Δηλαδή ο Αλαφούζος, έτσι απλά θα ρίξει στο κενό τον Παναθηναϊκό;

Δηλαδή ο Αλαφούζος, έτσι απλά θα ρίξει στο κενό τον Παναθηναϊκό;

Ο Μιχάλης Τσόχος διακρίνει την απόφαση του Mr ΣΚΑΙ να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στον υποβιβασμό και αναρωτιέται πως ακριβώς φαντάζεται ότι θα είναι η επόμενη ημέρα και για τον ίδιο;

Δηλαδή ο Αλαφούζος, έτσι απλά θα ρίξει στο κενό τον Παναθηναϊκό;

Εχω γράψει από την ημέρα που ανέλαβε τον Παναθηναϊκό ο Γιάννης Αλαφούζος ουκ' ολίγες φορές σε κείμενα μου, ότι πάντα θα πρέπει να του αναγνωρίζουμε, ότι όταν ο Παναθηναϊκός ήταν στο χείλος του γκρεμού, αυτός ήταν ο μόνος που εμφανίστηκε για να του δώσει ένα χέρι βοηθείας και επίσης να μην ξεχνάμε ποτέ ότι δεν έταξε απολύτως τίποτα άλλο εκτός από αυτό.

Του το αναγνωρίζω 100% ακόμη και σήμερα, αλλά θα πάψω όπως όλα δείχνουν με βάση τις κινήσεις του το τελευταίο διάστημα να του το αναγνωρίζω. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα πάψω να αναγνωρίζω και το μεγάλο μερίδιο ευθύνης των προηγούμενων που μέχρι τώρα για εμένα ήταν κυρίαρχο θέμα. Αν ο Παναθηναϊκός φτάσει στην καταστροφή, ο Γιάννης Αλαφούζος θα είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για αυτό. Κανείς άλλος...

Και εξηγώ τι ακριβώς εννοώ με μία παρομοίωση γιατί καλύτερο τρόπο δεν βρήκα.

Ας πούμε λοιπόν ότι ο Παναθηναϊκός ήταν εγκλωβισμένος στον 5ο όροφο ενός κτιρίου που φλεγόταν. Ολοι οι “μεγάλοι” Παναθηναϊκοί που δεν είχαν φροντίσει να αφήσουν στο κτίριο ούτε καν πυροσβεστήρα, είτε έλεγαν “αφήστε με δεν πάω, θα καώ κι' εγώ μαζί του...”, είτε κάθονταν κάτω από το κτίριο και παρακολουθούσαν απαθέστατοι, κάποιοι μάλιστα και με χαιρεκακία.
Ο μόνος που εμφανίστηκε ήταν ο Γιάννης Αλαφούζος .

Μπήκε στη φωτιά λοιπόν για να σώσει τον Παναθηναϊκό, τον βρήκε ζωντανό και αντί να τον κατεβάσει από τις σκάλες, όπως μπορούσε να πράξει, ταλαιπωρημένο, με προβλήματα αναπνοής, με εγκαύματα, αλλά σώο, κάθισε μέσα στο κτίριο και έβγαζε σέλφι με φόντο την φωτιά αγκαλιά πότε με τον Στραματσόνι και πότε με τον Εσιέν. Κάποια στιγμή που κατάλαβε ότι χάθηκε χρόνος και δεν μπορούσε να βγει από τον φλεγόμενο όροφο μαζί με τον Παναθηναϊκό, γιατί η φωτιά είχε δυναμώσει τόσο πολύ και πλέον χωρούσε μόνο ένας να κατέβει από τις σκάλες, ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε να κάνει το εξής: (σε αυτό ακριβώς το σημείο βρισκόμαστε τώρα).

Βγήκε στο μπαλκόνι του 5ου ορόφου και είναι έτοιμος να πετάξει στο κενό τον Παναθηναϊκό και στη συνέχεια να κατέβει εκείνος από τις σκάλες. Μάλιστα σκοπεύει όταν κατέβει να σταθεί μπροστά στις κάμερες που θα τον περιμένουν στην είσοδο του κτιρίου για να πει ότι “ήμουν ο μόνος που προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα και τον πέταξα στο κένο, τουλάχιστον να μην καεί ζωντανός. Μάλιστα σε αυτή την προσπάθεια μου έχασα και μία περιουσία ολόκληρη γιατί το κουστούμι μου είναι Αρμάνι και έχει καταστραφεί...”

Λυπάμαι κύριε Αλαφούζο, αλλά δεν θα σας πιστέψει ούτε η κάμερα του ΣΚΑΪ, λογικά και αυτή θα μείνει από μπαταρία για να μην καταγράψει το γεγονός.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν σήμερα που μιλάμε δεν είναι έτοιμος να διαλυθεί από τα χρέη, αλλά έχει αρχίσει ήδη να διαλύεται και τα πρώτα κομμάτια έχουν φύγει. Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι έτοιμος να αποδεχτεί την ολοκληρωτική διάλυση του Παναθηναϊκού, με μία απλή φράση “έχασα πολλά (αλήθεια είναι αυτό), δεν αντέχω άλλο να πληρώνω...”.

Συγγνώμη, αλλά τα... γούστα πληρώνονται και ο Γιάννης Αλαφούζος από την ημέρα που ανέλαβε δεν προσπαθεί να σώσει τον Παναθηναϊκό, αλλά να κάνει το γούστο του, το κομμάτι του... Ποιός τον υποχρέωσε να πάρει τον Εσιέν, αν δεν μπορούσε να πληρώσει τον Εσιέν; Ποιός τον υποχρέωσε να πάρει τον Στραματσόνι και να του δώσει ένα καράβι εκατομμύρια να διαχειριστεί για να φτιάξει ομάδα; Ποιός τον υποχρέωσε να φύγει από το μοντέλο της προώθησης παιδιών από τις Ακαδημίες που μαζί με ελάχιστους ξένους θα έφτιαχναν μία χαμηλή σε κόστος, αλλά αξιοπρεπέστατη σε ποιότητα ομάδα; Κανείς. Η δική του αίσθηση ότι “ξέρω”, ότι “μπορώ”, η δική του διάθεση να παίξει μία ζαριά με τον Στραματσόνι και μετά άλλη μία και μετά άλλη μία, είναι αυτή που διαλύει τον Παναθηναϊκό. Οταν παίζεις ζαριές, πρέπει να ξέρεις και να τις πληρώνεις, δεν σου επιτρέπεται να κλείσεις το τάβλι και να μας πεις γεια σας. Τόσο απλά...

Και μην ακούσω δικαιολογίες του τύπου “ο Τύπος, και οι οπαδοί τον πίεζαν να κάνει μεταγραφές γιατί ήθελαν ένα πρωταγωνιστή Παναθηναϊκό και τι να κάνει ο άνθρωπος τις έκανε τις μεταγραφές...” γιατί θα βάλω τα γέλια. Πέραν ότι δεν ασκήθηκε ποτέ τέτοιου είδους ουσιαστική πίεση στον Γιάννη Αλαφούζο, ακόμη κι' αν του είχε ασκηθεί, ακόμη κι' αν κάθε βράδυ μαζεύονταν έξω από τον ΣΚΑΙ τόσοι όσοι βλέπουν το Survivor και του φώναζαν “βάλε λεφτά να πάρουμε παίκτες”, πάλι δεν θα άλλαζε τίποτα, πάλι δεν θα είχε καμία δικαιολογία.
Καμία όμως...

Ο Γιάννης Αλαφούζος δεν ξέρει από ποδόσφαιρο, ποτέ δεν ήξερε, δεν αγαπά το ποδόσφαιρο, ποτέ δεν το αγαπούσε, δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσει κάποιος να του εξηγήσει ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι μαγαζί, δεν είναι επιχείρηση σαν τις άλλες, που δεν πήγε καλά και του βάζουμε ένα λουκέτο. Δεν τα ξέρει αυτά και δεν θα τα καταλάβει αυτά. Στον Γιάννη Αλαφούζο πρέπει κανείς να μιλήσει στην γλώσσα των επιχειρήσεων, την οποία προφανώς και καταλαβαίνει. Αυτό το μαγαζί λοιπόν κύριε Αλαφούζο, πρέπει απλώς να το κρατήσετε ανοικτό, με λιγότερο προσωπικό, με ελάχιστο προσωπικό, με πολύ φθηνά μεροκάματα για το προσωπικό, με οικονομίες κλίμακας σε όλα τα επίπεδα, με χαμηλότερη ποιότητα προϊόντων, με ότι θέλετε τέλος πάντων, αλλά ανοικτό. Μέχρι που να βρείτε κάποιον να το δώσετε...

Και κάτι ακόμη. Αυτός ο “κάποιος” δεν μπορεί να είναι όποιος και όποιος, πρέπει να είναι, όχι μεγιστάνας, αλλά έντιμος και με ονοματεπώνυμο...

Best of internet