Είναι μία λύση, η πρόταση της Ξάνθης...

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για την πρόταση της Skoda που ναι μεν είναι ανέφικτη ως προς το σκέλος της “πρωτάθλημα χωρίς τους μεγάλους”, αλλά ίσως η μόνη εφικτή για πρωτάθλημα ΚΑΙ με τους μεγάλους...  

Είναι μία λύση, η πρόταση της Ξάνθης...

Εχω γράψει πολλές φορές ότι ένα βασικό πρόβλημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ότι οι “μικροί” δεν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως μέρος ενός συνόλου, αλλά ως ουρά ενός μεγάλου. Ο κάθε “μικρός” μόνος του είναι αδύναμος, όλοι οι “μικροί” μαζί είναι πανίσχυροι. Κανόνας.

 

Και όμως στο ελληνικό ποδόσφαιρο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να καταλαβαίνει πέντε πράγματα για αυτό, σχεδόν 30 χρόνια τώρα δηλαδή, οι “μικροί” ήταν πάντα το... κολλητήρι, ο υποτακτικός κάποιου μεγάλου. Από τους... τσάτσους, μέχρι τα παραρτήματα, η ίδια ιστορία εδώ και δεκάδες χρόνια!

 

Μάλιστα λόγω των αστείων παραγόντων που έχουν εμφανιστεί στο ποδόσφαιρο πολύ συχνά κάποιοι από τους “μικρούς”, άλλαζαν στρατόπεδα σαν τα πουκάμισα, προσπαθώντας να προβλέψουν και να εκτιμήσουν ποιος θα ήταν ο μεγάλος που θα κυριαρχούσε στο επόμενο στάδιο, ώστε να γίνουν η ουρά του, πριν προλάβουν να γίνουν κάποιοι άλλοι και να έχουν αυτοί την εύνοιά του. Οσοι δε, ελάχιστοι είναι αλήθεια, δεν επέλεξαν αυτό το δρόμο, συνήθως τους έτρωγε η μαρμάγκα...

 

Λογικό, διότι αν είσαι ένας “μικρός” και προσπαθήσεις να κάνεις την επανάσταση μόνος σου, τότε αυτή μάλλον θα πνιγεί στο... αίμα και δεν θα έχει και κανένα αποτέλεσμα. Αν όλοι οι “μικροί” όμως ενωθούν, τότε αυτή η επανάσταση έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να πετύχει.

 

Ως εκ τούτου η πρόταση της Ξάνθης ως προς το πρώτο σκέλος της είναι κατά την άποψη μου ρεαλιστική. Το “ελάτε εμείς οι 12 να τα βρούμε και να επιβάλουμε τους κανόνες μας στους 4 μεγάλους” έχει πολύ μεγάλο νόημα. Το “αν δεν τα βρούμε θα κάνουμε δικό μας πρωτάθλημα...” που λέει παρακάτω η επιστολή, νομίζω ότι για τους λόγους που αντιλαμβανόμαστε όλοι μας, δεν έχει. Το “αν δεν τα βρούμε και δεν μας ακούσουν δεν θα κατεβούμε στο πρωτάθλημα και αφήστε τους να παίξουν μόνοι τους...” έχει.

 

Και για να προχωρήσω και παρακάτω. Αν οι “μικροί” δεν θέλουν να ζουν συνεχώς στην σκιά του... χαλίφη ή αν το ζητούμενο τους δεν είναι να αλλάζουν απλώς τον χαλίφη ανά διαστήματα, διότι από τότε που υπάρχει επαγγελματικό ποδόσφαιρο πάντα υπάρχει χαλίφης, τότε μόνο η δική τους ενωμένη στάση μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.

 

Διαφορετικά είτε επιβιώσει ο Γκιρτζίκης, είτε βγει πρόεδρος στην ΕΠΟ από τη Θεσσαλονίκη που λέει και ο Ιβάν, χωρίς προφανώς να γνωρίζει την καταγωγή του Βασίλη Γκαγκάτση, είτε επιστρέψουν στο προσκήνιο “φαντάσματα” του παρελθόντος όπως ο Θωμάς Μητρόπουλος, που αναδύονται ξανά στην επιφάνεια, η ουσία δεν θα αλλάξει. Το πολύ πολύ αν αλλάξει κάτι θα είναι το χρώμα της φανέλας του χαλίφη...

 

Εξάλλου, όπως φάνηκε και από την πρόταση του Μελισσανίδη για παράδειγμα (επιτροπή από τους 4 μεγάλους και άντε να βάλουμε και δύο μικρούς), η γνώμη των υπολοίπων 12 σε σχέση με την γνώμη των 4, για τους ισχυρούς δεν έχει απολύτως κανένα νόημα. Οι 12 είναι κάτι σαν αναγκαίο κακό. Για να πάψουν λοιπόν να είναι το... αναγκαίο κακό, η ουρά των μεγάλων και οι αναλώσιμοι κομπάρσοι της υπόθεσης, ας αναλάβουν πρωτοβουλίες. Αλλά ενωμένοι και με 12 στα 12, διότι έστω κι ένας να την κάνει απλώς θα δείξει τον δρόμο για να την κάνουν και οι επόμενοι...

 

Και όπως άλλωστε λέει και η ανακοίνωση της Ξάνθης αν κρίνουμε από τους διαλόγους που διέρρευσαν από την συνεδρίαση των ιδιοκτητών της Σούπερ Λίγκας, καλύτερα τους ισχυρούς, όλους τους ισχυρούς, να μην τους αφήσουμε να αποφασίσουν για το καλό του ποδοσφαίρου...

 

Best of internet