Η αντίδραση, ο τεράστιος Ουζουνίδης και μια υπέροχη παρέα ΑΕΚτσήδων...

Η αντίδραση, ο τεράστιος Ουζουνίδης και μια υπέροχη παρέα ΑΕΚτσήδων...

Η αντίδραση, ο τεράστιος Ουζουνίδης και μια υπέροχη παρέα ΑΕΚτσήδων...

Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για την Α.Ε.Κ. στη γειτονιά της και έχει υστερόγραφα μεγάλης σημασίας για τον Έλληνα τεχνικό, για μια εκπληκτική παρέα και την κίνησή τους και άλλα...

Η δουλειά έγινε... Όπως το λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι: Job done... Όταν δεν θέλουν να ''ιδρώνουν'' χρησιμοποιώντας πολλές λέξεις ταυτόχρονα. Με δυο λέξεις τα είπες όλα... Κι αυτό ισχύει στην περίπτωση της ΑΕΚ στην γειτονιά της όπου επικράτησε χωρίς να ''ιδρώσει'' επί της ουσίας με 0-2 επί του Απόλλωνα Σμύρνης του Ματζουράκη. Αναφέρω το όνομα του τεχνικού της ομάδας της Ριζούπολης διότι είναι διαφορετικό να αντιμετώπιζες τον συγκεκριμένο αντίπαλο πριν από ένα μήνα και ένα εντελώς άλλο πράγμα η ομάδα (τακτικά και σε επίπεδο συγκέντρωσης και αγωνιστικής φιλοσοφίας) που παρακολουθήσαμε στο παιχνίδι με την πρωταθλήτρια.

Το 'χω σημειώσει πολλές φορές, για τους μη Ενωσίτες ίσως να μοιάζει και κουραστικό – βαρετό, όμως για εμάς που έχουμε ξεχάσει πως είναι να παίζει η ομάδα δίπλα στα σπίτια μας και λίγα μέτρα μακριά από τη φυσική της έδρα (που δημιουργείται) είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Προχωράς και βλέπεις τα στενά να γεμίζουν με την πιο όμορφη, την κιτρινόμαυρη, διχρωμία. Παιδάκια μικρά, γονείς και παππούδες με τα εγγονάκια τους, ζευγάρια παντρεμένα, φίλοι ακόμη και συγγενείς μεταξύ τους.

Συναντάς πρόσωπα που και εσύ ο ίδιος τα θυμάσαι χρόνια πολλά πριν στην Νέα Φιλαδέλφεια και διαπιστώνεις μέσα από το πρόσωπό τους πως και πόσο έχουν αλλάξει όλα. Αντιλαμβάνεσαι πόσο έχεις αλλάξει και εσύ ο ίδιος. Η εικόνα μας τόσο διαφορετική, η ματιά μας τόσο ίδια, με ενθουσιασμό και με λάμψη χαράς γιατί πάμε να δούμε στην γειτονιά μας την ΑΕΚ. Κι όταν το βλέμμα ανταμώνει, όταν τα μάτια μας συναντιούνται, πάντα το ίδιο γλυκό χαμόγελο, πάντα η ίδια έκφραση χαράς για το οικείο πρόσωπο που βρήκαμε μπροστά μας, πάντα χωρίς να χρειαστεί ούτε μισή λέξη να ειπωθεί και όμως τα έχουμε πει όλα!

Ακόμη και ο συμπαθής φίλος με τα σάντουιτς, τα αναψυκτικά, τις μπύρες και τα πασατέμπο με την αφάνα του (σγουρά μαλλιά) και τη δυνατή φωνή του. Κι αυτός εκεί... Ήμουν μαζί με τον φίλο μου τον Γιάννη και τον είδε και γύρισε, με κοίταξε με χαρά και εντυπωσιασμένος μου είπε: «πω ρε φίλε; Ρε Τσακ πόσα χρόνια ρε ο τύπος αυτός; Πωωωω»... Έτσι ακιβώς όπως το έλεγε ο Γιάννης. Πόσα χρόνια; Άρα; Πόσα χρόνια έχουν περάσει; Πόσο (και πόσα) άλλαξα(ν) και πόσο άλλαξες... Όλα αυτά τα χρόνια πρόσφυγες ξανά. Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τη σημασία της απουσίας της έδρας της ΑΕΚ πλην των ίδιων των φίλων – οπαδών της συγκεκριμένης ομάδας. Δεν γίνεται σε κανέναν να δώσεις να καταλάβει πόσο διαφορετικά θα ήταν όσα έχουμε ζήσει και έχουν γίνει...

Η πρωταθλήτρια, για να εστιάσουμε και λίγο στο ματς, έκανε το χρέος της και αντέδρασε όπως έπρεπε στην αγωνιστική της υποχρέωση παρά τα όσα ανάποδα έπρεπε να διαχειριστεί το ίδιο το ποδοσφαιρικό τμήμα. Δεν είναι δα και λίγο πράγμα να τιμωρείσαι και να σου αφαιρούν βαθμούς για κάτι που δεν έχεις καταλάβει καν ότι έχει συμβεί, σε ένα ματς που δεν υπήρξε το παραμικρό πρόβλημα διεξαγωγής του, ή έστω κάποια ολιγόλεπτη διακοπή για να δικαιολογήσει έστω τα αδικαιολόγητα της απόφασης. Έχοντας μπροστά ένα ματς με ένα club από τα κορυφαία στον ποδοσφαιρικό πλανήτη, με υποχρέωση να ξεπεράσει και το θέμα της διακοπής του πρωταθλήματος, η ΑΕΚ τα κατάφερε αρκετά καλά.

Στο γήπεδο που πέρυσι στέφθηκε πρωταθλήτρια κατάφερε με κορυφαίο του γηπέδου τον αρχηγό της, Πέτρο Μάνταλο, να φτάσει στη νίκη χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά από τον αντίπαλό της και με σκόρερ τον Μάρκο Λιβάια στο 85' να ολοκληρώσει τη δουλειά έχοντας καταφέρει ο Μαρίνος Ουζουνίδης να προετοιμαστεί (και) για την αναμέτρηση της Τρίτης. Κι αυτό διότι ο Γαλανόπουλος ξεκουράστηκε, ο Πόνσε έπαιξε όσο χρειάστηκε για να 'χει ρυθμό (από την αποχή του λόγω τραυματισμού στο ματς με την Μπενφίκα), ο Κλωναρίδης να μην επιβαρυνθεί ενόψει Μπάγερν, ο Μπακάκης να δει το ματς από τον πάγκο και ο Άλεφ να επανέλθει όπως πρέπει (ομαλά) με καλή εμφάνιση στο διάστημα που αγωνίστηκε. Μια χαρά...

Ήταν σημαντική αυτή η νίκη και ας επιτεύχθηκε με τον ουραγό του πρωταθλήματος που δεν έχει καν βαθμό λόγω όσων προανέφερα και όσα θα σημειώσω και παρακάτω, όπως στα υστερόγραφά μου, ειδικά για το αγόρι που ήταν διαιτητής από τα Τρίκαλα, αυτόν τον Γρατσάνη που τη... τίμησε την φανέλα του η αλήθεια είναι... Κυρίως όμως γιατί έπρεπε να 'ρθει και να δώσει στους ποδοσφαιριστές της ομάδας την ώθηση για τη συνέχεια στις εντός έδρας αναμετρήσεις που λόγω της τιμωρίας θα είναι πολύ δύσκολες με ούτως ή άλλως σημαντικούς αντιπάλους όπως είναι ο Άρης και ο Ατρόμητος.

Τώρα εστιάζουμε ξανά στη μεγάλη γιορτή. Στην βραδιά που έρχεται με την Μπάγερν Μονάχου για το Champions League. Την Τρίτη όπου το ΟΑΚΑ θα ντυθεί κίτρινο και θα είναι γεμάτο για μια ακόμη μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά της μεγαλύτερης Κυρίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, της πρωταθλήτριας Ελλάδας. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από να βλέπεις την ΑΕΚ να παίζει...

Υγ: Πόσο αγαπώ ΑΕΚτσήδες όπως μια παρέα από την Κύπρο. Ειλικρινά το λέω τους αγαπώ και το λέω με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου. Διότι αυτό που έκαναν μπορεί να μοιάζει για κάποιους αυτονόητο και σωστό, αλλά δεν είναι και έχω ανάποδα παραδείγματα για να το σημειώνω, δεν το γράφω έτσι και θα το εξηγήσω στη συνέχεια. Όμως θέλω να ξεκινήσω από τα όμορφα που συμβαίνουν από ωραίους τύπους: μια παρέα 9 ατόμων από την Κύπρο είχαν προγραμματίσει το ταξίδι για να είναι στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας την Τρίτη στο ματς με αντίπαλο την Μπάγερν. Έκλεισαν εισιτήρια ακριβά (συνολικής αξίας κάτι λιγότερο από 500 ευρώ παρακαλώ) και όμως έγινε κάτι που ήταν εκτός προγράμματος και ευθύνης τους. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στο πρόβλημα που προέκυψε και δεν τους επιτρέπει να έρθουν Αθήνα να δουν την καψούρα τους έχοντας πληρώσει και αεροπορικά και διαμονή (ξενοχοδείο). Αντιλαμβάνεστε το συνολικό κόστος και τη ζημιά τους; Θα μπορούσαν έστω να πουλάνε τα εισιτήριά τους για να μαζέψουν λίγο τη ζημιά τους... Από χθες λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι προσέφεραν δωρεάν τα εισιτήριά τους σε συνοπαδούς τους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για να βρίσκονται σε αυτό το μεγάλο και ιστορικό ραντεβού. Όταν με ενημέρωσαν και μου προώθησαν τις λεπτομέρειες έπαθα σοκ. Ανατρίχιασα στ' αλήθεια. Πόσο όμορφοι άνθρωποι υπάρχουν αναμέσά μας. Εννοείται πως δεν ήθελαν ούτε καν τη συγκεκριμένη μου αναφορά. Ούτε καν ένα υστερόγραφο. «Ρε man κάνουμε απλά το σωστό, δεν χρειάζεται να γράψεις κάτι», μου εξήγησαν και μου είπαν ότι απλά ήθελαν βοήθεια για να πάνε σε παιδιά που έχουν ανάγκη και δεν μπορούν όντως να βρουν χρήματα να πάνε γήπεδο. Δεν μπορώ να μην εκθειάσω αυτή τη κίνηση. Να μη την αναφέρω. Τους το είπα και ας μου κρατήσουν κακία. Άλλωστε δεν θα έβαζα ονόματα... Μπράβο σας φίλοι μου. Χαίρομαι πολύ που ζείτε ανάμεσά μας και είστε ΑΕΚτσήδες. Προφανώς υπάρχουν και τέτοιοι Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί. Αλλά εδώ εστιάζουμε στην κίνηση των φίλων από την Κύπρο. Την ίδια ώρα έχω παράδειγμα που κάποιος δεν θα πάει τελικά γήπεδο και το εισιτήριο των 50 ευρώ του ήθελε να το... σπρώξει στα 100 (εννοείται πως δεν το κατάφερε). Γι' αυτό και πρέπει να αναδεικνύουμε αυτές τις κινήσεις. Μπας και πάψουν να υπάρχουν τα λαμόγια ανάμεσά μας. Συγκινήθηκα και μου έφτιαξε όλη η Κυριακή από την ενέργεια των φίλων από την Κύπρο. Να είσαι πάντα καλά, είναι τιμή μου να με εμπιστευτείτε...

Υγ2: Είναι εξαιρετικός ο Μαρίνος Ουζουνίδης και σε ότι αφορά τον τρόπο που μιλάει. Πέρα από τις αναλύσεις έπειτα από κάθε αναμέτρηση της ομάδας του, όπου δεν κρύβεται, εστιάζει σε όλα τα καλά και αρνητικά του παιχνιδιού των παικτών του, ακόμη και στα θέματα που άλλοι γελοιοποιήθηκαν με τις αντιδράσεις τους και απέδειξαν πόσο μικροί είναι σαν άνθρωποι και σαν προσωπικότητες, εκείνος ανέδειξε πόσο σπουδαίος άνθρωπος και χαρακτήρας είναι πέρα από ένας εξαιρετικός προπονητής. «Η διοίκηση προσπαθεί με όποιο νόμιμο τρόπο υπάρχει να δικαιωθεί. Ας μας σκοτώσουν κιόλας, ας απαγορεύσουν στους ποδοσφαιριστές να βγαίνουν στο γήπεδο. Είναι μια απόφαση που δεν μας άρεσε αλλά δεν μπορούμε να σταθούμε στο πως και στο γιατί έγινε αυτό. Δεν γίνεται να μυξοκλαίμε συνέχεια και να μιζεριάζουμε. Η δουλειά μας είναι στο γήπεδο και αυτό θα κάνουμε». Αυτό ακριβώς και τέλος! Είναι όμως ξεκάθαρα θέμα τι άνθρωπος είναι ο κάθε ένας από εμάς και πόσο ανάγκη έχει να γίνεται αρεστός με τρόπους που δεν αφορούν τη δουλειά του αλλά την ικανοποίηση να λέμε αυτά που θέλει να ακούει ο κόσμος και τα αφεντικά μας.

Υγ3: Μια χαρά τα πήγε ο Μοράν στο διάστημα που αγωνίστηκε. Σίγουρα δεν έκανε τη διαφορά και δεν πήρε την ομάδα στις πλάτες του, άλλωστε αν μπορούσε να το κάνει αυτό, δεν θα μιλούσαμε για το έγκλημα της διοίκησης να μην αποκτηθεί μια χαφάρα! Αλλά επιβεβαιώθηκε αυτό που σημειώναμε το προηγούμενο διάστημα: δεν είναι δα και άχρηστος ο Ισπανός χαφ που έχει παίξει Πριμέρα για ματς σαν το χθεσινό, σαν εκείνο στην Κρήτη με τον ΟΦΗ, σαν αυτό με τον Πανιώνιο στο ΟΑΚΑ και τον ΠΑΣ πάλι εντός. Μπορεί λοιπόν να προσφέρει ώστε να γλιτώνουν ποδοσφαιριστές που είναι σημαντικοί μυϊκά προβλήματα, να μπορούν να ξεκουραστούν και να είναι στο 100% στα απαιτητικά ματς.

Υγ4: Η παρακάτω φωτογραφία είναι για να ΜΗ ξεχάσει κανείς τι πρέπει να κάνει την Τρίτη. Να ντυθεί στα ΚΙΤΡΙΝΑ και ΜΟΝΟ... Και αν δεν έχει μπουφάν, ή ζακέτα κίτρινη, ας φορέσει το μπουφάν και μόλις μπει στο γήπεδο ας βάλει πάνω από το μπουφάν – τη ζακέτα – το παλτό του, την κίτρινη μπλούζα. Δεν θα τον κρίνει κανένας για το παράταιρο της εικόνας του. Επίσης ΟΛΟΙ με κασκόλ της ΑΕΚ. Θα υπάρχουν και οι 40.000 σημαίες που θα μοιράσει η ΠΑΕ ενώ αυτό που ετοιμάζουν στο πέταλο θα είναι συγκλονιστικό. Γενικά όμως και από μόνη της η εικόνα του ΟΑΚΑ γεμάτου αποκλειστικά στα κίτρινα, δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιαδήποτε άλλη ανάλογα όμορφη εικόνα. Θα είναι ότι πιο όμορφο έχουν δει τα μάτια μας... Μην ξεχαστείτε λοιπόν...

Υγ5: Ρε το τυπάκι από τα Τρίκαλα... Ρε τον Γρατσάνη... Δεν είναι δα και η πρώτη φορά που μας σφυρίζει και μας προκαλεί εκνευρισμό (sic). Είναι δυνατόν ρε φίλε να είσαι εσύ διαιτητής; Δεν γνωρίζεις τα βασικά, διότι δεν θέλω να πιστεύω κάτι άλλο. Πότε αφήνουμε πλεονέκτημα για παράδειγμα. Πιο σημαντικό; Όταν ένας αμυνόμενος γκρεμίζει τον αντίπαλο δίνουμε φάουλ υπέρ του τελευταίου, όχι σε εκείνον που δεν έχει καν την μπάλα και χωρίς να έρχεται καν ο κάτοχος της μπάλας σε επαφή μαζί του (σ.σ.: με την πλάτη ή με τα χέρια που θα υπήρχε περίπτωση φάουλ του επιτιθέμενου). Άλλο παράδειγμα; Δείχνουμε έστω κίτρινη κάρτα, αν όχι κόκκινη, για χτύπημα αντιπάλου εκτός φάσης και ενώ είναι με γυρισμένη πλάτη ο ποδοσφαιριστής της ομάδας που δέχεται το ύπουλο χτύπημα. Δεν συζητώ για τις κάρτες γενικά, είναι... λεπτομέρειες μπροστά στα υπόλοιπα. Αλλά δεν ήσουν μόνος: ο βοηθός σου στην πλευρά των αποδυτηρίων και ο τέταρτος άξια τέκνα του «καθαρού ποδοσφαίρου» που επιθυμούν εκείνοι που άλλαξαν τους πίνακες διαιτητών το καλοκαίρι και το πανηγύριζαν, των τύπων που ο πρόεδρος της ΕΠΟ είναι δικός τους, όπως και η κυβέρνηση ντε.

Υγ6: Όλα όπως έπρεπε Θείε Λουκά... Πρόεδρε των προέδρων της ΑΕΚ. Δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει άλλος σαν εσένα ποτέ και σε καμία άλλη ομάδα. Α.Ε.Κ. - Μπάρλος Σύλλογος Μεγάλος... Κι όπως εσύ είχες πει: Ζήτω η ΑΕΚ!

Best of internet