H διαφορά του Μπέντο με τους... Πορτογάλους

Πάει λοιπόν και η... ευκαιρία ΑΠΟΕΛ για τον Ολυμπιακό. Ένα ακόμη τεστ με χαμηλό εμπόδιο, που όχι μόνο δεν έφτιαξε την διάθεση, αλλά που βύθισε την ψυχολογία της ομάδας ακόμη περισσότερο.

Ένα ακόμη ματς που σε αναγκάζει να προσπαθείς να βρεις απαντήσεις για όσα δεν συμβαίνουν, και όχι να εξηγήσεις αυτό που βλέπεις. Και όταν προκύπτει μια τέτοια κατάσταση; Είναι πολύ λογικό η πίεση που ασκείται στον προπονητή να είναι μεγάλη. Έστω και αν μιλάμε για τον... αντικαταστάτη, του αντικαταστάτη! Που σε λίγο μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσουμε και τον δικό του αντικαταστάτη!
 
Ο Πάουλο Μπέντο δεν είναι ο πρώτος Πορτογάλος προπονητής που εργάζεται στο λιμάνι τα τελευταία χρόνια. Είδαμε και τον Μάρκο Σίλβα πέρσι. Είδαμε τον Βίτορ Περέιρα, να έρχεται μέσα της σεζόν. Είδαμε να γίνεται η αρχή το καλοκαίρι του 2012 με τον Λεονάρντο Ζαρντίμ, όταν παρέλαβε μια καλά δουλεμένη ομάδα από τον Ερνέστο Βαλβέρδε, αλλά και ένα σαφώς πιο «φτωχό» ρόστερ μιας και εκείνο το καλοκαίρι της αλλαγής έφυγαν παίκτες σαν τον Μέλμπεργκ, τον Μιραλάς, τον Ορμπάιθ, τον Μαρκάνο.
 
Επιπλέον έχουμε συνολικά παρακολουθήσει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, και συνεργασίες άλλων ομάδων με εκπροσώπους της συγκεκριμένης «σχολής». Όπως τον σπουδαίο Φερνάντο Σάντος, ή τον Ζοσέ Πεσέιρο που μια χαρά συντηρείται ακόμη σε υψηλό επίπεδο (ήταν στην Πόρτο ως τον Ιούνιο). Όλοι αυτοί λοιπόν είχαν ένα χαρακτηριστικό στον τρόπο δουλειάς τους. Άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο, ανάλογα και με την ποιότητα του ρόστερ που βρέθηκαν στα χέρια τους. Το χαρακτηριστικό της μεγάλης προσοχής στην ανασταλτική λειτουργία.
 
Μια καλή τακτοποίηση πίσω από τη μπάλα. Με μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές, με «ρολίστες» που έκαναν στο γήπεδο... άχαρες αλλά σημαντικές δουλειές. Πέρσι ο Σίλβα τέτοια εποχή, χρησιμοποιούσε αριστερά τον Σεμπά για να.. τιθασεύει τον Μασουακού. Είχε τον Πάρντο μπροστά στον Ομάρ, και ο Κολομβιανός ήταν τόσο καλός τακτικά, που γύριζε και γίνονταν μπακ (!) λες και η συνεργασία του με τον Νορβηγό ήταν... 5ετίας! Είχε τον Μιλιβόγιεβιτς να μπαίνει ανάμεσα στους στόπερ. Η σπουδαία αφετηρία του Ολυμπιακού δεν ήταν της... επίθεσης, αλλά πρωτίστως της καλής του οργάνωσης πίσω από τη μπάλα.
 
Ο Περέιρα είχε αναλάβει 10 Γενάρη σε ένα εκτός έδρας στη Ξάνθη. Έκανε επτά νίκες στη σειρά στη Σούπερ Λιγκ,  μέχρι να ηττηθεί στη Λεωφόρο. Και σε αυτό το διάστημα το παθητικό του ήταν δύο γκολ. Δεν είχε τον Μιλιβόγιεβιτς εκείνο το διάστημα ο Πορτογάλος. «Έβγαλε» από τη ναφθαλίνη του Μίτσελ όμως τον Κασάμι. Τον τοποθέτησε δίπλα στον Μανιάτη, και με τους Ντοσεβί και Αφελάι (στην μοναδική «καλή» του περίοδο στον Ολυμπιακό) μπόρεσε και πάλι να φτιάξει ένα σχήμα «κόμπακτ» πίσω από τη μπάλα.
Ακόμη καλύτερα το είχε κάνει ο Ζαρντίμ. Εκείνος που έφυγε από την Ελλάδα αήττητος (!) έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα από τον Γενάρη. Χρησιμοποιώντας όσο καλύτερα μπορούσε βετεράνους σαν τον Μοντέστο, και τον Κοντρέρας ή ακόμη παίκτες όπως ο Γκρέκο, ο Ντιακιτέ και ο Παπάζογλου που δεν ευδοκίμησαν.
 
Όλοι λοιπόν είχαν την ίδια αφετηρία στο πλάνο τους. Ξεκινούσαν για να μην χάσουν και στη συνέχεια για να μιλήσουν. Και ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ρόστερ, πήγαν λιγότερο ή περισσότερο καλά στο διάστημα που κρατούσαν το τιμόνι. Ο Μπέντο λοιπόν δεν είναι σαν και αυτούς ως εδώ. Και πλέον το δείγμα δεν είναι μικρό. Είναι κοντά δύο μήνες στην ομάδα.Το πρώτο πράγμα που θα περίμενε κανείς από εκείνον είναι ο Ολυμπιακός των τόσων προβλημάτων, και ειδικών καταστάσεων να... φροντίζει ώστε να μην βρίσκεται «παγιδευμένος» σε περιπέτειες εντός του αγωνιστικού χώρου. Δεν γίνεται όμως αυτό ως εδώ.
 
Με τον Ηρακλή και τον ΑΠΟΕΛ κυνηγούσε στο σκορ από την πρώτη επίσκεψη του αντιπάλου στα καρέ του. Με την Λάρισα δεν είχε το καθαρό «μυαλό» για να μην χάσει μια παρτίδα στις καθυστερήσεις. Με την Αρούκα χρειάστηκε παράταση μέσα στο Καραϊσκάκη, και ενώ είχε επικρατήσει στο πρώτο ματς. Αν βγάλει κανείς από τη «μέση» το 6-1 με τη Βέροια; Σε έξι  με τον Πορτογάλο ο Ολυμπιακός έχει 3 νίκες-3 ήττες με τέρματα 4-4! Και χωρίς ουσιαστικά πλην της Γιουνγκ Μπόις να έχει παίξει με έναν αντίπαλο, που «δικαιολογεί» αυτή την κατάσταση.
 
Υ.Γ. Ο φετινός Ολυμπιακός έχει απαιτήσεις από τον Καμπιάσο... 2002. Όταν ο «Κούτσου» είχε ξανθό «καρέ» μαλλί.

Best of internet