Ξαναζούμε τον εφιάλτη του Μαραντόνα

Οικονομικά-διοικητικά σκάνδαλα, ανύπαρκτος προπονητής, άφαντος Μέσι. Ο Γιώργος Καραμανός λυπάται με την χειρότερη Αργεντινή όλων των εποχών.

«Πρέπει να αλλάξουμε αυτήν την σκατοκατάσταση». Μόνο αυτό είχε να πει ο Λιονέλ Μέσι μετά την ταπείνωση. Η τριάρα στο Μπέλο Οριζόντε ήταν για τους Αργεντινούς χειρότερη ψυχολογικά ακόμα και από εκείνη την καταθλιπτική διαφήμιση, όπου ο Ντιέγκο Μαραντόνα έβλεπε στο όνειρό του ότι φορούσε την καναρινί μισητή εμφάνιση και τραγουδούσε τον αντίπαλο εθνικό ύμνο. Σε τούτο το αβίαστο 3-0 από την Βραζιλία δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Εννοείται ότι φταίει ο ηγέτης. Εάν δεν είναι η ευθύνη του Μέσι, τότε ποιος θα πρέπει να στηθεί στο απόσπασμα;

Είναι όμως και άλλα, πολλά, πάρα πολλά. Οχι απαραίτητα απενοχοποιητικά για τον σούπερ σταρ της Μπαρτσελόνα, αλλά που δεν τον αφήνουν να παίξει και να προσφέρει με τον τρόπο που θα μπορούσε. Να κάνει παιχνίδι πώς; Με ποιο ρόστερ; Και πάνω απ' όλα με ποιον προπονητή; Η κατάσταση της Αλμπισελέστε είναι η χειρότερη που θυμόμαστε εμείς που την έχουμε για πρώτη ομάδα μας. Και οι αιτίες που την έχουν φέρει για πρώτη φορά τόσο κοντά από το να βρεθεί ακόμα και εκτός Μουντιάλ, είναι άπειρες και έχουν να κάνουν με το... σύστημα: αγωνιστικό και κυρίως διοικητικό.

Οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στον Ιούλιο του 2014 (ή και ακόμα πιο πίσω). Οταν δηλαδή άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο ο ποδοσφαιρικός δικτάτορας της χώρας. Ο Χούλιο Ουμπέρτο Γκροντόνα κυβέρνησε αθλητικά τον τόπο από το 1979 και συνολικά για 35 χρόνια. Οταν λοιπόν πέθανε, δεν φρόντισε για την σωστή διάδοχη κατάσταση. Τα οικονομικά -και για την μάχη για την επόμενη μέρα- σκάνδαλα υποχρέωσαν την CONMEBOL (σ.σ.: Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής) και τη FIFA να ορίσουν εκείνες μία μεταβατική διοικητική επιτροπή. Εβαλαν για πρόεδρο της τριμελούς επιτροπής κάποιον άσχετο, τον Αρμάντο Πέρες και εκεί τα πάντα εκτροχιάστηκαν...


Χούλιο Ουμπέρτο Γκροντόνα, ο «νονός» του ποδοσφαίρου της χώρας
 

Οταν μετά τον χαμένο τελικό του Κόπα Αμέρικα, ο Μέσι είπε ότι βγάζει το εθνόσημο, ο σημαντικότερος λόγος ήταν αυτός. Οτι δεν υπήρχε κανείς στην κεφαλή. Οι παίκτες έπαιζαν μόνοι τους, με τον Τάτα Μαρτίνο (σ.σ.: τον τελευταίο χρόνο του τον δούλεψε τζάμπα) να προσπαθεί να παραστήσει και τον παράγοντα. Τελικά ο αρχηγός, όπως και ο πάντα κορυφαίος όλων με τη φανέλα της Εθνικής, Χαβιέρ Μασεράνο, υποχώρησαν και εμφανίστηκαν εκ νέου. Δεν είχε αλλάξει όμως τίποτα προς το καλύτερο. Ολα έχουν χειροτερέψει και αυτό φάνηκε τον Ιούλιο.

Τότε που η μεγάλη και τρανή Αλμπισελέστε άρχισε να μοιάζει με ομαδούλα της σειράς. Η τριμελής επιτροπή δεν είχε καν χρήματα να μπει στο αεροπλάνο και να έρθει στην Ευρώπη, για να πείσει αυτούς που είχε ως υποψήφιους. Με τον Τσόλο Σιμεόνε και τον Μαουρίτσο Ποκετίνο μίλησαν μέσω Skype. ΤΡΑΓΙΚΟ και ήταν επόμενο να εισπράξουν αρνητική απάντηση. Ολοι οι μεγάλοι προπονητές της χώρας γύρισαν την πλάτη. Οι Μαρσέλο Μπιέλσα, Χόρχε Σαμπάολι αμφιταλαντεύτηκαν για λίγο, αλλά όταν κατάλαβαν με τι άσχετους θα έμπλεκαν, είπαν κι αυτοί το ΟΧΙ.

Κάπως έτσι επιλέχτηκε ως ύστατη λύση ο Εντγκάρδο Μπάουσα. Ο 58χρονος κόουτς μπορεί να έχει στο βιογραφικό του δύο Κόπα Λιμπερταδόρες (2008 Λίγκα ντε Κίτο, 2014 Σαν Λορέντσο), αλλά μεγάλος προπονητής αντίστοιχος της Αλμπισελέτσε δεν είναι σε καμία περίπτωση. Ενδεικτικό είναι ότι όταν τον κάλεσε η πατρίδα να αναλάβει και την 1η Αυγούστου παραιτήθηκε από την Σάο Πάολο αποδεχόμενος την πρόταση, την άφησε 5η από το τέλος του Μπραζιλεϊράο. Τόσο καλά δηλαδή. Η χείριστη διαχείρισή του εκλέκτορα έχει φανεί με το καλημέρα και είναι αυτή που ήρθε κι έδεσε, ώστε να υπάρχει πλέον ο κίνδυνος του ιστορικού αποκλεισμού.


«Με την Κολομβία θα είμαστε αλλιώς», δήλωσε ο Μπάουσα μετά τον διασυρμό. Δηλαδή πώς;
 

Μία νίκη με την Ουρουγουάη στο πρώτο ματς του και μετά οι δύο ισοπαλίες (2-2) εκτός με την ουραγό Βενεζουέλα και το αδύναμο Περού. Ειδικά το να δεχτεί δύο γκολ από την Βενεζουέλα που είναι τραγική, ήδη αποκλεισμένη και δεν έχει σκοράρει καν απέναντι σε άλλη ομάδα στις πέντε τελευταίες αγωνιστικές, καταδεικνύει τα χάλια της Αργεντινής. Για να φτάσουμε στο αδιόρθωτο 0-1 από την Παραγουάη και τώρα στην τριάρα από την Βραζιλία. Από το κακό στο χειρότερο δηλαδή.

Συγκεκριμένα στο Superclasico που έγινε τα ξημερώματα της Παρασκευής, ο Μπάουσα έδωσε ρεσιτάλ στο αρνητικό κοουτσάρισμα. Ξεκίνησε με 4-4-1-1 και τον Ενσο Πέρες που είναι αμυντικός μέσος να κινείται ως πλάγιος χαφ-εξτρέμ. Μέχρι το 25' η ομάδα άντεχε και το πάλευε. Οταν όμως δέχτηκε το πρώτο γκολ από τον Φελίπε Κοουτίνιο, κατέρρευσε. Στο ημίχρονο με το σκορ στο 2-0, έγινε το μέγιστο έγκλημα. Ο κόουτς έριξε τον Σέρχιο Αγουέρο αντί του Πέρες και η ομάδα κόπηκε ολοκληρωτικά στα δύο, με τη μπάλα να μην φτάνει ποτέ μπροστά και να μην υπάρχει μέσος να μαρκάρει. Και αυτό από έναν προπονητή που στη συνέντευξη τύπου είχε ξεστομίσει την εξής ατάκα: «Αυτό το ντέρμπι θα κριθεί στη μάχη του κέντρου».


Ο Μέσι μπροστά από την άμυνα να παίρνει την μπάλα, για να τους περάσει όλους. Κανένα σύστημα και κανείς Αργεντινός στο κέντρο. Η φωτογραφία τα λέει όλα...
 

Καθώς λοιπόν το «ψάρι βρωμάει από το κεφάλι», αυτή η Αλμπισελέστε δεν έχει στον ήλιο μοίρα. Είναι η χειρότερη αγωνιστικά που μπορώ να θυμηθώ. Ούτε καν το 2010, όταν με κόουτς τον Ντιέγο Μαραντόνα, νίκησε στην Ουρουγουάη  με γκολ κάποιου από μηχανής θεού ονόματι Μάριο Μπολάτι στο 85' και έκλεψε την πρόκριση για τα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, δεν ήταν έτσι. Και το πιο άσχημο είναι ότι δεν σε πείθει ότι θα τα καταφέρει αυτή τη φορά. Ρίξτε μία ματιά στο ρόστερ και θα καταλάβετε. Με παίκτες τύπου Μας, Μερκάδο, Μπίλια, Φούνες-Μόρι δεν κάνεις την διαφορά. Εδώ να μου πεις κάλεσε από την Κίνα τον Λαβέτσι και θυμήθηκε ποιον; Αν είναι δυνατόν, τον κάποτε παίκτη του Ολυμπιακού, Φερνάντο Μελούτσι.

Με τις τέσσερις πρώτες χώρες του ομίλου να προκρίνονται απ' ευθείας και την 5η να δίνει διπλά μπαράζ με την 1η της Ωκεανίας, η Αργεντινή αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 6η θέση. Μόνο που ακολουθούν πολύ ζόρικα ραντεβού. Ξημερώματα Τετάρτης υποδέχεται την ισχυρή Κολομβία και τον Μάρτιο έχει εντός την Χιλή και μετά πάει στα υψόμετρα της Βολιβίας, για να ακολουθήσει τον Αύγουστο η Ουρουγουάη εκτός. Μόνο που έτσι όπως είναι η ομάδα και με αυτόν τον προπονητή, δεν σε πείθει ότι θα στρώσει.

Αντιθέτως, όταν στραβώνει ένα ματς, δεν έχει την ψυχολογία να το γυρίσει, να αντιδράσει. Εκεί όλα καταρρέουν. Τα πάντα λοιπόν επιφύονται στις ατομικές επιδόσεις των αστεριών της. Με του; Αγουέρο, Ιγουαΐν να είναι πάντα χώμα με το εθνόσημο, όλα θα κριθούν δηλαδή από το κατά πόσο μπορέσει να την πάρει από το χέρι ο Μέσι, ο οποίος στο φινάλε θα είναι και ο πρώτος υπαίτιος της όποιας αποτυχίας. Και γι' αυτό δεν θα έπρεπε ποτέ να έχει επιστρέψει και να τους αφήσει όλους να τον κράζουν...

ΥΓ.: Και ξαφνικά, από το πουθενά, με τον άγνωστο σε εμάς Τιτέ, η Σελεσάο έκανε το 5x5 (έχει δεχτεί μόνο ένα γκολ) και πετάει 1η για το Μουντιάλ. Με τον θρίαμβο επί της Αργεντινής να συντελείται στο «Μινεϊράο» του Μπέλο Οριζόντε. Εκεί, όπου βρήκε το θάρρος να εμφανιστεί 2,5 χρόνια μετά την ντροπή του 7-1 από την Γερμανία!

Follow me: @jorgekaraman