O Ολυμπιακός πρέπει πρώτα να μεταμορφωθεί αμυντικά ενόψει Μίλαν…

O Ολυμπιακός πρέπει πρώτα να μεταμορφωθεί αμυντικά ενόψει Μίλαν…

O Ολυμπιακός πρέπει πρώτα να μεταμορφωθεί αμυντικά ενόψει Μίλαν…

Ο Κ. Νικολακόπουλος καταγράφει στο blog του στο gazzetta ενόψει Μίλαν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Ολυμπιακός στην Ξάνθη αμυντικά, σε ομαδικό, αλλά κι ατομικό επίπεδο.

Από την στιγμή που ο Ολυμπιακός πρέπει να βάλει δύο η, τρία γκολ στη Μίλαν για να την αποκλείσει, λογικό είναι να πέφτει το βάρος της σχετικής συζήτησης στην επίθεση.

Από την πλευρά μου, εγώ θεωρώ ότι το άλφα και το ωμέγα θα είναι να παρουσιαστεί η ομάδα μεταμορφωμένη στο αμυντικό της κομμάτι σε σχέση με το τελευταίο παιχνίδι της, στην Ξάνθη, όπου υστέρησε χαρακτηριστικά, με τον Σισέ και τον Βούκοβιτς να αγγίζουν τα όρια του απαράδεκτου σε κάποια σημεία.

Και για να μην λέμε αόριστα πράγματα.

Δείτε στην φωτογραφία τι τραγική άμυνα έπαιξαν οι δύο κεντρικοί αμυντικοί του Ολυμπιακού στη μοναδική ευκαιρία της Ξάνθης στο α΄ ημίχρονο, εκεί που ο Γέντρισεκ βρέθηκε τελικά σε τετ α τετ με τον Σα. Στην εξέλιξη της φάσης, ο μεν Βούκοβιτς χάνει τον φορ της Ξάνθης, ο δε Σισέ δεν μπορεί να διώξει με κεφαλιά έχοντας κακή τοποθέτηση και τάϊμινγκ, όπως ακριβώς την είχε πατήσει και στο πρώτο γκολ της Μίλαν, του Κουτρόνε, πάλι σε μία βαθιά μπαλιά από αριστερά...

Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι και στο αμέσως προηγούμενο παιχνίδι του Ολυμπιακού, κάπως έτσι είχε σκοράρει ο Καμαρά! Πάλι μόνος ο αντίπαλος φορ με τους δύο στόπερ, πάλι σε μακρινή πάσα. Όταν όμως ξέρεις ότι ο Βούκοβιτς έχει θέμα ταχύτητας και δη σε ανοιχτούς χώρους, πρέπει να παίξεις κάπως διαφορετικά. Προπονητής δεν είμαι, αλλά π.χ. να παίξεις το οφσάϊντ η, να αλλάξει η τοποθέτηση των παικτών.

Στο γκολ της Ξάνθης, τώρα, υπάρχει η πολύ κακή εκτίμηση (το λέω εντελώς παντελώς κομψά, αφού το έχει ξανακάνει) του Βούκοβιτς, αλλά τίποτα δεν θα είχε επακολουθήσει αν ο Κούτρης είχε συγχρονιστεί με τα δύο στόπερ, που πολύ σωστά έπαιξαν το οφσάϊντ. Όμως ο αριστερός μπακ του Ολυμπιακού κόλλησε πίσω και κάλυπτε τον Σαρπόνγκ.

Αν θέλετε να σχολιάσουμε ακόμη πιο...ποδοσφαιρικά το γκολ: όλα ξεκίνησαν επειδή στην εκδήλωση της αντεπίθεσης της Ξάνθης, οι επιστροφές από την επίθεση στην άμυνα των Φορτούνη και Ποντένσε ήταν παράδειγμα προς αποφυγή. Ο πρώτος δεν κουνήθηκε καν από τη θέση του, ενώ ο δεύτερος έτρεξε λίγο, ίσως γιατί αυτός είχε χάσει την επίθεση με μία όχι καλή πάσα του, αλλά έτρεξε με το...πάσο του. Κι έτσι ο μέσος της Ξάνθης που έκανε την πάσα στον Σαρπόνγκ είχε όλο τον χώρο και τον χρόνο να κινηθεί ελεύθερα…

Στο 71’ έγινε μία φάση που ελάχιστοι πρόσεξαν-για εμένα τεράστια ευκαιρία της Ξάνθης. Σε μία γιόμα από δεξιά, σε συνέχεια κόρνερ, ο μεν Καμαρά αντί να σπεύσει να γυρίσει λίγο πίσω και να βοηθήσει αμυντικά, κάθεται και βλέπει, η δε άμυνα του Ολυμπιακού πάλι μπερδεύεται από το πουθενά. Ο Σισέ αφήνει τη θέση του και πάει προς τη θέση του Ομάρ, με συνέπεια να μείνει ο Βούκοβιτς μόνος με δύο αντιπάλους. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά χάνει τελικά και την κεφαλιά από τον Κάστρο, που πασάρει στον Λισγάρα. Ευτυχώς για τον Ολυμπιακό, ο Λισγάρας λειτουργεί σαν στόπερ και σουτάρει στα περιστέρια, αντί να δώσει την μπάλα δίπλα του, στον εντελώς αμαρκάριστο από δεξιά Γέντρισεκ.

Να προσέξουμε ότι έως εδώ ο Ολυμπιακός έπαιζε με έντεκα παίκτες. Δεν είχε δηλαδή αποβληθεί ο Ποντένσε, για να πεις ότι άλλαξαν οι αριθμητικές ισορροπίες...Στο 86’ η άμυνα του Ολυμπιακού εκτέθηκε εκ νέου, σε άλλη αντεπίθεση της Ξάνθης (με τον Φορτούνη αυτή τη φορά να χάνει την επίθεση), όπως είχε συμβεί και στο γκολ, το 1-0. Εδώ αρχικά ήταν ο Σισέ που δεν πήγε αποφασιστικά πάνω στον Ντουρίσκοβιτς και τον άφησε να παίξει με την άνεση του και μετά ήταν ο Ομάρ που πιάστηκε στον ύπνο, αφού ο Μπρίτο του πήρε την εσωτερική.

Γενικά ο Ολυμπιακός αμυντικά είχε καιρό να παίξει τόσο άσχημα όπως στην Ξάνθη, ιδιαίτερα στο β΄ ημίχρονο, στο οποίο ήταν πάρα πολύ κακός σε αυτό το κομμάτι.

Πραγματικά η εικόνα του Σισέ ήταν πολύ ανησυχητική. Έκανε τρεις φορές καλή άμυνα σε όλο το 90λεπτο κι είχε μία καλή κεφαλιά στην επίθεση, αλλά αυτά ασφαλώς και δεν αρκούν. Δεν πατούσε καλά, οι πάσες του ήταν όλες λάθος, με το που μπήκε ο Κάστρο που είναι φορ-ρεζέρβα στην Ξάνθη και πολύ κοντύτερος του έπαιρνε τις κεφαλιές και του έκανε και φάουλ, ενώ κάποια στιγμή στο 48’ έχασε την μπάλα μέσα από τα πόδια του κι έτσι ανάγκασε τον Γκιγιέρμε να κάνει φάουλ για να κόψει την αντεπίθεση και να παίζει με κίτρινη σε όλο το β΄ ημίχρονο. Με συνέπεια να μην μπορεί να κάνει άλλο φάουλ, μετά από άλλο ένα στο 52΄, αφού κινδύνευε ανά πάσα στιγμή με αποβολή. Κι έτσι χώλαινε ο Ολυμπιακός στη θέση του αμυντικού μέσου στο ανασταλτικό κομμάτι κι αν προσέξατε ο Ντουρίσκοβιτς τον πέρασε δύο φορές εύκολα, αφού φοβόταν να μαρκάρει δυνατά-τη μία στη μεγάλη ευκαιρία του Μπρίτο στο 86’.

Για να μην πάμε στην πραγματικά απίστευτη στιγμή του 96’, που ο Σισέ κάνει φάουλ και παίρνει κάρτα κι αντί να γυρίσει στη θέση του και να συνεχιστεί το παιχνίδι, που ήθελε τέσσερα λεπτά κι ο Ολυμπιακός έψαχνε το 2-1, αυτός πήγε κι άρχισε τους τσαμπουκάδες με τον Κάστρο, με συνέπεια να σταματήσει το ματς για δύο ολόκληρα λεπτά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο 99’ πάει και μαρκάρει πάλι με τα χέρια ένα μέτρο έξω από την περιοχή τον φορ της Ξάνθης και πάλι καλά που ο Σα έκανε την τρίτη σωτήρια επέμβαση του στο παιχνίδι.

Η εικόνα του Βούκοβιτς δεν ήταν ανησυχητική, αλλά εκνευριστική! Γιατί πολύ απλά μέχρι την στιγμή που έκανε το αυτογκόλ, στο 54’, ήταν πολύ μέτριος, ενώ μετά το αυτογκόλ ήταν πάρα πολύ καλός! Και το να μην βρεθεί σε καλή κατάσταση ένας παίκτης σε ένα παιχνίδι το καταλαβαίνω-αλλά με τον Σέρβο δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Γιατί μετά το αυτογκόλ η απόδοση του ήταν μια χαρά! Έκοψε τουλάχιστον τέσσερις επικίνδυνες επιθέσεις της Ξάνθης, έβγαλε καλές πάσες (μία έξοχη στον Κούτρη, από την οποία προέκυψε φάση στο 66’) και έβαλε και το γκολ της ισοφάρισης!

Άρα, δεν ήταν σε κακή βραδιά ο Βούκοβιτς. Ήταν προφανώς χαλαρός, χωρίς συγκέντρωση η, δεν ξέρω μήπως κρατούσε δυνάμεις ενόψει Μίλαν. Και κάπως έτσι την πάτησε στο αυτογκόλ, ενώ κι οι πάσες του ήταν κακές και ένα διώξιμο ακόμη είχε λάθος και γενικά δεν ήταν σε καμία περίπτωση ο καλός Βούκοβιτς  των προηγούμενων αγώνων. Ότι έχει μειονέκτημα με την ταχύτητα, είναι άλλο θέμα. Κανείς δεν είναι τέλειος. Το να είναι όμως έτσι χαλαρός ο πιο έμπειρος σου βασικός παίκτης είναι ασυγχώρητο.

Κι όλα αυτά τα καταγράφω κι έχουν άλλη σημασία ακριβώς ενόψει Μίλαν. Πολύ απλά, διότι αν όλη η ομάδα δεν βελτιωθεί 80% αμυντικά, αν ο Σισέ δεν συνέλθει επειγόντως κι αν ο Βούκοβιτς παρουσιαστεί στο λήθαργο που ήταν ως το αυτογκόλ του στην Ξάνθη, τότε ο Ολυμπιακός όχι δεν θα προκριθεί, αλλά θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα την Πέμπτη το βράδυ...

Αντίπαλοι δε θα είναι ο Ιγκουαίν, ο Σούσο, ο Τσαλχάνογλου, ο Κουτρόνε κι ο Καστιγιέχο κι όχι ο Καμαρά του Αγρινίου κι ο Σαρπόνγκ της Ξάνθης…

Άσχετα: Χαίρομαι πολύ όταν διαψεύδομαι εγώ και επιβεβαιώνεται ο προπονητής (όπως συνέβη προχθές), όταν πιστεύω ότι κάνει ένα λάθος στον καταρτισμό της ενδεκάδας. Μακάρι δε να αποκτήσει σταθερότητα η…διάψευση μου.

Best of internet