Μετά τους κεντρικούς αμυντικούς, οι τερματοφύλακες!

Με εξαίρεση το ξεκίνημα της δεκαετίας του 2000, όταν στην εστία του Ολυμπιακού βρισκόταν ο Ελευθερόπουλος, σε αυτή του Παναθηναϊκού ο Νικοπολίδης, στην ΑΕΚ ο Ατματσίδης και στον ΠΑΟΚ ο Τοχούρογλου, δύσκολα μπορεί να ανακαλέσει κάποιος στη μνήμη του σεζόν όπου το αποκαλούμενο «Big 4» να έχει βασικό Έλληνα τερματοφύλακα. Την αγωνιστική περίοδο 2016-17 υπήρχε επίσης πολύ έντονο εγχώριο στοιχείο στον άσο, με Βλαχοδήμο, Μπάρκα/Ανέστη, Γλύκο και Καπίνο, όμως ο τελευταίος δεν ήταν «κολόνα». Είχε μεν τις περισσότερες συμμετοχές στο πρωτάθλημα (18), αλλά και ο Λεάλι έπαιξε αρκετά.

Φέτος, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, τα πράγματα στο πρωτάθλημα είναι ξεκάθαρα. Η πρωταθλήτρια ΑΕΚ έχει κάτω από την εστία τον Μπάρκα, ο οποίος έχει δείξει πολύ σημαντική σταθερότητα και βοήθησε στην πρόκριση στους ομίλους του Champions League. Ο ΠΑΟΚ έχει τον Πασχαλάκη, ένα παιδί με πολύ σημαντικά σωματικά χαρίσματα και αντανακλαστικά, το οποίο παρότι έκανε μια βραδιά-εφιάλτη απέναντι στη Μπενφίκα, κατάφερε να βγει δυνατότερο και να βοηθήσει την ομάδα του να πάρει δύο νίκες σε ισάριθμα σερί ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός δείχνει να στηρίζει τον Γιαννιώτη, ο οποίος έκανε επίσης ένα λάθος που στοίχισε απέναντι στον ΠΑΟΚ, αλλά στο ντέρμπι με την ΑΕΚ ο Μαρτίνς του έδειξε εμπιστοσύνη. Και ο Παναθηναϊκός των μνημονίων αλλά και της αγωνιστικής ελπίδας, στηρίζεται στον Διούδη.

Σε συνδυασμό με τον Καρνέζη και πιθανόν μελλοντικά τον Καπίνο, ο οποίος είναι αυτή τη στιγμή τραυματίας, ο ανταγωνισμός είναι ήδη τεράστιος, χωρίς να υπολογίζεται ο Βλαχοδήμος ή επιλογές που μπορεί να βρουν στο μέλλον χρόνο συμμετοχής στο εξωτερικό, όπως ο Λάμπρου, ή να ξεχωρίσουν στο εσωτερικό. 

Ο Odi αυτή τη στιγμή μοιάζει να είναι στο καλύτερο επίπεδο από όλους. Ανεξάρτητα με το πώς θα εξελιχθεί η περίπτωσή του όμως, ο ανταγωνισμός που υπάρχει αυτή τη στιγμή για τη θέση του γκολκίπερ στην Εθνική ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Αν στηριχθούν οι επιλογές από τους συλλόγους τους, ίσως μετά από τους κεντρικούς αμυντικούς, η χώρα μας να χτίσει φήμη στην εξαγωγή τερματοφυλάκων και ο Βλαχοδήμος να αποδειχθεί μόνο η αρχή...

Θάνος Σαρρής

Ο κόσμος θέλει διευκρινίσεις και πράξεις...

Ειλικρινά δεν έχω κανέναν λόγο να αμφισβητήσω την ανακοίνωση του ισχυρού άνδρα του Παναθηναϊκού ότι υπεγράφη η συμφωνία για τη μεταβίβαση του ήμισυ των μετοχών που κατείχε στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

Ωστόσο η αισιοδοξία που επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση, με την παράγραφο «με νέα πλέον δυναμική και συλλογικές προσπάθειες, οι οποίες θα συνεχιστούν, ο Παναθηναϊκός γίνεται πιο δυνατός να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά του», μάλλον δεν απεικονίζει τα συναισθήματα του κόσμου της ομάδας.

Οι οπαδοί του «τριφυλλιού» ακούν εδώ και πολύ καιρό για την επικείμενη συμφωνία με τον Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ και είναι φυσικό να... κρατούν μικρό καλάθι.

Επίσης είναι εξίσου φυσικό να είναι δύσπιστοι απέναντι στον Ταϊλανδό επιχειρηματία, καθώς δεν γνωρίζουν τις οικονομικές δυνατότητες του, ούτε ποιον εκπροσωπεί, ούτε έχουν ακούσει κάτι για τα σχέδια του!

Αρα η όποια καχυποψία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται από τον Παναθηναϊκό σαν κριτική ή αποδοκιμασία της συμφωνίας, αλλά σαν ένα ανθρώπινο συναίσθημα που πηγάζει από την αγωνία των φίλων του Παναθηναϊκού για το μέλλον της ομάδας και προέρχεται από όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια κι έχουν φέρει την ΠΑΕ στα πρόθυρα της καταστροφής.

Για να παραμεριστεί λοιπόν αυτή η δυσπιστία, απαιτούνται διευκρινίσεις για τους στόχους της νέας διοίκησης και πράξεις που να φανερώνουν ότι κάτι μπορεί ν' αλλάξει!

Και όλα αυτά μπορεί να τα κάνει μόνο ο Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ που πρέπει να ανοίξει σε πρώτη φάση τα χαρτιά του. Οσο δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και 100 ανακοινώσεις να βγουν, κανείς δεν θα πιστεύει τίποτα...

 

Δήμος Μπουλούκος

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ