Η εικόνα της ασυντόνιστης ΑΕΚ είναι φυσιολογική

Ο Βασίλης Σαμπράκος εξηγεί ότι η έλλειψη συντονισμού και συγχρονισμού των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ στο ματς με τον Ηρακλή είναι φυσιολογική, μετά από 5 επίσημους αγώνες, με δεδομένη την τακτική αντίληψη του προπονητή της για το πώς θα ωριμάσει το παιχνίδι της.  

Η εικόνα της ασυντόνιστης ΑΕΚ είναι φυσιολογική

Η εμφάνιση της ΑΕΚ απέναντι στον Ηρακλή παρουσιάστηκε, αόριστα, ως προβληματική επειδή “η ΑΕΚ δεν έφτιαξε ευκαιρίες”, το οποίο γίνεται σχετικά συγκεκριμένο αλλά παραμένει αρκετά αόριστο, αφού δεν εξηγεί τι συνέβη στο τερέν του ΟΑΚΑ. Στην πραγματικότητα η εικόνα της ΑΕΚ ήταν φυσιολογική, δηλαδή έχει φυσική εξήγηση. Η ενδεκάδα της ΑΕΚ σε αυτό το παιχνίδι δεν ήταν ένα σύνολο που έχει πολλούς αγώνες στα πόδια του, δεδομένου ότι εντός αυτής βρίσκονταν τέσσερις παίκτες που αποκτήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι και ακόμη τρεις που δεν ήταν μέλη του βασικού σχήματος της περσινής έκδοσης. Και από αυτή την ενδεκάδα απουσίαζε ο βασικός δημιουργός παιχνιδιού, αυτός που κάνει τα πράγματα να συμβαίνουν, ο Πέτρος Μάνταλος. Μια ομάδα, της οποίας ο προπονητής έχει την αντίληψη ότι ο συγχρονισμός στο παιχνίδι θα χτιστεί φυσικά, μέσα από τους αγώνες και όχι με την μέθοδο της επανάληψης κινήσεων του χτισίματος του παιχνιδιού στις προπονήσεις, είναι φυσιολογικό τώρα που δεν έχει ακόμη βάλει παρά μόνο πέντε επίσημα ματς στα πόδια της να παραμένει ασυντόνιστη.

Η εικόνα αυτή του 79'ου λεπτού εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την απόδοση της ΑΕΚ, αφού την παρουσίαζε σταθερά στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού: οι πέντε συμπαίκτες να παραμένουν ακίνητοι, στατικοί και να μη βοηθούν τον κάτοχο της μπάλας προκειμένου να επιτύχουν με τις μεταφορές της μπάλας να δημιουργήσουν κενό χώρο απέναντι σε μια ομάδα που αμυνόταν συνήθως με αριθμητικό πλεονέκτημα, αφού είχε διαρκώς περισσότερους παίκτες πίσω από τη μπάλα, όπως συνέβη σε αυτή τη φάση που είχε οκτώ.

Φυσικά η κίνηση των παικτών που δεν έχουν την μπάλα δεν είναι αρκετή, ούτε και αποτελεσματική όταν δεν είναι συντονισμένη και συγχρονισμένη με την κίνηση του παίκτη που έχει τη μπάλα.

 

Ενα πολύ καλό παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός είναι η φάση του 59'ου λεπτού. Ο Χριστοδουλόπουλος και ο Μπακασέτας προσπαθούν να στηρίξουν τον κάτοχο της μπάλας Πατίτο Ροντρίγκεζ με την κίνησή τους.

Και ο Μπακασέτας, που προφανώς αφενός δεν έχει μάθει το παιχνίδι του Πατίτο και αφετέρου δεν έχει δουλέψει κατ' επανάληψη με αυτούς τους συμπαίκτες σε μια εκδήλωση επίθεσης “3 εναντίον 4” κάνει αυτό που του λέει εκείνη τη στιγμή το κεφάλι του: δεν πηγαίνει προς τα έξω, για να τραβήξει πάνω του αμυντικούς και να αφήσει ελεύθερο χώρο στον Πατίτο δημιουργώντας του καλύτερες προϋποθέσεις για το σουτ, και αντ' αυτού προτιμά να κινηθεί προς το κέντρο της περιοχής, με συνέπεια να εμποδίσει τον συμπαίκτη του με τον συνωστισμό ποδοσφαιριστών στον άξονα που κινείται ο Πατίτο και φυσικά να μη του δώσει επιλογή για πάσα.

Αν ήξερε τι θα έκανε ο Ροντρίγκεζ, ο Μπακασέτας θα είχε κινηθεί προς τα έξω. Για να ξέρουν όμως και οι δύο εκ των προτέρων πώς θα λειτουργήσουν θα πρέπει είτε να έχουν δοκιμάσει κατ' επανάληψη τις επιλογές τους σε αυτή την κατάσταση αγώνα μέσα στις προπονήσεις, είτε να έχουν αρκετό καιρό συνύπαρξης και συνεργασίας στην πλάτη τους ώστε να έχουν διαβάσει ο ένας το παιχνίδι του άλλου. Σε αυτή την ΑΕΚ δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο ακόμη, και γι' αυτό όσο θα συνεχίσει να δουλεύει με τη συγκεκριμένη μέθοδο θα χρειαστεί καιρό και αρκετά παιχνίδια προτού αρχίσει να συμπεριφέρεται συντονισμένα στη φάση της κατοχής της μπάλας.

Ολα τα παραπάνω βρίσκουν επιβεβαίωση σε ακόμη μια φάση, αυτή του 67'ου λεπτού:

Ο Ντίντακ δέχεται μια πολύ καλή πάσα από τον Γιόχανσον, μπαίνει στην περιοχή με τη μπάλα και βλέπει δύο συμπαίκτες εντός αυτής. Και επειδή δεν υπάρχει συνεννόηση, και οι δύο κάνουν κίνηση προς την ίδια κατεύθυνση, ο Μπακασέτας προς το πρώτο δοκάρι και ο Πλατέλας προς το κέντρο της εστίας, την ώρα που ο Ντίντακ στέλνει την μπάλα στον χώρο του δεύτερου δοκαριού.

Αν είχαν ξαναβρεθεί πολλές φορές σε τέτοια κατάσταση παιχνιδιού σε προπονήσεις τακτικής ή αγώνες, θα ήξεραν πώς πρέπει να λειτουργήσουν αποτελεσματικά, θα είχαν συνεννοηθεί.

Τι μπορεί να περιμένει η ΑΕΚ στο άμεσο μέλλον; Οταν θα συνυπάρχουν στο παιχνίδι της αρκετοί “περσινοί”, ο συντονισμός της θα είναι καλύτερος και οι κινήσεις των παικτών της θα είναι καλύτερα συγχρονισμένες, βγαλμένες από την περσινή δουλειά με τον Τραϊανό Δέλλα. Κι όταν θα υπάρχει ο Μάνταλος σε καλή κατάσταση, η ΑΕΚ θα φτιάχνει περισσότερες συνθήκες ευκαιρίας, διότι ο Ελληνας διεθνής μέσος έχει πολύ καλή αντίληψη χώρου και χρόνου, έχει την ικανότητα να πασάρει με ακρίβεια σε κοντινή και μακρινή απόσταση, αλλά έχει και την ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι του αντιπάλου και να συνεννοείται με τους συμπαίκτες του για τις κινήσεις που πρέπει να κάνουν προκειμένου να τους πασάρει σε ελεύθερους χώρους. Για την ώρα, αυτά.

Οσο θα περνά ο χρόνος και τα παιχνίδια, η ΑΕΚ θα ωριμάζει εμπειρικά, οι ποδοσφαιριστές θα συντονίζονται και θα συγχρονίζονται, επειδή θα είναι πιο διαβασμένοι μέσα από τις συνθήκες που θα αντιμετωπίζουν στους αγώνες και τα πειράματα που θα επιχειρούν. Και αν τα αποτελέσματα έχουν βοηθήσει μέχρι τότε, η ΑΕΚ θα αρχίζει σιγά σιγά να λύνει προβλήματα σαν αυτά που βάζει μια καλοστημένη ομάδα όταν αποφασίζει να αμυνθεί μαζικά και επιχειρεί να φράξει τους χώρους στο αμυντικό 1/3 του τερέν.  

Best of internet