Η ΑΕΚ πληρώνει το τίμημα της ευρωπαϊκής επιστροφής

Η ΑΕΚ πληρώνει το τίμημα της ευρωπαϊκής επιστροφής

Ο Βασίλης Σαμπράκος δίνει δίκιο στον Μανόλο Χιμένεθ που διαπιστώνει την φυσιολογική αδυναμία της ΑΕΚ να μεταβαίνει αποτελεσματικά από την ευρωπαϊκή στην ελληνική φύση του παιχνιδιού, όπως συμβαίνει σε όλους όταν επιστρέφουν ή παίζουν για πρώτη φορά στην Ευρώπη.

Συνεχίζοντας από το σημείο στο οποίο σταμάτησα την περασμένη Παρασκευή, δίνω πολύ μεγάλη σημασία στον προβληματισμό που αναγκάστηκε να αναπτύξει και δημοσίως, το βράδυ της Δευτέρας, ο Μανόλο Χιμένεθ μετά από την ήττα της ΑΕΚ από τον Ατρόμητο σχετικά με την επάρκεια της ομάδας του στην πρόκληση να συνδυάσει τον πρωταθλητισμό στην Superleague με την πορεία στο Europa League. 

Στην πρώτη ανάγνωση ο Ισπανός προπονητής δεν έκανε κάτι παραπάνω από την βασική διαπίστωση οποιουδήποτε παρατηρεί την συμπεριφορά της ΑΕΚ μετά από ευρωπαϊκό παιχνίδι: “Χ” στα Γιάννινα αμέσως μετά την εντός έδρας νίκη επί της Μπριζ, μια νίκη με το ζόρι επί της Λαμίας στο Περιστέρι μετά την εκτός έδρας νίκη επί της Ριέκα, ήττα στην Τρίπολη μετά τον εντός έδρας αγώνα με την Αούστρια Βιένης, ήττα από τον Ατρόμητο μετά το “Χ” στο Μιλάνο. Υπήρξε και η εξαίρεση της νίκης με καλή εμφάνιση επί του Παναιτωλικού μετά το εκτός έδρας “Χ” με την Μπριζ. 

Στη βαθύτερη ανάγνωση, η στάση του Χιμένεθ μετά τη λήξη του ματς με τον Ατρόμητο φανερώνει την δύσκολη θέση ενός προπονητή που ζορίζεται πολύ και ο ίδιος να διαχειριστεί τον όγκο των αγώνων. Δυσκολεύεται να ετοιμάσει αποτελεσματικό αγωνιστικό σχέδιο στα ελληνικά παιχνίδια, σαν να μην του μένει χρόνος και ενέργεια ή σαν να μην έχει αρκετό αριθμό συνεργατών για να τον βοηθούν στην ανάλυση του επόμενου αντιπάλου και να του παραδίδουν τη βάση της δουλειάς που πρέπει να γίνει για την ετοιμασία του αγωνιστικού σχεδίου. Δυσκολεύεται και στην επιλογή των παικτών που απαρτίζουν το βασικό σχήμα, λόγω και των ειδικών συνθηκών που έχει αντιμετωπίσει λόγω τραυματισμών. Δυσκολεύεται όμως και στην ψυχική και πνευματική προετοιμασία των ποδοσφαιριστών του για τα ματς. Στο μυαλό κάποιου που ζει στον μικρόκοσμο της ομάδας, όλα αυτά μπορεί να μοιάζουν ως σημάδια ανεπάρκειας ενός προπονητή. Στα μάτια όμως κάποιου που παρακολουθεί το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αυτό που συμβαίνει στην ΑΕΚ είναι φυσιολογικό. Και δεν εξηγείται μόνο, με την λογική, αλλά τεκμηριώνεται και μέσα από αρκετά παραδείγματα συλλόγων που αντιμετωπίσουν αλλαγή στη ρουτίνα τους. Ζορίστηκε πέρσι η Ντόρτμουντ, όταν επέστρεψε στο Champions League μετά από απουσία, αλλά και επειδή είχε πρωτόπειρο προπονητή στη διαχείριση του “Bundesliga - Champions League” συνδυασμού, αφού ο Τόμας Τούχελ δεν το είχε ξανακάνει. Ζορίζεται και φέτος η Ντόρτμουντ, και πάλι επειδή έχει προπονητή που δεν είχε προηγούμενη εμπειρία. Ζορίζεται φέτος η Χόφενχάιμ, επειδή της συμβαίνει για πρώτη φορά να παίζει στην Ευρώπη. Ζορίζεται και δοκιμάζεται πάρα πολύ η Λίβερπουλ στην Premier League (και) λόγω της επιστροφής της στο Champions League. Ζορίζεται η Αταλάντα στην φετινή Serie Α τώρα που πρέπει να τη συνδυάσει με το Europa League. Ζορίστηκε πέρσι η Νάπολι, που έπρεπε να συνδυάσει τον πρωταθλητισμό στην Ιταλία με την παρουσία στο Champions League. Θα μπορούσα να γεμίσω πολλές παραγράφους μόνο με περσινά και φετινά παραδείγματα που τεκμηριώνουν τη θεωρία. 

Η ΑΕΚ έκανε υπέρβαση με την πρόκρισή της στην φάση των ομίλων του Europa League. Οπως αποδείχθηκε, είχε προετοιμαστεί επαρκώς και αποτελεσματικά για αυτό από τον προπονητή της. Και αυτό που κάνει στον όμιλο, δηλαδή οι βαθμοί που συγκεντρώνει, είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα κάνει προκειμένου να αλλάξει την ευρωπαϊκή προοπτική της. Είναι μεγάλο για τον σύλλογο αυτό που καταφέρνει φέτος στην ευρωπαϊκή επιστροφή του. 

Αυτή η υπέρβαση όμως έχει κόστος, για έναν οργανισμό που δεν ήταν μαθημένος, τα τελευταία χρόνια, στον συνδυασμό της ευρωπαϊκής πορείας με τον πρωταθλητισμό. Δεν ήταν συνηθισμένοι τα τελευταία χρόνια σε αυτή την ρουτίνα όσοι εργάζονται για τον σύλλογο, δεν ήταν συνηθισμένοι οι ποδοσφαιριστές, δεν ήταν συνηθισμένος ούτε ο Χιμένεθ, ο οποίος ζούσε τα τελευταία 6 χρόνια μακριά από τέτοιο συνδυασμό αγωνιστικών υποχρεώσεων. Το “δεν είμαστε έτοιμοι για παιχνίδι κάθε τέσσερις ημέρες” που επανέλαβε, διότι το είχε ξαναπεί προ εβδομάδων υπό την μορφή αμφισβήτησης, ο Ισπανός δεν αφορά μόνο τους παίκτες του. Αφορά και τον ίδιο και το επιτελείο των συνεργατών του. Οπως σχολίασε το βράδυ της Δευτέρας, η αγωνιστική υποχρέωση ανά τέσσερις ημέρες δεν αφήνει χρόνο για εξέλιξη της τακτικής και την βελτίωση της ανάπτυξης του παιχνιδιού, διότι δεν αφήνει χρόνο για προπόνηση. Σε προπόνηση μετατρέπονται οι αγώνες. Κι αυτή είναι μια συνθήκη την οποία είχε ξεχάσει ο Χιμένεθ μετά από τόσα χρόνια μακριά από αυτή.

Προφανώς η ΑΕΚ δεν μπορούσε να διαλέξει παιχνίδια και διοργάνωση. Αυτό όμως που σήμερα της συμβαίνει είναι κάτι που δεν μπορούσε να προλάβει ώστε να αποκλείσει ότι θα της συμβεί. Ναι, πιθανόν αν είχε φροντίσει να έχει μια επιπλέον επιθετική λύση με διαφορετικά χαρακτηριστικά, δηλαδή έναν φορ με τα χαρακτηριστικά των Πέκχαρτ - Αλμέιδα, ή αν ο Αραούχο δεν επέστρεφε τόσο επηρεασμένος από το καλοκαίρι που έζησε στην Ισπανία, οι βαθμοί στη Superleague να ήταν σήμερα περισσότεροι. Οι βαθμοί όμως δεν θα άλλαζαν την κουβέντα. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι περιπτώσεις ομάδων που κατάφεραν στον πρώτο χρόνο της συμμετοχής τους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση να κάνουν με άνεση και αποτελεσματικότητα την αλλαγή συμπεριφοράς ανάμεσα σε πρωτάθλημα και Ευρώπη και να αποδίδουν το ίδιο καλά στο παιχνίδι κατοχής με το παιχνίδι υπομονής. Αυτές οι ομάδες παίζουν “επίθεση” στο πρωτάθλημα και “άμυνα” στην Ευρώπη. Καλούνται δηλαδή να έχουν δύο διαφορετικές φύσεις παιχνιδιού και να τις αποδίδουν το ίδιο καλά, με μετάβαση εντός τεσσάρων ημερών. Δεν είναι απλό να αλλάζεις “τσιπάκι” στο μυαλό της ομάδας σου και να την φέρνεις από το “μένουμε πίσω και δίνουμε μπάλα και χώρο στον αντίπαλο, και ποντάρουμε στην κόντρα” είδος παιχνιδιού στο “ξεκινάμε την άμυνά μας από το επιθετικό ή το μεσαίο τρίτο του τερέν, κάνουμε κατοχή μπάλας, πάμε να ανοίξουμε έναν κλειστό αντίπαλο” είδος παιχνιδιού. 

Αυτή η υπέρβαση, της επιστροφής στην Ευρώπη, μπορεί να της κοστίσει της ΑΕΚ την απώλεια της ευκαιρίας να κάνει πρωταθλητισμό στη Superleague. Είναι πολύ λίγα όμως αυτά που θα μπορούσε να έχει κάνει για να προλάβει την σημερινή συνθήκη. Αυτό το στάδιο είναι μια αναγκαία φάση στη διαδικασία επιστροφής στην κανονικότητα για έναν σύλλογο που ήταν μαθημένος να παίζει κάθε τέσσερις μέρες σε ματς διαφορετικών απαιτήσεων αλλά εδώ και χρόνια είχε ξεχάσει πώς είναι. 

Best of internet