Ποιός είναι ο άμπαλος και ποιες οι μπαλαδόφατσες…

Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο Gazzetta λίγα πράγματα για τον καλύτερο εξτρέμ του Ολυμπιακού.

Ποιός είναι ο άμπαλος και ποιες οι μπαλαδόφατσες…
Πλήρης οθόνη
Κλείσιμο
Πληροφορίες

Ποιος είναι ο καλύτερος εξτρέμ του Ολυμπιακού σε αυτό το ξεκίνημα της σεζόν; Μα πολύ απλά αυτός ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, τον οποίο πάρα πολλοί (οι περισσότεροι;) οπαδοί, δημοσιογράφοι κλπ δεν θέλουν να τον βλέπουν στην ενδεκάδα της ομάδας!

Βεβαίως αναφέρομαι στον Σεμπά. Τον οποίο έχει μέχρι στιγμής βασικό κι αναντικατάστατο στα σχέδια του ο Πάουλο Μπέντο. Κι επειδή ξέρω τις «αντιδράσεις», με τους εξυπνακισμούς στιλ, «φαντάσου αφού είναι καλύτερος ο Σεμπά, ποιοι είναι οι άλλοι», θα προσπαθήσω να δώσω μία όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική εικόνα. Και να σταθώ σε τρία-τέσσερα  πράγματα αναφορικά με αυτό το παιδί, που επειδή είναι σοβαρός Βραζιλιάνος και δεν κάνει συνέχεια τακουνιές και ποδιές τον έχουμε βγάλει άχρηστο!

Κατ΄ αρχάς, ο Σεμπά είναι πάντα διαθέσιμος. Προπονείται σωστά, δεν βγάζει τραυματισμούς κι όποτε τον ζητάει ο προπονητής «είναι εδώ». Κι έτσι ο Μπέντο τον έχει βάλει βασικό και στα πέντε παιχνίδια του από τότε που ήρθε στον  Ολυμπιακό και δη χωρίς να τον αλλάξει ποτέ! Άρα, είναι ο καλύτερος εξτρέμ του…

Ο Σεμπά, καθαρά αγωνιστικά, έχει το προτέρημα να μπορεί να κάνει σωστή κίνηση από τα άκρα προς το κέντρο της περιοχής και να γίνεται ανά πάσα στιγμή σέντερ φορ. Τα δε δύο γκολ που έχει σημειώσει τη φετινή σεζόν είναι ακριβώς με αυτό τον τρόπο και με έξοχα τελειώματα από πλευράς του, είτε με το πόδι (το μοναδικό γκολ στο 1-0 στην Αρόουκα), είτε με το κεφάλι (το 2-0 επί της Βέροιας). Μάλιστα το πρώτο αποδείχθηκε γκολ πρόκρισης και το άλλο ήταν τέλος πάντων με το σκορ 1-0 κι όχι 4-0 η, 5-0, κάτι που κι αυτό έχει τη σημασία του.

Σίγουρα δεν έχει ούτε την ντρίμπλα, ούτε τη σέντρα σε επίπεδο που θα θέλαμε να έχει ένας εξτρέμ στον Ολυμπιακό. Όμως, αγγίζει τα όρια του…ρατσισμού να στεκόμαστε μόνο στα όσα αρνητικά κάνει μέσα στο παιχνίδι, διαγράφοντας τα πολλά θετικά του. Γιατί άμα προσέξει (κι όχι απλά παρακολουθήσει…) τα παιχνίδια του Ολυμπιακού και δη τα εκτός έδρας ο Βραζιλιάνος έχει πολύ μεγάλη συμμετοχή σε αυτά. Ξεκινάει δε πολλές φάσεις του Ολυμπιακού κλέβοντας τις μπάλες, κερδίζοντας κεφαλιές, κάνοντες κούρσες κύρια από τον άξονα.

Είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει πολλές ποιοτικές στιγμές, να βγάλει συχνά την άψογη σέντρα και να κάνει το τέλειο πλασέ, όμως είναι εξίσου ξεκάθαρο ότι δεν κάθεται στα αβγά του περιμένοντας να πάρει την μπάλα πέντε φορές στο ματς, να είναι φρεσκαδούρα και να κάνει τη διαφορά σε αυτές τις πέντε φορές. Παλεύει σε όλο το 90λεπτο, μπροστά και πίσω, παίζοντας πρώτα για την ομάδα και μετά για τον εαυτό του.

Κι ας προσέξουμε και κάτι: ο Σεμπά παίζει καλύτερα (και σκοράρει περισσότερο) εκτός έδρας παρά μέσα στο Καραϊσκάκη, σε αντίθεση με τους περισσότερους εξτρέμ. Ο ένας λόγος είναι αγωνιστικός: βρίσκει μεγαλύτερους χώρους κάτι που τον βολεύει. Μήπως όμως υπάρχει κι άλλος λόγος; Μήπως για παράδειγμα νιώθει πιο μεγάλη πίεση στο Καραϊσκάκη, έχοντας εισπράξει από πέρσι ένα κλίμα όχι ζεστό; Κατ΄ επέκταση, μήπως ο Σεμπά ήταν ακόμη καλύτερος αν είχε μία κάπως διαφορετική αντιμετώπιση (αν και νομίζω ότι φέτος βλέπω κάτι να αλλάζει κι ο κόσμος να αναγνωρίζει την προσπάθειά του).

Εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής: υπάρχουν στιγμές που βλέποντας να κάνει κάποιες πραγματικά τραγικές επιλογές επιθετικά ο Σεμπά, μου έρχεται να…πετάξω τίποτα στην τηλεόραση! Δεν είναι ο πλάγιος κυνηγός που ονειρεύομαι για τον Ολυμπιακό. Όμως, όταν κάνω μία ψύχραιμη αποτίμηση ενός αγώνα, πιάνω τον εαυτό μου να έχει βρει, σχεδόν πάντοτε, περισσότερα θετικά, παρά αρνητικά στο Σεμπά. Κι αν μη τι άλλο μία συνεχή παρουσία στο παιχνίδι κι όχι...εξαφάνιση στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα.

Ειδικά δε όταν μιλάμε για ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου παίζουν ρόλο κι η δύναμη κι οι αντοχές, συνήθως ο Bραζιλιάνος είναι πολύτιμη μονάδα. Γιατί κι ο Μάρκο Σίλβα πέρσι θυμόμαστε ότι τον είχε σχεδόν πάντοτε βασικό στην Ευρώπη (είχε 8 συμμετοχές στα 8 παιχνίδια, εκ των οποίων στα 6 στην αρχική ενδεκάδα)…Και δεν έχει νόημα να λέμε χαζομαρούλες του τύπου, «ας τον βάζουν μόνο στην Ευρώπη». Για να βρει ένας παίκτης ρυθμό, πρέπει να παίζει κανονικά κι όχι κάθε…15 μέρες!

Μην είμαστε λοιπόν κορόϊδα: προφανώς κι ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν είναι…άμπαλος κι οι υπόλοιποι, που δεν γουστάρουν τον Σεμπά, είναι…μπαλαδόφατσες.

 

Best of internet