«You'll never walk alone»

4 γκολ στη Ρεάλ, 4 γκολ στη Μάντσεστερ και 117 χρόνια ζωής. Η Λίβερπουλ έχει σήμερα γενέθλια και το gazzetta.gr σας παρουσιάζει σε 3.611 λέξεις τα 20 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τους Reds.

Σαν σήμερα στις 15 Μαρτίου του 1892 από τον Τζον Χούλντιν ιδιοκτήτη του θρυλικού Άνφιλντ, εξαιτίας μια διαφωνίας με τον πρόεδρο της Έβερτον, που αναγκάστηκε για το λόγο αυτό να μετακομίσει στο γειτονικό Γκούντισον Παρκ. Από τότε πέρασαν 117 χρόνια, μέσα στα οποία η Λίβερπουλ εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, με το διασημότερο ίσως «ύμνο» στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Γιατί, όποιος κι αν κερδίσει, όσα χρόνια κι αν περάσουν μέχρι οι Κόκκινοι να ξαναπάρουν πρωτάθλημα, ό,τι κι αν γίνει, ξέρουν ότι they… ‘’ll never walk alooone.

1. Everton F.C. and Athletic Grounds, Ltd

Αυτό ήταν το πρώτο όνομα της Λίβερπουλ με… σαφείς αναφορές στην αιώνια αντίπαλο, Έβερτον. Όταν ο κ. Χούλντιν διαφώνησε με τον ιδιοκτήτη της Έβερτον οι λόγοι ήταν οικονομικοί. Ο μετέπειτα ιδρυτής της Λίβερπουλ πρότεινε αύξηση του ενοικίου από 100 σε 250 λίρες το χρόνο, αναγκάζοντας τα «Ζαχαρωτά» που έπαιζαν ήδη μια επταετία στο Άνφιλντ να μετακομίσουν. Αυτά έγιναν το 1891. Ένα χρόνο αργότερα, ο Χούλντιν ίδρυσε τη Λίβερπουλ επιλέγοντας όμως το όνομα Everton Athletic για να την «σπάσει» ακόμη περισσότερο στους συμπολίτες. Τελικά η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Αγγλίας αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη ονομασία και επιλέχτηκε το όνομα της πόλης. Μάλλον δικαιώθηκε ο εμπνευστής.

2. O γρύπας του Λιμανιού

Ο γρύπας, για τους αγγλομαθείς liver bird, είναι το πουλί σύμβολο της πόλης του Λίβερπουλ και το έμβλημα της ομάδας. Υπάρχει μια τεράστια διαμάχη και συζήτηση στο Λίβερπουλ σχετικά με το τι είδους πουλί είναι ο γρύπας. Οι άγγλοι ορνιθολόγοι που ασχολήθηκαν με το θέμα μιλούν για μια μείξη αετού και κορμοράνου (αγαπημένο «πράσινο» πτηνό), και υπάρχει ένα άγαλμα του γρύπα που κοσμεί το Liver Building, το πιο διάσημο κτήριο του Λίβερπουλ (μετά το Άνφιλντ βεβαιώς). Το Νοέμβριο του 2008 Η Λίβερπουλ προσπάθησε να καθιερώσει τον γρύπα ως επίσημο έμβλημά της, αλλά οι δημοτικές αρχές της πόλης το αρνήθηκαν με την αιτιολογία ότι ο γρύπας ανήκει σε όλη την πόλη και όχι σε μια συγκεκριμένη εταιρεία ή οργανισμό.

3. Λίβερπουλ και Έβερτον

Ο «μεγάλος» εναντίον του «μικρού». Αυτή η κόντρα υπάρχει παντού σε όλη την Ευρώπη. Στη Μαδρίτη είναι η Ρεάλ και η Ατλέτικο. Στη Βαρκελώνη είναι η Μπάρτσα και η Εσπανιόλ. Στο Τορίνο η Γιούβε και η Τορίνο. Στον Πειραιά ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός. Στο Μόναχο, η Μπάγερν και η Μόναχο 1860. Πουθενά όμως το μίσος δεν είναι ανάλογο του ντέρμπι του Μέρσισαϊντ. Δύο μέρες πριν το ντέρμπι με τη Μάντσεστερ, που έληξε με 1-4 υπέρ των «Κόκκινων», ο Ουέιν Ρούνει, παλιός παίκτης της Έβερτον για τους Reds. «Μισώ τη Λίβερπουλ και είμαι αποφασισμένος να σκοτώσω και τις τελευταίες ελπίδες τους για το φετινό τίτλο». Μάλλον θα περάσει μια δύσκολη εβδομάδα ο πολυλογάς Ουέιν… Το αξιοπερίεργο είναι ότι παρά την έχθρα, η Λίβερπουλ έχει πραγματοποιήσει περισσότερες μετεγγραφές με την Έβερτον, παρά με οποιαδήποτε άλλη αγγλική ομάδα. Ο θρύλος της Λίβερπουλ, Έμλιν Χιουζ, θέλοντας κάποτε να περιγράψει τις διαφορές των δύο ομάδων, είπε: «Η Λίβερπουλ είναι μαγική, η Έβερτον είναι τραγική. Είναι τόσο απλό».

4. All Red

Ένας ακόμα λόγος για το μίσος της Λίβερπουλ με την Έβερτον, εκτός από το γηπεδικό, αλλά και την ονομασία, ήταν τα χρώματα της ομάδας. Αρχική επιλογή ήταν το μπλε και το άσπρο σε μια πιστή αντιγραφή της Έβερτον. Το 1894 όμως, αποφασίστηκε να αλλάξει τόσο το έμβλημα (και επιλέχθηκε ο γρύπας), όσο και τα χρώματα. Μέχρι το 1964, οι παίκτες της Λίβερπουλ φορούσαν κόκκινες φανέλες και άσπρα σορτσάκια, όμως τότε ο Μπιλ Σάνκλι πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ο παλιός παίκτης της Λίβερπουλ, Ίαν Σεν Τζον θυμάται το χαρακτηριστικό περιστατικό. «Ο Σάνκλι πίστευε ότι το χρώμα μιας ομάδας επηρέαζε και την ψυχολογία των παικτών της. Κόκκινο του κινδύνου, κόκκινο της δύναμης. Μια μέρα μπήκε στα αποδυτήρια κρατώντας ένα κόκκινο σορτς και το πέταξε στον Ρόνι Γιέιτς. «Για βάλτο να δούμε αν σου πάει», είπε. «Ρόνι, είναι απίστευτο! Είναι τέλειο. Μοιάζεις σαν να είσαι 2 μέτρα!». Τότε πρότεινα να φορέσουμε κόκκινα σορτς στομ επόμενο αγώνα. «Και γατί να μην βάλετε και κόκκινες κάλτσες; Να βγείτε στο χορτάρι κατακόκκινοι!». Έτσι κι έγινε. Ο επόμενος αγώνας εναντίον της Άντερλεχτ ήταν ο πρώτος που η ομάδα εμφανίστηκε στα κόκκινα». Το παρατσούκλι Reds είχε μόλις γεννηθεί.

5. Ο θρύλος του KOP

Η Λίβερπουλ δεν θα ήταν ομάδα – θρύλος στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αν δεν είχε το ΚΟΡ, τη διάσημη εξέδρα των φανατικών οπαδών της. Κυκλοφορούν δεκάδες βιβλία και ντοκιμαντέρ για το ΚΟΡ που αποτυπώνουν τη σημασία που έχει για την ομάδα ο συγκεκριμένος πυρήνας των οπαδών της. Ο Μπομπ Πέισλι, θέλοντας να εξηγήσει τι σημαίνει το ΚΟΡ, το «πέταλο» του Άνφιλντ για την ομάδα, είπε: «Είμαι απλώς ένας από τους ανθρώπους που βρίσκονται κάθε Κυριακή στο ΚΟΡ. Σκέφτονται ακριβώς όπως κι εγώ, ενώ εγώ σκέφτομαι με τον ίδιο τρόπο όπως και αυτοί. Είναι σαν ένας γάμος μεταξύ δύο ανθρώπων που αγαπιούνται. Είμαστε ένα». Ο Κέβιν Κίγκαν περιγράφει το μεγαλύτερό του φόβο όταν παίζει στο Άνφιλντ. «Το μόνο πράγμα που αληθινά φοβάμαι όταν παίζω είναι να μην χάσω ένα εύκολο γκολ μπροστά στο ΚΟΡ. Θα πέθαινα αν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Όταν αρχίζουν και τραγουδάνε το «You ll never Walk Alone», βουρκώνω. Έχουν υπάρξει στιγμές που πραγματικά έκλαιγα όσο έπαιζα…»

6. Το στίγμα του Χέιζελ

Στις 25 Μαΐου του 1985 με τη Λίβερπουλ και τη Γιουβέντους να παίζουν στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Χέιζελ των Βρυξελλών. Πριν αρχίσει ο αγώνας, μεθυσμένοι οπαδοί της Λίβερπουλ, έσπασαν το κιγκλίδωμα που χώριζε τις δύο ομάδες και έκαναν επίθεση στις εξέδρες όπου κάθονταν οι Ιταλοί, αφήνοντας πίσω τους 39 νεκρούς και περισσότερους από 600 τραυματίες. Στις αγγλικές ομάδες επιβλήθηκε πενταετής αποκλεισμός από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με τη Λίβερπουλ να μένει εκτός για έναν επιπλέον χρόνο. Σήμερα, σχεδόν 20 χρόνια μετά την τραγωδία του Χέιζελ, ο αγώνας εκείνος, που τελικά έληξε με νικήτρια τη Γιουβέντους, θεωρείται η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία των διοργανώσεων της UEFA.

7. Η τραγωδία του Χίλσμπορο

Σχεδόν τέσσερα μετά το Χέιζελ ήρθε ένα ακόμα τραγικό γεγονός να πληγώσει ανεπανόρθωτα τους φιλάθλους της Λίβερπουλ. Στις 15 Απριλίου του 1989 η Λίβερπουλ αγωνιζόταν εκτός έδρας στο Χίλσμπορο, στην έδρα της Σέφιλντ, όμως έξι μόλις λεπτά μετά την έναρξη της αναμέτρησης, κατέρρευσε τμήμα της εξέδρας όπου βρίσκονταν οι υπεράριθμοι οπαδοί των «Κόκκινων» κοστίζοντας τη ζωή σε 96 από αυτούς στην πλέον πολύνεκρο δυστύχημα στην ιστορία των βρετανικών γηπέδων. Πολλοί από αυτούς πέθαναν από ασφυξία, ενώ άλλοι ποδοπατήθηκαν στην προσπάθεια να βρουν τρόπο διαφυγής από της εξέδρα προς τον αγωνιστικό χώρο. Στο You Tube μπορείτε να βρείτε μερικά συγκλονιστικά βίντεο από τη μέρα εκείνη που αποτυπώνουν το δράμα των φιλάθλων και τις προσπάθειές των αστυνομικών να ανοίξουν μια δίοδο διαφυγής για τους φιλάθλους. Το Χίλσμπορο έγινε αφορμή για να «ξηλωθούν» δια παντός τα κάγκελα στα αγγλικά γήπεδα και συνέπεσε με την προσπάθεια των ομάδων και της κυβέρνησης να «καθαρίσουν» τα γήπεδα από τους « επαγγελματίες» ταραξίες. Οι δύο φλόγες στο σήμα της ομάδας συμβολίζουν τους αδικοχαμένους φιλάθλους της 15ης Απριλίου του 1989.

8. Πρώτη και με χορηγό

Το 1979 η Λίβερπουλ έγινε η πρώτη βρετανική ομάδα που αποκτούσε χορηγό στο φανέλα της, την ιαπωνική εταιρεία Hitachi. Έκτοτε συνεργάστηκε με την Crown Paints, την Candy και την Carlsberg, με την τελευταία να κατέχει τον τίτλο του μακροβιότερου χορηγού. Η δανέζικη ζυθοποιία που έγινε διάσημη χάρη στους «Κόκκινους» μπήκε στη φανέλα το 1992 και παραμένει εκεί.

9. Απίστευτες συμπτώσεις

Το 2005 η Λίβερπουλ κατέκτησε το Champions League απέναντι στη Μίλαν στην Κωνσταντινούπολη βασιζόμενη στο νόμο των συμπτώσεων. Πριν τον τελικό τα γραφεία στοιχημάτων είχαν ανακηρύξει τους Reds σε απόλυτο φαβορί, καθώς σύμφωνα με τους μανιακούς με τις συμπτώσεις βρετανούς: Η Λίβερπουλ κατακτά το κύπελλο πρωταθλητριών όταν, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος νοσηλεύεται στο νοσοκομείο, ο Πρίγκιπας Κάρολος παντρεύεται και η Αυστραλία χάνει στο τουρνουά κρίκετ απέναντι στην Αγγλία. Τα τρία αυτά συνέβησαν τόσο το 1981, όσο και το 2005. Κοινή συνισταμένη; Η Λίβερπουλ ανακηρύχτηκε καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Το 1981, ο Πάπας Ιωάννης Πάυλος δέχθηκε πυροβολισμό από τον Μεχμέτ Αλί Ακτσά και παραλίγο να υποκύψει στα τραύματά του, ενώ το 1005 πέθανε έπειτα από μακρά ασθένεια. Το 1981 ο Κάρολος παντρεύτηκε την Νταϊάνα και το 2005 παντρεύτηκε την, αιώνια αγαπημένη του, Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς. Το 1981 η Αυστραλία έχασε στο κρίκετ από την Αγγλία (για κάποιον λόγο αυτό θεωρείται σπάνιο), αποτυχία που επαναλήφθηκε και το 2005…

10. Μπιλ Σάνκλι, ο αναμορφωτής

Ο Σκοτσέζος Μπιλ Σάνκλι πήρε τη Λίβερπουλ από τη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας, όπου μαράζωνε και την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης. Θεωρείται ο απόλυτος θρύλος της Λίβερπουλ, ο άνθρωπος χάρη στον οποίο οι «Κόκκινοι» έγιναν μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Γηραιάς Ηπείρου, καθώς ήταν αυτός που οραματίστηκε και δημιούργησε τη μεγάλη Λίβερπουλ. Ήταν προπονητής της ομάδας από το 1959 ως το 1974 κατακτώντας τρία πρωταθλήματα (1964, 1966, 1973), δύο FA Cup (1965, 1974), τέσσερα Charity Shield (1964, 1965, 1966, 1974) και ένα Κύπελλο UEFA (1973). Όταν αποφάσισε να παραιτηθεί από την προπονητική, στα 60 του, παραδέχτηκε ότι η κατά τη συζήτησή του με τον πρόεδρο της Λίβερπουλ, ένιωθε σαν να καθόταν σε ηλεκτρική καρέκλα. Η σχέση του με τους φιλάθλους της Λίβερπουλ ήταν μοναδική κι έτσι το 1998, το θρυλικό ΚΟΡ, μετονομάστηκε σε BillShankly Kop με τις καρέκλες να βάφονται με τέτοια χρώματα, ώστε να απεικονίζεται το πρόσωπο του Σάνκλι. Ένα πανό με την επιγραφή «Ο Σανκλι ζει για πάντα» εμφανίστηκε στο ΚΟΡ στον πρώτο αγώνα μετά το θάνατό του, το 1981 και παραμένει ακόμα εκεί. Έξω από το μουσείο των «Κόκκινων» δεσπόζει το άγαλμά του σε στάση πανηγυρισμού, ενώ την είσοδο του γηπέδου κοσμούν οι περίφημες «Shankly Gates» με την επιγραφή You ll never walk alone. Είναι ο εμπνευστής μερικών από τις πλέον ιστορικές ποδοσφαιρικές ατάκες, με αποκορύφωμα την άποψή του για τη μεγαλύτερη αγγλική ομάδα όλων των εποχών. «Υπάρχουν δύο πραγματικά μεγάλες ομάδες. Η Λίβερπουλ και η αναπληρωματική 11άδα της Λίβερπουλ».

11. Μπομπ Πέισλι, ο συνεχιστής

Ο Πέισλι έπαιξε ποδόσφαιρο από το 1939 ως το 1954 στην ίδια ομάδα. Από το 1954 ήταν το 1959 εργάστηκε ως φυσικοθεραπευτής στην ίδια ομάδα, με τη φήμη ότι μπορούσε να διαγνώσει έναν τραυματισμό απλώς κοιτώντας τον παίκτη. Από το 1959 ως το 1974 ήταν το δεξί χέρι του Μπιλ Σάνκλι, προφανώς στην ίδια ομάδα. Ήταν προπονητής από 1974 ως το 1983 στην ίδια ομάδα. Στη Λίβερπουλ! Είχε ενεργό ρόλο στο σύλλογο επί 44 συνεχόμενα χρόνια, από το 1939 ως το 1983, καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ αφοσίωσης σε έναν σύλλογο. Ήταν ο άνθρωπος που διαδέχθηκε τον Μπιλ Σάνκλι και αυτός ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία της. Σε εννιά σεζόν, πανηγύρισε έξι πρωταθλήματα (1976, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983) τρία League Cup (1981, 1982, 1983), πέντε Charity Shield (1975, 1977, 1978, 1980, 1983), τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης (1977, 1978, 1981), ένα Κύπελλο UEFA (1976), και ένα ευρωπαϊκό Super Cup (1978). Συνολικά 19 τρόπαια σε 9 σεζόν! Μετά το θάνατό του, μία από τις εισόδους του γηπέδου, πήρε το όνομά Paisley Gates, προς τιμήν του μεγάλου προπονητή, που έφυγε από τη ζωή το 1996 «χτυπημένος» από τη νόσο Άλτσχαϊμερ. Όταν τον ρωτούσαν για το μυστικό της επιτυχίας στη Λίβερπουλ, απαντούσε. «Μην υπερβάλετε! Ήμουν εδώ και σε τρανταχτές αποτυχίες. Φανταστείτε πως μια χρονιά τερματίσαμε δεύτεροι…»

12. Κένι Νταλγκλίς, το σύμβολο

Ο κατά πολλούς καλύτερος παίκτης στην ιστορία της Λίβερπουλ έχει ψηφιστεί ως ο πρώτος ανάμεσα στους 100 θρύλους του Άνφιλντ σκοράροντας 172 γκολ σε 515 εμφανίσεις με τους «Κόκκινους» από το 1979 ως το 1990. Το 1985 ανέλαβε παίκτης – προπονητής της ομάδας, από την οποία παραιτήθηκε το 1991 για λόγους υγείας, χωρίς όμως να έχει ποτέ ξεπεράσει τα ψυχολογικά τραύματα που του άφησε το Χέιζελ και κυρίως το Χίλσμπορο. Ο «Βασιλιάς Κένι» όπως τον αποκαλούσαν, κατέκτησε τα πάντα με τη Λίβερπουλ. Οκτώ πρωταθλήματα (1979, 1980, 1982, 1983, 1984, 1986, 1988, 1990) δύο FA Cup (1986, 1989), τέσσερα League Cup (1981, 1982, 1983, 1984), εννιά Charity Shield (1978, 1980, 1981, 1983, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991), τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών (1978, 1981, 1984) και ένα Ευρωπαϊκό Super Cup (1978). Συνολικά 28 τίτλους σε 12 σεζόν ως παίκτης και στη συνέχεια παίκτης – προπονητής στο Λιμάνι. Το 1979 όταν πήρε μετεγγραφή στη Λίβερπουλ από την σκοτσέζικη Σέλτικ, οι φίλαθλοι της ομάδας ήταν δύσπιστοι σχετικά με το αν θα μπορέσει να διαδεχθεί τον μεγάλο Κέβιν Κίγκαν (στην πρώτη του εμφάνιση φορούσε τη φανέλα με το 7, με την οποία δοξάστηκε ο Κίγκαν), αλλά από την αποχώρησή του και μετά, ακόμα ψάχνουν τον άνθρωπο που θα διαδεχθεί τον ανυπέρβλητο Κένι Νταλγκλίς. Οι φίλαθλοι της ομάδας όταν λάτρεψαν κυριολεκτικά όταν τον είδαν να πηγαίνει στις περισσότερες από τις 96 κηδείες μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο, καθώς βλέποντάς τον να θρηνεί μαζί τους. Ο Γκρέιαμ Σούνες, ο προπονητής που τον διαδέχθηκε, είπε κάποτε γι αυτόν. «Είναι καλύτερος από τον Πλατινί, σίγουρα ανώτερος του Ρουμενίγκε και του Μαραντόνα. Είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου»

13. Ρόμπι Φάουλερ, ο ένας από εμάς

Από το 1993 ως το 2001 αγωνίστηκε στη Λίβερπουλ σκοράροντας 120 γκολ σε 230 εμφανίσεις. Επέστρεψε τη σεζόν 2006-2007 με 8 γκολ σε 30 αγώνες. Έχει κατακτήσει τους 5 τίτλους του 2001, καθώς και το League Cup του 1995. Σε σχέση με άλλους μεγάλους παίκτες που έχουν κατά καιρούς φορέσει την κόκκινη φανέλα, ο Φάουλερ υστερεί και σε ταλέντο και σε προσφορά. Κι όμως. Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που έχουν λατρευτεί από το ΚΟΡ όσο αυτός. Και ο λόγος είναι αυτός. Ο Φάουλερ ήταν είναι και θα είναι ένας από αυτούς. Από το 1986 όταν επιλέχθηκε για πρώτη φορά ως μαθητής γυμνασίου για τις Ακαδημίες της ομάδας, μέχρι και σήμερα ο Φάουλερ είναι οπαδός της Λίβερπουλ. Το 1999 σκόραρε στο τοπικό ντέρμπι με τη «μισητή» Έβερτον και πανηγύρισε σνιφάροντας την πλάγια γραμμή του γηπέδου προσποιούμενος ότι πρόκειται για κοκαΐνη θέλοντας να πικάρει τους οπαδούς της Έβερτον που τον κατηγορούσαν ως χρήστη ναρκωτικών. Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1997, όταν οι λιμενεργάτες της πόλης κατέβηκαν σε απεργία για την απόλυση 500 συναδέλφων τους, βρήκαν στο πρόσωπό του τον πλέον διάσημο σύμμαχο. Σε ευρωπαϊκό αγώνα του Κυπέλλου Κυπελλούχων, σκόραρε και έβγαλε τη φανέλα του, φορώντας από κάτω ένα μπλουζάκι με μήνυμα συμπαράστασης για τον αγώνα τους, με την UEFA πάντως να τον τιμωρεί με 2000 ελβετικά φράγκα. Το 2005, παρ’ ότι αγωνιζόταν στη Μάντσεστερ Σίτι, παρακολούθησε τον τελικό της Κωνσταντινούπολης απέναντι στη Μίλαν ανάμεσα στους φανατικούς φιλάθλους της ομάδας, ενώ στην επιστροφή του το 2006, οι οπαδοί τον υποδέχτηκαν με το εξής πανό: «Ο Θεός με το νούμερο 11 επέστρεψε στον παράδεισο». Ο ίδιος δήλωσε για την επιστροφή του. «Ήταν σαν να ξυπνούσα κάθε μέρα και να ήταν Χριστούγεννα».

14. Στίβεν Τζέραρντ, ο ηγέτης

Είναι η σημαία της Λίβερπουλ από το 1997. Μεγάλωσε δίπλα στο γήπεδο, έχασε έναν ξάδερφό του στο Χίλσμπορο, ήταν ball boy στο Άνφιλντ και μπήκε στην Ακαδημία της ομάδας στα 9 του χρόνια, το 1989. Ήταν ο παίκτης που πήρε τη Λίβερπουλ από το χέρι και την οδήγησε στην κατάκτηση του Champions League του 2005 επί της Μίλαν και αυτός που μπορεί να σταθεί επάξια στο πάνθεον των ηρώων πλάι στον Σάνκλί, τον Πέισλι και τον Νταλγκλίς. Κάθε χρόνο ακούσει σειρήνες από τη Μαδρίτη, με τη Ρεάλ να στρώνει χαλί εκατομμυρίων στα πόδια του, αλλά για την ώρα δεν δείχνει έτοιμος να αποχωριστεί το ΚΟΡ. Οι φίλαθλοι της ομάδας τον λατρεύουν γιατί είναι η επιτομή του «refuse to lose», καθώς έχει «γυρίσει» μόνος του δεκάδες ματς, με αποκορύφωμα τον αγώνα με τον Ολυμπιακό (3-1, από 0-1, με τη Λίβερπουλ να ψάχνει νίκη με 2 γκολ διαφορά) που έδωσε στους «Κόκκινους» το εισιτήριο για τους «16» του Champions League το 2005. Μετά τον αγώνα με τη Ρεάλ στο Άνφιλντ, που έληξε με 4-0 υπέρ της Λίβερπουλ, με τον ίδιο να σημειώνει 2 γκολ, ο Ζινεντίν Ζιντάν, έκανε το μεγαλύτερο κοπολιμέντο που έχει δεχτεί ως τώρα ο Stevie στην καριέρα του. «Μπορεί να μην έχει την προβολή που έχουν ο Μέσι και ο Κριστιάνο Ρονάλντο, αλλά πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο. Παίκτες σαν τον Τζέραρντ γεννιούνται ηγέτες».

15. Τα 5 τρόπαια του 2001

Το 2001 η Λίβερπουλ σίγουρα δεν συγκαταλεγόταν στην ευρωπαϊκή ελίτ. Κι όμως κατάφερε ένα αδιανόητο επίτευγμα. Κατέκτησε πέντε τρόπαια συνολικά, την καλύτερη συγκομιδή που είχε ποτέ αγγλική ομάδα. Υπό τις οδηγίες του Ζεράρ Ουγιέ και με πρώτο βιολί τον Μάικλ Όουεν, η Λίβερπουλ πανηγύρισε το FA Cup κόντρα στην Άρσεναλ (2-1), το League CupCharity Shield κόντρα στη Μάντσεστερ (2-1), το Κύπελλο UEFA κόντρα στην Αλαβές (5-4 στην παράταση) και το ευρωπαϊκό Super CupPremier League, που απουσιάζει από την τροπαιοθήκη τους από μακρινό 1990. κόντρα στη Μπέρμιγχαμ (5-4 στα πέναλτι), το στο ξεκίνημα της επόμενης σεζόν κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπάγερν Μονάχου (3-2), ολοκληρώνοντας με ιδανικό τρόπο την πιο «πλούσια» σεζόν στην ιστορία της. Σε γκάλοπ που έγινε ανάμεσα στους φιλάθλους της ομάδας πάντως, η συντριπτική πλειοψηφία υποστήριξαν ότι θα «χάριζαν» χωρίς σκέψη και τα πέντε τρόπαια, προκειμένου να κατακτούσε η ομάδα τους το πρωτάθλημα στην

16. Κάποτε στην Πόλη

Πρόκειται για το συγκλονιστικότερο τελικό στην ιστορία του Champions League.. Λίβερπουλ εναντίον Μίλαν στις 25 Μαΐου του 2005 στο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολής, σε έναν αγώνα που έφερε αντιμέτωπα δέκα συνολικά Κύπελλα Πρωταθλητριών. Το πρώτο ημίχρονο τελείωσε με τη Μίλαν να κάνει… παρέλαση και να προηγείται με 3-0, με τον Μαλντίνι να ανοίγει στι σκορ στο 50ο δευτερόλεπτο. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα είχε παραδοθεί, οποιοδήποτε άλλοι φίλαθλοι θα είχαν αρχίσει τα μπινελίκια, οποιοδήποτε άλλοι παίκτες θα ήθελαν να ανοίξει η γη και να τους καταπιεί. Η Λίβερπουλ όμως δεν είναι οποιαδήποτε ομάδα. Ο κόσμος της ομάδας συνέχισε να τραγουδάει το «You ll never walk alone» και οι «Κόκκινοι», προεξάρχοντος –ποιου άλλου;- του Στίβεν Τζέραρντ, αποφάσισαν να μπουν επιτέλους στο αγώνα. 45 λεπτά αργότερα, το σκορ ήταν 3-3… Η παράταση δεν ανέδειξε τον τελικό νικητή, με τον Γέρζι Ντούντεκ να λέει «όχι» στον Σεφτσένκο δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Οι δυο τους θα τα ξαναέλεγαν λίγο αργότερα. Με το σκορ στο 3-2 υπέρ της Λίβερπουλ, ο Σεφτσένκο ετοιμάζεται για το 5ο και τελευταίο πέναλτι της Μίλαν. Ο Ντούντεκ κάτω από τα δοκάρια θυμάται τον παλιό τερματοφύλακα της ομάδας, Μπορυς Γκρόμπελαρ και «χορεύει» μπροστά στο τέρμα της ομάδας του. Ο Ουκρανός παίρνει φόρα και σουτάρει στα χέρια του Ντούντεκ που χάρισε στους «Κόκκινους» το 5ο κύπελλο στην ιστορία τους.

17. Τα 5 αστέρια

Είναι η μοναδική ομάδα στην Αγγλία με 5 κύπελλα Πρωταθλητριών, ένα λιγότερο απ’ όσα όλες οι αγγλικές ομάδες μαζί. Η Λίβερπουλ έχει πάει all the way στο θεσμό το 1977, το 1978, το 1981, το 1984 και το 2005, τη στιγμή που Μάντσεστερ (1968, 1999, 2000), Νότιγχαν Φόρεστ (1979, 1980) και Άστον Βίλα (1981) τα έχουν καταφέρει έξι φορές. Ιδίως οι τίτλοι από το 1977 ως το 1984 ήταν που έκαναν τη Λίβερπουλ μία από τις δημοφιλέστερες ομάδες παγκοσμίως με χιλιάδες επίσημα club σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Οι μοναδικές ομάδες στην Ευρώπη με περισσότερα τρόπαια είναι η Ρεάλ Μαδρίτης (9) και η Μίλαν (7), όμως με δεδομένο ότι οι Μιλανέζοι ήταν φέτος εκτός Champions League και οι Μαδριλένοι αποκλείστηκαν από τη συνέχεια από τους «Κόκκινους», ο Τζέραρντ και η παρέα του έχουν φέτος μια μοναδική ευκαιρία να (ξανα)γράψουν ιστορία.

18. Made in USA

Το 2006 η Λίβερπουλ είχε συνολικά χρέη που ξεπερνούσαν τις 218,9 εκατομμύρια λίρες, περισσότερα δηλαδή από τα 320 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την ισοτιμία της εποχής. Το μεγάλο deal με τους Αμερικανούς επιχειρηματίες, Τζορτζ Ζιλέτ και Τομ Χικς έγινε στις 6 Φεβρουαρίου του 2007 με τους φιλάθλους της ομάδας να υποδέχονται με έντονο σκεπτικισμό τα νέα αφεντικά, που δεν έφτασε όμως σε καμία περίπτωση στις έντονες αντιδράσεις των οπαδών της Μάντσεστερ, όταν ο επίσης Αμερικανός μεγιστάνας Μάλκομ Γκλέιζερ αγόρασε τους «Μπέμπηδες». Τον Μάρτιο του 2007 τα δημοσιεύματα του Τύπου έφερναν τον Ζιλέτ έτοιμο να πουλήσει το μερίδιό του στην D.I.C, εταιρεία με έδρα το Ντουμπάι, όμως ο έτερος συνεταίρος Τομ Χικς μπλόκαρε τη συναλλαγή. Σε συνέντευξή του ο Ζιλέτ αποκάλυψε ότι τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του δέχονται απειλητικά τηλεφωνήματα εναντίον της ζωής τους, αν τολμούσαν να πουλήσουν τη Λίβερπουλ στην Αραβική Εταιρεία.

19. Η 19ετής ξηρασία...

Πέρασαν ήδη 19 χρόνια από την τελευταία φορά που η Λίβερπουλ με τον Κένι Νταλγκλίς στον πάγκο αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Αγγλίας. Από το 1990 μέχρι σήμερα, παρά τα δισεκατομμύρια που έχουν ξοδευτεί και τους παικταράδες που κατά καιρούς έχουν φορέσει τη φανέλα της, η Λίβερπουλ εξακολουθεί να βρίσκει νέους τρόπους να.. χάνει το πρωτάθλημα. Φέτος βρέθηκε κάποια στιγμή 5 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη Μάντσεστερ, αλλά πριν λίγες ώρες ήταν 7 βαθμούς πίσω από τους «Μπέμπηδες». Παρά την 4άρα και τον θρίαμβο μέσα στο Ολντ Τράφορντ, η Λίβερπουλ είναι στο -4 από την κορυφή, ενώ η Γιουνάιτεντ έχει έναν αγώνα λιγότερο. Λέτε να σπάσει η κατάρα; Το 0-3 της Κωνσταντινούπολης από τη Μίλαν πάντως, ανατράπηκε σε λιγότερα από 20 λεπτά. Η ανομβρία στο Λιμάνι κρατά σχεδόν 20 χρόνια…

20. You ‘ll never walk alone

Το περίφημο τραγούδι – σύμβολο της Λίβερπουλ γράφτηκε από τον Ρίτσαρντ Ρότζερς, σε στίχους του Όσκαρ Χάμερσταιν, και τραγουδήθηκε για πρώτη φορά από την Κριστίν Τζόνσον στο μιούζικαλ Καρουζέλ. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ το «ανακάλυψαν» στα 60s’, αν και μέχρι τότε ήταν και παραμένει ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια στις αποφοιτήσεις των αμερικανικών σχολείων.

Στην Ευρώπη έγινε διάσημο από το συγκρότημα «Gerry and the Peacemakers» αν και μεταξύ άλλων, το έχουν τραγουδήσει Ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Φρανκ Σινάτρα, η Νίνα Σιμόν και η Τζούντι Γκάρλαντ. Ωστόσο, παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο των συγκεκριμένων θρύλων, ουδείς το τραγουδάει καλύτερα από τους οπαδούς της Λίβερπουλ στο ΚΟΡ. Είναι απλώς αδύνατον να ακούσεις το you ‘ll never walk alone στο Άνφιλντ και να μην ανατριχιάσεις. Ακόμα κι αν είσαι ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο…

http://www.youtube.com/watch?v=0nfFi-_Hb2A&feature=related

«When you walk through a storm hold your head up high,
And don't be afraid of the dark.
At the end of a storm is a golden sky
And the sweet silver song of a lark.
Walk on through the wind,
Walk on through the rain,
Tho' your dreams be tossed and blown.
Walk on, walk on with hope in your heart,
And you'll never walk alone,
You'll never walk alone»

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.