Μέχρι Εμερι μπορούσε να φτάσει η Αρσεναλ...

Μέχρι Εμερι μπορούσε να φτάσει η Αρσεναλ...

Μέχρι Εμερι μπορούσε να φτάσει η Αρσεναλ...

Ο Μιχάλης Τσόχος εξηγεί γιατί το ερώτημα δεν πρέπει να είναι αν κάνει ο Εμερι για την Αρσεναλ, αλλά αν η Αρσεναλ μπορούσε να έχει κάποιον καλύτερο του Εμερι;

Εχει γίνει πολύ συζήτηση στο εξωτερικό και έχουν χυθεί τόνοι μελάνι για το αν ο Ουνάι Εμερι είναι ο ιδανικός αντικαταστάτης για τον Αρσέν Βενγκέρ ή ακόμη περισσότερο αν είναι ο καλύτερος από τους διαθέσιμους.

Στην πραγματικότητα είναι ένα fake ερώτημα, αφού η Αρσεναλ ουδέποτε είχε ως πρώτο στόχο τον Εμερι και ουδέποτε θα κατέληγε σε αυτόν αν μπορούσε να έχει κάποιον άλλο προπονητή, Ηθελε για παράδειγμα τον Λουίς Ενρίκε και χωρίς να κρίνω αν ήταν ο κατάλληλος, είναι φανερό ότι ο πρώην προπονητής της Μπαρτσελόνα προτιμά να μείνει ένα ακόμη χρόνο εκτός από το να δουλέψει στην Αρσεναλ υπό τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που του προτάθηκαν να το κάνει.

Ο Λουίς Ενρίκε πήγε ασφαλώς στο ραντεβού με τους ιθύνοντες της Αρσεναλ, αλλά όταν άκουσε την πρότασή τους για τις οικονομικές απολαβές του και κυρίως όταν άκουσε το ποσό που θα έχει στη διάθεση σου για μεταγραφές, έφυγε τρέχοντας.

Τα βρετανικά ταμπλόιντ τις τελευταίες ημέρες αναφέρουν ότι ο Μουρίνιο θα έχει στη διάθεσή του για μεταγραφές άλλα 200 εκατ. λίρες, ενώ η Τσέλσι ετοιμάζει πρόταση μόνο για τον επιθετικό που θέλει (τον Λεβαντόφσκι) 100 εκατ. λίρες

Ο Πεπ Γκουαρντίολα είπε προ ημερών ότι η Σίτι δεν μπορεί να ξοδεύει αλόγιστα και φέτος θα πάρει δύο μόνο παίκτες. Στην πραγματικότητα εννοεί ότι φέτος η Σίτι θα ξοδέψει μόνο 100 εκατ. λίρες για μεταγραφές.

Την ίδια ώρα η Αρσεναλ, η οποία τερμάτισε έκτη και σχεδόν 40 βαθμούς πίσω από την Σίτι στο πρωτάθλημα που μόλις τελείωσε προσφέρει στο νέο προπονητή της το... αστρονομικό ποσό των 50 εκατ. λιρών για να φτιάξει τη νέα Αρσεναλ που θα πρωταγωνιστήσει. Χρήματα που ο Λουίς Ενρίκε γνώριζε ότι επί της ουσίας δεν φτάνουν ούτε για μία καλή μεταγραφή...

Με αυτές τις προϋποθέσεις λοιπόν, με συμβόλαιο δηλαδή αντίστοιχο με αυτό που προσφέρει η Γουέστ Χαμ στον Πελεγκρίνι, ως ταβάνι για τις αμοιβές του νέου τεχνικού της και μπάτζετ για μεταγραφές πιθανότατα μικρότερο και από αυτό της Γουέστ Χαμ σύμφωνα με όλα τα ρεπορτάζ από την Αγγλία, η Αρσεναλ δεν μπορεί να διαλέξει προπονητή, αλλά ο προπονητής να διαλέξει Αρσεναλ.

Κάπως έτσι προέκυψε και η... ανάγκη μια μία επιλογή άλλου τύπου. Κάπως έτσι προέκυψε κάποια στιγμή ως φαβορί ο βοηθός του Γιούργκεν Κλοπ, ο Βόσνιος Ζέλικο Μπούβατς, κάπως έτσι ήταν μέχρι πριν από 48 ώρες απόλυτο φαβορί ο βοηθός του Πεπ και πρώην παίκτης – αρχηγός της Αρσεναλ Μίκελ Αρτέτα, ο οποίος επίσης δεν είχε κοουτσάρει ποτέ ομάδα ως πρώτος προπονητής. Και κάπως έτσι όταν βρέθηκε στο δρόμο της ο Ουνάι Εμερι φάνηκε σαν μία καλή λύση που προσφέρει μία κάποια σιγουριά.

Ο Εμερι είναι ένας πολίτης του κόσμου και η Αγγλία θα γίνει η 5η διαφορετική χώρα που θα έχει δουλέψει στην καριέρα του. Με εμφανέστατες τις τυχοδιωκτικές τάσεις (μέχρι και στη Ρωσία έχει κοουτσάρει), αλλά και με παραστάσεις πρωταθλητισμού από την Παρί την τελευταία διετία, με προίκα τις διαδοχικές κατακτήσεις τριών Europa League (διοργάνωση στην οποία θα παίξει και φέτος η Αρσεναλ), με νορμάλ κασέ (7 εκατ. λίρες το χρόνο) και με... πείρα σε Βαλένθια και Σεβίλλη να φτιάχνει ομάδες με 50 εκατ. λίρες ο Εμερι είπε αμέσως το “ναι”, χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά. Γι' αυτόν η Αρσεναλ και η Premier League είναι μία μεγάλη ευκαιρία. Οι εναλλακτικές που είχε μέχρι σήμερα άλλωστε ήταν η Ρεάλ Σοσιεδάδ και η Κίνα.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν αναφορές σε ρεπορτάζ στην Αγγλία ότι η Αρσεναλ πήγε στη λύση Εμερι επειδή ακόμη και ο Αρτέτα ήταν διστακτικός με την πρόταση της Αρσεναλ για δύο λόγους. Ο πρώτος ότι τα 50 εκατ. λίρες για μεταγραφές τα βρήκε πολύ λίγα και ο δεύτερος ότι ήθελε να είναι το απόλυτο αφεντικό του club, πράγμα που η Αρσεναλ στη μετά Βενγκέρ εποχή προτίθεται να αλλάξει ριζικά, αφού επιλέγει από το one man show του Βενγκέρ να πάει σε λύση παραδοσιακού μοντέλου προπονητή και όχι μάνατζερ με την ευρύτερη έννοια του όρου. Κοινώς ο Εμερι δεν θα αποφασίσει για τις μεταγραφές, αλλά θα συναινέσει με αυτές.

Υπό τις υπάρχουσες λοιπόν συνθήκες η επιλογή του Εμερι είναι μία μάλλον νορμάλ έως και πολύ καλή επιλογή για την Αρσεναλ. Αλλωστε η Αρσεναλ ήθελε και κάποιον που να τολμά να παίξει το κεφάλι του κορόνα γράμματα και να είναι λίγο τυχοδιώκτης. Αν δεν το έχεις μέσα σου, δεν παίρνεις εύκολα το ρίσκο να γίνεις ο πρώτος μετά τον Βενγκέρ και μάλιστα να το πάρεις αυτό το ρίσκο χωρίς καλές προϋποθέσεις. Αλλωστε όλοι γνωρίζουν ότι η... δικαιολογία ότι το μεταγραφικό μπάτζετ της εφετινής σεζόν θα είναι μικρό γιατί πέρυσι έγιναν υπερβάσεις με τις μεταγραφές του Λακαζέτ, του Μιχιταριάν και του Ομπαμεγιάνγκ, είναι αστεία.

Οντως η Αρσεναλ ξόδεψε πέρυσι για μεταγραφές πάνω από 100 εκατ. λίρες, αλλά όλα ήταν χρήματα που τα εισέπραξε από τις πωλήσεις. Ο Μιχιταριάν έγινε τράμπα με τον Αλέξις Σάντσες, ενώ για να αποκτηθούν Λακαζέτ και Ομπαμεγιάνγκ η Αρσεναλ πώλησε τους Γκαμπριέλ Παουλίστα και Κοκλέν στην Βαλένθια (25 εκατ. λίρες), τον Ζιρού στην Τσέλσι (25 εκατ. λίρες), τον Γουόλκοτ στην Εβερτον (30 εκατ. λίρες), τον Σέζνι στην Γιουβέντους (12 εκατ. λίρες) και τον Γκιμπς στη Γουέστ Μπρομ (8 εκατ. λίρες).

Η σφικτή οικονομική πολιτική λοιπόν θα συνεχιστεί και φέτος, αφού ο Αμερικανός ιδιοκτήτης των “κανονιέρηδων”, δεν έχει καμία διάθεση να επενδύσει χρήματα με την ομάδα εκτός Τσάμπιονς Λιγκ. Και φέτος ή πιο σωστά και στη μετά Βενγκέρ εποχή, η Αρσεναλ θα είναι η ομάδα που θα ξοδέψει τα λιγότερα από τις μεγάλες της Αγγλίας. Λιγότερα όπως φαίνεται ακόμη και από την Τότεναμ που ήδη μετρά δύο συνεχόμενες χρονιές που τερμάτισε πάνω από την Αρσεναλ.

Με όλα αυτά ως δεδομένα δεν πρέπει κανείς να αμφιβάλει ότι εν τέλει η επιλογή του Εμερι ήταν σχεδόν... αναγκαστική ή αυτονόητη, αλλά μάλλον και καλή. Κι' ας ενοχλεί αφάνταστα ακόμη και τους διοικούντες την Αρσεναλ ότι ο Ισπανός δεν μιλά ούτε καν καλά αγγλικά..

Best of internet