Mια ιδιοφυΐα στα χέρια του Ποκετίνο

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για τον εκπληκτικά χρήσιμο, αλλά όχι και τόσο διαφημισμένο Μούσα Ντεμπελέ, ο οποίος έκρινε την αναμέτρηση της Τότεναμ με την Άρσεναλ.

Ο χαρακτηρισμός ανήκει στον ίδιο τον Αργεντινό τεχνικό. «Ο Ντεμπελέ είναι ιδιοφυΐα. Έπαιξε μόλις 20 λεπτά απέναντι στη Λεβερκούζεν και με την Άρσεναλ ήταν ένας από τους καλύτερους. Η στιγμή που κερδίζει το πέναλτι ήταν φανταστική». Λίγο νωρίτερα, ο Βέλγος μέσος έπαιρνε τον τίτλο του MVP στο North London Derby, βοηθώντας τον προπονητή του να γίνει ο πρώτος που περνά τα πρώτα σερί πέντε ματς του με την Άρσεναλ χωρίς ήττα.

Ο Μούσα Ντεμπελέ αμφισβητήθηκε αρκετά στην προ-Ποκετίνο εποχή στο White Hart Lane, όμως ήταν από τους πρώτους που προσαρμόστηκαν στη νέα τάξη πραγμάτων και ταίριαξε στο προφίλ που έφερε στο σύλλογο ο Αργεντινός προπονητής. Στο περσινό ματς του Emirates με την Άρσεναλ, το οποίο είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά, η νοοτροπία που έχει εμφυσήσει ο Ποκετίνο στους Σπερς ήταν ορατή από τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι πάτησαν χορτάρι. Μαχητικό και ομαδικό πνεύμα, προσήλωση, συνεχής δουλειά με και χωρίς τη μπάλα, νεύρο. Τα στοιχεία αυτά έδεσαν απόλυτα με το αγωνιστικό προφίλ και την ψυχολογία του Ντεμπελέ. Έγινε ένας από τους βασικούς πολεμιστές του Μαουρίτσιο.

Πέρυσι, στην εξαιρετική σεζόν της Τότεναμ, τα φώτα έπεσαν κατά κύριο στον Χάρι Κέιν και τα 25 γκολ που σημείωσε στο πρωτάθλημα. Υπάρχει ωστόσο ένα στατιστικό που αναδεικνύει τη σημασία του Βέλγου στο παιχνίδι του του 23χρονου φορ. Μολονότι ο Ντεμπελέ πέρυσι στα 27 παιχνίδια που ξεκίνησε βασικός είχε μόλις μία ασίστ, στα 11 που έχασε λόγω τραυματισμού και τιμωρίας, ο Κέιν σκόραρε μόνο μια φορά. Σκόραρε 24 στα υπόλοιπα, με τον υψηλόσωμο χαφ στην 11άδα. 

Δεν είναι ο μέσος που θα κάνει συχνά την τελική πάσα ή θα βρει δίχτυα. Είναι όμως εκείνος που με ένα τάκλιν ή μια κλειστή ντρίμπλα θα ξεκινήσει το build up της ομάδας του με τον αντίπαλο «ανοιχτό». Θα κουβαλήσει τη μπάλα και θα τη μοιράσει σε παίκτη, ο οποίος στη συνέχεια θα κάνει την τελική πάσα. Θα τραβήξει με την κίνησή του αντιπάλους λίγα μέτρα πριν το επιθετικό 1/3, δίνοντας στους συμπαίκτες του την ευκαιρία να βρουν κενούς διαδρόμους. Πέρυσι, με τον Ντάιερ να καθιερώνεται σε ρόλο εξαριού μπροστά στην άμυνα, ο Ντεμπελέ ήταν εξαιρετικά χρήσιμος τόσο ανασταλτικά, όσο και στη σύνδεση της μεσαίας γραμμής με την επίθεση. Τα σωματικά χαρακτηριστικά και η ένταση στο παιχνίδι του τον βοηθούν να υποστηρίξει το πλάνο της πίεσης, το οποίο είναι καθοριστικό για το παιχνίδι των Σπερς, αλλά και να κυριαρχήσει στις ατομικές μονομαχίες, χωρίς να ξεμένει από δυνάμεις.

Φέτος, η προσθήκη του Γουανιγιάμα έφερε ακόμα περισσότερες προσδοκίες για τη μεσαία γραμμή της Τότεναμ. Όμως η τιμωρία από το περσινό περιστατικό με τον Ντιέγκο Κόστα κράτησε τον Ντεμπελέ εκτός από τα τέσσερα πρώτα ματς της ομάδας του. Επανήλθε απέναντι στη Σάντερλαντ, για να χάσει λόγω τραυματισμού το παιχνίδι με τη Μίντλεσμπρο και τη μεγάλη νίκη με την Σίτι. Στα τελευταία ματς, λοιπόν, έχει καταφέρει να πάρει ξανά σερί παιχνίδια στα πόδια του, παίζοντας μαζί με τον Γουανιγιάμα και ανεβάζοντας συνεχώς στροφές.

Η Τότεναμ συνεχίζει να διατηρεί την καλύτερη άμυνα στην Premier League, όμως παράλληλα έχει πρόβλημα στο σκοράρισμα, δεδομένης και της απώλειας του Χάρι Κέιν. Αυτός ήταν και ο λόγος, όπως δήλωσε και ο ίδιος, που ο Ποκετίνο δοκίμασε σύστημα με τρεις αμυντικούς στο Emirates. Όχι για την αμυντική ενίσχυση με τον τρίτο στόπερ, αλλά για να αποκτήσει την ασφάλεια προκειμένου να παίξει με δύο στην κορυφή.  Το 3-5-2 που σχεδίασε, στην ουσία ήταν για ένα σημαντικό διάστημα 3-3-2-2. Και σε αυτό ο Ντεμπελέ είχε κομβικό ρόλο. Γύριζε σε πιο οπισθοχωρημένους ρόλους (κυρίως στο δεύτερο) για να ξεκινήσει από εκεί επιθέσεις, έδινε χρόνο κατοχής στην ομάδα του κρατώντας μπάλα και με τις γρήγορες, κάθετες κινήσεις ήταν κλειδί στην αντιμετώπιση των Κοκλέν-Τσάκα. Ήταν κομβικός στον περιορισμό του Οζίλ, όταν μετά το πρώτο μέρος τραβήχτηκε πιο πίσω, ενώ τελείωσε το ντέρμπι με 89% ποσοστό επιτυχία στις πάσες, 66 επαφές με τη μπάλα, 2 κοψίματα. Κι όλα αυτά σε ένα ματς όπου ήταν αμφίβολος, μετά την αναγκαστική αλλαγή του στο παιχνίδι με τη Λεβερκούζεν.

Η επιστροφή του Κέιν αναμένεται να βοηθήσει, όπως και πέρυσι και τους παίκτες που αγωνίζονται τριγύρω από αυτόν να βρουν περισσότερες ευκαιρίες. Όπως και η παρουσία του Ντεμπελέ. Στον παραπάνω πίνακα είναι ξεκάθαρη και σε πραγματικούς αριθμούς η επιρροή τους στο παιχνίδι. Ο Βέλγος δεν έχει την προβολή και το status του Έρικσεν, του Λαμέλα ή του Κέιν. Δεν πήγε στο White Hart Lane με τις ευλογίες του Ποκετίνο και χρειάστηκε να παλέψει για να αποδείξει την αξία του στον νέο προπονητή. Ωστόσο, παραμένει μία από τις πιο σταθερές αξίες στον πυρήνα της δουλειάς του Αργεντινού.