Ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρικός “εχθρός” του ΠΑΟΚ είναι ο ευεργέτης του

Ο Βασίλης Σαμπράκος κοιτάζει αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες στον ΠΑΟΚ και προσπαθεί να αντιληφθεί πώς καταφέρνει ο Σαββίδης να τον μεγαλώνει τόσο πολύ εταιρικά και να μην τον αφήνει να μεγαλώσει ποδοσφαιρικά.  

Ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρικός “εχθρός” του ΠΑΟΚ είναι ο ευεργέτης του

Δεν είναι δύσκολο να εξηγήσεις αυτό που σήμερα συμβαίνει στον ΠΑΟΚ σε συνέχεια αυτού που συμβαίνει από την ημέρα που τον πήρε στα χέρια του ο Ιβάν Σαββίδης. Συμβαίνει με φοβερή ακρίβεια αυτό που προέβλεπε η ιστορία του Σαββίδη, ο προηγούμενος βίος του στο -ρώσικο - ποδόσφαιρο. Η ΠΑΕ που παρέλαβε έχει πλήρως καθαρίσει από τα οικονομικά βάρη του παρελθόντος, η εταιρεία εκσυγχρονίζεται, εξευρωπαΐζεται και φτάνει σε στάνταρ λειτουργίας και ανάπτυξης που μόνο ευρωπαϊκοί σύλλογοι του υψηλότερου επιπέδου επιδεικνύουν αυτή την εποχή. Και την ίδια ώρα σε επίπεδο αγωνιστικό ο ΠΑΟΚ μοιάζει διαρκώς να κυνηγά την ουρά του και να αδυνατεί να βρει - και κυρίως αυτό - να περιμένει την ωρίμανση ενός σχεδίου για την δημιουργία μιας ομάδας ικανής να προοδεύσει ποδοσφαιρικά όσο προοδεύει, ο ΠΑΟΚ, εταιρικά. 

Αυτό που σήμερα συμβαίνει με την “ακύρωση” του Φρανκ Αρνεσεν και την ουσιαστική αμφισβήτηση του Ιγκόρ Τούντορ δεν εκπλήσσει κανέναν. Όσοι έχουν παρακολουθήσει και μελετήσει τα προηγούμενα επεισόδια, δεν σοκάρονται με το νέο επεισόδιο, δηλαδή την επιλογή του Σαββίδη να βάλει τον - προ 40 ετών ποδοσφαιρικό παράγοντα - Βεζυρτζή να κολλήσει στο ποδοσφαιρικό τμήμα με διάθεση να αμφισβητήσει τον Αρνεσεν. Κι όποιος έχει έστω θεωρητική γνώση της διοίκησης μιας ποδοσφαιρικής εταιρείας αντιλαμβάνεται εκ των προτέρων ότι το μοντέλο θα είναι αποτυχημένο. Ουδείς όμως μπορεί να επιβάλλει στον Σαββίδη να πάψει να ασχολείται με το ποδοσφαιρικό μέρος του project ΠΑΟΚ και να το αφήσει στα χέρια ενός μάνατζερ με τεχνογνωσία και εμπειρία. Άλλωστε είναι ο ίδιος που πρώτος δηλώνει και δείχνει ότι αντιλαμβάνεται την ανάγκη να προσλαμβάνει διευθυντές για αυτή την εταιρεία του επειδή δεν κατέχει το ποδόσφαιρο. Είναι όμως και ο ίδιος ο πρώτος που χάνει την υπομονή του και ακυρώνει τα μοντέλα διοίκησης μερικούς μήνες μετά την ημέρα που τίθενται σε εφαρμογή. 

Τις προηγούμενες ημέρες δημοσίευσα σε αυτό το blog μια μελέτη επαγγελματιών αναλυτών ποδοσφαίρου επί των δεδομένων που δημιούργησαν οι ομάδες στην διάρκεια του πρώτου γύρου της Superleague. Η επεξεργασία των ευρημάτων μπορούσε εύκολα να οδηγήσει τον παρατηρητή στην διαπίστωση ότι ο ΠΑΟΚ του Ιγκορ Τούντορ έχει, στο πρώτο περίπου πεντάμηνο της ζωής του Κροάτη σε αυτή τη θέση, παραθέσει μια σειρά από ενδιαφέροντα στοιχεία. Οχι, δεν έχει τον ΠΑΟΚ κολλημένο πίσω από τον Ολυμπιακό στη μάχη για τον τίτλο, και ναι, έχει παρουσιάσει αρκετά και μεγάλα σκαμπανεβάσματα στα ματς του πρωταθλήματος. Ουδείς όμως μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει επαρκώς τεκμηριωμένη απάντηση στην “είναι ή όχι ικανός να αποδειχθεί αποτελεσματικός και να φτιάξει έναν μεγάλο ΠΑΟΚ;” ερώτηση. Γι’ αυτό και ουδείς μπορεί να δικαιολογήσει τη νέα παρόρμηση του Σαββίδη, ο οποίος με την ακύρωση του Αρνεσεν έχει βάλει τον προπονητή σε κατάσταση εκνευρισμού, ο οποίος είναι βέβαιο ότι δεν θα αποτελέσει καλό σύμβουλο για έναν προπονητή που δεν έχει μεγάλη προηγούμενη εμπειρία. Και το αστείο στην υπόθεση είναι ότι ο ΠΑΟΚ γνώριζε εκ των προτέρων ότι ο Τούντορ δεν έχει εμπειρία και θα χρειαστεί χρόνο, δηλαδή ότι ήταν και αυτός μια επιλογή της λογικής μιας μακρόπνοης επένδυσης και όχι έτοιμος προπονητής, από τον οποίο μπορούσε να απαιτεί άμεσα αποτελέσματα.

Και ποιο θα είναι το επόμενο επεισόδιο; Το ξέρεις κι ας μη το έχεις ακόμη παρακολουθήσει. Ο Σαββίδης, που έχει ήδη ευνουχίσει τον Αγγελίδη μέχρι να τον στείλει, θα βρει έναν άλλο Αγγελίδη, ή έναν άλλο Τσιστιακόφ, ή έναν άλλο Αρνεσεν, ή έναν άλλο Στέφενς, ή έναν άλλο Βρύζα, ή έναν άλλο Αναστασιάδη, θα ξεπατώσει όλο το προηγούμενο καθεστώς στο ποδοσφαιρικό τμήμα και θα δημιουργήσει νέο. Για μερικούς μήνες, μέχρι να ξαναχάσει την υπομονή του και να τους ξηλώσει όλους για να βάλει άλλους. Κι ο καιρός θα περνά, είτε μέχρι από τύχη να εμφανιστεί ένας προπονητής που θα κατορθώσει να πετά από νίκη σε νίκη, είτε μέχρι να βαρεθεί ο Σαβίδης. Στον ΠΑΟΚ εύχεσαι να συμβεί το πρώτο, διότι το δεύτερο θα τον ξαναβάλει σε περιπέτειες. Πόσο πιθανό είναι όμως αυτό; Και πόσο ποδοσφαιρικό; 

Αυτό που συμβαίνει στη διάρκεια των τελευταίων ετών δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ένας επενδυτής τα κάνει όλα σωστά στην εταιρική ανάπτυξη μιας ΠΑΕ, την ίδια ώρα που τα κάνει σχεδόν όλα λάθος στο ποδόσφαιρό της με συνέπεια να την κρατάει μικρότερη από το μέγεθός της. Και το χειρότερο είναι ότι όλοι στη Θεσσαλονίκη το αντιλαμβάνονται αλλά ουδείς βρίσκει το θάρρος να του το πει. 

Best of internet