Χαρείτε με την Εθνική Γυναικών και στηρίξτε την!

Μπορεί όλοι να ζουν στον ρυθμό της Super League, του Κυπέλλου Ελλάδος ή ακόμη και των φιλικών των ομάδων στο μπάσκετ, αλλά 5.344 χλμ. μακριά κάποια κορίτσια μας κάνουν περήφανα!

Πρόκειται για την Εθνική Γυναικών Μπάσκετ, η οποία βρίσκεται στις 12 καλύτερες ομάδες του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Τενερίφης. Ναι, καλά διαβάσετε... Του Παγκοσμίου! Μετά τον θρίαμβο της 4ης θέσης του Eurobasket πέρυσι, οι διεθνείς μας βάζουν τον πήχη ψηλά και δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Βρίσκονται μια «ανάσα» από τους «8»! Και με αντίπαλο την Νιγηρία στην επόμενη νοκ άουτ φάση, τα προημιτελικά δεν μοιάζουν με... όνειρο απατηλό! Οι οσονούπω αντίπαλές μας ηττήθηκαν από την Αυστραλία (86-68) και νίκησαν δύσκολα Τουρκία (74-68) και Αργεντινή (70-75).

Δεν ξέρω πόσοι παρακολουθούν πραγματικά τα νέα της Εθνικής Γυναικών και αν ξέρουν τι έχουν καταφέρει όλο αυτό το διάστημα, από το περσινό καλοκαίρι μέχρι και φέτος. Αλλά πραγματικά είναι πολύ ενθαρρυντικό όταν έρχονται μηνύματα που μιλούν για περηφάνια, για χαρά, για ωραίο κι ελκυστικό μπάσκετ. Άνθρωποι εκεί έξω μιλούν γι' αυτή την Ομάδα με εκτίμηση και σεβασμό και δεν βλέπουν απλά «γυναίκες» μπροστά τους που θα έπρεπε να είναι «στην κουζίνα να πλύνουν κανά πιάτο». Έστω κι αν κάποιοι αρέσκονται σε συγκρίσεις τύπου «θηλυκός Γκάλης η Μάλτση», «η Λύμουρα θύμισε Σλούκα/Παπαλουκά» κ.ο.κ. Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μια προσωπικότητα ξεχωριστή, αλλά ακόμα κι έτσι αυτό είναι κάτι θετικό. Ο κόσμος προσέχει...

Ειλικρινά, αν δεν έχετε δει τον αγώνα με την Γαλλία, απλά μπείτε στο youtube της FIBA και πατήστε το play. Δεν μπορείς να μείνεις ασυγκίνητος από αυτή την προσπάθεια! Να σφίγγουν η μία την άλλη στην διάρκεια του Εθνικού Ύμνου, να τον τραγουδούν και να το ζουν. Να δίνουν μία «μάχη» με τις δευτεραθλήτριες Ευρώπης και να δείχνουν τέτοιο ζήλο και τέτοιο πάθος, που σε τίποτα δεν έχει να «ζηλέψει» την Εθνική Ανδρών. Να βλέπεις μια ψυχωμένη Εβίνα Μάλτση, ένα από τα φαινόμενα του ελληνικού μπάσκετ (1η σε συμμετοχές με το εθνόσημο πλέον - 211) να τα δίνει όλα στα 40 της! Ναι, στα 40! Κι όταν λέμε όλα, δεν αναφερόμαστε μόνο όσα κάνει στο παρκέ. Αλλά και στην ενθάρρυνση και στις συμβουλές που δίνει στις υπόλοιπες, την νοοτροπία που προσπαθεί να περάσει στις νεότερες. Μια «μαμά», όπως την φωνάζουν χαριτολογώντας. Να βλέπεις την Χριστινάκη και την Φασούλα να πέφτουν δίχως δεύτερη σκέψη στο παρκέ για να σώσουν απλά μια μπαλιά! Να βλέπεις στο πρόσωπο της Παυλοπούλου ότι το μπάσκετ έχει μέλλον και μάλιστα πολύ. Ακόμα και σήμερα, η Σωτηρίου έβαλε στην άκρη τις ενοχλήσεις στη μέση της και κόντρα στην Κορέα έβαλε κρίσιμα καλάθια. Ακόμα και σε όσες μπορεί να περνούν την περισσότερη ώρα στον πάγκο, διακρίνεις την σπίθα που έχουν στα μάτια τους!

Πώς μπορείς λοιπόν να μην προσέξεις αυτή την Εθνική; Αν ήδη περισσότερος κόσμος τις στηρίζει, ελπίζω αυτοί να γίνουν άλλοι τόσοι! Γιατί όταν μιλάμε για «Εθνική», τότε δεν έχει σημασία αν είσαι άνδρας ή γυναίκα. Σημασία έχει πως κάποιος «παλεύει» γι' αυτή την χώρα, έστω κι αν είναι μόνο για 40 λεπτά μέσα σε ένα γήπεδο. Για να προσφέρει χαμόγελο στο δικό σου πρόσωπο και να σε κάνει να ξεχαστείς για λίγο από τους προβληματισμούς σου. Το έδειξε και ο Κώστας Κεραμιδάς με τις δηλώσεις του... «Αν πέσουμε με Νιγηρία, εύχομαι να πάρουμε ρεβάνς για τους Άνδρες», αναφερόμενος στον αποκλεισμό τους από του Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει μια Εθνική, να τους ενώνει όλους!

Μακάρι, λοιπόν, αυτά τα κορίτσια να πάρουν... ρεβάνς από την Νιγηρία, όπως είπε και ο προπονητής, για τον αποκλεισμό που υπέστησαν οι Άνδρες το 2012 από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Κάτια Πετροπούλου

Αμρ Ουάρντα: Μια κατηγορία μόνος του...

Ο Αμρ Ουάρντα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση ποδοσφαιριστή. Μια κατηγορία μόνος του! Οι συμπαίκτες του στον ΠΑΟΚ τον λατρεύουν και τον αποθεώνουν, ενώ ο ίδιος δε διστάζει να βγει μπροστά στις κάμερες και να δηλώνει ότι «όλη η Ελλάδα τραγουδάει το… ντιμπιντάι», (το «Μελαχροινάκι»), το οποίο τραγούδησε στο αεροπλάνο της επιστροφής του «Δικεφάλου» από τη Μόσχα, μετά την πρόκριση επί της Σπαρτάκ.

Στα 25 του είναι ένας τύπος «χαβαλές» και πολλές φορές δεν το κρύβει. Ξέρει «πολλά κιλά» μπάλα, ωστόσο υπάρχουν στιγμές που δεν είναι προσγειωμένος στη γη, αλλά πετάει στα σύννεφα. Σε τέτοιο σημείο που πιστεύει ότι θα μπορούσε να παίζει, όχι στον ΠΑΟΚ και στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά στην Πρέμιερ Λιγκ και στην αγαπημένη του Τσέλσι.

Το καλοκαίρι επιστρέφοντας στην Τούμπα, ύστερα από το δανεισμό του ενός χρόνου στον Ατρόμητο, ο Ραζβάν Λουτσέσκου έθεσε ένα μόνο όρο: να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του και να μη δημιουργεί προβλήματα στο εσωτερικό της ομάδας με την συμπεριφορά του. Ο Ρουμάνος τεχνικός αναγνώριζε τις ποδοσφαιρικές ικανότητες του Αιγύπτιου, ωστόσο ήξερε πολύ καλά ότι είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση που χρειάζεται ειδική διαχείριση. Γι’ αυτό και βλέπει την προσαρμογή του στα «θέλω» του γκρουπ ως ένα προσωπικό στοίχημα. Αν δεν τα καταφέρει, η συνεργασία των δύο πλευρών δεν πρόκειται να μακροημερεύσει. Τόσο απλά…

Ο «Φαραώ» του ΠΑΟΚ έχει τα φόντα για να φτάσει πολύ ψηλά, αρκεί να έχει «τα μυαλά στο κεφάλι του», όπως λένε χαρακτηριστικά οι άνθρωποι της ομάδας, που συναναστρέφονται καθημερινά μαζί του. Το παράπτωμα που έφερε την σιωπηρή τιμωρία του από τον Λουτσέσκου δεν ήταν το πρώτο του Αιγύπτιου το τελευταίο διάστημα, αλλά μέχρι τώρα τα παραπτώματά του είναι «εντός λογικών ορίων». Γι’ αυτό και δεν τον έστειλε σε απολογία ενώπιον της διοίκησης.

Όμως, ο προπονητής του «Δικεφάλου» δε θέλει «να χάσει τα αποδυτήρια» και γι’ αυτό το λόγο δε θα επιτρέψει σε κανέναν Ουάρντα να θέσει σε κίνδυνο το καλό κλίμα.Είναι στο χέρι και στο μυαλό του Αιγύπτιου να επιστρέψει και να ενσωματωθεί ξανά στην ομάδα. Αποκλειστικά στο χέρι του...

Σταύρος Σουντουλίδης

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ