TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • SUPER LEAGUE 1
  • PREMIER LEAGUE
  • LALIGA SANTANDER
  • SERIE A
  • BUNDESLIGA
  • EKO BASKET LEAGUE
  • NBA
  • LIGUE 1
  • SUPER LEAGUE 2
  • FOOTBALL LEAGUE
  • SÜPER LIG
  • LIGA ENDESA
  • LEGA A
  • BASKETBOL SUPER LIGI
  • A1 VOLLEY
  • TENNIS
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Ο Ολυμπιακός έχει ταυτότητα κι αρχές. Χρειάζεται πιο ισχυρό χαρακτήρα κι αντίδραση στο 4-4-2

Ο Ολυμπιακός έχει ταυτότητα κι αρχές. Χρειάζεται πιο ισχυρό χαρακτήρα κι αντίδραση στο 4-4-2

Ο Ολυμπιακός έχει ταυτότητα κι αρχές. Χρειάζεται πιο ισχυρό χαρακτήρα κι αντίδραση στο 4-4-2

Ο Κ. Νικολακόπουλος επιχειρεί μέσα από το blog του στο gazzetta να προσεγγίσει το δάσος κι όχι τα δέντρα στην εικόνα του Ολυμπιακού.

Σεβίλλη - ΑΠΟΕΛ με αμέτρητες αγορές και σούπερ αποδόσεις στη Vistabet.gr.

Αν θέλουμε να δούμε το δάσος κι όχι τα δέντρα θα πρέπει να κατανοήσουμε κάποια πράγματα για τον Ολυμπιακό.

Στην ομάδα γίνεται εδώ και πάνω από ένα χρόνο μία καλή προσπάθεια. Ο Πέδρο Μαρτίνς κατάφερε και δημιούργησε μία καλή ομάδα, που έχει αρχή, μέση και τέλος. Της έδωσε μία αγωνιστική ταυτότητα, έχει αρχές στο παιχνίδι της. Για την ακρίβεια ο Ολυμπιακός είναι μία ομάδα που τουλάχιστον μέσα στο Καραϊσκάκη παίζει ένα καλό, ενίοτε πολύ καλό, ποδόσφαιρο κι έχει συνήθως και πολύ καλά αποτελέσματα.

Τι δεν έχει ο Ολυμπιακός; Ακόμη έχει έλλειμμα χαρακτήρα, δεν έχει ακόμη χτίσει τον ισχυρό χαρακτήρα που πρέπει ως Ολυμπιακός. Κάτι που αποτυπώνεται κυρίως στα εκτός έδρας παιχνίδια και γενικά στα πιο δύσκολα παιχνίδια του. Βήματα έχει κάνει και σε αυτό το κομμάτι, αλλά όχι ίσως όσα έπρεπε να έχουν γίνει. Ίσως όμως κι ακόμη να υπάρχει δρόμος προς αυτή την κατεύθυνση και να μην είναι αρκετός ο χρόνος.

Ο αγώνας με τον Ερυθρό Αστέρα, με την ανατροπή του υπέρ του Ολυμπιακού από υπέρ του 1-0 σε εις βάρος του 1-3, σίγουρα έχει μία ιδιαιτερότητα: το να παίζεις 38 λεπτά με παίκτη λιγότερο εκτός έδρας στην Ευρώπη δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα. Αλλά παρά το άδικο της απόφασης κι αυτή η εξέλιξη είναι μέσα στο ποδόσφαιρο και πρέπει σαν ομάδα να είσαι έτοιμη να την αντιμετωπίσεις.

Εάν επρόκειτο για μεμονωμένο φαινόμενο, αυτό το 1-1 ως το  87’ και 3-1 τελικό, θα το βλέπαμε διαφορετικά. Αλλά δεν είναι. Είχε προηγηθεί η ισοφάριση (1-1) από τον Παναθηναϊκό στο 90’ στο ΟΑΚΑ. Και πέρσι είχαμε ζήσει το ίδιο έργο σε ουκ ολίγες περιπτώσεις. Ο Ολυμπιακός κέρδιζε ως το 70’ στη Μίλαν 1-0 και τελικά έχασε 1-3. Κέρδιζε ως το 90’ στο ΟΑΚΑ την ΑΕΚ κι ισοφαρίστηκε σε 1-1. Προηγήθηκε στο 83’  με 1-0 στην Μπέρνλεϊ κι ισοφαρίστηκε (1-1) στο 85’. Προηγήθηκε 3-2 στο 61’ στη Λαμία κι ισοφαρίστηκε (3-3) στο 62’. Κι αν όλα αυτά έγιναν εκτός έδρας, μέσα στο Καραϊσκάκη κέρδιζε ως το 89’ την Ντινάμο Κιέβου κι ισοφαρίστηκε σε 2-2.

Κοινώς, έχουμε εφτά παιχνίδια στα οποία ο Ολυμπιακός δεν μπόρεσε να κρατήσει το υπέρ του σκορ και έχασε τη νίκη η, και το παιχνίδι.-δεν το πλήρωσε μόνο μία φορά, με την πρόκριση στην Αγγλία. Και τα εφτά παιχνίδια δεν έγιναν οκτώ, λόγω της επέμβασης του Σα, στο πέναλτι της Μπασάκσεχιρ στο 90’, κρατώντας το 1-0 για λογαριασμό των «ερυθρόλευκων» στην Τουρκία τον Αύγουστο.

Βεβαίως κι αυτά συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Να σου ανατρέπει ο αντίπαλος το σκορ. Αλλά το βλέπουμε να έχει συμβεί αρκετές φορές και δη επανειλημμένως με γκολ στα τελευταία λεπτά. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να διορθωθεί, έστω να υπάρξει μία βελτίωση, ώστε να γίνεται λιγότερο. Ο προπονητής κι οι παίκτες πρέπει να δουλέψουν περισσότερο σε αυτό το κομμάτι.

Για παράδειγμα εγώ βλέπω ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει καλές απαντήσεις, όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα ο αντίπαλος ρισκάρει περισσότερο, κάνει αλλαγές και παίζει πιο επιθετικά, με καθαρό 4-4-2. Ο Μιλόγεβιτς την Τρίτη από το 60’ έπαιξε με δύο φορ (Μποάκι, Τομανέ), τον Μάριν δεξιά και τον Ματέο Γκαρσία αριστερά…Ο Δώνης στο τελευταίο 20λεπτο του 1-1 στο ΟΑΚΑ έπαιξε κι αυτός με δύο φορ (Μακέδα, Περέα), τον Μολό δεξιά και τον Μπεκ αριστερά… Θυμάμαι πέρσι η Μίλαν στο 3-1 από το 55’ και μετά έπαιζε με δύο φορ (Κουτρόνε, Ιγκουαίν), δεξιά τον Σούσο κι αριστερά τον Τσαλχάνογλου…Κι η ΑΕΚ στο 1-1 από το 77’ και μετά κι αυτή το ίδιο: Λιβάγια, Γιακουμάκης φορ, Μπακασέτας δεξιά και Μπογέ αριστερά…

Κάπου λοιπόν ο Ολυμπιακός είναι υποχρεωμένος να μάθει να αντιδράει καλύτερα όταν πιέζεται, ενώ έχει υπέρ του το αποτέλεσμα. Είτε να οχυρώνεται καλύτερα (π.χ. με τρίτο στόπερ η, με εξτρά αμυντικό χαφ) για να κρατήσει τη νίκη, είτε αντί να κάθεται πιο πίσω, να βγαίνει πιο μπροστά (π.χ. με αλλαγές στο μεσοεπιθετικό κομμάτι) για να κλειδώσει τη νίκη.

Είδα ότι ο Μαρτίνς στο Βελιγράδι, με το χάντικαπ και του λιγότερου παίκτη, πήγε να αντιδράσει στο 4-4-2 του Μιλόγεβιτς, βάζοντας τον Τοροσίδη κάτι σαν τρίτο στόπερ από τα δεξιά, χωρίς να τον αποτρέπει από το να βγαίνει μπροστά (να εναλλάσσεται με τον Ομάρ). Σαν να λειτούργησε κάπως, καθώς από το 79΄ που μπήκε ο Ομάρ, ο Ερυθρός Αστέρας σταμάτησε να απειλεί μετά από ένα φουλ φάσεων 245λεπτο κι αντίθετα ο Ολυμπιακός βρήκε δύο ευκαιρίες στο δίλεπτο 84-85’. Αλλά τότε ήρθαν τα δύο κόρνερ, που τον τέλειωσαν. 

Κι αν είμαστε ειλικρινείς, σε όλο το παιχνίδι ο Ολυμπιακός είχε πρόβλημα με τα φάουλ και τα κόρνερ του Μάριν. Φαίνονταν ότι το κακό θα έρχονταν από τέτοιες φάσεις. Άρα, προφανώς δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένος να τις αντιμετωπίσει σωστά, οι δε παίκτες του αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων στο σχετικό κομμάτι.

 

 

 

Best of internet