Κι όμως, ο Κόντης κέρδισε Μιραλάς και Βρουσάι!

Ένα παιχνίδι με την Κέρκυρα η οποία βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας πέραν της νίκης που ήταν επιβεβλημένη μόνο βέβαιο δεν θα ήταν ότι θα είχε και κέρδη σε επίπεδο προσώπων για τον Ολυμπιακό. Και ο όμως ο Χρήστος Κόντης από αυτό το παιχνίδι κατάφερε να κερδίσει δύο μεγάλα... στοιχήματα!

Πρώτον τον Μιραλάς. Ο Βέλγος βρήκε το... κέφι του με γκολάρα έστω και κατά των Φαιάκων και σε κάποια διαστήματα θύμισε τον παλιό πολύ καλό Κέβιν Μιραλάς. Εκτός από την γκολάρα του στο 2-1 είχε συμμετοχή και σε άλλο τέρμα και είναι καθαρά στο χέρι του να κάνει ένα δυνατό... φίνις για να μείνει στο ρόστερ και να παρουσιαστεί ακόμα πιο καλός τη νέα χρονιά.

Το άλλο ήταν η... πιτσιρικαρία. Ο 20χρονος Βρουσάι μπήκε ως αλλαγή και στο πρώτο ματς του στην Λίγκα με τον Ολυμπιακό έδειξε τσαγανό και ταλέντο. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός είχε ήδη μία ασίστ στο Κύπελλο και κατάφερε από ασίστ του Ανσαριφάρντ να βρει δίχτυα. Με ένα εξαιρετικό πλασέ και παίρνοντας το θερμό χειροκρότημα του κόσμου. Ακόμα και ο Φορτούνης στον συγκεκριμένο αγώνα ήταν πολύ πιο φορτσάτος και ορεξάτος και με συμμετοχή σε γκολ είτε βγάζοντας ασίστ είτε σκοράροντας. Τα κέρδη αυτά αν μη τι άλλο στην παρούσα φάση είναι ζωτικής σημασίας για τον Ολυμπιακό και σημαίνουν πολλά παραπάνω από μία νίκη με την Κέρκυρα στο 5-1...

Υ.Γ.. Για τον Ανσαριφάρντ ότι και να γράψει κανείς είναι λίγο. Ο Ιρανός είναι ο MVP του φετινού πρωταθλήματος για τον Ολυμπιακό από κάθε άποψη. Σταθερότητα, διάρκεια, σκοράρισμα και ασίστ. Ενδεικτικά ο Καρίμ Ανσαριφάρντ ήταν στα 3 από τα 5 γκολ του ματς με την Κέρκυρα. Επίσης για τον Προτό σε μία ακόμα αναμέτρηση έγινε σαφές το πόσο πολύ τον αγαπάει και τον εκτιμάει ο κόσμος του Ολυμπιακού.

Δημήτρης Τομαράς

Αδιαφορία, αναλγησία και «παιχνίδια» με τον διασυρμό

Εννέα βαθμούς στο «κεφάλι» έριξε το Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ, με τον Παναθηναϊκό να χάνει την -όποια- βαθμολογική ισορροπία του και να… μπλέκει σε κουβέντες περί υποβιβασμού. Δεν είναι η πρώτη φορά στη σεζόν, αλλά ο εφιάλτης δεν σταματάει και με ευθύνη του Γιάννη Αλαφούζου, σενάρια και υπολογισμοί που εξευτελίζουν το κύρος του «τριφυλλιού» προκύπτουν συνεχώς.

Η στάση πληρωμών έχει φέρει τους «πράσινους» στην κατάσταση να νικούν και να μη χαίρονται, τους δημοσιογράφους να αθροίζουν νούμερα, τους δικηγόρους τακτικούς συνομιλητές μιας ανίκανης διοίκησης και τον κόσμο να κοιτάει με πίκρα την αγαπημένη του ομάδα να κλείνει τη σεζόν, όπως την άρχισε. Στο τέλος ενδεχομένως οι Λέτο, Τοτσέ κι Εσιέν εξοφληθούν και η «φωτιά» που άναψε το μεσημέρι της Δευτέρας σβήσει. Οι θλιβερές συζητήσεις όμως, στις οποίες έχει περιπλεχθεί το όνομα του Παναθηναϊκού καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν διασύρουν το όνομά του σε κάθε περίπτωση.

Αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα χρημάτων και δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν πλείστες όσες φορές μεγιστάνες που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Γιάννης Αλαφούζος.

Δημήτρης Ρούσσος

Ο Φωκάς είναι η προσωποποίηση μίας ολόκληρης κοινωνίας

Με νέες δηλώσεις, ο Βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων, Αριστείδης Φωκάς, προσπάθησε να να δικαιολογήσει το σύνθημα για το κάψιμο της Βουλής λέγοντας κάτι για αλληγορίες, σε μια προσπάθεια να συμμαζέψει τα...ασυμμάζευτα.

Το θράσος και τα παράλογα του κ. Φωκά δεν ξεπήδησαν από το πουθενά. Χρόνια τώρα καλλιεργούνται μέσα μια κοινωνία που η λογική και ο ορθολογισμός έχουν μπει στο περιθώριο. Προσωπικά θεωρώ ότι ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων δεν είπε ψέμματα, αντίθετα, απαντά με την ηθική και τις αξίες που μεγάλωσε, αρνούμενος να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.

Ο τρόπος αντίδρασης του εν λόγω βουλευτή πάντως δεν προκαλεί καμία εντύπωση-σε εμένα τουλάχιστον. Και αυτό γιατί ο χαρακτήρας των ανθρώπων αυτής της γενιάς έχει διαμορφωθεί σε μια εποχή ψεύτικης ευμάρειας, όπου τα διακοποδάνεια και η αναξιοκρατία κυριαρχούσε σε όλες τις κοινωνικές εκφάνσεις όπου ο ένας πατούσε στο πτώμα του άλλου.

Μια ελληνική κοινωνία που για χρόνια είχε βολευτεί στο δικομματισμό, κι ελέω κρίσης στράφηκε στα απόλυτα λαϊκιστικά κόμματα και έβαλε στη Βουλή ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να έχουν κανένα δημόσιο αξίωμα. Από την Χρυσή Αυγή μέχρι το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη. Είναι αυτό που λέμε έχουμε ξύσει το πολιτικό μας πάτο, και μάλιστα σε μία εποχή που κανονικά θα έπρεπε να θέλουμε τη πολιτική αφρόκρεμα στη Βουλή για να μας βγάλουν από το τέλμα.

Απλά κρίμα, γιατί η γενιά του Αριστείδη Φωκά θα έπρεπε να είναι αυτή που θα έδειχνε τον δρόμο για να μην συνεχιστεί το καταστροφικό έργο των προηγούμενων γενεών. Κρίμα για πολιτικάντιδες που προσβάλουν με αυτό τον τρόπο θεσμούς Δημοκρατίας και μένουν ατιμώρητοι. Και κάπου εκεί καταλαβαίνω κι εγώ ότι δεν υπάρχει κανένα λάθος με την κοινωνία μας. Αυτή λειτουργεί όπως λειτουργεί, με αυτούς τους πολιτικούς και αυτούς τους πολίτες και δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

Θοδωρής Βασίλης

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ