Τα πρώτα 25 λεπτά του Ελ Αραμπί στον Ολυμπιακό!

Τα πρώτα 25 λεπτά του Ελ Αραμπί στον Ολυμπιακό!

Τα πρώτα 25 λεπτά του Ελ Αραμπί στον Ολυμπιακό!

Ο Κ. Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο gazzetta το χθεσινό φιλικό του Ολυμπιακού κι επικεντρώνει σε αυτόν τον παίκτη που έκανε ντεμπούτο με τα «ερυθρόλευκα».

Τυνησία - Νιγηρία με αξεπέραστο Live Στοίχημα και 200+  ειδικά στοιχήματα! (21+)

Ο Ολυμπιακός λοιπόν έκανε μία καλή πρόβα τζενεράλε ενόψει των αγώνων του με την Βικτόρια Πλζεν, στο χθεσινό 3-0 με τη Νότιγχαμ.

Η αλήθεια είναι ότι οι συνθήκες εξελίχθηκαν ιδανικά για τον Ολυμπιακό, καθώς προηγήθηκε με 2-0 μόλις στο 7’, με τις δύο πρώτες κιόλας τελικές του μετά από ισάριθμες εκτελέσεις κόρνερ (σε ανύποπτο χρόνο έχω εξηγήσει ότι ο Βαλμπουενά έχει εκτελέσεις-φαρμάκι κι ο Σεμέδο επιτόπιο άλμα και σημαντική ευστοχία). Και με τον νεαρό γκολκίπερ της Νότιγχαμ, δανεικό από τη Μάντσεστερ Σίτι, να δείχνει το ταλέντο, αλλά και την απειρία του. Το 3-0 δεν άργησε να έρθει σε φάση σχεδόν καρμπόν με τα δύο πρώτα γκολ, ενώ το 4-0 που έγινε από εντελώς διαφορετική φάση, πολύ πιο όμορφη από ένα κόρνερ, το ακύρωσε ο επόπτης, σε μία φάση που δεν χρειάζονταν καν η λεγόμενη goal line technology.

Τα γρήγορα γκολ έδωσαν τη δυνατότητα στον Ολυμπιακό να παίξει το παιχνίδι που του αρέσει, πηγαίνοντας λίγα μέτρα πίσω, προσέχοντας την άμυνα του και βρίσκοντας χώρους για αντεπιθέσεις. Κάπως έτσι ίσως το χθεσινό φιλικό να αποτελέσει μία δεύτερη «δοκιμή» ενόψει του αγώνα της Τσεχίας, την προσεχή Τρίτη, μετά από εκείνη στο 1-1 με την Ντινάμο Κιέβου. Να προσέξουμε, βέβαια, ότι και με τους Ουκρανούς οι «ερυθρόλευκοι» είχαν προηγηθεί πολύ νωρίς, από το 5’, κάτι που δεν είναι και το πλέον σύνηθες…

Πιστεύω ότι ο Μαρτίνς θα έμεινε όντως ικανοποιημένος από πολλά πράγματα στον χθεσινό Ολυμπιακό, πρώτο μετά (τραυματισμού) Φορτούνη, αλλά και θα δυσαρεστήθηκε έντονα για την εικόνα της ομάδας σε ένα πεντάλεπτο από το 74΄έως το 78’, στο οποίο η εικόνα της ήταν απαράδεκτη. Θα μου πείτε, μα ήταν ένα πεντάλεπτο. Ναι, αλλά όταν δέχεσαι τέσσερις (!) φάσεις σε ένα πεντάλεπτο, ενώ σε όλο το υπόλοιπο διάστημα, συνολικά 85 λεπτών, έχεις φάει μία φάση, σημαίνει ότι στο συγκεκριμένο πεντάλεπτο ήσουν σαν ομάδα κάτι παραπάνω από κακή. Και σε ευρωπαϊκό παιχνίδι, δεν θα υπήρχε περίπτωση υπό τέτοιες συνθήκες να μην έτρωγε γκολ-ένα δε γκολ στα Κύπελλα Ευρώπης, εύκολα οδηγεί σε ένα αποκλεισμό.

Ας επικεντρωθούμε, όμως, λίγο στον Ελ Αραμπί, τον οποίο είδαμε για πρώτη φορά με τα «ερυθρόλευκα». Σε αυτά τα έστω 25 λεπτά που πρόλαβε κι έπαιξε, νομίζω ότι μας άφησε καλή γεύση. Και μόνο ότι μπήκε σε δύο φάσεις γκολ, σημαίνει κατ΄ αρχάς ότι είναι φορ που μυρίζεται τη φάση. Δεν σκόραρε, ούτε στη μία, ούτε στην άλλη, αφού την πρώτη φορά τον νίκησε ο αντίπαλος γκολκίπερ (έδιωξε το σουτ στην κλειστή γωνία του) και τη δεύτερη τον έκοψε με ταχύτητα ο αντίπαλος στόπερ, σε μία φάση που θα έπρεπε ίσως να την τελειώσει πιο γρήγορα ο Μαροκινός, που αρχικά κινήθηκε πολύ έξυπνα βγαίνοντας στην πλάτη της άμυνας της Φόρεστ από την υποδειγματική σέντρα του Τοροσίδη.

Η πρώτη φάση όμως πραγματικά ήταν αυτό που λέμε όλα τα λεφτά. Με τον Ελ Αραμπί να κατεβαίνει κάτω από το κέντρο και προς την περιοχή του Ολυμπιακού για να πάρει την μπάλα, να την καλύπτει ωραία με το σώμα του, να περνάει μία εκπληκτική πάσα με το αριστερό προς τον έξω δεξιά (Ραντζέλοβιτς) και να κάνει αμέσως σπριντ πενήντα μέτρων για να βρεθεί σε θέση μέσα αριστερά στην περιοχή, δεχόμενος την μπάλα από τον συμπαίκτη του. Αν σκόραρε κιόλας, θα είχαμε μία τέλεια φάση!

Γενικά, για πρώτο του παιχνίδι (μοναδικός που έκανε ντεμπούτο χθες), έχοντας μπει αργά στην προετοιμασία και παίζοντας για πρώτη φορά μετά από ακριβώς δύο μήνες (20 Μαϊου τελευταίο του ματς με την Αλ Ντουχαίλ στο Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας), ο Ελ Αραμπί «έδειξε». Έδειξε ποιότητα, έδειξε κινήσεις, έδειξε όσφρηση της φάσης. Παίρνοντας σιγά σιγά ρυθμό και βάζοντας και κάποιο γκολ για να αποκτήσει και καλύτερη ψυχολογία (είδατε και σε μία περίπτωση που πήγε να σκοράρει από θέση οφσάϊντ, νικήθηκε από τον τερματοφύλακα), λογικά θα βοηθήσει σημαντικά τον Ολυμπιακό.

Αυτόν που είδα χαμηλών τόνων ήταν τον Μπρούνο, που κι αυτός μπήκε στο 67’ κι έπαιξε κατά βάση σε θέση έξω αριστερά. Δεν ξέρω αν επηρεάστηκε ψυχολογικά επειδή έπαιξε για πρώτη φορά στο Καραϊσκάκη με τη φανέλα του Ολυμπιακού, αλλά δεν ήταν αυτός που περιμέναμε. Γενικά δείχνει σε αρκετά φιλικά αρκετά «σφιγμένος», σαν να μην έχει «λυθεί» ακόμη.

Από την άλλη, για να τον εμπιστεύεται τόσο πολύ ο προπονητής, να τον χρησιμοποιεί συνεχώς και να βγαίνει δημόσια να δηλώνει ότι στο πρόσωπο του Μπρούνο βλέπει την ευχάριστη έκπληξη της προετοιμασίας, σίγουρα «κάτι» βλέπει, που ίσως εμείς το δούμε αργότερα...

 

 

Best of internet