Η τέχνη να πουλάς αυτούς που δεν θες...

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για την ικανότητα του Ολυμπιακού να εισπράττει πολύ σοβαρά χρήματα από παραχωρήσεις παικτών που δεν του βγήκαν ή δεν έπαιξαν ποτέ σε αυτόν...

Η τέχνη να πουλάς αυτούς που δεν θες...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στα club ανά την Ευρώπη είναι οι μεταγραφές που δεν βγαίνουν και που μένουν στο ράφι των συλλόγων επιβαρύνοντας το μπάτζετ τους, ενώ ταυτόχρονα καταγράφουν και ζημιές στα ταμεία τους.

Στον Ολυμπιακό αυτό το σοβαρό πρόβλημα των προηγούμενων ετών αρχίζουν σιγά σιγά και το αντιμετωπίζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, βγάζοντας και κέρδη. Δεν είναι εύκολο, θέλει σχέδιο και καλές γνωριμίες, θέλει πολύ δουλειά με τους μάνατζερ και εξαιρετικές επαφές μαζί τους και θέλει φυσικά και να ξέρεις να κάνεις μπίζνες.

Ο Ολυμπιακός σε μία χρονιά που το είπε και το τήρησε με τον πλέον πειστικό τρόπο, το “δεν πουλάω παίκτες βασικούς” και δεν το έκανε όχι μόνο το περασμένο καλοκαίρι, αλλά ούτε τον Γενάρη, όταν αποδεδειγμένα και με βάση τις δηλώσεις των ίδιων των παικτών σε μέσα της πατρίδας τους δεν έδωσε τον Ομάρ στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τον Ιντέγιε στους Κινέζους, κατάφερε να βγάλει εντυπωσιακά χρήματα από πωλήσεις παικτών...

Ολα έγιναν αθόρυβα, δεν έγιναν πρωτοσέλιδο ή πρώτο θέμα, αλλά αν δεις την συνολική εικόνα, δεν μπορείς παρά να μείνεις εντυπωσιασμένος από τον τρόπο με το οποίο ο Ολυμπιακός εισέπραξε περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ από παίκτες που δεν έπιασαν ή δεν έπαιζαν ή τέλος πάντων δεν του έκαναν.

Ο Διαμαντάκος πωλήθηκε στην Καρσλρούη στην οποία έπαιζε δανεικός για κάτι λιγότερο από 1 εκατ. ευρώ. Ο Γιαταμπαρέ πήγε με κάτι παραπάνω από 2,5 στην Βέρντερ Βρέμης, ο Ντοσεβί στην Σταντάρ Λιέγης γα σχεδόν 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ ακόμη και ο Ενάν που πιθανόν να μην γνωρίζετε ότι ανήκε ποτέ στον Ολυμπιακό πωλήθηκε στην Εβερτον με κάτι λιγότερο από 300 χιλιάδες ευρώ. Περίπου 9 εκατ. ευρώ για παίκτες που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ο Ολυμπιακός δεν ήθελε.

Βεβαίως αυτό συνέβη γιατί όλοι αυτοί οι παίκτες είχαν πράγματα να δείξουν και στο γήπεδο και στο βιογραφικό τους και όπου κι' αν πήγαν έπαιξαν. Ο Μπενίτες είναι δεύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα του Μέξικο και ο Γιαννιώτας πήγε στην Κύπρο και έκανε την διαφορά κρίνοντας επί της ουσίας το πρωτάθλημα υπέρ του ΑΠΟΕΛ. Οσο για τον Ντοσεβί η ομάδα που τον πήρε δανεικό δεν χρειάστηκε παρά μόνο έξι μήνες για να επιβεβαιώσει ότι πρέπει να πληρώσει την ρήτρα του και να τον κάνει δικό της, ενώ ο Γιαταμπαρέ παίζει βασικός στην Βρέμη. Και ήταν παίκτες που ο Ολυμπιακός είχε δαπανήσει αρκετά χρήματα για να τους πάρει. Ο Γάλλος του είχε κοστίσει σχεδόν 2 εκατ. ευρώ και ο Μπενίτες 3,5 εκατ. δολάρια!

Επιπλέον στον Ολυμπιακό με περιπτώσεις όπως ο Γιαννιώτας ή ο Αυλωνίτης που παίζει βασικός στη Στουρμ Γκρατς και όχι μόνο με αυτές του Τοροσίδη ή του Μανωλά ή του Μήτρογλου, στέλνει το μήνυμα και στους Ελληνες παίκτες ότι κανείς δεν χάνεται όταν φορά την φανέλα του. Και είναι ένα μήνυμα που θέλουν να το στείλουν ενόψει καλοκαιριού όπου ο Ολυμπιακός σκέφτεται αρκετούς Ελληνες παίκτες όπως ο Βέλλιος ή ο δικός του Μπέρτος. Στον Ολυμπιακό λένε ότι ακόμη και ο Βλαχοδήμος που για αυτούς ήταν στα αζήτητα στον Παναθηναϊκό πήγε και δεν έχουν άδικο...

Ο Ολυμπιακός όμως δεν θα μείνει εκεί, σε ότι έχει να κάνει με τις παραχωρήσεις παικτών. Υπάρχουν κι' άλλοι στη σειρά για να φέρουν λεφτά στα ταμεία του συλλόγου. Ο ΑΠΟΕΛ διαπραγματεύεται ήδη για τον Γιαννιώτα, αλλά ενδιαφέρεται και για τον Μαρτίνες που παίζει δανεικός στην Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός είναι έτοιμος να πάρει τουλάχιστον 1,5 εκατ. ευρώ από την πώλησή τους στους πρωταθλητές Κύπρου. Το ίδιο είναι πιθανόν να γίνει με τον Αυλωνίτη που παίζει στην Αυστρία και μπορεί να φέρει πάνω από 500 χιλιάδες ευρώ, ενώ ο Ολυμπιακός περιμένει ανάλογες κινήσεις από το Βέλγιο για τον Μανιάτη, τον Ολαϊτάν και τον Σέποβιτς, οι οποίοι αγωνίζονται εκεί, από την Κύπρο για τον Τζανακάκη, ενώ ψάχνεται και για τους Μπεν, Τζανδάρη. Προφανώς κανείς από τους τελευταίους δεν θα φέρει εκατομμύρια, αλλά αν δει κανείς το συνολικό ποσό που θα μπουν στα ταμεία του συλλόγου από παίκτες που δεν ήθελε, θα διαπιστώσει ότι μπορεί εύκολα να αγγίξει τα 13 εκατ. ευρώ. Μαζί με τα λεφτά από το ποσοστό μεταπώλησης του Μανωλά από την Ρόμα σε κάποιον μεγάλο σύλλογο της Πρέμιερ Λιγκ το ποσό αυτό θα αγγίξει τα 15 εκατ. ευρώ.

Το νούμερο για τα ελληνικά δεδομένα είναι σχεδόν εξωφρενικό και είναι χαρακτηριστικό ότι οι πωλήσεις του Παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ τα δύο τελευταία χρόνια δεν συγκεντρώνουν συνολικά το νούμερο που συγκεντρώνουν οι πωλήσεις των αναπληρωματικών του Ολυμπιακού!

Αυτά τα χρήματα θα αποτελέσουν για τον Ολυμπιακό μία εξαιρετική προίκα για το ερχόμενο καλοκαίρι. Οταν και με βάση τον σχεδιασμό η πρώτη ομάδα δεν θα χρειαστεί πάρα πολλά πράγματα. Αν δεν πωληθεί κανείς οι ανάγκες που υπάρχουν είναι για ένα στόπερ κλάσης, ένα φορ και ίσως και ένα κεντρικό χαφ.

Βεβαίως αυτό το καλοκαίρι και με εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο ο Ολυμπιακός να μην έχει εξασφαλισμένη την θέση του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (λογικά θα χρειαστεί προκριματικά) είναι εξαιρετικά πιθανό οι “ερυθρόλευκοι” να προχωρήσουν και στην πώληση ενός δύο βασικών παικτών. Και αυτό κυρίως γιατί και κάποιοι από αυτούς τους παίκτες θα το θελήσουν, αλλά και για να βρίσκουν κίνητρο οι υπόλοιποι να συνεχίζουν να κυνηγούν την διάκριση.

Πόσο εύκολο είναι να πεις σε μία ακόμη μεταγραφική περίοδο στον Ομάρ “δεν σε δίνω” αν έρθει μία καλή ομάδα, όπως ήρθε τον Γενάρη η Γιουνάιτεντ, ενώ το ίδιο ισχύει και για τον Μαζουακού. Βεβαίως υπάρχουν και οι περιπτώσεις που μπορεί να σου προκύψουν λαχεία. Αν οι Κινέζοι ξανάρθουν με 15 εκατ. ευρώ για τον Ιντέγιε πώς να πεις όχι. Σε γενικές γραμμές το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός στο παζάρι θα κινηθεί με την λογική ότι δεν θέλει να πουλήσει και θα το κάνει μόνο για εξαιρετικές προτάσεις και εφόσον υπάρξει και πίεση από κάποιον παίκτη για να φύγει. Με μία εξαίρεση. Τον Φορτούνη. Αυτός δεν θα πωληθεί, ούτε με εξαιρετική πρόταση. Μόνο εξωπραγματική θα μπορούσε να δελεάσει τον Ολυμπιακό για την περίπτωσή του...

Best of internet