Ο Αζάρ παίζει ξανά για τον προπονητή του

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για την τακτική και προσωπική προσέγγιση του Κόντε, που βγάζει τον καλύτερο εαυτό του Εντέν Αζάρ.

Η περσινή σεζόν του Ζοσέ Μουρίνιο στην Τσέλσι ήταν καταστροφική όχι μόνο όσον αφορά την αγωνιστική εικόνα, αλλά και τις σχέσεις στα αποδυτήρια. Πρόκειται, άλλωστε, για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η υγεία των αποδυτηρίων αντανακλάται στο χορτάρι και το αντίστροφο.  Ο ρεπόρτερ του BBC Γκάρι Ρίτσαρνσον είχε μεταφέρει μια χαρακτηριστική ατάκα που είχε ειπωθεί στα αποδυτήρια από «Μπλε» ποδοσφαιριστή για τον Πορτογάλο: «Καλύτερα να χάνω, παρά να κερδίζω γι' αυτόν». Στο γκρουπ των παικτών που είχαν εντάσεις στις σχέσεις τους ήταν και ο Εντέν Αζάρ. 

Είναι δεδομένο πως ο Βέλγος ήταν σκιά του καλού εαυτού του πέρυσι, όμως η εικόνα του έμοιαζε να ακολουθεί εκείνη της ομάδας. Βγήκε αρκετές φορές στη σέντρα από τον Πορτογάλο, ο οποίος δήλωνε ότι ήθελε «περισσότερες θυσίες» από εκείνον στον αγωνιστικό χώρο, κριτικάροντας τον τρόπο παιχνιδιού χωρίς τη μπάλα, την αμυντική συμπεριφορά και την εργατικότητα του. Στο τελευταίο ματς του Special One, την ήττα με 2-1 από τη Λέστερ, ό Αζάρ αποχώρησε τραυματίας και ο Μουρίνιο υποστήριξε ότι ήταν κάτι που το αποφάσισε μόνος του! Εκτός του ότι ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και είχε να διαχειριστεί μια πολύ αρνητική κατάσταση για εκείνον, απόρροια της σωματικής και ψυχολογικής πίεσης, ήταν εμφανές ότι δεν έπαιζε για τον προπονητή του. 

«Ήμουν πάντα ο ίδιος παίκτης. Αλλά ο Κόντε ξέρει πως να συμπεριφέρεται στους ποδοσφαιριστές του, έχοντας παίξει στο υψηλότερο επίπεδο κι ο ίδιος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βέλγος. «Χρειαζόμασταν οργάνωση. Από το πρωτάθλημα πήγαμε στην καταστροφή της περσινής σεζόν. Χάσαμε το δρόμο μας τακτικά, το κεφάλι του καθένα ήταν σε διαφορετική κατεύθυνση. Ο καθένας είχε διαφορετικές καταστάσεις να διαχειριστεί. Το αν παίζει ή όχι, για τον προπονητή, για τον έναν, για τον άλλον. Αυτές οι αποσπάσεις δεν είναι ποτέ υγιείς». Στα λόγια του Κέιχιλ αντανακλάται κατά έναν σημαντικό βαθμό η διαφορά της περσινής από τη φετινή Τσέλσι. Και ο Αζάρ βρίσκεται στο επίκεντρο της αλλαγής.

Φέτος, ο 25χρονος έχει σκοράρει 5 γκολ σε 10 ματς. Περισσότερα από όσα πέτυχε πέρυσι σε 31. Βρήκε δίχτυα για πρώτη φορά σε τρία σερί ματς, όντας περισσότερο εύστοχος σε αντιστοιχία με τα σουτ που παίρνει. Είναι στο top-3 της κατηγορίας στις επιτυχημένες ντρίμπλες, συμμετέχει σε ένα μεγάλο ποσοστό ευκαιριών της ομάδας του, καθώς ο Κόντε τον έχει απελευθερώσει εκεί που είναι περισσότερο αποδοτικός. Στο επιθετικό 1/3. Σύμφωνα με την Opta, με εξαίρεση ένα φετινό ματς, ο Βέλγος τελειώνει τα 90λεπτα με μέσο όρο τοποθετήσεων υψηλότερα στο γήπεδο από τον Ντιέγο Κόστα. Ο Κόντε μπορεί, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παικτών του στη Γιουβέντους, να γίνει απίστευτα σκληρός στα αποδυτήρια, όμως ξέρει και πως να κερδίζει τις προσωπικότητες των ομάδων του. Ήταν ένα από τα στοιχεία της προπονητικής του προσέγγισης που είχαμε σημειώσει ότι ταιριάζουν στην Τσέλσι.

Στο 3-4-3 του Κόντε, που έχει επιφέρει αμυντική ασφάλεια, το ταίριασμα των επιθετικογενών παικτών στην τακτική του μοιάζει ιδανικό. Ο Αζάρ είναι μέχρι στιγμής ο περισσότερο ευνοημένος τόσο από την τακτική προσέγγιση, όσο και από την ψυχολογική επίδραση του Ιταλού. Έχοντας φροντίσει να τον απαλλάξει από το άγχος της αμυντικής συνεισφοράς, που έγινε βραχνάς υπό τον Μουρίνιο, κέρδισε περισσότερα σε όλους τους τομείς. Το δέσιμο του Μάτιτς με τον Καντέ προσφέρει εκτός από οχύρωση της άμυνας και κάλυψη χώρων, σωστή σύνδεση με την επίθεση. Ο Καντέ το είχε δείξει και πέρυσι, παρότι συχνά ήταν ένα χαρακτηριστικό του που έμενε στο περιθώριο λόγω των εκπληκτικών στατιστικών του στα ανασταλτικά καθήκοντα. Ο Μάτιτς, φέτος, έχει ήδη πέντε ασίστ! Η επικοινωνία αμφότερων με τον 25χρονο είναι εξαιρετική.

Η παρουσία των Μόζες και Αλόνσο στις πτέρυγες βοηθάει τόσο τον Αζάρ, όσο και τον Πέδρο, να κινούνται περισσότερο σε εσωτερικούς διαδρόμους όταν η ομάδα τους έχει την κατοχή. Το πλάτος, πλέον, δεν εξαρτάται τόσο από τους ίδιους και η κίνησή τους στις νοητές γραμμές της μεγάλες περιοχές δεν χαλάει το σχήμα και την ισορροπία. Ο Βέλγος έχει την επιλογή να μένει κεντρικά, να βγαίνει είτε αριστερά είτε δεξιά, να παίρνει ατομικές προσπάθειες με τον τρόπο που του αρέσει και αυτή ακριβώς η ελευθερία και η εμπιστοσύνη, τον έχει επαναφέρει στα υψηλά στάνταρ που είχε θέσει ο ίδιος, όταν έκανε αρκετούς παρατηρητές να τον επιλέγουν ως τον πιθανότερο για να μπει σφήνα στο δίπολο Ρονάλντο-Μέσι. «Αυτό που έχουμε δει φέτος είναι ένας παίκτης καταιγιστικός. Και δείχνει ότι έχει επιστρέψει στον καλύτερο εαυτό του», τόνισε ο, συχνά επικριτικός προς τον μέσο της Τσέλσι, Γκάρι Νέβιλ.

Ο Αζάρ αποτελεί μια συνεχή απειλή, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, με τον τρόπο που είναι ικανός να φέρει τους συμπαίκτες του απέναντι από το γκολ. Τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά, με τον τρόπο που τα έχει πλαισιώσει ο Κόντε, αληλοσυμπληρώνονται αρμονικά από εκείνους που βρίσκονται δίπλα και πίσω του. Και η αυτοπεποίθησή του βγαίνει, εκτός από τις ενέργειές στο γήπεδο και στα όσα δηλώνει: «Είχαμε μια άσχημη σεζόν, αλλά προσπαθούμε να τα πάμε καλύτερα. Ο Κόντε προσπαθεί να μας εμπνεύσει και δίνουμε τα πάντα. Μου είπε κάποιες φορές να πηγαίνω προς τα μέσα, άλλες να μένω πιο πλάγια και να ανοίγω το παιχνίδι. Θέλει από εμένα να πετυχαίνω γκολ και να να κάνω τη διαφορά». Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι ξεκάθαρος...