρόνια μετά, όταν είχε φτάσει 29 ετών. Ήταν μέλος της «χρβάτσκα» στο Euro 2004, αλλά και στο Μουντιάλ 2006. Φόρεσε το εθνόσημο μέχρι τα 35 του, πραγματοποιώντας 32 συνολικά εμφανίσεις.

Τζέιμι Βάρντι
Τη σεζόν 2011-12 αγωνιζόταν στην Κόνφερενς (!) με τη φανέλα της Φλίτγουντ Τάουν και ο ίδιος ήταν αισίως 25 ετών. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην Λέστερ, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές στην Τσάμπιονσιπ, πριν το 2014 έρθει η άνοδος στην Πρέμιερ Λιγκ. Το 2015-16, όμως, ήρθε και το «θαύμα» της Λέστερ, με τον Βάρντι να είναι απόλυτος πρωταγωνιστής. Με 24 τέρματα οδήγησε την ομάδα του στην κατάκτηση του τίτλου κι ενώ μέσα στο 2015 είχε έρθει και η πρώτη κλήση στην εθνική Αγγλίας, με τον ίδιο να έχει φτάσει τα 28. Αγωνίστηκε στο πρόσφατο Euro και συνολικά μετρά 14 συμμετοχές και 5 γκολ.

Ίαν Ράιτ
Δημιούργησε ποδοσφαιρικό «όνομα» την εξαετία (1985-1991) που ήταν παίκτης της Κρίσταλ Πάλας. Ο Άγγλος επιθετικός μπορεί να ψηφίστηκε αργότερα ως παίκτης του αιώνα των «αετών», όμως στο μεγαλύτερο διάστημα που ήταν ποδοσφαιριστής τους, δεν είχε κληθεί στην εθνική Αγγλίας. Αυτό έγινε πρώτη φορά το 1991, όταν ήταν ήδη 28 ετών και αποτελούσε το «μήλον της έριδος» μεταξύ των κορυφαίων αγγλικών συλλόγων. Ο Ράιτ έγινε παίκτης της Άρσεναλ, μεγαλούργησε με τους «κανονιέρηδες» (δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας), όμως και πάλι η παρουσία του στην εθνική Αγγλίας ήταν πολύ μικρή. Μόλις 33 συμμετοχές και εννέα τέρματα ήταν ο απολογισμός του με τα «λιοντάρια» μέσα σε επτά χρόνια, ξεκινώντας βασικός μόνο σε 17 παιχνίδια.

Γκρατσιάνο Πελέ
Ποδοσφαιριστής που δεν αγωνίστηκε ποτέ του σε κάποιους από τους «μεγάλους» της Ιταλίας και ανέβασε τις ποδοσφαιρικές μετοχές του, όταν έφυγε από τη χώρα του. Τη διετία 2012-2014 πέτυχε συνολικά 50 γκολ στο ολλανδικό πρωτάθλημα, με τη φανέλα της Φέγενορντ, ωστόσο η εκτελεστική του δεινότητα δεν ήταν αρκετή για να του δώσει μία θέση στην εθνική Ιταλίας. Τελικά, η μεταγραφή του το καλοκαίρι του ’14 στην Σαουθάμπτον άνοιξε στον 29χρονο – τότε - Γκρατσιάνο Πελέ την πόρτα της «σκουάντρα ατζούρα». Οι εμφανίσεις του στην Πρέμιερ Λιγκ τον έκαναν βασικό στο πρόσφατο Euro, όμως η μεταγραφή του στην Κίνα τον έχει φέρει, πλέον, αρκετά πίσω.

Νολίτο
Έχει δει από το σπίτι του τις κατακτήσεις δύο Euro και ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου από την εθνική Ισπανίας. Όχι γιατί ήταν μικρός, αλλά γιατί δεν είχε κληθεί ποτέ στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του εκείνη την περίοδο. Ντεμπούτο με τους «φούριας ρόχας» έκανε μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, σε ηλικία 28 ετών, εξαργυρώνοντας τις πολύ καλές του εμφανίσεις με την Θέλτα. Από τότε, μέχρι σήμερα, ο Νολίτο μετρά 16 συμμετοχές και 6 γκολ, με τη φετινή μεταγραφή του στην Μάντσεστερ Σίτι να του δίνει επιπλέον... πόντους για ακόμη καλύτερη συνέχεια.

Έντερ
Γεννημένος στην Βραζιλία, αλλά με «ρίζες» από την Ιταλία, ο Έντερ είχε το δικαίωμα να αγωνιστεί σε όποια από τις δύο εθνικές ομάδες επιθυμούσε. Στα 20 του βρέθηκε στην Ιταλία, για λογαριασμό της Έμπολι και μέχρι σήμερα παραμένει εκεί. Μόνο που το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα έγινε στα 29 του. Οι εκπληκτικές του εμφανίσεις με την Σαμπντόρια του άνοιξαν την πόρτα της εθνικής Ιταλίας το 2015, παρά τις αντιδράσεις που υπήρχαν, λόγω του τόπου γέννησής του. Ο Αντόνιο Κόντε εμπιστεύθηκε τον Έντερ και στο Euro της Γαλλίας, με τον άσο της Ίντερ – πλέον – να μετρά μέχρι τώρα 19 συμμετοχές και 3 γκολ.