O καλύτερος προπονητής στο Euro!

O καλύτερος προπονητής στο Euro!

Ο Δήμος Μπουλούκος έχοντας παρακολουθήσει ως τώρα, όλα τα ματς του Euro, βγάζει το πρώιμο αλλά βέβαιο συμπέρασμα για τον Αντόνιο Κόντε.

Πριν αρχίσει το ματς του Βελγίου με την Ιταλία, οι περισσότεροι (εξαιρουμένων των παραδοσιακών φίλων της Σκουάντρα Ατζούρα) θα πόνταραν στην επικράτηση των Βέλγων. Η κλάση του Αζάρ, η αποτελεσματικότητα του Ντε Μπρόινε και του Λουκάκου, η αμυντική θωράκιση του Βερτόνχεν και του Βερμάελεν, μαζί με την σιγουριά του αποτελεσματικού αλλά όχι φανφάρα Κουρτουά, προμήνυαν σίγουρη νίκη των Βέλγων.

Μετά το ματς, αν κάποιος φανέρωσε... κλάση, δεν ήταν ένας ποδοσφαιριστής, αλλά ο προπονητής Αντόνιο Κόντε. Ο Ιταλός κόουτς παρέταξε μία ομάδα χωρίς το μεγάλο αστέρι (με εξαίρεση τον γιγαντιαίο Μπουφόν) με έναν... ημιαστέρα τον οποίο απέσυρε και γρήγορα (Ντε Ρόσι) κα με εννέα πολυεργαλεία, τα οποία αξιοποίησε με εξαιρετικό τρόπο.

Ο Κόντε έδωσε χώρο στο Βέλγιο, ώστε η μπάλα να περνάει τη μεσαία γραμμή, αλλά κάπου εκεί τα όνειρα τελείωναν! Ο Αζάρ αναγκαζόταν να βγαίνει αρκετά στο πλάι και για να πάρει μπάλα, αλλά και για να βρει χώρο να ελιχθεί, με αποτέλεσμα να έχει συνεχώς αντιπάλους επάνω του και τελικά να είναι αναποτελεσματικός. Το τόπι με δυσκολία έφτανε στον Λουκάκου, ο Φελαϊνί δικαίωσε όσους υποστηρίζουν ότι πήγε με βύσμα στη Γιουνάιτεντ και οι υπόλοιποι προσπαθούσαν, αλλά απλούστατα δεν μπορούσαν.

Ο Ιταλός προπονητής είχε διαβάσει εξαιρετικά το παιχνίδι των αντιπάλων του. Περιόρισε τα δυνατά σημεία των «κόκκινων διαβόλων», μπλόκαρε τα ατού των αντιπάλων και περίμενε υπομονετικά να χτυπήσει στις αντεπιθέσεις, Αντεπιθέσεις που ήταν αρκετές, καθώς δίνοντας χώρο στους Βέλγους, είχε πολλές ευκαιρίες να βγει στην κόντρα και τελικά να σκοράρει, όχι μία, αλλά δύο φορές, έστω κι αν την δεύτερη φορά το ματς είχε κριθεί.

Είναι ολοφάνερο ότι η Ιταλία του Euro 2016, είναι έργο Κόντε. Μία άριστη ομάδα από πλευράς τακτικής, με παίκτες εργαλεία, με απίστευτη αλληλοκάλυψη, με πολλά τρεξίματα και με παίκτες γεμάτους αυτοθυσία να προσφέρουν τον καλύτερο τους εαυτό μέχρι το τέλος. Μία ομάδα χωρίς παικταράδες, αλλά με σπουδαίο σύνολο που συνεχίζει την παράδοση που έχει η χώρα σε αξιόμαχες ομάδες.

Αν και νωρίς, πιστεύω ότι ο Κόντε, με τα συστήματα του, το κοουτσάρισμα του και τη διαχείριση των παικτών, θα κάνει τη διαφορά σε αυτή τη διοργάνωση. Αλλωστε, θα είναι η τελευταία ευκαιρία ως Ομοσπονδιακός να αφήσει το αποτύπωμα του. Πλέον η Τσέλσι τον περιμένει...