Η χαρά του να είσαι εκεί στα δύσκολα...

Η χαρά του να είσαι εκεί στα δύσκολα...

Η χαρά του να είσαι εκεί στα δύσκολα...

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για την «ήρθε η στιγμή να μετρηθούμε» κατάσταση στον Παναθηναϊκό και τον κόσμο που πρέπει να αποτελέσει τον μεγαλύτερο σύμμαχο για το πρότζεκτ του Γιαννακόπουλου με φόντο το γήπεδο στον Βοτανικό!  

Μετά από χρόνια μιζέριας, σκότους και μίας παγιωμένης κατάστασης όπου ο Παναθηναϊκός έχει καταντήσει κομπάρσος λόγω της διοίκησής του, εδώ και λίγο καιρό έχει ξεπροβάλλει και πάλι στον «πράσινο» οργανισμό μια αχτίδα ελπίδας. Μία προοπτική, ώστε ο σύλλογος να επιστρέψει και πάλι στην κανονικότητα μέσα από το πρότζεκτ του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, με φόντο φυσικά την κατασκευή της «Παναθηναϊκής Πολιτείας» στον Βοτανικό! 

Δεν έχει σημασία αν αυτή η ελπίδα μπορεί να «μεταφραστεί» σε πολλές ή σε λιγότερες πιθανότητες τούτη την ώρα, δεν έχει σημασία αν συμφωνείς ή διαφωνείς με το πλάνο, δεν έχει σημασία αν είσαι «ταλιμπάν» του DPG ή δεν θέλεις να τον βλέπεις, δεν έχουν καμία σημασία τα λόγια παρά μόνο οι πράξεις. Καλές οι εκθέσεις ιδεών στα social media, καλά τα likes που μπορεί να «τσιμπήσεις» αν είσαι από εκείνους που πάντα βρίσκουν τον λόγο να αγαπούν τον σύλλογο από τα status και τις αναρτήσεις αλλά σαν την πραγματική εκδήλωση αγάπης δεν είχε, δεν έχει και δεν θα έχει ποτέ.

Αυτό που έχει σημασία τούτη την ώρα, είναι ο Παναθηναϊκός. Καλώς ή κακώς ο... τρελός που θα εμφανιστεί και θα ρίξει ένα τσουβάλι με λεφτά δεν έχει εμφανιστεί, δεν υπάρχει, δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει και ποτέ.

Καλώς ή κακώς ο μόνος που προσπαθεί για να είναι ο Παναθηναϊκός πρωταγωνιστής και να επιστρέψει το ποδόσφαιρο εκεί που του αξίζει μέσα από την συνολική λύση του ενιαίου και αδιαίρετου συλλόγου στα πρότυπα της Μπαρτσελόνα, είναι ο Γιαννακόπουλος. Κανένας άλλος.

Καλώς ή κακώς, είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν μπορεί να σηκώσει μόνος του αυτό το βάρος. Δεν κρύφτηκε ποτέ πίσω από το δάχτυλό του. Δεν έταξε εκατομμύρια και επενδύσεις τεράστιες. Ήταν ξεκάθαρος. Ή όλοι μαζί ή τίποτα! Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα ξαναβάλει ο ίδιος βαθιά το χέρι στην τσέπη για να είναι ο Παναθηναϊκός πρωταγωνιστής. Μόνος του, όμως, δεν γίνεται...

Από το βράδυ της Παρασκευής ο Ερασιτέχνης έδωσε στην δημοσιότητα τους λογαριασμούς, στους οποίους θα μπορεί ο κόσμος να συνεισφέρει στον μεγάλο κουμπαρά, όπου στόχος του Γιαννακόπουλου είναι να μαζευθούν 20 εκατομμύρια ευρώ. Μέσα στο επόμενο δεκαήμερο θα γίνει επίσημη παρουσίαση του πλάνου αλλά και δημιουργία ιστοσελίδας που θα αναφέρει το συγκεντρωθέν ποσό αλλά και όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού.

Ο σύλλογος από εδώ και πέρα βρίσκεται στην κατάσταση «ήρθε η ώρα να μετρηθούμε», «ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε τι Παναθηναϊκό θέλουμε».

Δεν μπορώ να γνωρίζω ποια θα είναι η ανταπόκριση της πλατιάς μάζας των οπαδών του Παναθηναϊκού. Το παρελθόν μας έχει διδάξει να είμαστε συγκρατημένοι, καθώς δυστυχώς στα δύσκολα η συντριπτική πλειοψηφία των φίλων του «τριφυλλιού» γυρνούσε την πλάτη σε ανάλογες προσπάθειες. Είτε αυτό είχε να κάνει με την «Παναθηναϊκή Συμμαχία» είτε με τον Ερασιτέχνη.

Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε μάθει να αγαπάμε τις ομάδες μας στα εύκολα, στις χαρές, στους τίτλους. Δεν έχουμε μάθει να αγαπάμε το σήμα στο μέρος της καρδιάς, η αγάπη αυτή δεν είναι άδολη, αλλά αγάπη που θέλουμε να δημιουργηθεί από ανταλλάγματα(κούπες, παιχταράδες, γήπεδα). Δεν διαθέτουμε την ποδοσφαιρική παιδεία των Άγγλων, των Γερμανών, των Ισπανών, αλλά δεν μπορεί εμείς, λογικά, είμαστε πιο... έξυπνοι και ψαγμένοι από εκείνους.

Υπάρχει μεγαλύτερο παράδειγμα από τα 30.000 διαρκείας την σεζόν 2010-2011 με την ομαδάρα του Σισέ και τα 8.000 μέλη της «Συμμαχίας» στην πιο δύσκολη περίοδο στην ιστορία του Παναθηναϊκού; Όχι βέβαια...

Το παρελθόν είναι παρελθόν(αν και οφείλουμε να μαθαίνουμε από αυτό) και το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα.

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει μπροστά του μια ιστορική ευκαιρία. Έχει μπροστά του μία πρόκληση, η οποία αν φτάσει μέχρι το τέλος, θα γιγαντώσει τον σύλλογο και θα τον αλλάξει επίπεδο. Όχι επειδή το θέλησε μοναχά ο Γιαννακόπουλος, αλλά επειδή εγώ, εσύ, ο αδελφός μου, ο αδελφός σου, βάλαμε πλάτη στα δύσκολα και από το υστέρημά μας, δώσαμε ώθηση στο μοναδικό διαθέσιμο πλάνο για να ζήσουμε και πάλι στιγμές από το ένδοξο μας παρελθόν!

Επαναλαμβάνω, σήμερα δεν υπάρχει άλλη επιλογή!

Προσωπικά όταν κάνει δεν μου αρέσει, όπως η κατάσταση στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, δεν πρόκειται να κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια. Δεν έχει νόημα, το επαναλαμβάνω, να περιμένουμε να έρθει ουρανοκατέβατος ένας λεφτάς!

Και εδώ που τα λέμε:

Για σκεφτείτε να μαζευτούν τα χρήματα και ο Παναθηναϊκός να γυρίσει σελίδα. Δεν θα νιώσετε μια ηθική ικανοποίηση; Δεν θα φουσκώνετε από περηφάνια, σκεπτόμενοι πως είτε με λίγα είτε με πολλά, ήσασταν και εσείς κομμάτι αυτής της προσπάθειας; 

Προσωπικά και για να έχω την Παναθηναϊκή μου συνείδηση καθαρή και ήσυχη, άφησα τα λόγια και πέρασα στις πράξεις. Όπως και στο ξεκίνημα της προσπάθειας του Αλαφούζου.

Όπως τότε, έτσι και τώρα, δεν το έκανα ούτε για τον Αλαφούζο, ούτε για τον Γιαννακόπουλο. Για τον Παναθηναϊκό και μόνο. Εξάλλου, όλα όσα έχω ζήσει από παιδί μικρό, οι στιγμές που μου έχει χαρίσει το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς, δεν μπορούν να συγκριθούν με τίποτα. Πόσω μάλλον με ένα 50άρικο...

Best of internet