Ο άπειρος Μαρτίνς έπεσε στη φάκα του Λουτσέσκου

Ο άπειρος Μαρτίνς έπεσε στη φάκα του Λουτσέσκου

Ο άπειρος Μαρτίνς έπεσε στη φάκα του Λουτσέσκου

Ο Βασίλης Σαμπράκος γράφει για την απειρία του Πορτογάλου προπονητή στον πρωταθλητισμό και την ικανότητα του Ρουμάνου προπονητή να επενδύσει πάνω σε αυτή τη νίκη και να παρουσιάσει μέχρι το τέλος τον πιο θεαματικό ΠΑΟΚ της σεζόν.

Με το  PulseBet*, νιώθεις  το παλμό του  Live  στοιχήματος όπως ποτέ ξανά– Ισχύουν Όροι & Προϋποθέσεις

Εν αρχή ην ο πανηγυρισμός, ο εορτασμός του “κανονικού”, του αυτονόητου, του φυσικού: θα έχουμε να θυμόμαστε ότι ο τελικός της Superleague 2019 άρχισε και τελείωσε στην ώρα του, ήρεμα, ειρηνικά, “πολιτισμένα”, κι ότι η λήξη του μας βρήκε όλους, δηλαδή τόσο τους πρωταγωνιστές όσο και τους θεατές να κουβεντιάζουμε μόνο για ποδόσφαιρο. Η λήξη βρήκε τους ηττημένους να αναγνωρίζουν την ανωτερότητα του νικητή και το δίκαιο της νίκης του σε ένα ντέρμπι τόσο μεγάλης σημασίας όσο το κυριακάτικο. Η λήξη δεν βρήκε κανέναν να συζητά για τον διαιτητή, για τους τσαμπουκάδες των παραγόντων, για τη ζούγκλα μιας έδρας. Ηταν σαν ξαφνικά να εξαφανίστηκαν, να βυθίστηκαν τα τοξικά απόβλητα και να επέπλευσε μόνο το ποδόσφαιρο. Ναι, για την πλειονότητα των πρωταθλημάτων της υπόλοιπης Ευρώπης αυτό είναι μια σκηνή ρουτίνας, αλλά για εμάς τους – τουλάχιστον ποδοσφαιρικά – απολίτιστους αυτή είναι μια νίκη. Και μακάρι να αποδειχθεί η αρχή. Δεν έχω κουραστεί να επαναλαμβάνω το αυτονόητο: η παρουσία των ξένων διαιτητών στη ζωή του φετινού πρωταθλήματος λειτουργεί ως μια τρανή απόδειξη ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι η δικαιολογημένη διαχρονικά καχυποψία, η οποία έχει επηρεάσει τη νοοτροπία μας. Οχι, η παρουσία των ξένων διαιτητών δεν είναι πανάκεια, αλλά ναι, σίγουρα είναι μια βάση για να χτιστεί πάνω της η νέα γενιά της ελληνικής διαιτησίας του ποδοσφαίρου και για να στηριχθεί πάνω της η επικοινωνία για την αλλαγή νοοτροπίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Στο εξής, αν θέλουν το καλό της αγοράς τους κι αν σέβονται έστω και στο ελάχιστο την κοινωνία των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων, οι επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου οφείλουν να αρχίσουν μια νέα συζήτηση και να αναθεωρήσουν τον προϋπολογισμό τους για το κόστος λειτουργίας του πρωταθλήματος. Διότι ναι, πρωτάθλημα με ξένους διαιτητές σε όλα τα κρίσιμα παιχνίδια και VAR με πρωτόκολλο Μουντιάλ 2018 μπορεί να είναι ένα πρωτάθλημα που θα πείθει πολύ περισσότερο από όλα τα προηγούμενα για την καθαρότητά του. Φυσικά αυτό το πρωτάθλημα θα έχει αυξημένο λειτουργικό κόστος. Πρόβλημά τους. Κι ας ζητήσουν από την FIFA και την UEFA να τους κάνουν μια καλύτερη τιμή, για διαιτησία και VAR, προκειμένου και αυτές να αγοράσουν το δικαίωμα να ισχυρίζονται, ή και να καμαρώνουν, ότι βοήθησαν το ελληνικό πρωτάθλημα να ξεβρωμίσει και να αναβαπτιστεί.

 

Στην ποδοσφαιρική συζήτηση, στο τερέν της Τούμπας συνέβη να επικρατήσει η ωριμότερη ομάδα με τον ωριμότερο προπονητή. Η βιολογική διαφορά ηλικίας του Ραζβάν Λουτσέσκου από τον Πέδρο Μαρτίνς (περίπου 17 μήνες) συμπίπτει με την διαφορά στην ηλικία που έχουν στον πρωταθλητισμό. Ο Ρουμάνος, που κάθεται στον πάγκο του ΠΑΟΚ περίπου έναν χρόνο παραπάνω από όσο ο Πορτογάλος σε αυτόν του Ολυμπιακού, είχε ήδη μια παράσταση, μια εμπειρία πρωταθλητισμού. Ο Μαρτίνς δεν είχε. Κάνει πρωταθλητισμό με ομάδα για πρώτη φορά στην καριέρα του. Και αυτή την απειρία του πλήρωσε πρωτίστως το βράδυ της Κυριακής στην Τούμπα. Ο Πορτογάλος παρασύρθηκε από το περιβάλλον και μπήκε στη διαδικασία να προσεγγίσει αυτό το ματς ως μια πλατφόρμα για να επικοινωνήσει την ανωτερότητα και την υπεροχή της ομάδας του έναντι του πρωτοπόρου ΠΑΟΚ. Δεν ετοίμασε μια ομάδα μόνο για να νικήσει, τη σχεδίασε όπως φανταζόταν ότι θα έπρεπε προκειμένου να πάει στην Τούμπα και να κυριαρχήσει. Αυτή η στρατηγική πήγε στα σκουπίδια με το γκολ του Βιεϊρίνια, όπως παραδέχθηκε μετά το ματς ο Μαρτίνς. Οχι μόνο επειδή το 1-0 τον υποχρέωνε να αλλάξει 11αδα και τακτική από το 3'ο ή από το 19'ο λεπτό, αλλά κυρίως επειδή ο ίδιος ένιωσε από το 3' ή από το 19' ότι το σχέδιό του απέτυχε. Οπως καλά καταλάβαμε στη λήξη, ο Μαρτίνς δεν πίστευε στην ανατροπή. Κι όταν δεν πιστεύει ο προπονητής, δεν γίνονται ανατροπές.

Η στρατηγική του Μαρτίνς έλυσε τα χέρια του Ραζβάν Λουτσέσκου. Ηταν σαν να έπεσε ο Πορτογάλος στην φάκα του Ρουμάνου, διότι αυτού του είδους το παιχνίδι είναι η βασική δεξιότητα του Λουτσέσκου, όπως καλά έχουμε κατανοήσει στη διάρκεια των περίπου πέντε χρόνων που παρακολουθούμε τη δουλειά του σε Ξάνθη και ΠΑΟΚ. Με γκολ στο 3' και τον Νάτχο στο τερέν, ο ΠΑΟΚ το ένιωθε ότι “το 'χει” το ματς προτού καν συμβεί το 2-0 στο 19'. Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές, όπως έλεγε ο σοφός Οτο Ρεχάγκελ, και ο προπονητής γίνεται αποτελεσματικός όταν δείχνει επιδεξιότητα στην διαχείριση των στιγμών. Ο Λουτσέσκου διαχειρίστηκε έξοχα το 1-0 του 3'ου λεπτού και την ευκαιρία που του έδινε η φυσική αδυναμία του Ολυμπιακού να αμυνθεί αποτελεσματικά λόγω της φυσικής αδυναμίας του Νάτχο, του Χριστοδουλόπουλου και του Ποντένσε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στον ανασταλτικό τομέα. Ο Λουτσέσκου το ήξερε, το έβλεπε, και προφανώς είχε ετοιμάσει την ομάδα του προκειμένου αυτή να διαχειριστεί το προβάδισμα στο σκορ. Μεσαία πίεση, μικρές αποστάσεις μεταξύ γραμμών και παικτών, γρήγορες επιστροφές, άμεση μετάβαση στη φάση της επίθεσης, καθαρές προϋποθέσεις επικράτησης μέσα από τις ταχύτατες αντεπιθέσεις. Ο ΠΑΟΚ τα έκανε σχεδόν όλα σωστά. Αλλαζε αμέσως λειτουργία από άμυνα σε επίθεση κάθε φορά που επανακτούσε την κατοχή της μπάλας, κι αυτό έδινε την ευκαιρία στον πλέι μέικερ Μπίσεσβαρ να εκμεταλλεύεται τον χώρο που του άφηναν αδειανό οι κεντρικοί μέσοι και οι πλάγιοι μεσοεπιθετικοί του Ολυμπιακού. Αυτή η εικόνα έδινε ηρεμία στον προπονητή, κι ο προπονητής μετέδιδε πίσω αυτή την ηρεμία στην ομάδα του, όπως είχε κάνει και στο ντέρμπι με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ όταν την εμπιστευόταν για να αμυνθεί με παίκτη λιγότερο στο τερέν. Κοιτάζεις τη στατιστική (40%-60% κατοχή, 8-10 τελικές προσπάθειες), κοιτάζεις έπειτα και το 3-1, τα βάζεις όλα αυτά δίπλα στην πραγματική εικόνα του παιχνιδιού και συνειδητοποιείς ότι άξια νικήτρια ήταν η πιο ισορροπημένη ομάδα.

Μπορούσε να φαντάζεται όλα αυτά περίπου έναν μήνα πίσω ο Λουτσέσκου όταν έβλεπε τον Πρίγιοβιτς να αποχωρεί; Ναι, όπως δείχνει η επιλογή του να συμφωνήσει στην απόκτηση του άπειρου από πρωταθλητισμό και πρωτόπειρου στην Ελλάδα Σβιντέρσκι. Αν αισθανόταν ανασφαλής, ο Ρουμάνος προπονητής θα είχε ανέβει στα τραπέζια ζητώντας έναν ψημένο στην Ελλάδα και στον πρωταθλητισμό κεντρικό επιθετικό, έναν Μπεργκ. Ο Λουτσέσκου δεν το έκανε διότι είχε προηγουμένως περάσει με νίκη από την Τρίπολη, αλλά και επειδή είχε εμπιστοσύνη στον Ακπομ και στην ποιότητα της ομάδας του. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος για να πληρώνει ακριβά ένας σύλλογος έναν προπονητή, η ικανότητά του στην προεκτίμηση. Ο Λουτσέσκου εκτίμησε σωστά, εμπιστεύθηκε τον Ακπομ, και σήμερα κοιτάζει πίσω του τον πιο όμορφο, σε ποδόσφαιρο, μήνα του ΠΑΟΚ στην τρέχουσα σεζόν.

Αυτό που συνέβη την Κυριακή βάζει φτερά στα πόδια του ΠΑΟΚ σε μια στιγμή που η ομάδα του είχε αρχίσει να ξαναπαίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο. Και τώρα ο Λουτσέσκου δεν έχει απλώς την ευκαιρία να φτάσει σε μια αήττητη κατάκτηση πρωταθλήματος, αλλά και να τη συνδυάσει με το καλύτερο ποδοσφαιρικό θέαμα που έχει παρουσιάσει η ομάδα του στη σεζόν. Ολα αυτά θα προσθέσουν ακόμη μεγαλύτερη λάμψη σε μια έτσι κι αλλιώς ιστορική επιτυχία. Ο ΠΑΟΚ θα φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου με τη φήμη της καλύτερης ομάδας, κι αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε χρόνο στο ελληνικό πρωτάθλημα. Από την αρχή της σεζόν ο ΠΑΟΚ ήταν η πιο αποτελεσματική, η πιο ισορροπημένη και η πιο ώριμη ομάδα του πρωταθλήματος. Τώρα που γίνεται και θεαματική, βάζει τη μεγαλύτερη δυνατή έμφαση στην κατάκτηση του τίτλου.  

Best of internet

Διάβασε το

Follow @ Twitter