ΕΠΙΛΕΞΕ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ

Της ΑΕΚ της πρέπει να πανηγυρίζει, αλλά και να μην πάει αδιάβαστη στο Champions League

Ναι, η βραδιά είναι ιστορική και της ΑΕΚ της αξίζει και της πρέπει πρώτα απ’ όλα να πανηγυρίσει, να νιώσει ευτυχισμένη με το επίτευγμά της, να συγκινηθεί που επιστρέφει στο Champions League μετά από 12 χρόνια, να τη νιώσει και να τη ζήσει όλη αυτή τη χαρά για όσα πέτυχε εντός του 2018, τα οποία είναι ιστορικά. 

Είναι πολύ μεγάλο αυτό που πέτυχε η ΑΕΚ, η οποία θα μετρά για πολύ καιρό τα αμέτρητα οφέλη αυτής της επιτυχίας. Και μέσα σε όλα αυτά, σαν μπόνους η ΑΕΚ έχει κερδίσει την πιστοποίηση της αξίας, της ποιότητας και της προοπτικής που έχει ο Βασίλης Μπάρκας, ένας τερματοφύλακας με υποσχέσεις να εξελιχθεί σε επιπέδου Champions League. Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα καλά νέα και αρχίζουν τα δυσάρεστα, αυτά που σχετίζονται με προβλήματα. 

Το πρώτο πρόβλημα που παρουσίασε για δεύτερη φορά απέναντι στην Βίντι η ΑΕΚ ήταν αυτό της ανωριμότητάς της. Δεν τις είχε ξαναζήσει, και γι’ αυτό δεν ήξερε να τις διαχειριστεί αυτές τις ειδικές καταστάσεις παιχνιδιού. Ούτε οι ποδοσφαιριστές ούτε ο προπονητής είχαν την εμπειρία, και γι’ αυτό η ΑΕΚ έπαιξε για δεύτερη φορά με τη φωτιά και φλέρταρε με τον αποκλεισμό. Η στάση της αμυντικής γραμμής της στη φάση του γκολ της Βίντι, σε διάστημα παιχνιδιού που η ΑΕΚ προηγείται και δεν έχει κανέναν λόγο να ρισκάρει, είναι δηλωτική της ανωριμότητάς της. Η άμυνα βρίσκεται ψηλά, και δίνει ένα στρέμμα γήπεδο στον Νεγκό για να τρέξει στον χώρο και να την τιμωρήσει για την αφέλειά της, βάζοντάς την σε μπελάδες. 

Και τότε εμφανίστηκε το δεύτερο πρόβλημα της ΑΕΚ, το οποίο είναι εξίσου μεγάλο, αν όχι μεγαλύτερο: η αγωνιστική απειθαρχία, αυτό το “κάνω του κεφαλιού μου”. Το έκανε στο πρώτο παιχνίδι ο Μπακασέτας, το … παράκανε στη ρεβάνς ο Λόπες και έβαλε την ΑΕΚ σε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Αυτό που έκανε ο Λόπες είναι λόγος μείωσης αποδοχών. Και φυσικά αυτό ισχύει για τον καρατέκα Λιβάγια, ο οποίος εντελώς αδικαιολόγητα, ερασιτεχνικά και απαράδεκτα βγήκε νοκ άουτ από την αρχή του Champions League. Ολα αυτά δίνουν την εντύπωση μιας ομάδας στην οποία καθένας νιώθει την ελευθερία να κάνει ό,τι γουστάρει. Κι αν δεν την θεραπεύσει άμεσα αυτή την αρρώστια ο Μαρίνος Ουζουνίδης, το πρόβλημα θα γίνει μεγαλύτερο και ενδεχομένως να καταδικάσει την ΑΕΚ. 

Το έγραφα και μετά το πρώτο παιχνίδι, αυτή η ειδική κατάσταση, η οποία έβαλε την ΑΕΚ στη θέση του φαβορί, ήταν πεδίο κρίσης για τους ποδοσφαιριστές και τον προπονητή. Ο βαθμός που πήραν είναι κακός. Ολα αυτά όμως η ΑΕΚ θα τα συλλογιστεί στη διάσταση που τους πρέπει. Και κυρίως μετά από τα πανηγύρια για την πρόκρισή της στο Champions League. 

Η ΑΕΚ των ματς με τη Βίντι είναι μια ομάδα που χρειάζεται μεγαλύτερη εμπειρία και φυσικά πολλή δουλειά αν θέλει να σταθεί με αξιοπρέπεια στο Champions League και να ευχαριστηθεί την παρουσία της. Από αυτή τη σκοπιά, το μάθημα της Τρίτης ήταν ένα καλό μάθημα το οποίο η ΑΕΚ πήρε δωρεάν και με μπόνους μάλιστα την ιστορική πρόκρισή της στην φάση των ομίλων. Αν όμως η ΑΕΚ το αφήσει αναξιοποίητο, το μόνο που θα της μείνει από το Champions League θα είναι τα έσοδα και η ηχητική υπόκρουση. Δεν θα θέλει να θυμάται τίποτα άλλο από αυτά που θα της συμβούν αν πάει αδιάβαστη στο ποδόσφαιρο της κορυφαίας ποιότητας. 

Βασίλης Σαμπράκος

Πέντε χρόνια δρόμος…

Ήταν 2 Σεπτεμβρίου του 2013, όταν έγινε η κλήρωση των ομίλων της Γ’ Εθνικής. Λίγους μήνες πριν, στο γήπεδο του Ατρομήτου διαδραματιζόταν το τελευταίο κεφάλαιο στον εφιάλτη κάθε φίλου της ΑΕΚ. Η «Ένωση» γνώριζε την ήττα με 1-0 από τον Ατρόμητο και για πρώτη φορά στην ιστορία της υποβιβαζόταν, όχι απλά στη Β’ Εθνική, αλλά στη Γ’, απόρροια των καταστροφικών διοικήσεων που την οδήγησαν στην εξαθλίωση και τις… αλάνες της Ραφήνας και της Βάρης.

Αυτές τις ώρες ξημερώνει η 29η Αυγούστου 2018 και αύριο Πέμπτη, η ΑΕΚ θα μάθει τους αντιπάλους της στους ομίλους του Champions League. Πέντε χρόνια μετά, η «Ένωση» δεν επέστρεψε απλά στην κανονικότητά της (όπως έλεγε το σλόγκαν της ομάδας από τη στιγμή που ξεκίνησε τον Γολγοθά της), αλλά εγκαθίδρυσε ένα απίστευτο προηγούμενο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Όχι απλά αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια την περσινή σεζόν (24 χρόνια μετά το προηγούμενο και μόλις στην τρίτη της σεζόν στην Super League μετά τον προβιβασμό της σ’ αυτήν), αλλά πλέον βρίσκεται ανάμεσα στις 32 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης!

Μέσα σε πέντε χρόνια, η ΑΕΚ υποβιβάστηκε δύο κατηγορίες, προβιβάστηκε άλλες δύο, κατέκτησε το πρωτάθλημα, έπαιξε τρεις συνεχόμενους τελικούς Κυπέλλου (κατέκτησε το ένα), κέρδισε με το σπαθί της την παρουσία της στους ομίλους του Champions League και μέσα σε όλα αυτά, ετοιμάζει την επιστροφή της στο φυσικό της σπίτι, σε ένα ολοκαίνουργιο, υπερσύγχρονο γήπεδο!

Αν νομίζετε, ότι αυτή η ανάβαση είναι κάτι φυσιολογικό ή έστω συνηθισμένο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, τότε πλανάστε πλάνην οικτράν. Αυτό που έχουν καταφέρει οι άνθρωποι που τρέχουν την ΑΕΚ, σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο, είναι άξιο πανεπιστημιακής έρευνας, για το πώς μπορείς να «αναστήσεις» μια ποδοσφαιρική ομάδα, κυριολεκτικά από το μηδέν!

Εδώ, όμως, αξίζει και μία επιπλέον αναφορά. Δεν είναι τυχαίο, ότι όλο αυτό έγινε σε έναν σύλλογο, όπως η ΑΕΚ. Είναι ελάχιστες οι ομάδες σε κάθε χώρα, που θα μπορούσαν να αντέξουν μια τέτοια κατάσταση. Είναι προαπαιτούμενα η ιστορία, η παράδοση, η συμπαράσταση του κόσμου, η φανέλα όπως μας αρέσει να λέμε σε ποδοσφαιρικούς όρους. Μόνο τότε μπορεί να αντέξει μια ομάδα όλα τα ποδοσφαιρικά δεινά και να επιστρέψει ακόμα πιο δυνατή, ακόμα πιο συμπαγής, ακόμα πιο έτοιμη να ατενίσει το μέλλον της με αισιοδοξία κι ελπίδα.

Και η ΑΕΚ απέδειξε περίτρανα, πως είναι μια τέτοια ομάδα…

Βασίλης Τσίγκας

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ