ΜΙΛΑ ΠΟΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 19 ΤΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ

Η ζωή του Εντβιν Ουόν

Το gazzetta.gr ξετυλίγει την ζωή του έμπειρου στόπερ Εντβιν Ουόν που πρόσφατα σημείωσε το πρώτο του εν Ελλάδι γκολ.

Η ζωή του Εντβιν Ουόν
Το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά ένα άθλημα. Είναι κάτι παραπάνω. Διαμορφώνει χαρακτήρες, μέσω αυτού γνωρίζεις νέους τόπους, άλλες κουλτούρες και γίνεσαι διαφορετικός. Καλύτερος ως άνθρωπος. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Εντβιν Ουόν. Ο 35χρονος κεντρικός αμυντικός είναι κάτι περισσότερο από κοσμογυρισμένος. Εχει θητεύσει σε πολλές χώρες και πρόσφατα πέτυχε το πρώτο του εν Ελλάδι γκολ όπου παίζει από τον περασμένο Γενάρη με την φανέλα του Λεβαδειακού. Στο 1-1 με την Ξάνθη. 
 
Ας δούμε λοιπόν ποιος είναι αυτός ο «αγαθός γίγαντας» των Βοιωτών. Γεννημένος σε ένα προάστιο του Παρισιού, το Ούμπερβιλ, από μικρός άρχισε να δίνει τα πρώτα του... ματς στην γειτονιά που έμενε. Μεγαλωμένος με είδωλα της εποχής όπως ο Γουεά, ο Παπέν ή ο Μαλντίνι, το... μικρόβιο δεν άργησε να του κολλήσει. Ξεκίνησε από την ομάδα της περιοχής του, ακολούθησαν οι ακαδημίες της Μετς και στα 19 του είναι πλέον οριστικό. Θα γίνονταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Βλέπετε τότε άφησε την Γαλλία για την κοντινή Ιταλία, καθώς πήγε στην Κάλιαρι. Ακολούθησαν αρκετές ομάδες στο Βέλγιο και από το 2007 μέχρι και πέρσι ήταν στην Κύπρο, όπου αγωνίστηκε σε Αρη Λεμεσού,  Απόλλων Λεμεσού,  Ερμή Αραδίπου και  ΑΕ Λεμεσού. 
 
Αν δεν πήγαινε στην Σαρδηνία στα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, ίσως η ιστορία να είχε γραφτεί διαφορετικά. Στην Γαλλία έπαιζε σέντερ φορ και εξτρέμ (!), όμως εκεί ήταν Ιταλία. Οι άνθρωποι είναι «μετρ» στην τακτική και μετά από λίγες προπονήσεις στην Κάλιαρι τον έπεισαν να αλλάξει θέση. Η σωματοδομή του σε συνάρτηση με το ότι ήξερε και ξέρει μπάλα, θα τον έκαναν έναν εξαιρετικό στόπερ. Οπως και συνέβη. Το νερό μπήκε στο αυλάκι....
 
Αλλά επειδή το ταλέντο δεν φτάνει αλλά χρειάζεται και η «σκληρή» δουλειά, εκείνος έκανε ότι μπορούσε για να διακριθεί. Ξέχωρα από το «καθαρά» ποδοσφαιρικό σκέλος, που αφορά την προπόνηση είτε σε τακτικό κομμάτι ή σε εκγύμναση. Για παράδειγμα θεωρεί την επικοινωνία ως πολύ σημαντική. Πόσο μάλλον όταν παίζει πίσω και πρέπει να... κατευθύνει τους συμπαίκτες του. Ετσι έμαθε πολλές γλώσσες, ώστε να μπορεί να συνεννοείται μέσα στο γήπεδο. Μιλά γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ελληνικά και γερμανικά. Το παλικάρι είναι κάτι σαν την ποδοσφαιρική linguaphone. 
 
Παίζοντας σε υψηλό επίπεδο για πολλά χρόνια, είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς που και πότε ήταν η πιο παραγωγική περίοδος της καριέρας του. Ωστόσο η εξαετία με την ΑΕ Λεμεσού, ήταν σίγουρα για εκείνον ξεχωριστή. Σε αυτό το διάστημα πήρε το πρωτάθλημα (2012), αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός του πρωταθλήματος (2009), έπαιξε στο Τσάμπιονς Λιγκ και αγαπήθηκε όσο λίγοι από τον κόσμο. Τον φώναζαν «Σούπερμαν» επειδή δεν σταματούσε να τρέχει, όπως και «άπαρος» που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει άλογο. Σε κάθε ματς ήταν... παντού. 
 
Δεν είναι τυχαίοι οι τίτλοι της εποχής. «Γιου αρ δε Ουόν, γιου αρ μάι Εντβιν Ουόν», έχει γραφτεί μετά από μία εξαιρετική  εμφάνισή του, τα χρόνια που το τραγούδι της Ελενας Παπαρίζου «σάρωνε».   Παράλληλα εκείνη την εποχή γύρω από το όνομά του είχε υπάρξει  έντονη «μεταγραφολογία». 
 
 
Η Στεάουα κινήθηκε για την απόκτησή του προσφέροντας 550.000 ευρώ που όμως δεν έγινε αποδεκτή, ενώ ενδιαφέρον για εκείνον είχαν δείξει η ΚΠΡ, η Λέγκια, η Λεχ Πόζναν και η ΑΕΚ. Η ΑΕΛ δεν τον παραχώρησε και τελικά ήρθε στην Ελλάδα με μερικά χρόνια καθυστέρηση. Σε εκείνο το διάστημα η Ρουάντα του έκανε πρόταση να παίξει στην Εθνική της ομάδα – κατάγεται από την Ακτη Ελεφαντοστού – εκείνος την αποδέχθηκε, ενώ το 2012 ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος αθλητής της αφρικανικής χώρας. 
 
Τώρα είναι στα μέρη μας. Η Λιβαδειά φαίνεται να του αρέσει όσο και η Λεμεσός, αν και πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικές πόλεις. Στον ελεύθερο χρόνο του θα βγει για έναν καφέ ή για φαγητό με φίλους ή τον εκπρόσωπό του Στέλιο Βραδέλη.  Αν και 35 ετών, έχει... εύκολα δύο σεζόν ακόμη καλής μπάλας. Το μετά; Φαίνεται να το έχει αποφασίσει. Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει στον χώρο, καθώς θέλει να μεταφέρει στα νέα παιδιά τη «τρέλα» και το «πάθος» του για την μπάλα. Κατά πάσα πιθανότητα θα τα καταφέρει και εκεί. 

Best of internet