Αυτοί που μένουν γράφουν ιστορία…

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για την ομάδα από την οποία έφυγαν σχεδόν οι πάντες το περασμένο καλοκαίρι. Τελικά οι ελάχιστοι που επέλεξαν να μείνουν (ξανά)γράφουν ιστορία…  

Αυτοί που μένουν γράφουν ιστορία…

Μία φωτογραφία της στιγμής. Της περσινής κατάκτησης του Europa League, τρίτου τροπαίου στη σειρά για την Σεβίλλη. Ο Εμερι, ανάμεσα στους μεγάλους πρωταγωνιστές του θριάμβου επί της Λίβερπουλ. Και μετά να αρχίζεις να βάζεις Χ με έναν κόκκινο μαρκαδόρο σε όσους ήταν εκεί τέλη Μαΐου και τώρα δεν κατοικούν στην Ανδαλουσία. Πιο πιθανό να τελειώσει το μελάνι από τον μαρκαδόρο, παρά τα Χ στα πρόσωπα όσων έφυγαν.

Η Σεβίλλη σε νέα εποχή και όπου νέα εποχή θεωρήστε βέβαιο ότι στο μυαλό τους είχαν το μεταβατικό στάδιο, μια χρονιά για να αρχίζουν να χτίζουν για την επόμενη, ώστε να γευτούν τους καρπούς της, την μεθεπόμενη. Νέο πρότζεκτ από το μηδέν που θέλει τον χρόνο του. Μοναδικός στόχος πλην της δημιουργίας μίας νέας ομάδας, να διατηρηθεί η ομάδα σε ένα επίπεδο. Σήμερα ο… κίνδυνος να διαψευστούν ακόμη και οι ίδιοι και φυσικά να τους αρέσει και πολύ, είναι μεγάλος.

Αλλαξαν τα πάντα...

Αυτοί που έφυγαν ψάχνουν τον δρόμο τους διασκορπισμένοι στην Ευρώπη, σαν να τους πέταξε ένα αεροπλάνο με αλεξίπτωτα σε όλη την Ηπειρο . Ο Εμερι προσπαθεί να βάλει σε τάξη την Παρί και δυσκολεύεται πολύ, ο Κριχόβιακ στην ίδια πόλη προσπαθεί να πείσει τον μέντορά του, ο οποίος τον πήρε μαζί του να τον χωρέσει στο βασικό σχήμα. Ο Γκαμεϊρό φτιάχνει την τύχη του στην Μαδρίτη με την φανέλα της Ατλέτικο, ο Μπανέγα χαλάει την δική του τύχη στο Μιλάνο με την Ιντερ που έχει χάσει τα αυγά και τα καλάθια. Μαζί με τον Μπανέγα και ο Αντρεόλι στο Μιλάνο. Ο Γιορέντε δίνει την μάχη σωτηρίας στην Πρέμιερ με την Σουόνσι, ο Ρέγιες πήγε για την μεγάλη ιδέα στην Εσπανιόλ, αλλά δεν την συνάντησε, ο Φάτσιο επέστρεψε στην Τότεναμ για να δανειστεί φέτος στην Ρόμα. Μέχρι και στα μέρη μας προσγειώθηκε κάποιος, ο Φιγκέιρας στον Ολυμπιακό. Ακόμη και ο Κονοπλιάνκα έφυγε, έστω και ως δανεικός στη Σάλκε και ψάχνει να βρει τι φταίει και η νέα ομάδα του τα πάει χάλια. Στην κοιλάδα του Ρουρ προσγειώθηκε και ο μεγάλος άτυχος, ο Κόκε, ο οποίος με το που φόρεσε τα μπλε έπαθε ρήξη χιαστών…

«Εφυγαν πολλοί, πουλήσαμε τα πάντα, αλλά πουλώντας τον Κόκε αισθάνομαι σαν να πουλήσαμε την ίδια την καρδιά μας» δήλωσε λίγο πριν την έναρξη της σεζόν ο Μότσι. Όχι ο Κόκε δεν είναι τόσο σπουδαίος παίκτης, αλλά είναι σπουδαίο παιδί, και κυρίως το σπουδαιότερο κομμάτι των αποδυτηρίων. Στη Σάλκε τραυματίστηκε σοβαρά, οι παίκτες της Σεβίλλης ήταν όμως αυτοί που πανηγύρισαν γκολ κρατώντας την φανέλα με το όνομά του σε ματς της La Liga, για να του δώσουν κουράγιο. Ο αρχηγός παραμένει πάντα τέτοιος...

Εμεινε τουλάχιστον αυτός...

Αυτό φοβήθηκε ο Μόντσι, όταν είπε «πουλήσαμε την καρδιά μας», ότι δεν έμεινε τίποτα μα τίποτα να συνδέει το απολύτως επιτυχημένο χθες με το σήμερα. Η Σεβίλλη είχε πουλήσει όντως τα πάντα, το μόνο που δεν πούλησε ήταν την ψυχή της στο… διάολο.

Οπου ψυχή βάλτε το όνομα του Μόντσι, όπου διάολος βάλτε τα εκατομμύρια λίρες των Αγγλων. Η Εβερτον προσπάθησε να πάρει και τον Μόντσι. Το άνθρωπο που φτιάχνει κάθε φορά την νέα Σεβίλλη, όταν... πουλάει αυτή που πέτυχε. Ο Μόντσι το σκέφτηκε πολύ. Γράφτηκε ότι ο Ιρανός (νέος ιδιοκτήτης) της Εβερτον του προσέφερε 5 εκατ. λίρες μισθό το χρόνο και 100 εκατ. λίρες μπάτζετ μεταγραφών. Εν τέλει ο Ραμόν Ροδρίγες Βερδέχο, αρνήθηκε. Κανείς δεν υπάρχει που να τον γνωρίζει ως Βερδέχο. Ολοι τον ξέρουν ως Μότσι που στην ισπανική αργκό, σημαίνει, ας πούμε… μπάφος.

Τι πίνει και δεν μας δίνει αυτός ο τύπος που ανακαλύπτει εδώ και 16 χρόνια αμούστακα παιδιά όπως τον Σέρχιο Ράμος και τον Ντάνι Αλβες, στις αρχές της θητείας του ή τον Κριχόβιακ και τον Γκαμεϊρό τώρα και τους μετατρέπει σε σταρ και σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για τα ταμεία της Σεβίλλης, κανείς δεν ξέρει...

Ο “τρελός” Αργεντινός στον πάγκο...

Ο Μόντσι αποφάσισε τελικά να μείνει και να φτιάξει την επόμενη Σεβίλλη. Με την... προίκα από τις πωλήσεις να ξεπερνά τα 80 εκατ. ευρώ ο Μόντσι βγήκε για ψώνια, αλλά πριν το shopping therapy, έπρεπε να βρει και τον τύπο που θα του έκανε παρέα στην βόλτα στις αγορές. Το όνομά του Χόρχε Σαμπάολι. Ο Αργεντινός τεχνικός με το εκρηκτικό ταπεραμέντο που δεν είχε περάσει ποτέ τα σύνορα της λατινικής Αμερικής ως εργαζόμενος, παρά μόνο ως τουρίστας. Ο άνθρωπος που οδήγησε την Χιλή στην κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα και έφτιαξε τόσο πολύ το όνομά του που ασχολήθηκε μαζί του μέχρι και ο Αμπράμοβιτς.

Οχι απλώς ασχολήθηκε, αλλά θα ήταν ο Σαμπάολι αυτός που θα κάθονταν σήμερα στον πάγκο της Τσέλσι αν ήξερε λίγο καλύτερα αγγλικά. Το φλερτ με τους “μπλε” δεν προχώρησε και ήρθε ο Μόντσι το καλοκαίρι να του προσφέρει την ευκαιρία. Οι δύο τους ταιριάζουν τόσο πολύ ποδοσφαιρικά, όσο και εμφανισιακά. Από κοινού ξεκίνησαν να φτιάχνουν τη νέα Σεβίλλη, με κύριο χαρακτηριστικό το εκρηκτικό ταπεραμέντο του προπονητή της. Μία ομάδα με χαρακτήρα και όψη λατίνου, χρειάζεται τέτοιους και στο χόρτο...

Ο Σαμπάολι θέλει μαχητές, θέλει κορμιά, θέλει παίκτες που να παίζουν για την ομάδα όχι για τον εαυτό τους. Θέλει παίκτες που να μπορούν να εξυπηρετούν κάθε πιθανό και απίθανο σχηματισμό. Αμυνα με 3, άμυνα με 4, άμυνα και με 2!!! Γνήσιο τέκνο του Μαρσέλο Μπιέλσα, ο Σαμπάολι εμφανίζει πάντα δυναμικές ομάδες που σου βγάζουν το λάδι, που δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα, που παίζουν με το μαχαίρι στα δόντια που πρεσάρουν μέχρι να σκάσουν, που πατούν κάθε σπιθαμή του χόρτου, αλλά που είναι απαραίτητο να έχουν και μία... καλλιτεχνική φλέβα. Τέτοιους βγήκε να ψωνίσει.

Αυτοί που ήρθαν...

Ο Φράνκο Βάσκες από την Παλέρμο ήταν η ακριβότερη μεταγραφή. Σχεδόν 15 εκατ. ευρώ για ένα ποδοσφαιρικό διαμάντι που με την εμφάνισή του και το κορμί του σε πείθει ότι έγινε ποδοσφαιριστής για να τον αγοράσει κάποια στιγμή ο Σαμπάολι... Μετά άλλος ένας Ιταλοαργεντινός, ο Χοακίν Κορέα της Σαμπντόρια για να προσφέρει ποιότητα στον άξονα και μετά οι βέροι Αργεντίνοι. Ο Γκαμπριέλ Μερκάδο που βρήκε το παράθυρο ανοικτό και μπήκε στη βασική ενδεκάδα της Εθνικής Αργεντινής στα 30 του. Βασικός στη Μπόκα επί σειρά ετών, τώρα κοσμεί την άμυνα της Σεβίλλης.

Αμέσως μετά οι δύο δανεικοί από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο επιθετικός Λουτσιάνο Βιέτο και ο αμυντικός χαφ Ματίας Κρανεβίτερ, γνήσια τέκνα της νέας φουρνιάς του αργεντίνικου ποδοσφαίρου και φυσικά κάπου εκεί κι' ένας Ισπανός, ο Πάμπλο Σαράμπια από την υποβιβασμένη Χετάφε σε τιμή ευκαιρίας... Και στο φινάλε την τελευταία ημέρα των μεταγραφών ένα... δώρο από το πουθενά. Ο Πεπ επιμένει να μη θέλει να βλέπει τον υπέρβαρο Νασρί, η τιμή πώλησής του είναι πολύ μεγάλη για τελευταία στιγμή και ο Μόντσι τον παίρνει δανεικό στην Ανδαλουσία και τον κάνει δώρο στον Σαμπάολι. Ευλογία, για τον Αργεντινό που παίρνει στα χέρια του έναν παίκτη που του κάνει τόσες πολλές δουλειές από την μέση και μπρος σε τέτοιο βαθμό που αισθάνεσαι ότι ο Νασρί της Αρσεναλ επέστρεψε.

Αυτοί που μένουν γράφουν την ιστορία...

Τίποτα από όλα αυτά τα ωραία δεν θα είχαν συμβεί όμως, αν στην Σεβίλλη δεν έμεναν τελικά πρώτα ο Μόντσι και μετά ο... Σαμπάολι και ο Ενζονζί. Ναι καλά διαβάσετε πριν καν προλάβει να νοικιάσει σπίτι στην Ανδαλουσία ο Σαμπάολι παραλίγο να φύγει. Η ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Αργεντινής έπεσε στα πόδια του για να αναλάβει την Εθνική ομάδα της χώρας μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με την Σεβίλλη. Για τον Χόρχε το να προπονήσει την ομάδα της χώρας του είναι όνειρο ζωής. Εν τέλει είπε “όχι” αν και θα ήθελε να πει “ναι”. Συγκεντρώθηκε ξανά στην δουλειά και πλέον η Σεβίλλη παίρνει όψη ομάδας Σαμπάολι.

Πόσο δύσκολο είναι να κάνεις την Ατλέτικο Μαδρίτη να υποφέρει; Καθόλου αν είσαι μία κόπια της, αν απέναντί της βρει 11 μαχητές έτοιμους να ξοδέψουν χωρίς δεύτερη σκέψη και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους στο χόρτο. Η νίκη της Σεβίλλης επί της Ατλέτικο, την έφερε στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας, ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ μετρά δύο νίκες σε τρία ματς και είναι τόσο κοντά στην πρόκριση που μάλλον ξέρουμε ότι φέτος το Europa League θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Οχι δεν θα το πάρει η Σεβίλλη, διότι ο Σαμπάολι είναι γεννημένος για μεγαλύτερα πράγματα.

Για να φτάσει σε αυτά χρειάστηκε να μείνει ένας ακόμη πάνω στο άρμα. Ο Ενζονζί την τελευταία ημέρα των μεταγραφών είδε την Λέστερ να καταβάλει την ρήτρα του στην Σεβίλλη (25 εκατ. ευρώ) και να προσφέρει στον ίδιο διπλασιασμό των απολαβών του. Εν τέλει είπε όχι. Ο Σαμπάολι βρήκε στο πρόσωπό του, τον παίκτη που γύρω του χτίζει τη νέα Σεβίλλη. Οπως γύρω από τον Αρτούρο Βιδάλ έχτισε την Χιλή. Ο πιο κόψε-ράψε-φτιάξε-εκτέλεσε παίκτης του ισπανικού πρωταθλήματος. Οχι ο καλύτερος σε κάθε ένα από αυτά, αλλά ο μόνος που τα έχει σε τόσο υψηλό βαθμό όλα. Δεν είναι Μπουσκέτς, αλλά σκοράρει περισσότερο από αυτόν, δεν είναι Κρόος, αλλά κόβει καλύτερα από αυτόν, δεν είναι Ράκιτιτς, αλλά μαρκάρει καλύτερα από αυτόν. Είναι ο Ενζονζί και η Σεβίλλη ήδη τρέχει να του κάνει νέο συμβόλαιο με ρήτρα 50 εκατ. ευρώ, προκειμένου να μην τον δει να φεύγει Γενάρη μήνα για την Μπαρτσελόνα ή όποιον άλλον ενδιαφερθεί.

Ο Σιμεόνε πριν το ματς του Σαββάτου είπε ότι στην διεκδίκηση του τίτλου φέτος υπάρχουν τέσσερις ομάδες. Οι τρεις γνωστές και η Σεβίλλη. Δεν νομίζω ότι είναι έτοιμη για αυτό, από την άλλη είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η Σεβίλλη θα παραμείνει στο υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού. Διότι εν τέλει την ιστορία πάντα την γράφουν αυτοί που μένουν (ο Μόντσι, ο Σαμπάολι, ο Ενζονζί) όχι αυτοί που έφυγαν...

Best of internet