Το περίεργο στη σχέση Σίλβα-ΑΕΚ και η «αποχή» των τριών εβδομάδων

Το περίεργο στη σχέση Σίλβα-ΑΕΚ και η «αποχή» των τριών εβδομάδων

O Διονύσης Δελλής γράφει για την τρίτη διαφορετική «χειραψία» του Πορτογάλου και το μοναδικό ερωτηματικό του Ολυμπιακού εν όψει του τελικού

Το περίεργο στη σχέση Σίλβα-ΑΕΚ  και η «αποχή» των τριών εβδομάδων

Το είχε κάνει κάποτε ο Ολυμπιακός στους... ανθρώπους της UEFA που έρχονταν στην Ριζούπολη. Περιόδος 2003-2004, Τσάμπιονς Λιγκ. Πρώτη αγωνιστική γηπεδούχος (Λεβερκούζεν) με κόουτς τον Τάκη Λεμονή. Μετά το εντός με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στον πάγκο του, ο Γιάννης Κόλλιας. Και επίλογος με την Μακάμπι όπου ήδη κρατούσε το τιμόνι των Ερυθρόλευκων, ο Σρέτσκο Κάτανετς. Τρία ματς στην κορυφαία διοργάνωση σαν γηπεδούχος μέσα σε μια σεζόν. Τρεις διαφορετικοί προπονητές. Είχαν τρομάξει οι παρατηρητές και οι media officers της διεθνούς ομοσπονδίας. Νόμιζαν ότι τους κάνουν... πλάκα οι Έλληνες! 

Και να που με κάποιο περίεργο η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αυτή τη φορά το κάνει η ΑΕΚ, στον Μάρκο Σίλβα. Τον Οκτώβρη στον Φάληρο ήταν ο Τραϊανός Δέλλας – για την αποχώρηση του οποίου έβαλε το χεράκι του και ο ίδιος σε εκείνο το 4-0 -. Τον Φλεβάρη στο ΟΑΚΑ ο Γκουστάβο Πογιέτ όταν και χάθηκε η πρόκληση του «αήττητου». Και το επόμενο Σάββατο στον τελικό του κυπέλλου ο Στέλιος Μανωλάς.  Πάλι καλά που ο Πορτογάλος ήταν την Τρίτη το απόγευμα στο Περιστέρι, άρα ξέρει με ποιον θα πρέπει να ανταλλάξει χειραψία. Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα άλλωστε περισσότερο κόσμο θα έχει μπροστά από τους δύο πάγκους, το επόμενο Σάββατο στο Μαρούσι, παρά στις κερκίδες. Σε μια ακόμη πατέντα made in Greece. Σε τελικό κεκλεισμένων των θυρών.

Του δόθηκε η ευκαιρία του Σίλβα λοιπόν να δει την ΑΕΚ και στην τρόπον τινά νέα αγωνιστική της version. Έστω και αν σε δημόσια θέα δεν «εντοπίζονται» ιδιαίτερες διαφορές. Ούτε στα πρόσωπα, ούτε πιθανώς και στη φιλοσοφία. Δεν αλλάζουν άλλωστε οι ομάδες μέσα σε λίγες ημέρες. Πόσο μάλλον στο φινάλε μιας σεζόν. Μακιγιάρουν ίσως κάποια «θέματα». Δεν τα λύνουν όμως και όλας. Περισσότερο με την ψυχολογία και το... μυαλό παίζει η αλλαγή ενός προπονητή στο φινάλε, παρά με την εικόνα στο χορτάρι. Και όπως φαίνεται ο Στέλιος Μανωλάς την κάνει τη δουλειά μια χαρά αν αναλογιστεί κανείς εκ του αποτελέσματος ότι η ΑΕΚ βρίσκεται στον τελικό της διοργάνωσης, και στην διεκδίκηση ενός τίτλου.

Στο δια ταύτα λοιπόν: Ξέρει ο Πορτογάλος τι θα συναντήσει απέναντι. Ανοιχτά είναι τα... χαρτιά. Και μένει να «ανακαλύψει» τι θα παρουσιάσει ο ίδιος στο τραπέζι της «διαπραγμάτευσης» του νταμπλ. Διότι ο Ολυμπιακός έχει με τη σειρά του μια δική του ιδιαίτερη κατάσταση να αντιμετωπίσει αυτές τις ημέρες. Την αποχή. 

Έχει να βάλει στα πόδια επίσημο παιχνίδι από τη φιέστα της 17ης Απριλίου, με την Καλλονή. Η απόσταση από τότε ως τον τελικό είναι ακριβώς 20 ημέρες. Τρεις ολόκληρες εβδομάδες. Θα κάνει καλό η... αποφόρτιση ειδικά στο χρονικό σημείο που βρισκόμαστε, ή θα δημιουργήσει «αρρυθμίες»; Θα γεμίσει τις μπαταρίες και θα φρεσκάρει την εικόνα, ή θα φέρει παρενέργειες; 

Αυτή είναι μάλλον και η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση με θέα στην τελευταία αποστολή της σεζόν για τον Ολυμπιακό. Οι Πειραιώτες παρότι δεν είχαν βαθμολογικό κίνητρο έφτασαν ως τη φιέστα με διαδοχικές νίκες. Και με καλό ποδόσφαιρο. Θα μπορέσουν να συνεχίσουν από εκεί που σταμάτησαν; Ή θα βρεθούν με μειονέκτημα απέναντι σε έναν αντίπαλο που μέχρι προχθές πατούσε χορτάρι;  

Best of internet