Οι τελευταίοι 18 πόντοι του Γκάλη με τη φανέλα του Αρη (pics + vid)

Οι τελευταίοι 18 πόντοι του Γκάλη με τη φανέλα του Αρη (pics + vid)

Οι τελευταίοι 18 πόντοι του Γκάλη με τη φανέλα του Αρη (pics + vid)

To gazzetta.gr και ο Άρης Λαούδης εγκαινιάζουν τη στήλη με μπασκετικό -μασονικό αγαπημένο- ρετρό από τις δεκαετίες '80 και '90 με σπάνιες φωτογραφίες, βίντεο και δημοσιεύματα του Τύπου εκείνης της εποχής... Αρχή με το ΑΕΚ - Αρης και το τελευταίο παιχνίδι του Νίκου Γκάλη με την κιτρινόμαυρη φανέλα. 

Το κυριακάτικο ντέρμπι ΑΕΚ - Αρη αρχίζει να αποκτά λίγη από τη δόξα του παρελθόντος, τότε που τα παιχνίδια των «κιτρινόμαυρων» έκριναν τελικούς Κυπέλλων Ελλάδας.

Λίγο η αγωνιστική άνοδος του Αρη, ακόμη περισσότερο η μεγάλη προσπάθεια της ΑΕΚ, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ένα παιχνίδι που μπορεί να μην έχει βεβαίως τα «ονόματα» της δεκαετίας του '90, αλλά «ζεσταίνει» τον μπασκετικό κόσμο και τον βάζει να σκέφτεται πως υπάρχουν κι άλλα σπουδαία παιχνίδια, πλην του Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού.

Η νέα ρετρό στήλη του gazzetta με φωτογραφίες και βίντεο

Με αφορμή αυτό το ματς, το gazzetta.gr εγκαινιάζει από σήμερα μια νέα εβδομαδιαία στήλη που συντόμως θα αποκτήσει το δικό της όνομα και τη δική της θέση και η οποία θα ξυπνά αναμνήσεις στους «παλιούς» και θα αποτελεί «μάθημα» για τους νέους. Φράση κλισέ που ωστόσο ανταποκρίνεται πλήρως στη στήλη ρετρό που καθιερώνεται από αυτή την εβδομάδα, με τη διαφορά πως το gazzetta θα προσφέρει σπάνιο φωτογραφικό υλικό, πρωτοσέλιδα εκείνης της εποχής και μονταρισμένα βίντεο με την κατάλληλη μουσική από τη χρυσή εποχή του ελληνικού μπάσκετ.

Με αφορμή είτε κάποιον αγώνα, είτε μια ημερομηνία-σταθμός, σε εβδομαδιαία βάση θα γυρίζουμε τον χρόνο πίσω και θα κάνουμε pause σε μια ιστορία της δεκαετίας του '80 ή '90, συνοδεύοντάς την πάντα με το απαραίτητο υλικό.

13/5/1992: Το τελευταίο ματς του Νικ με τα κιτρινόμαυρα

Η αρχή λοιπόν γίνεται σήμερα με την επικείμενη αναμέτρηση της ΑΕΚ με τον Αρη κι εμείς επιλέξαμε τον τελικό Κυπέλλου του 1992, τότε που ο Νίκος Γκάλης φόρεσε για τελευταία φορά την κιτρινόμαυρη φανέλα.  Ενας τελικός που διεξήχθη στο ΣΕΦ, ήταν επεισοδιακός και κατέληξε στα χέρια του Νικ και της παρέας του, μόλις λίγους μήνες προτού ξεκινήσει η «διάλυση» του Αυτοκράτορα με την αποχώρηση αρχικά του Γκάλη και μετέπειτα  του Γιαννάκη...

Ηταν 13 Μαϊου του 1992, όταν Αρης και ΑΕΚ έδωσαν ραντεβού στο ΣΕΦ για να λύσουν μια και καλή τις διαφορές τους. Οι Θεσσαλονικείς με κορυφαίο τον Παναγιώτη Γιαννάκη έφτασαν στην κατάκτηση του τροπαίου με το τελικό 74-62. Ο Νικ φορώντας για τελευταία φορά την κιτρινόμαυρη φανέλα με το Νο6, σταμάτησε στους 18 πόντους (6/9 δίποντα, 6/9 βολές, 0/1 τρίποντο και 7 ασίστ) και δύο λεπτά πριν από το φινάλε έμελλε να χαιρετήσει για τελευταία φορά τον κόσμο που λάτρεψε και τον λάτρεψε. 

Ο προπονητής της... μιας βραδιάς τότε Μέμος Ιωάννου τον απέσυρε για το απαραίτητο μπιζάρισμα και ο Γκάλης, αφού ασπάστηκε έναν προς έναν τους ανθρώπους του πάγκου γύρισε στον κόσμο για το τελευταίο «αντίο». Ενα «αντίο» που βεβαίως δεν το ήθελε, ούτε το περίμενε πως θα συνέβαινε. Αλλωστε, δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη επ' αυτού από τα λόγια του, μετά το τέλος του αγώνα, όταν μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, έστελνε μήνυμα στην τότε διοίκηση.

Νικ: «Ο Αρης δεν πέθανε»

«Ο Αρης δεν πέθανε! Η χρονιά που πέρασε ήταν άδικη και ο  πόλεμος εναντίον μας ήταν μεγάλος.  Ολα τα παιδιά έπαιξαν σαν ήρωες, αφού πέρασαν τα πάνδεινα όλο αυτό τον καιρό. Αφιερώνων το τρόπαιο στον κόσμο και τον μέχρι πρότινος προπονητή μας, τον Λάζαρο Λέσιτς. Ηταν μαζί μας σ' όλες τις δύσκολες στιγμές και του αξίζει», είχε πει ο... αρπαγμένος από την κατάσταση εκείνης της εποχής Νικ και λίγο μετά έκανε λόγο για ενίσχυση της ομάδας. «Πρέπει να ενισχυθούμε, το μέλλον ανήκει σ' αυτή την ομάδα. Με τους κατάλληλους παίκτες μπορούμε να φτάσουμε ψηλά», είχε πει και πού να 'ξερε αυτό που του επιφύλασσε ο Μητρούδης, όταν λίγους μήνες αργότερα τον οδηγούσε προς την έξοδο...

Σ' εκείνο το ματς ο Νικ δεν ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Τον τελικό «καθάρισε» κατά βάση ο Γιαννάκης με τη βοήθεια του Μισούνοφ, σ' ένα παιχνίδι που ο Αρης είχε μεγάλο προβάδισμα από την αρχή και η ΑΕΚ διαμαρτυρόταν συχνά για τα σφυρίγματα των Μάνου και Μπακάλη. Υπήρξε ένταση, μικροδιακοπές από αντικείμενα, αλλά η ανωτερότητα του Αρη ήταν εμφανής με τον Ιωάννου να εξουδετερώνει τον Παταβούκα και να οδηγεί τους Θεσσαλονικείς στο τελευταίο τρόπαιο της χρυσής Αυτοκρατορία τους. 

Για την ιστορία...

17ος τελικός – ΣΕΦ 13 Μαϊου 1992
Άρης-ΑΕΚ 74-62 (42-28)
Διαιτητές: Μάνος-Μπακάλης

Άρης (Ιωάννου): Λυπηρίδης 7(1), Γιαννάκης 14(1), Γκάλης 18(1), Σούμποτιτς 3(1), Τζόουνς 9, Μισούνοφ 17, Βουρτζούμης 2, Πετσάρσκι 4, Αγγελίδης, Μπαλτατζής
ΑΕΚ (Νικητόπουλος): Γαλακτερός 13(1), Παταβούκας 10(1), Παπασαράντου 3, Κατσικάρης 11(3), Λανές 9, Αριδάς 2, Τζόρνταν 10, Κουντουράκης 4, Πιούκας, Μπάλκλεϊ.

Η παρoλίγον μεταγραφή στην ΑΕΚ

Ο Γκάλης θα μπορούσε να έχει σχέση και με την ΑΕΚ και να ήταν το πρόσωπο που θα σύνδεε τις δύο ομάδες, αν μερικά χρόνια αργότερα η διοίκηση Φιλίππου κατάφερνε να κάνει το «κόλπο γκρόσο». Ηταν καλοκαίρι του 1995, ο Νικ έχει διακόψει τις... διπλωματικές σχέσεις με τον Παναθηναϊκό λόγω της περιβόητης κόντρας με τον Κώστα Πολίτη από τον Οκτώβριο του 1994 και η διοίκηση της Ενωσης ήταν έτοιμη για την σπουδαία μεταγραφή του 38χρονου τότε Γκάλη. 

Οι δύο πλευρές τα είχαν βρει σε όλα, αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος που συνήθιζε να πληρώνει προκαταβολικά τις σεζόν στον  Γκάλη, αρνήθηκε να αποδεσμεύσει τον παίκτη για να συνεχίσει στην ΑΕΚ, ξεκαθαρίζοντας πως θα το έκανε μόνο αν ο Νικ επέστρεφε στο σπίτι του, στον Αρη. Ετσι, ο Γκάλης παρέμεινε τυπικά παίκτης του Παναθηναϊκού, η μεταγραφή στην ΑΕΚ δεν έγινε ποτέ και ο κύκλος του Νικ έκλεισε με τον πλέον άδοξο τρόπο... 

 

 

 

 

 

 

Best of internet