Nίκη και... Καλά Gazzett-ούγενν-a!

Μπροστά στον κίνδυνο να περάσουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο γραφείο, κάναμε την ανατροπή και γυρίσαμε στις νίκες (3-2 το Contra). Διαβάστε ποια ήταν η ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία της βραδιάς!

Nίκη και... Καλά Gazzett-ούγενν-a!

Oι ποδοσφαιριστές σε δύο πράγματα... πονάνε! Στην τσέπη και στην άδεια. Το ίδιο ισχύει και σε όσους δηλώνουν ποδοσφαιριστές του Gazzetta FC!

Για το πρώτο η «διοίκηση» είχε φροντίσει εγκαίρως να καταβάλλει μισθούς και δώρα (αν θες να γλύψεις πάρε ένα Magnum) οπότε δεν γινόταν να λειτουργήσει ως απειλή. Οπότε περάσαμε στο δεύτερο.

«Μάγκες αν χάσουμε σήμερα ξεχάστε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στα σπίτια σας. Όλοι στο γραφείο θα λιώσετε μπροστά από τα pc». Η παραπάνω πρόταση... σόκαρε τους πάντες.

Δεν γίνεται η γαλοπούλα να αντικατασταθεί από τα πιτόγυρα του Μιχάλη, ούτε οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα, από τις πάστες του ζαχαροπλαστείου δίπλα από τα γραφεία του Gazzetta!

«Πρέπει πάση θυσία να πάρουμε αυτό το παιχνίδι» σκέφτηκαν οι πάντες και μπήκαν δυνατά στο παιχνίδι. Τόσο δυνατά που το contra.gr (ο αντίπαλος) στην πρώτη φάση που έκανε στο πρώτο ημίχρονο προηγήθηκε.

Μια μικρή ανησυχία υπήρχε. Όμως βλέποντας τον πάγκο των πολλών δισεκατομμυρίων η καρδιά πήγαινε στην θέση της. Εκεί ο Σαούλης, εκεί ο Καρακούσης, εκεί ο Σαρρής, εκεί ο Ρούσσος, εκεί ο Τσιώκος, εκεί και η Στέλλα! Με μια δεύτερη ματιά όμως παρατηρούσες ότι δεν φορούσαν σορτσάκι και φόρμα, αλλά τζιν παντελόνι!!!

Ο πρώτος πάγκος στην ιστορία του ποδοσφαίρου που είχε περισσότερους εκτός αποστολής, από... μάχιμους. Ευτυχώς από την άλλη άκρη της... ζυγαριάς υπήρχε ο αρχηγός (με το περιβραχιόνιο σε περίοπτη θέση) Μίμης Τομαράς και ξέραμε ότι όταν χρειαστεί θα εμπνεύσει. Μπήκε και το έκανε.

Η φάση του «1-2» που έπαιξε με τον Κοντογεώργη την επόμενη εβδομάδα θα παίζεται από Nova και ΟΤΕ TV στις ανασκοπήσεις της χρονιάς.

Εδώ... ανοίγω μια παρένθεση να σας εκμυστηρευθώ και κάτι. Μπήκα στον πειρασμό, γυρίζοντας σπίτι μετά τον αγώνα κι έχοντας στην θέση του συνοδηγού τον αρχηγό να τον ρωτήσω: «Πως το κάνετε αυτό ρε Μίμη;».

Η απάντηση ήταν αυτή που θα έδιναν αν είχα στο αυτοκίνητο μου τον Πίρλο, τον Εζίλ, τον Μόντριτς, τον Ντιμπάλα. «Σήκωσα το κεφάλι, είδα γήπεδο και έκανα την πάσα». Άλλαξα ταχύτητα και σκέφτηκα πόσο απλό είναι το ποδόσφαιρο αν το ξέρεις...

Κλείνει η παρένθεση και πάμε ξανά στο ματς. Τα φίδια μας έζωσαν όταν το εις βάρος μας 1-0 ήταν και σκορ ημιχρόνου, χάνοντας παράλληλα και πάλι ένα... κάρο ευκαιρίες, ενώ είχαμε δοκάρι και με τον Κοντογεώργη. Στην ανάπαυλα ηρεμήσαμε λίγο και μέρες που είναι δώσαμε ο ένας στον άλλο ευχές με πρωταγωνιστή τον Χριστό.

Οι ίδιες ευχές συνεχίστηκαν όταν στο δεύτερο μέρος συνεχίσαμε να χάνουμε ευκαιρίες, έχοντας και δεύτερο δοκάρι με τον Αθανασίου.

Η Στέλλα βλέποντας από την άκρη του πάγκου την μια ευκαιρία μετά την άλλη να χάνεται ήταν έτοιμη να βγει από τα ρούχα της. Το τσουχτερό κρύο που επικρατούσε τελικά την συγκράτησε και τα μάτια όλων παρέμειναν καρφωμένα εντός των γραμμών.

Και κάπου εκεί έρχεται η μεγάλη αντεπίθεση. Ο κόουτς Τσακίρης, προσπαθώντας να συνέλθει από την... έξοδο Ανέστη, ξαναπερνάει στον αγωνιστικό χώρο τον Τσαμπά. Η δικαίωση δεν αργεί να έρθει. Με ένα σουτ τύπου «είδα φως και το έκανα» έρχεται το 1-1. Πάνω στους πανηγυρισμούς η εντολή είναι ξεκάθαρη. «Τώρα προσοχή μην χάσουμε το μυαλό μας». Σέντρα ο αντίπαλος σουτ και... ουφφφ δοκάρι ευτυχώς. Χαμπάρι δεν πήραμε τι έγινε. Τόσο προσέχαμε...

Τελικά την λύση έδωσε (ή έτσι νομίζαμε) ο πρώτος σκόρερ της ομάδας Αθανασίου που έκανε με σουτ το 2-1 και όλα έδειχναν ότι το «νερό μπήκε στο αυλάκι».

Βέβαια υπολογίζαμε χωρίς το σύνδρομο των «φάουλ έξω από την περιοχή». Το πάθημα δεν έγινε μάθημα και πάλι. Το τείχος ανοίγει, η μπάλα περνάει ανάμεσα, ο Τσίγκας που έκανε σημαντικές επεμβάσεις, δεν τα κατάφερε και 2-2 λίγο πριν την λήξη.

Δεύτερη παρένθεση: Την επόμενη φορά που ο αντίπαλος θα κερδίσει φάουλ εκτός περιοχής, ίσως πρέπει να πάμε κατευθείαν στην σέντρα. Γλιτώνουμε και τα μεταξύ μας μπινελίκια. Ή αντί για «τείχος» να... κρεμαστούμε από τα δοκάρια. Κλείνει και η δεύτερη παρένθεση.

Κι εκεί που είμαστε σε φάση «πάλι τα ίδια ρε π...η μου», σέντρα Αθανασίου, ο Ράμμας βάζει το κεφάλι του και... γκοοοοοοοοοοολλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλ! 3-2 στο φινάλε και Καλά Gazzett-ούγενν-a!

Τώρα που το σκέφτομαι είναι λογικό να βάλει το νικητήριο γκολ ο ΠΑΣ-ολές Ράμμας αφού πριν το ματς βλέποντας την ομίχλη αναρωτηθήκαμε αν παίζουμε στους Ζωσιμάδες. Τελικά η νίκη ήρθε και δικαιώθηκαν οι κόποι όλων.

Του «μαέστρου των πάγκων» Τσακίρη, του Τσίγκα που επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις, του συγκλονιστικού Ντανοβασίλη που πήδαγε ως... τον Θεό για τις κεφαλιές, του απροσπέλαστου Δαλαταριώφ, του Κοντογεώργη που αυτή την φορά είχε μηχανάκι όχι μόνο στα πόδια αλλά και στο στόμα καθώς από το πρώτο λεπτό τα είχε με όλους και με όλα.

Του Μελάγιες που και πάλι όργωσε τις πλευρές, του Μανιά-Ράμμα, που μπορεί ταυτόχρονα να έχει το μυαλό του στο τι λέγεται στο γήπεδο, στον πάγκο και στο... κυλικείο.

 Του Τσαμπά που ως άλλος Μαρκόφσκι τέλειωσε όπως έπρεπε την φάση, του Αθανασίου που έγραψε ξανά γκολ κι ασίστ, του δυναμικού Τσιμπογιάννη (που κέρδισε λεπτά δόξας αφού για αρκετή ώρα μετά το ματς ο Αθανασίου νόμιζε ότι αυτός ήταν ο «χρυσός σκόρερ»), του Κιελίνι Μαρούδα, του αμυντικού κέρβερου Παπαδόπουλου που ως... μπασκετική αλλαγή δίνει το ποιοτικό του 5λεπτο και φυσικά του αρχηγού Τομαρά που σε όλα τα στημένα του αντιπάλου κράταγε δύο παίκτες πίσω.

Αλλά και του προέδρου Παλλαντζά και όλων των παιδιών που ήταν στον πάγκο με πολιτικά. Που δεν έπαιξαν αλλά ήταν εκεί για να βοηθήσουν, προτιμώντας το τσουχτερό κρύο από την ζεστασιά του σπιτιού και της ΔΙΚΗΣ του Θωμαϊδη.

Το γλυκό σφύριγμα της λήξης μας βρήκε όλους ανακουφισμένους. «Θα πάρουμε την εορταστική άδεια» σκέφτηκαν όλοι. «Θα πάω με το γκομενάκι στην Αράχωβα» σκέφτηκε ο αρχηγός.

Ό,τι κι αν κάνει ο καθένας σας καλά να περνάτε και να προσέχετε! Καλά Χριστούγεννα, καλή Πρωτοχρονιά και το Πρωτάθλημα Ιστοσελίδων θα το... ξανασυναντήσουμε στις αρχές του 2016!

Όσο γελάσατε, γελάσατε με όλα τα παραπάνω. Πάμε και σε κάτι σοβαρό. Αυτό που μας κάνει πραγματικά περήφανους 100 φορές περισσότερο από κάθε γκολ, ασίστ ή επέμβαση είναι ότι στο τέλος των αγώνων που έγιναν, γέμισε με χρήματα ο κουμπαράς που προορίζεται για το «ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ». Αυτή ήταν η μεγάλη νίκη της βραδιάς, που την... πανηγύρισαν κερδισμένοι και χαμένοι!

*Eυχαριστούμε το «Eleonas Football Club» για την φιλοξενία και ειδικά τον κ. Παπαδόπουλο για τις άριστες συνθήκες διεξαγωγής της αναμέτρησης.

 

 

 

Best of internet