O Π.Α.Ο.Κ. «φωνάζει» αυτό που τον καθορίζει: το διαφορετικό!

O Π.Α.Ο.Κ. «φωνάζει» αυτό που τον καθορίζει: το διαφορετικό!

O Π.Α.Ο.Κ. «φωνάζει» αυτό που τον καθορίζει: το διαφορετικό!

Ο Σταύρος Σουντουλίδης πιστεύει ότι ποτέ κανείς άλλος δεν αγάπησε μια ιδέα τόσο αγνά, δυνατά, αυτοκαταστροφικά και διαφορετικά, όσο ο ΠΑΟΚτσής τη δική του ομάδα. «Μπιζίμ ΠΑΟΚ»! 

Ο Π.Α.Ο.Κ. από την πρώτη μέρα δημιουργίας του είναι ένας σύλλογος, που πρεσβεύει αμέτρητα ιδανικά και αξίες, ανθρώπους που σε δύσκολα χρόνια βρήκαν ζεστασιά ανάμεσα σ’ αυτά τα τέσσερα γράμματα, μια ομάδα που σ’ αυτά τα 92 χρόνια πλημμυρίζει από συμβολισμούς και από δικούς της μύθους.  

Το καταστατικό του Πανθεσσαλονίκειου Αθλητικού Ομίλου Κωνσταντινουπολιτών εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 822 απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης την 20η Απριλίου 1926.

Να το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν το θέμα…

Η ημερομηνία αυτή (20 Απριλίου 1926) θεωρείται και η ληξιαρχική πράξη «γέννησης» του συλλόγου. Εκείνη τη μέρα πήρε «σάρα και οστά» η ιδέα που είχε δημιουργηθεί το βράδυ της 30ης Μαρτίου στη Λέσχη Κωνσταντινουπολιτών.  

Ωστόσο αντιλαμβάνεται κανείς, ότι ακόμη και τα γενέθλια του Π.Α.Ο.Κ. δε θα μπορούσαν να είναι μια συμβατική, απλή και τετριμμένη διαδικασία. Από τις διαφωνίες για την ακριβή ημερομηνία (12 Απριλίου που ορίζεται από το καταστατικό του Ερασιτέχνη) ως η «Ημέρα ΠΑΟΚ»), μέχρι και το πώς τον αγαπάει και πώς το εκφράζει επίσης... Η κοινή συνισταμένη είναι δύσκολο να βρεθεί.  

O Π.Α.Ο.Κ. «φωνάζει» αυτό που τον καθορίζει εδώ και 92 χρόνια: το διαφορετικό! Ακόμη και στα «γενέθλιά» του. Ακόμη και το πώς νιώθει ο καθένας τον Π.Α.Ο.Κ. στην ψυχή του έχει –σ’ αυτόν τον σύλλογο- εκατοντάδες εκδοχές.

Ο Π.Α.Ο.Κ. είναι η συνέχεια του Ερμή - Πέρα Κλουμπ της Κωνσταντινούπολης, ένας σύλλογος που από την ημέρα ίδρυσης του μέχρι και σήμερα ορίζεται από τη διαφορετικότητά του. Να μας συμπαθάτε, αλλά ποτέ κανείς δεν αγάπησε μια ιδέα τόσο αγνά, δυνατά, αυτοκαταστροφικά και διαφορετικά. Κανένα κίνημα ποτέ στην Ελλάδα, δεν στρίμωξε τόσες διαφορετικές κοινωνικές συνιστώσες στα όριά του, όσες οι «Αετοί του Βορρά». Τελεία και παύλα.

 Δεν μπορείς να νιώσεις τι εστί Π.Α.Ο.Κ. αν δεν έχεις παραλύσεις από χαρά στο γκολ του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς μέσα στην Πόλη ή βλέποντας τον Ζήση Βρύζα να χορεύει την άμυνα της Άρσεναλ και να… καρφώνει την μπάλα στα δίχτυα του Σίμαν. Δεν μπορείς να καταλάβεις τη συντριβή που νιώθεις αν δεν παρακολουθήσεις, έστω και τρεις δεκαετίες μετά, το δράμα του Κώστα Μαλιούφα και ενός ολόκληρου λαού στο Μόναχο.  Δεν μπορείς να φανταστείς την απογοήτευση παρακολουθώντας το ευρωπαϊκό όνειρο να σβήνει βλέποντας τον τεράστιο Μπάνε Πρέλεβιτς να σωριάζεται στο παρκέ της Νάντης, τον Νίκο Βεζυρτζή να κλαίει στα καθίσματα του ΣΕΦ  μετά από το τρίποντο-μαχαιριά του Ραγκάτσι.

Δεν μπορείς να νιώσεις την περηφάνια τού να «ζωγραφίζει» στην σκηνή της Τούμπας, ο Γιώργος Κούδας, ο Σταύρος Σαράφης, ο Κώστας Ιωσηφίδης. Να είναι εκεί ο Λέανδρος, ο Κουϊρουκίδης και να τους θαυμάζουν.  

Απλά, δεν μπορείς να νιώσεις τον Π.Α.Ο.Κ. αν δεν είσαι Π.Α.Ο.Κ.! 

Μια ομάδα-συνώνυμο του κόσμου της, της πίστης, της φλόγας, της αφοσίωσης και της υπερηφάνειας, συμπληρώνει σήμερα 92 χρόνια ζωής. Ο Π.Α.Ο.Κ. είναι πάθος, ένα μεγάλο κομμάτι στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Γι’ όλους αυτούς υπάρχει μόνο μια ευχή, με αφορμή τα σημερινά «γενέθλια»:

Να κατακτήσει με το σπαθί του μέσα στους αγωνιστικούς χώρους την κορυφή! Αυτό που, ενδεχομένως, πάνε να του το στερήσουν φέτος. Όμως, σήμερα είναι μέρα γιορτής και χαράς, ας μείνουμε σ’ αυτό…

Να βρεθεί εκεί, όπου τον ονειρεύονται και θέλουν να είναι, όλοι όσοι πριν από 92 χρόνια δημιούργησαν τον μεγαλύτερο σύλλογο της Ελλάδας!

Χρόνια Πολλά, ΠΑΟΚ!  

Best of internet