Τον... καθάρισαν Κύζας και Στραματσόνι!

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τον ρέφερι από την Δράμα και τον προπονητή από την Ιταλία, οι οποίοι διαμόρφωσαν το «πράσινο» 1-0 του 3' στο «ερυθρόλευκο» 3-1 του φινάλε!

Τον... καθάρισαν Κύζας και Στραματσόνι!

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Παναθηναϊκός αιφνιδίασε τον Ολυμπιακό με το εξαιρετικό αρχικό στήσιμο του Αντρέα Στραματσόνι. Ο Ιταλός «γέμισε» τον άξονά του, είχε διαβάσει άριστα τον Ολυμπιακό και πόνταρε πολλά στην συνεργασία των δύο ποιοτικών επιθετικών του απέναντι σε ένα κατά τεκμήριο αργό αμυντικό δίδυμο(Μποτία-Ντα Κόστα). Κανείς δεν περίμενε το 4-4-2 σε ρόμβο, κανείς δεν περίμενε να ξεκινήσει τον Λέτο και πριν προλάβει να προσαρμοστεί ο Μάρκο Σίλβα και η ομάδα του, το «τριφύλλι» έχει ανοίξει το σκορ. Ο Αργεντινός «έφτιαξε» τον Μπεργκ και οι «πράσινοι» πήραν το ιδανικό στο ξεκίνημα του ματς.

Εκτός από το προβάδισμα, ο Παναθηναϊκός κατάφερε και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό σε εκείνο το σημείο του αγώνα. Να αναγκάσει τον Ολυμπιακό να βγει και να κυνηγήσει, να πάρει ρίσκα και να αφήσει ανοιχτούς χώρους. Σε όσο καλό βράδυ είχε αμυντικά τους παίκτες του άξονα, άλλο τόσο κακοί ήταν δημιουργικά. Παρά τις λάθος επιλογές στο επιθετικό τρανζίσιον, ο Παναθηναϊκός φτάνει μια ανάσα από το να... καθαρίσει το ματς από το 27'. Ο Ταυλαρίδης χάνει το άχαστο, ο Ρομπέρτο σώνει τον Ολυμπιακό και αυτή είναι η φάση του ματς! Η πιο κόμβική του στιγμή. Για να τα λέμε όλα και επειδή σε αυτή την γωνιά δεν κάνουμε αυτά που κοροϊδεύουμε, ο Έλληνας αμυντικός έστω και ελάχιστα, έστω και οριακά ήταν σε θέση οφ-σάιντ. Το γκολ δεν μπήκε και πάμε παρακάτω.

Ο Ολυμπιακός άρχισε να ανεβαίνει, εκμεταλλεύθηκε το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα(66-34 η κατοχή στο ημίωρο) και χάρη στην κλάση του Εστεμπάν Καμπιάσο έφερε το παιχνίδι στα ίσια. Φυσικά, το γκολ δεν έπρεπε να μετρήσει. Ο Τσόρι είναι σε θέση οφ-σάιντ και επηρεάζει την φάση, καθώς βρίσκεται στο οπτικό πεδίο του Λουκ Στιλ και τον εμποδίζει να δει καθαρά την πορεία της μπάλας. Ακολουθούν φωτογραφίες που αποδεικνύουν του λόγου του αληθές και φυσικά ο κανονισμός από το σάιτ της ΦΙΦΑ. Ο επόπτης Δημητριάδης το είδε, ο Κύζας το πήρε πάνω του με χαρακτηριστική ευκολία και έφυγε... σφαίρα προς την σέντρα.

Εκεί γύρισε και το... κουμπί. Ο Ολυμπιακός πήρε την ψυχολογία από το γήπεδο και τον κόσμο του και οι δύο ομάδες πήγαν με το 1-1 στα αποδυτήρια.

Στο δεύτερο μέρος ο Παναθηναϊκός έχασε το παιχνίδι από τις επιλογές του προπονητή του. Πέταξε στα σκουπίδια το αρχικό καλό διάβασμα, έκανε τραγικό κοουτσάρισμα και ο Ολυμπιακός που βάσει των επιλογών του Σίλβα έπαιξε για την νίκη, πήρε και το παιχνίδι. Όταν πηγαίνεις για την ισοπαλία και το κάνεις τόσο προκλητικά, 9 στις 10 φορές θα χάσεις. Το παραδέχθηκε και ο ίδιος στην συνέντευξη Τύπου σε μία δήλωση που όμοια της δεν έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. «Εξ' αρχής ο στόχος ήταν η ισοπαλία» είπε και γεννά ερωτήματα για το αν έχει καταλάβει σε ποια ομάδα βρίσκεται εδώ και τέσσερις μήνες.

Παρέταξε την ομάδα του με σούπερ αμυντική φιλοσοφία, έπαιξε ένα ολόκληρο ημίχρονο με την λογική να «κλέψει» το ματς αλλά κι αυτό το έκανε με λάθος παίκτες. Βάζει στο παιχνίδι τον Εσιέν που πέρασε και δεν ακούμπησε. Λες και συμμετείχε σε φιλικό προετοιμασίας. Ήταν τόσο... πωρωμένος ο Γκανέζος που στο ζέσταμα χασκογελούσε με τον Κασάμι. Για τέτοιο πάθος και τρέλα μιλάμε. Ναι έπρεπε να βγει ο Βιγιαφάνιες που έδινε και την ζωή του σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας και είχε «σκάσει». Βάλε μέσα τον Λαγό που ξέρει τι γίνεται, που έχει ανάσες, που τρέχει και που δεν περπατάει όπως ο Εσιέν.

Για όσους δίνουν μεγάλο βάρος στην διάταξη και όχι στην φιλοσοφία, ο Παναθηναϊκός 4-4-2 έπαιξε στην ευθεία μετά και την είσοδο του Εσιέν και δεν μπορούσε να περάσει την σέντρα, να κρατήσει την μπάλα, να βγει στον χώρο. Πάντα, μα πάντα παίζει ρόλο η φιλοσοφία σου. Είτε παίζεις 3-6-1 είτε 4-4-2. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε για την ισοπαλία, έπαιξε με την... φωτιά και κάηκε.

Το αποκορύφωμα, πάντως, έρχεται με την είσοδο του Μαμούτε. Ας αφήσουμε την ευκαιρία του 77' που αν θέλεις να λέγεσαι επιθετικός του Παναθηναϊκού την στέλνεις προς το πλεκτό και όχι τόσα μέτρα μακριά από την εστία. Πας να πάρεις ματς στο Φάληρο με τον Μαμούτε και αφήνεις εκτός αγώνα τον Καλτσά, τον καλύτερο σου παίκτη στα προηγούμενα ντέρμπι; Αφήνεις εκτός αποστολής τον Κλωναρίδη και τον Βλαχοδήμο, αφήνεις για τρίτη αλλαγή τον Πέτριτς που είναι η μεγαλύτερη προσωπικότητα που έχεις ως επιλογή από τον πάγκο; Αυτή η επιλογή, δείχνει πως πρέπει με το ζόρι να αποδείξουμε ότι οι «δικές» μας μεταγραφές βοηθούν την ομάδα. Όταν πριν αποκτηθεί ο Βραζιλιάνος, ο Ιταλός έλεγε στην διοίκηση πως «είναι καλύτερος του Καρέλη» νομίζω γίνεται εύκολα αντιληπτό τί «παίζει».

Μετά το 2-1 ήταν σίγουρο πως ο Παναθηναϊκός, ο φετινός Παναθηναϊκός δεν θα έβγαζε αντίδραση. Κατέρρευσε. Δέχθηκε και τρίτο γκολ και αν είχε περισσότερο χρόνο, θα τον έπαιρνε η κατηφόρα και αυτό ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ όταν παίζεις στον Παναθηναϊκό. Ο Παναθηναϊκός κατέρρευσε, όπως το έκανε στο Μπριζ, όπως το έκανε με την Καμπάλα, όπως το κάνει φέτος τόσες και φορές, δείχνοντας πως έχει έλλειμα προσωπικότητας. Μετά από 17 χρόνια μένει χωρίς νίκη σε ντέρμπι στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και καλείται να μαζέψει τα κομμάτια του, καθώς τα δύσκολα τώρα έρχονται...

Ατομική αξιολόγηση: Στιλ 4, Μέστο 4, Πράνιτς 5, Μολέντο 6, Ταυλαρίδης 3, Ζέκα 6, Αμπέντ 4, Βιγιαφάνιες 6, Κουτρουμπής 3, Λέτο 5, Μπεργκ 6, Εσιέν 2, Μαμούτε 3, Πέτριτς(-)

Υ.Γ1: Τόσο στην ανάλυση του πρώτου γύρου όσο και σε εκείνη του αποψινού ντέρμπι, είχαμε αναφερθεί στην τεράστια δύναμη του Ολυμπιακού στις «στημένες» φάσεις. Ο τρόπος που δέχεται το 2-1 ο Παναθηναϊκός είναι εξοργιστικός. Δούλευαν καθόλη την διάρκεια της εβδομάδας στο Κορωπί πάνω στα δυνατά σημεία των «ερυθρολεύκων». Αν δεν δούλευαν τι θα γινόταν δηλαδή; Θα το έβαζε ο Ντα Κόστα σε κενό τέρμα;

Best of internet