Το «μυστικό» που κρύβεται πίσω από την επιθετική δυστοκία του Ολυμπιακού

Το «μυστικό» που κρύβεται πίσω από την επιθετική δυστοκία του Ολυμπιακού

Το «μυστικό» που κρύβεται πίσω από την επιθετική δυστοκία του Ολυμπιακού

Ο Κ. Νικολακόπουλος καταγράφει στο blog του στο gazzetta τον κατά την γνώμη του πολύ βασικό λόγο της επιθετικής δυστοκίας που εμφανίζει ο Ολυμπιακός τον τελευταίο καιρό.

Λούγο – Αλκορκόν με πριμ 5%*, ακόμα καλύτερες αποδόσεις και 190+ ειδικά στοιχήματα! (21+) * Ισχύουν Οροι και Προϋποθέσεις

Οι αριθμοί ορισμένες φορές είναι τόσο ενδεικτικοί, που δεν έχουν νόημα τα πολλά πολλά σχόλια.

Ο Ολυμπιακός στα τρία πρώτα παιχνίδια του στη σεζόν είχε βάλει 10 γκολ (με Λουκέρνη 4-0 και 3-1 και με Μπέρνλι 3-1). Ο μέσος όρος ήταν δηλαδή πάνω από τρία γκολ ανά ματς!

Ο Ολυμπιακός στα επόμενα 10 παιχνίδια του σε όλες τις διοργανώσεις έχει βάλει 13 γκολ, με το μ.ο. άρα να είναι 1,3 γκολ ανά ματς. Μάλιστα, από τα 13 γκολ τα πέντε τα πέτυχε σε ένα παιχνίδι (αυτό που λέμε εξαίρεση), με τον ΠΑΣ, συνεπώς στα υπόλοιπα εννιά έχει ενεργητικό οκτώ γκολ, άρα μ.ο. κάτι λιγότερο από ένα γκολ ανά ματς!

Ποιος είναι, κατά την γνώμη μου, ένας πολύ βασικός (εξυπακούεται όχι μόνο ο ένας, αφού υπάρχει κι η γκίνια κι η αστοχία) λόγος της μεγάλης πτώσης του Ολυμπιακού στο σκοράρισμα; Θα σας φανεί λίγο παράξενο, αλλά νομίζω ότι είναι η αδυναμία εκμετάλλευσης των στημένων φάσεων!

Προσέξτε: σε εκείνα τα τρία πρώτα ματς, στα οποία ο Ολυμπιακός έβαλε 10 γκολ, ένα πραγματικά εντυπωσιακό απολογισμό, οι βοήθειες που πήρε από τις στατικές φάσεις ήταν τεράστιες. Για την ακρίβεια, από τα 10 γκολ, τα έξι ήταν από κόρνερ (δύο), φάουλ (τρία, εκ των οποίων το ένα απευθείας) και πέναλτι (ένα)! Μιλάμε δηλαδή για τα 2/3 των γκολ.

Αντιθέτως, έκτοτε ο Ολυμπιακός, και σε δέκα συνεχόμενα παιχνίδια του,  έχει σκοράρει μόλις τρεις φορές από στημένες φάσεις. Μία από κόρνερ, μία από φάουλ (απευθείας) και μία από πέναλτι.

Η διαφορά είναι χαώδης και το πρόβλημα μεγεθύνεται με τη διαπίστωση ότι όσο περνάει ο καιρός τόσο και πιο δύσκολο γίνεται το γκολ από τέτοιου είδους φάσεις. Γιατί ακόμη κι εκείνα τα τρία γκολ από στημένα, είχαν μπει τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτέμβρη. Έτσι, τώρα σε μία σειρά εφτά αγώνων ο Ολυμπιακός δεν έχει σκοράρει ούτε μία φορά από κόρνερ, φάουλ η, πέναλτι. Παρεμπιπτόντως, φαίνεται ότι τα πέναλτι πάλι…απαγορεύθηκαν για τον Ολυμπιακό! Του δόθηκαν δύο τις δύο πρώτες αγωνιστικές κι αυτό ήταν! Έκτοτε, τίποτα…

Γιατί, όμως, να μην σκοράρει ο Ολυμπιακός από κόρνερ και φάουλ και δη κερδίζοντας συνήθως πάρα πολλά τέτοια στημένα, λόγω της μεγάλης κατοχής της μπάλας που έχει; Ειδικά την στιγμή κατά την οποία στο ξεκίνημα της σεζόν ήταν τόσο αποτελεσματικός; Μήπως δεν είναι τόσο καλά τα κτυπήματα, οι εκτελέσεις, τις οποίες συνήθως αναλαμβάνουν οι Φορτούνης (κατά πρώτον) και ο Λάζαρος (όταν παίζει) κατά δεύτερον; Μήπως η ομάδα δεν έχει τόσο ψηλούς παίκτες, ώστε να αξιοποιήσει τις πολλές στατικές φάσεις που κερδίζει;

Να δώσουμε, όμως, βάρος εδώ: σε ένα παιχνίδι, με τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός με στοιχειώδη ευστοχία στις κεφαλιές που πήρε από κόρνερ και φάουλ, θα μπορούσε να νικήσει με ευκολία τον αντίπαλο του. Εκεί και ο Μεριά είχε (τρεις) ευκαιρίες και ο Καμαρά με τον Λάζαρο και τον Γκερέρο (από μία). Όλοι με κεφαλιές. Και το δοκάρι του Χασάν επίσης ήταν από στατική φάση. Κι όλα αυτά απέναντι σε μία ομάδα με ψηλά και δυνατά κορμιά (Μάτος, Κρέσπο, Βαρέλα, Κάνιας, Μαουρίτσιο, Πρίγιοβιτς)...

Άρα, που καταλήγουμε;

Ναι, ο Ολυμπιακός  δεν είναι πλέον πολύ ψηλή ομάδα. Και γίνεται λιγότερο ψηλή με τον Γκιγέρμε αντί του Μπουχαλάκη, τον Φετφατζίδη αντί του Λάζαρου και τον Γκερέρο αντί του Χασάν. Αλλά ακόμη κι έτσι, αφενός μεν με καλά κτυπήματα, προπάντων όμως με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στις προσωπικές μονομαχίες που γίνονται στα μελέ στην αντίπαλη περιοχή, όπως δηλαδή έγινε με τον ΠΑΟΚ..., σίγουρα μπορεί να γίνει πιο απειλητικός σε αυτό το απολύτως κρίσιμο κομμάτι που στο σύγχρονο ποδόσφαιρο φέρνει ίσως τα περισσότερα γκολ!

Γνώμη μου: χρειάζεται και περισσότερη δουλειά στην προπόνηση, υπό την έννοια ότι δεν βλέπουμε π.χ. κάποιες κομπίνες, που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον αιφνιδιασμό του αντίπαλου. Όπως νομίζω ότι χρειάζεται να παίρνει και πιο πολλές εκτελέσεις ο Τσιμίκας, ακόμη και σε απευθείας φάουλ-στην Ολλανδία είχε σκοράρει κατ΄ αυτό τον τρόπο. Όπως είχαμε δει και τον Γκερέρο στην προετοιμασία να βάζει γκολ με κατευθείαν φάουλ.

Όπως κι αν έχει, ο Ολυμπιακός πρέπει να βελτιωθεί πάρα πολύ στις στατικές φάσεις, που αποτελούν άλλωστε για όλες τις ομάδες τον πιο εύκολο τρόπο να βγουν από τα δύσκολα. Έχει ψηλά στόπερ (Βούκοβιτς, Μεριά, Σισέ, Μιράντα), έχει τον Λάζαρο, έχει τον Καμαρά, τον (όχι ψηλό, αλλά αλτικό) Γκερέρο, πρέπει ωστόσο να δούμε περισσότερο τσαγανό στις μάχες στον αέρα. Δεν νοείται ο Ολυμπιακός να έχει πάρει από τους στόπερ κι από τους σέντερ φορ του όλα κι όλα δύο γκολ από κόρνερ και φάουλ. Κι αυτά να είναι το τέταρτο γκολ επί του ΠΑΣ (Μεριά) και το τέταρτο γκολ επί της Λουκέρνης (του Γκερέρο)…

Εδώ πέρσι, σε μία σεζόν «ας τα να πάει», είχαν βάλει από στημένες φάσεις τέσσερα γκολ ο Σισέ, τρία ο Ένγκελς, δύο ο Μποτία κι από ένα οι Ρομάο, Νικολάου, Ταχτσίδης, Ανσαριφάρντ, Καρσελά.

 

 

Best of internet