TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • PREMIER LEAGUE
  • NBA
  • 7DAYS EUROCUP
  • CHAMPIONS LEAGUE
  • COPA DEL REY
  • CEV CUP
  • CHAMPIONS LEAGUE
  • CLUB FRIENDLY
  • TENNIS
  • CHALLENGE CUP
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Μήπως το…1-0 είναι καλύτερο από το 5-4;

Μήπως το…1-0 είναι καλύτερο από το 5-4;

Μήπως το…1-0 είναι καλύτερο από το 5-4;

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για τη μετάλλαξη του Άρη, την προσαρμογή του Μίκαελ Ένινγκ και τον στόχο που παρουσιάζει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας σε σχέση με πέρυσι.

Επιστροφή στοιχήματος*  στο League Cup Αγγλίας.  (21+, *Ισχύουν Όροι και Προϋποθέσεις)

Αν επιχειρήσει κανείς να ακτινογραφήσει τον Άρη των τελευταίων δύο αγωνιστικών και τον συγκρίνει με τον αντίστοιχο του πρόσφατου παρελθόντος, το πιθανότερο είναι να διακρίνει δύο στοιχεία. Συνέπεια και τακτική πειθαρχία. Μια ποδοσφαιρική λογική προσαρμοσμένη στη φιλοσοφία του ελληνικού Πρωταθλήματος και της πλειοψηφίας των ομάδων που αντιμετώπισε, με σήμα κατατεθέν το «φύλα τα ρούχα σου». Προφανώς θα διαφοροποιηθεί όταν ο Μίκαελ Ένινγκ βάλει εξ’ ολοκλήρου τη σφραγίδα του σ’ αυτή την ομάδα και ταυτοχρόνως λύσει το υπ’ αριθμόν 1 αγωνιστικό πρόβλημα, προφανώς επίσης ο Γερμανός θα επιδιώξει να προσθέσει κάτι πιο όμορφο σε σχέση με αυτό που παρουσίασε η ομάδα του στη νίκη επί του Παναιτωλικού, αλλά θα χρειαστεί χρόνο.

Στον βωμό αυτών «θυσιάστηκε» η επιθετική λογική της ομάδας η οποία σε πολλές περιπτώσεις αποκτούσε τη μορφή της ανεμελιάς καθώς πάνω στην προσπάθεια επίτευξης τέρματος, άπαντες ξεχνούσαν τους ρόλους τους. Στην Ξάνθη, οι «κίτρινοι» είχαν οκτώ τελικές προσπάθειες και απέναντι στον Παναιτωλικό, οι… μισές από τις 11 έγιναν στο τελευταίο δεκάλεπτο του αγώνα όπου εκεί άπαντες συμβιβάστηκαν με το αποτέλεσμα. Δημιουργικά, τα δύο τελευταία παιχνίδια ήταν τα χειρότερα του φετινού Άρη, αλλά οι βαθμοί και η επίτευξη των στόχων δεν έρχονται με ποδόσφαιρο αλάνας και αφέλειας. Η ανεμελιά είχε ως συνέπεια την παραβίαση της εστίας σε κάθε παιχνίδι και τον απολογισμό των επτά τερμάτων σε τρεις αγώνες. Τα δε οφέλη σ’ αυτά τα παιχνίδια (με ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό και Λάρισα) περιορίστηκαν σε μόλις έναν βαθμό. Σε συνδυασμό με τις «γκάφες» με ΟΦΗ και στον Βόλο, ο Άρης έκανε ακόμη δυσκολότερο το έργο του.

Ερχόμενος στη Θεσσαλονίκη, ο Μίκαελ Ένινγκ ήδη είχε αποκτήσει πολύ ξεκάθαρη εικόνα για την ομάδα διότι στον μήνα που μεσολάβησε από την παρουσία του στο «Κλ. Βικελίδης» στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό έως και την ανάληψη των τεχνικών καθηκόντων, ουσιαστικά λειτουργούσε ως ο επόμενος προπονητής του Άρη. Έβλεπε, σημείωνε και ταυτοχρόνως συζητούσε με τον Άγγελο Χαριστέα. Ο Γερμανός είπε (στην παρουσίασή του) ότι «προτιμώ να κερδίζω με 5-4 και όχι με 1-0», αλλά μετά τον αγώνα με τον Παναιτωλικό χαμογέλασε όταν του τέθηκε η ερώτηση ότι επί ημερών του, αυτό που χαρακτηρίζει τον Άρη είναι το μηδέν παθητικό και όχι η επιθετική λειτουργία της ομάδας. Σύντομα, πιθανότατα, θα το καταφέρει, σε πρώτη φάση όμως ήταν απαραίτητο να βάλει τέλος στην ποδοσφαιρική αφέλεια και να προσδώσει στην ομάδα μια άγνωστη λέξη. Ισορροπία.

Ο Άρης έχει ισορροπία γιατί η άμυνα δεν είναι υπόθεση 4-5 ανθρώπων. Για παράδειγμα, ο «σκασμένος» Σούντγκρεν είναι πιο σταθερός στη δεξιά πλευρά της άμυνας. Τρία πράγματα άλλαξαν στη συγκεκριμένη πλευρά. Ο Σουηδός κατάλαβε ότι τα ανεβάσματα του θα πρέπει να είναι μετρημένα, ο Λούκας Σάσα αντιλήφθηκε ότι η βασική του ευθύνη είναι να βοηθά τον συμπαίκτη του και απέναντι στον Παναιτωλικό ο Γιάννης Φετφατζίδης είχε περισσότερα τρεξίματα προς βοήθεια του Σούντγκρεν σε σχέση με τα αντίστοιχα του transition παιχνιδιού.

Γενικώς, η φετινή χρονιά είναι δυσκολότερη από την περσινή διότι στον κακό σχεδιασμό του καλοκαιριού με συνέπεια να είναι πολύ περιορισμένες οι επιλογές σε συγκεκριμένες θέσεις, ήρθε και η αγωνιστική παρουσία ομάδων οι οποίες πέρυσι δεν είχαν αυτόν τον αγωνιστικό ρόλο. Ομάδων οι οποίες ενισχύθηκαν (και μέσα από την πατροπαράδοτη διαδικασία των δανεισμών παικτών) αλλά και εμφανίζουν όμορφο αγωνιστικό σχέδιο. Για παράδειγμα, πέρυσι σε οκτώ αγώνες ο ΟΦΗ είχε μόλις έξι βαθμούς, φέτος συγκέντρωσε 16 και είναι σαφές ότι άλλαξαν οι στόχοι του. Η δε ΑΕΛ έχει πέντε περισσότερους βαθμούς σε σχέση με πέρυσι, ενώ η Ξάνθη πραγματοποιεί ακριβώς την ίδια πορεία με την περσινή. Στον αντίποδα, ο Ατρόμητος είχε «μαζέψει» 20 βαθμούς και φέτος έχει περίπου τους μισούς.

Αυτή η «κουβέντα» δεν θα έπεφτε στο τραπέζι αν ο Άρης είχε αποφύγει τις δύο εντός έδρας γκέλες με ΟΦΗ και Λάρισα καθώς το πλάνο έγραφε μεν έξι βαθμούς, πήρε μόλις έναν και κυρίως, αυτές οι δύο ομάδες έφυγαν με γεμάτα χέρια από το «Κλ. Βικελίδης». Στους μικρούς στόχους που θέτει κάθε ομάδα στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου, αυτός του Άρη είναι να πετύχει το 4Χ4 στο (θεωρητικά) ευνοϊκό πρόγραμμα των αγώνων. Ήδη κέρδισε τους Ξάνθη, Παναιτωλικό κι έχει μπροστά του τον Πανιώνιο (εκτός), Αστέρα Τρίπολης (εντός). Έξι επιπλέον βαθμοί θα τον βάλουν σε πιο ασφαλείς ράγες, αλλά έχει πολύ δουλειά μπροστά του αν θέλει να γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και κυρίως, να μην εξαρτάται από τους άλλους.

Προϊόντος του χρόνου, ο Ένινγκ θα υποχρεωθεί να «βαφτίσει» περισσότερους πρωταγωνιστές, αυξάνοντας τις (πραγματικά) διαθέσιμες επιλογές στη βασική ενδεκάδα διότι κάποια στιγμή θα μπουν στην εξίσωση και οι αγώνες του Κυπέλλου, πέραν του ότι αρκετοί ενδεκαδάτοι εμφανίζουν σημάδια κόπωσης. Ο Γερμανός ρωτήθηκε επί τούτου, έδωσε διπλωματική απάντηση περί ρόστερ 24 ισάξιων παικτών και η αλήθεια είναι ότι δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Προς αυτήν την κατεύθυνση εξάλλου, θα πρέπει να τον βοηθήσουν οι παίκτες του. Κανένας προπονητής δεν θέλει να αδικήσει ποδοσφαιριστή. Η δουλειά του προπονητή είναι από τις πλέον ανασφαλής κι επειδή ο καθένας παίζει το… κεφάλι του κάθε αγωνιστική (ειδικά στην Ελλάδα), για να μπει ο οποιοσδήποτε στο βασικό πλάνο θα πρέπει να μοχθήσει αρκετά.

Για παράδειγμα, τις προηγούμενες ημέρες τα «καμπανάκια» ήχησαν εκκωφαντικά στ’ αυτιά του Λερίν Ντουάρτε, σε μια συζήτηση που είχαν με τον ατζέντη του οι άνθρωποι του Άρη. Ο Ολλανδός οφείλει να σεβαστεί πρώτα τον εαυτό του, υπηρετώντας ταυτόχρονα αυτό που αναγράφεται στην ταυτότητά του ως επάγγελμα. Αν όντως άλλαξε αγωνιστικό πρόσωπο κι αυτός ήταν ο λόγος της χρησιμοποίησής του θα φανεί στο εγγύς μέλλον. Ο προπονητής του έδειξε ότι θέλει να τον υπολογίσει. Το ίδιο θα κάνει και με τους υπόλοιπους. Είναι στο χέρι τους να μην ρίξουν περισσότερο την τιμή της μετοχής τους στο χρηματιστήριο του ποδοσφαίρου και παράλληλα να προσφέρουν μια επιλογή στα χέρια του προπονητή.

Best of internet