Bραδιά μεγαλείου για Παναθηναϊκό και Διαμαντίδη!

Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει για την μεγάλη βραδυά αφιερωμένη από τον Παναθηναϊκό στον Διαμαντίδη, για τα συναισθήματα, που ένιωσαν όσοι την είδαν και κάνει και ένα παράπονο για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό...

Bραδιά μεγαλείου για Παναθηναϊκό και Διαμαντίδη!

Eίναι από τις βραδιές, που απολαμβάνεις και νοιώθεις όλα τα συναισθήματα. Περηφάνια, συγκίνηση, μεγαλείο, ευχαρίστηση, θλίψη. Όλα μαζί απόψε στο αντίο του Δημήτρη Διαμαντίδη, που έγινε με τις μεγαλύτερες τιμές, που θυμάμαι εγώ, ότι έχουν γίνει στην Ελλάδα για οποιονδήποτε αθλητή. Και καλώς έγινε. Ο Διαμαντίδης είναι ένας, μοναδικός, ανεπανάληπτος. Τεράστιος εντός γηπέδου, πρότυπο εκτός γηπέδου. Σπάνιο αυτό να το βρεις σε έναν αθλητή. Και όμως ο Διαμαντίδης εκτός από τεράστιος αθλητής, ήταν και είναι και χαρακτήρας-πρότυπο, για όλα τα παιδιά, που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.

Με το μπάσκετ δεν ασχολούμαι από κοντά, αλλά παρακολουθώ και φυσικά έχω δει όλες τις μεγάλες στιγμές του μπασκετικού Παναθηναϊκού με τον Διαμαντίδη. Όταν όλα αυτά τα έχεις δει , τα έχεις ζήσει δεν μπορείς να μην συγκινηθείς, βλέποντας αυτόν τον τεράστιο παίκτη  να αγωνίζεται για τελευταία φορά. Περηφάνια και μεγαλείο  ένοιωσα, διότι και αυτός ο μεγάλος παίκτης στον Παναθηναϊκό έπαιξε και ο Παναθηναϊκός ετοίμασε μία μοναδική γιορτή για το αντίο του. Και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τους ανθρώπους της ΚΑΕ, που ετοίμασαν αυτή την φιέστα και τίμησαν αυτό τον μεγάλο παίκτη. Θλίψη ένοιωσα, διότι Διαμαντίδη δεν θα ξαναδούμε. Είναι δύσκολο να δεχθείς την σκληρή πραγματικότητα, αλλά η ζωή περνάει και μαζί αυτός ο αλήτης ο χρόνος χωρίς να το καταλάβουμε.

Και μελαγχολία ένοιωσα. Διότι ο Παναθηναϊκός στη σύγχρονη ιστορία του στο ποδόσφαιρο ποτέ δεν έχει κάνει τέτοια εκδήλωση για να τιμήσει έναν παίκτη του , που σταμάτησε. Και είχε αρκετούς μεγάλους παίκτες η ομάδα, που σταμάτησαν, αλλά δεν έζησαν το παραμικρό από αυτό, που έζησε απόψε ο Διαμαντίδης. Και μην μου πει κανείς , για την πλακέτα που έδωσαν στον Σαραβάκο το 2006 πριν από ένα φιλικό με την Σαραγόσα, και οκτώ χρόνια μετά το τέλος της καριέρας του, διότι αυτό δεν ήταν γιορτή. Ήταν «κάνουμε κάτι για να βγάλουμε την υποχρέωση». Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Διαμαντίδη και τίποτα άλλο.

Πάμε στο ματς με τα Γιάννενα. Δεν θα είναι εύκολο, διότι η ομάδα θα αντιμετωπίσει μία από τις καλύτερες μικρομεσαίες ομάδες της Σούπερ Λίγκα μέσα σε αφόρητη ζέστη (34 βαθμούς) και ούτε καν τρία 24ωρα μετά το παιχνίδι με τον Αγιαξ. Θέλω να δω πως θα αντιδράσει η ομάδα στην Λεωφόρο μετά το αρνητικό αποτέλεσμα της Πέμπτης, αλλά και τους Κουλιμπαλί, Εμποκού, που θα τους δούμε για πρώτη φορά να παίζουν τόσο πολύ. Η νίκη είναι μονόδρομος, αν έρθει και με καλή εμφάνιση ακόμα καλύτερα.

Best of internet