Τι κοινό είχε ο αποκλεισμός Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΕΑΠ και Ηρακλή από τα Κύπελλα Ευρώπης; Και οι τέσσερις αποκλείστηκαν στη φάση των νοκ άουτ αναμετρήσεων δίνοντας εκτός έδρας τον πρώτο τους αγώνα και τον επαναληπτικό σπίτι τους.
Μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά μπορεί και να λέει κάτι: Ότι, οι ελληνικές ομάδες δεν μπορούν να αντέξουν την ψυχολογική και αγωνιστική πίεση στην ανατροπή αποτελέσματος, αλλά κι ότι ο νικητής του πρώτου αγώνα έχει τελικά αβαντάζ πρόκρισης.
Με τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού ανήμερα των 85ων γεννεθλίων του έκλεισε και ο κύκλος των ελληνικών εκπροσωπήσεων στα ευρωπαϊκά κύπελλα 2009-10. Τα τελευταία 20 χρόνια είναι η 6η σεζόν που δεν έχουμε ελληνική ομάδα σε φάιναλ-4 ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Οι προηγούμενες στείρες χρονιές του 1990, 1991, 2003, 2007 και 2008.
Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο. Η διοργανώτρια του φάιναλ-4 πολωνική Σκρα Μπελσάτοφ και η σλοβενική Μπλεντ του Καναδού προπονητή Γκλεν Χογκ (που διακρίνεται για τις πολύ καλές δουλειές που έχει κάνει στο ευρωπαϊκό βόλεϊ) δεν είναι καλύτερες από Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και φυσικά από την ρωσική Ζενίτ Καζάν που έμειναν έξω από τα τελικά.
Η Σκρα Μπελσάτοφ προκρίθηκε ως διοργανώτρια και η Μπλεντ ευνοήθηκε από την κλήρωση – ορισμό που έκαναν οι βαρελόφρονες της CEV στο ταμπλό του Τσάμπιονς Λιγκ. Η τετράδα Καζάν, Ολυμπιακός, Διναμό Μόσχας και Παναθηναϊκός που τους έβαλαν να «φαγωθούν» μεταξύ τους, υστερούν μόνο έναντι της Τρεντίνο. Ολοι ήταν για να παίζουν φάιναλ-4.
Γράψαμε, όμως, πολλές φορές. Δεν γουστάρει η CEV τον τσαμπουκά των ελληνικών ομάδων και κυρίως των οπαδών τους και δυστυχώς κάθε φορά τους δικαιώνουμε. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε όλη τη σεζόν στην άδεια Γλυφάδα. Τα ίδια και ο Ολυμπιακός. Σε όλους τους εφετινούς αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ το γήπεδο ήταν άδειο και γέμισε απόψε με 3.000 κόσμο.
Και που γέμισε το «Μελίνα Μερκούρη» τι έγινε; Πάλι βρέθηκε ο ανεγκέφαλος μεταξύ των 3.000 και άναψε καπνογόνο. Εδώ ο κόσμος καίγεται, ο Ηρακλής έχει φάει καμπάνα ενός χρόνου κι ο βλάκας άναψε καπνογόνο μέσα στο Ρέντη. Τι να πει κανείς; Η βλακεία είναι αήττητη και πάντα προκρίνεται.
Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας μόνο επειδή ένας ηλίθιος άναψε καπνογόνο έφαγε ένα χρόνο αποκλεισμό. Μετά θα φταίει η CEV που θα ρίξει καμπάνα και στον Ολυμπιακό;
Θα σου πουν οι βαρελόφρονές «εσείς δεν σοβαρεύεστε με τίποτα. Μείνετε όλοι ένα χρόνο έξω και μετά βλέπουμε…».
Κι όχι τίποτε άλλο, αλλά θα είναι από τις ελάχιστες φορές στην καριέρα τους που θα έχουν δίκιο.
Μήπως έτυχε να δείτε απόψε στο laola1.tv την ανατροπή της σλοβενικής Μπλεντ επί της αυστριακής Ινσμπουργκ; Το γήπεδο είχε 4.200 κόσμο, όλοι ήταν όρθιοι, χόρευαν και τραγουδούσαν με βολεϊκά συνθήματα μετά από μπλοκ και άσσους. Καταπληκτική βολεϊκή ατμόσφαιρα, χωρίς χαχολίκια και ακρότητες. Ντρέπεσαι να κάνεις συγκρίσεις.
Και που είστε. Για να μην παρεξηγηθούμε. Δεν κάνουμε συγκρίσεις οπαδών. Εκεί δεν συγκρινόμαστε με τίποτα. Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης.
Εμεις κάνουμε συγκρίσεις νοοτροπίας φιλάθλων αλλά κυρίως αντίληψης παραγόντων. Δε νοείται ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός που θεωρούνται οι λαοφιλέστερες ομάδες στην Ελλάδα να μην έχουν φτιάξει ένα δικό τους βολεϊκό κλαμπ με χίλιους νοματέους που θα τους έχουν βάση σε κάθε αγώνα. Δεν γίνεται να μην… γίνεται.
Απλά, έχω καταλήξει, πως είναι ανίκανοι να το κάνουν. Διότι όπως λέει και ο λαός «δεν υπάρχει δεν θέλω, αλλά δεν μπορώ».
Πάμε στα αγωνιστικά. Ο Ολυμπιακός έχασε την πρόκριση στη Μόσχα. Δεν μπόρεσε τότε να κάνει το 2-2 σετ και να ισοφαρίσει την Διναμό Μόσχας, ενώ είχε χάσει με κατεβασμένα τα χέρια το 1ο σετ εκείνης της αναμέτρησης.
Απόψε στο Ρέντη όλα τα λεφτά ήταν πάλι το 1ο σετ. Χάθηκε με 34-32 κι από εκεί και πέρα ήταν φανερό ότι κανείς μέσα στην ομάδα δεν πίστευε στην ανατροπή. Ο τραυματισμός του Ιβάν Μίλκοβιτς στον πρώτο αγώνα και όσα πέρασε την εβδομάδα που μεσολάβησε επηρέασε την εκρηκτικότητα του. Είδαμε, όμως, κι άλλα που δεν μας άρεσαν στον Ολυμπιακό.
Ηταν αργός και είχε σε κακή μέρα τον Σιμόν Τίσερ. Ο Γερμανός πασαδόρος μπορεί να έκανε το χειρότερο παιχνίδι του όχι μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά και στα τρία χρόνια που είναι στην Ελλάδα. Πάσες έξω από την αντένα, κάτω από φιλέ, έκαψε με το ξεκίνημα τον Μίλκοβιτς κι όλες οι κόντρα επιθέσεις κατέληξαν πάνω στο ρωσικό μπλοκ ή, άουτ. Εκεί κρίθηκε ο αγώνας. Στον πασαδόρο και στις κόντρα επιθέσεις.
Μάγκα τον έκανε τον Βολκόφ ο Τίσερ αφού ο έμπειρος Ρώσος κεντρικός έσπασε όλες τις μπάλες του Ολυμπιακού στο κρίσιμο 1ο σετ και πήρε και τους δύο τελευταίους πόντους με επίθεση και άσσο. Αλλά και μετά την απώλεια του 1ου σετ περιμέναμε διαφορετική αντίδραση. Κάποιοι παράτησαν τα όπλα και η υποδοχή κατέρρευσε. Μόνο στο 2ο σετ ο Ολυμπιακός δέχτηκε 5 άσσους.
Επίσης, πρέπει να υποκλιθούμε στο μεγαλείο του Αμαράλ Ντάντε που τήρησε τις υποσχέσεις του ότι θα είναι στο φάιναλ-4 αλλά κι ότι θα αποκλείσει τον Ολυμπιακό. Εδώ δεν κώλωσε απέναντι στον Παναθηναϊκό που τον «πονάει», ο Ολυμπιακός θα του γλίτωνε που παραδοσιακά τον κέρδιζε;
Ο Βραζιλιάνος ότι έκανε στα δύο πρώτα σετ ήταν «φαρμακερά». Αλλα και ο πασαδόρος και αρχηγός Σεργκέι Γκράνκιν ήταν αλάνθαστος. Γρήγορες πάσες και μοιρασμένες σε όλους με ακρίβεια. Κανείς δεν φορτώθηκε όταν δεν έπρεπε. Γενικά η πρόκριση της Διναμό Μόσχας ήταν δίκαιη.
Πάμε στον Παναθηναϊκό. Πήρε παλικαρίσια νίκη στην Πάτρα και μάλιστα με όλους τους Ελληνάρες στην σύνθεση του που ήρθαν από τον πάγκο. Αυτό που μένει να δούμε είναι, εάν οι Ελληνες παίκτες θα μπορέσουν να σηκώσουν και την πίεση του φαβορί και του πλεονεκτήματος της έδρας στα πλέι οφ. Είναι η 5η φορά που ο Παναθηναϊκός τερματίζει πρώτος στην κανονική περίοδο. Τις τέσσερις προηγούμενες μόλις μία φορά πήρε τίτλο.
Όπως φαίνεται, όμως, οι Ελληνάρες θα σηκώσουν το βάρος και στο κύπελλο αλλά και στα πλέι οφ εάν δεν αλλάξει κάτι με τους ξένους. Κατά σειρά ο Αγκάμεζ, ο Σαμικά και ο Ζαγκούμνι δείχνουν να έχουν «αδειάσει» από δυνάμεις, ενώ κι ο Χριστοφιδέλης έχει περάσει διαδοχικούς τραυματισμούς. Από τα τέλη Γενάρη έχει να κορυφώσει την απόδοση της η βασική εξάδα του Παναθηναϊκού, αποτέλεσμα της κούρασης αλλά και των πολλών τραυματισμών που είχαν οι βασικοί παίκτες. Γι αυτό είναι και έχει μεγαλύτερη σημασία που η ομάδα κρατήθηκε πρώτη στην κανονική περίοδο. Φυσικά μεγάλο μερίδιο έχει ο Στέλιος Καζάζης. Εχει περάσει πολλά, έχει καταπιεί πολλά και τα έχει δώσει όλα για να κρατήσει την ομάδα δυνατή και ενωμένη. Γι αυτό και οι παίκτες του δείχνουν εμπιστοσύνη και παίζουν για πάρτυ. Οι τραυματισμοί, όμως, είναι πάνω απ΄ όλους…
Ειδικά ο Σαμικά έσπασε ρεκόρ καριέρας. Στην αρχή της σεζόν έσπασε το μικρό του δάκτυλο, μετά έσπασε τον δείκτη, τώρα έπαθε μηνίσκο. Αν ήταν άλλος αθλητής μπορεί να είχε σχολάσει για φέτος αλλά ο Γάλλος έχει αποδείξει ότι πονάει την ομάδα. Και στην περίπτωση που έπαθε κάκωση στον δείκτη και τώρα με τον μηνίσκο πρέπει να μπει χειρουργείο αλλά το παλεύει.
Ο Αγκάμεζ είναι ξεχωριστή περίπτωση. Δεν ταλαιπωρείται από τραυματισμούς αλλά από προσωπικές περιπέτειες που δεν μπορεί να ξεπεράσει. Ζήτησε «συγγνώμη», όμως, από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού και τους υποσχέθηκε να τα δώσει όλα μέχρι το τέλος της σεζόν.
Κι επειδή πολλοί ξεχνούν, θα θυμίσω πως πολλοί οπαδοί του Παναθηναϊκού αισθάνονται «προδομένοι» από την ομάδα επειδή τα τρία τελευταία χρόνια έχει χάσει ισάριθμα πρωταθλήματα από Ηρακλή και Ολυμπιακό έχοντας πλεονέκτημα έδρας στην κανονική περίοδο. Είναι κοινό μυστικό πως πολλοί οπαδοί του τριφυλλιού περιμένουν από κάποιους παίκτες αποτελέσματα και τίτλους και όχι υποσχέσεις.
H ΕΑΠ, μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα έχασε την πρόκριση στο φάιναλ-4 του Κυπέλλου Συνομοσπονδίας και την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο. Την απώλεια της πρόκρισης στο φάιναλ-4 από τη βελγική Νόλικο Μαασέικ την θεωρώ πιο σημαντική. Η παρουσία της στο φάιναλ-4 του Συνομοσπονδίας (που εν τέλει θα γίνει στο Μαασέικ) θα εκτόξευε το ηθικό της ομάδας και θα την βοηθούσε στη δύσκολη συνέχεια σε κύπελλο και πρωτάθλημα.
Oι πατρινοί και με την δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο είναι εντός των στόχων τους. Μέχρι και στα ημιτελικά (εφόσον περάσουν τη Λαμία) θα έχουν πλεονέκτημα έδρας απέναντι στον Ολυμπιακό (εφόσον περάσει τον Πανελλήνιο).
Αν περάσει κι ο Παναθηναϊκός τα εμπόδια των ομάδων της Θεσσαλονίκης (ΠΑΟΚ αρχικά και Ηρακλή ή, Αρη στη συνέχεια) τότε οι δύο ομάδες θα βρεθούν και πάλι αντίπαλοι οπότε θα έχουν όλη την άνεση να σπάσουν και πάλι την έδρα των αντιπάλων όπως έγινε και στην κανονική περίοδο. Περιμένετε πάντως... Μετά την κανονική περίοδο δεν αποκλείεται να έχουμε ανατροπές και εκπλήξεις και στα πλέι οφ...
Η ΕΑΠ νίκησε στο Μετς και ο Παναθηναϊκός στον Αγ.Διονύσιο. Παρεμπιπτόντως για πρώτη φορά στην ιστορία αγώνα της ΕΑΠ έμεινε απ΄ έξω από το γήπεδο κόσμος με εισιτήριο. Κι αυτό λέει κάτι για την ομάδα της ΕΑΠ, Οπως, όμως, λέει ο Γιώργος Χριστόπουλος και οι παράγοντες της ΕΑΠ «δεν θέλουμε να γίνουμε Ορεστιάδα», εννοώντας ότι δεν θέλουν μόνο συμμετοχή σε τελικούς, αλλά να πάρουν και τίτλους.
Ημέρα κρίσης για την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό η Πέμπτη. Ημέρα της Πανελλαδικής απεργίας θα συνεδριάσει στο ΑΣΕΑΔ για να δικάσει τις προσφυγές της ΑΕΚ κατά της απόφασης του αθλητικού δικαστή για τους μηδενισμούς της και του Ολυμπιακού για την απόρριψη της έντασης από την ΚΕΔ κατά του κύρους του αγώνα με την ΕΑΠ επειδή δεν παίχτηκε ποτέ ένας πόντος των πατρινών.
Απεργοσπάστες όλοι οι δικαστές για το καλό του βόλεϊ και της Α1 ανδρών. Ετσι, όπως πάει το πράγμα κι αν δεν προκύψει κάποιο απρόοπτο η ΑΕΚ πάει η δικαίωση και θα παίξει πλέι άουτ με Απόλλωνα και Κηφισιά. Αν, όμως, δεν δικαιωθεί η ομάδα θα υποβιβαστεί στην Α2, θα πέσει ταφόπλακα στο τμήμα και φυσικά κανείς δεν πρόκειται να πάρει τα χρήματα του.
Και κλείνουμε με το φάιναλ-4 του Κυπέλλου γυναικών που θα γίνει στο Ρέθυμνο το σαββατοκύριακο. Είναι δυνατόν η ΕΟΠΕ να μην έχει εξασφαλίσει τηλεοπτική μετάδοση, έστω του τελικού όπου διαγράφεται μονομαχία «αιωνίων»;
- Digg this
- Προσθήκη στο Delicious
- Προσθήκη στο Facebook
- Προσθήκη στο Windows Live
- Προσθήκη στο MySpace
- Προσθήκη στο Yahoo Buzz
- Προσθήκη στο Google Bookmarks
- Προσθήκη στο Reddit
- Προσθήκη στο Technorati
- Προσθήκη στο StumbleUpon