Ο Μπλατ βλέπει, ο Πασκουάλ λοξοκοιτά!

Ο Μπλατ βλέπει, ο Πασκουάλ λοξοκοιτά!

Ο Μπλατ βλέπει, ο Πασκουάλ λοξοκοιτά!

Ο Μιχάλης Λεάνης γράφει για το ντέρμπι «αιωνίων» και την πρώτη μονομαχία στην Ελλάδα ανάμεσα στον Μπλατ και τον Πασκουάλ

Δεν υπάρχει άλλη αναμέτρηση τα τελευταία χρόνια ανάμεσα στους δυο αιωνίους με τις ομάδες να μην γνωρίζουν απόλυτα τον εαυτό τους και ως εκ τούτου τις δυνάμεις τους.

Ο Ολυμπιακός του Μπλατ από την αρχή της σεζόν έχει μπει στην διαδικασία να παίξει διαφορετικό μπάσκετ. Νέος προπονητής νέα φιλοσοφία.

Μπάσκετ πιο γρήγορο, με περισσότερες κατοχές , με περισσότερες πρωτοβουλίες και εμπνεύσεις, με εκδήλωση των επιθέσεων στα πρώτα δευτερόλεπτα πριν ο αντίπαλος οργανωθεί και όλα αυτά για να γίνουν προϋποθέτουν επιθετική άμυνα πάνω στην μπάλα προσήλωση στις περιστροφές  και τεράστια προσοχή στα αμυντικά ριμπάουντ.

Για να εφαρμοστεί το δόγμα Μπλατ ο Ολυμπιακός χρειάζεται κάθε φορά να παίρνει πολλά από πολλούς ανεξάρτητα αν ο αντίπαλος είναι πρώτης γραμμής, επιπέδου final 4, ή λιγότερο ανταγωνιστικός.

Κι αυτό γιατί το μπάσκετ γρήγορου ρυθμού που επιδιώκει να εφαρμόσει, επιβάλλει παρουσία παικτών στο παρκέ κι όχι απλή συμμετοχή για να μετράνε εργατοώρες.

Βάση αποτελεσμάτων αλλά και προγράμματος οι ερυθρόλευκοι δεν τα έχουν πάει άσχημα. Πέρασαν νικηφόρα από την Χίμκι και από την Μπασκόνια , δυο έδρες που αντικειμενικά θεωρούνται παραδοσιακά  δύσκολες.

Στην συνέχεια έχασαν από την Αρμάνι στην έδρα τους σε ένα τρελό παιχνίδι ρυθμού , όπου εμφανέστατα έχασαν τον προσανατολισμό τους.

Κέρδισαν την Μακάμπι , με πολλούς πρωταγωνιστές στο παρκέ, ομάδα επίσης ρυθμού και τέλος ηττήθηκαν στην Μόσχα σε ένα ακόμα δύσκολο εκτός έδρας τέστ, μια ήττα όμως που στην κανονική περίοδο την περιμένεις και δεν σε βγάζει εκτός προγράμματος.

Το θέμα όμως είναι η συνολική εικόνα στο παρκέ. Πόσο περισσότερο παιχνίδι με παιχνίδι ο Ολυμπιακός μεταμορφώνεται σε ομάδα του Μπλατ.

Με όσα λοιπόν έχουμε δει μέχρι τώρα η αλλαγή στην αγωνιστική φυσιογνωμία των ερυθρολεύκων δύσκολα αμφισβητείται.

Αλλά από την άλλη αυτό το «πολλά από πολλούς» βασική προϋπόθεση για ομάδα γρήγορου ρυθμού, ο Ολυμπιακός δεν το έχει εισπράξει ακόμα με συνέπεια.

Και γράφω  με συνέπεια γιατί υπάρχουν όντως παιχνίδια με τους ερυθρόλευκους να εμφανίζουν πλουραλισμό σε όλες τις θέσεις και τις γραμμές σε άμυνα και επίθεση , αλλά και αναμετρήσεις στις οποίες το ενδιαφέρον μονοπώλησαν οι συνήθεις πρωταγωνιστές.

Ο Ολυμπιακός γνωρίζοντας πλέον τι μπάσκετ παίζει χρειάζεται περισσότερα από πολλούς με συνέπεια και διάρκεια των πολλών στο παιχνίδι τους.

Χρειάζεται περισσότερα από τον Γκος , που δεν τα πάει άσχημα για πρώτη χρονιά στην Ευρωλίγκα, περισσότερα από τον Λεντέι που η απόδοση του θυμίζει ανελκυστήρα, τον Τουπάν που από ρολίστας θα πρέπει να προαχθεί σε παίκτη με περισσότερες  ουσιαστικές αρμοδιότητες.

Και φυσικά περισσότερα από τον Μάντζαρη με την πείρα που κουβαλά σε οργάνωση και δημιουργία, από τον Παπανικολάου, ιδιαίτερα στην επίθεση.

 Όπως, επίσης, από τον ίδιο περιμένει, να μην αδικεί τον εαυτό του κατάφορα, χάνοντας το μυαλό του σε κρίσιμες στιγμές και αναμετρήσεις.

Περισσότερα ακόμα  από τον Στρέλνιεκς που παλεύει  με τους τραυματισμούς, από τον Βεζένκοφ  που ναι μεν έχει ξεκινήσει καλύτερα από όλους τους νεοφερμένους, αλλά η θέση και ο ρόλος του απαιτούν να μεγαλώσει αγωνιστικά γρήορα και μεεθοδικά.

Και τέλος ο Τιμά που δεν… τιμά καθόλου τις προσδοκίες στο πρόσωπο του και παραμένει ο αδύναμος κρίκος.

Έχοντας σε γενικές γραμμές σταθερούς σε απόδοση μόνο τους Σπανούλη-Πρίντεζη-Μιλουτίνοβ, ο φετινός Ολυμπιακός με γρήγορο συνεχή ρυθμό στο παιχνίδι του , χρονιά δεν βγάζει!

Δικαιολογημένα λοιπόν ο Πρίντεζης δήλωσε μετά το παιχνίδι στην Μόσχα ότι όλοι μας οφείλουμε να δουλέψουμε σκληρά και να ανεβάσουμε την απόδοση μας.

Το μυστικό του φετινού Ολυμπιακού κρύβεται σ' αυτό το «όλοι μας».

Στην αντίπερα όχθη ο Παναθηναϊκός δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τον αιώνιο, ούτε σε νίκες , ούτε… σε ήττες!

Οι πράσινοι είχαν σίγουρα πιο εύκολο πρόγραμμα απ΄τους ερυθρόλευκους, το οποίο όμως δεν εκμεταλλεύτηκαν απόλυτα.

Έχασαν από την Μπάγερν νωρίς, μόλις στην δεύτερη αγωνιστική πριν ακόμα οι Βαυαροί αποκτήσουν εμπειρία στην διοργάνωση-και έχει σημασία-  για να ακολουθήσει η ήττα εντός από την Ζαλγκίρις , μια ήττα που πονά και ψυχολογικά και βαθμολογικά.

Οι πράσινοι συνεχίζουν με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο τους και την ίδια  όπως πέρσι φιλοσοφία στο παιχνίδι τους.

Μόνο που φέτος δεν τους βγαίνει.

Ποια ήταν τα όπλα του Παναθηναϊκού τις περασμένες χρονιές; Οι συνεργασίες στο πικ εν ρόλ, κυρίως ανάμεσα στον Καλάθη και Γκιστ , η ευστοχία από πολλούς έξω από την γραμμή των 6,75 και οι πόντοι από το ζωγραφιστό, χαρακτηριστικό των παικτών με αθλητικά προσόντα.  

Στην άμυνα ήταν  οι βοήθειες στο μαρκάρισμα των ψηλών στην περιφέρεια και τα αμυντικά ριμπάουντ, επίσης δείγμα ομάδας με αθλητικά χαρακτηριστικά.

Λίγα απ’ όλα αυτά βγαίνουν  φέτος στο παρκέ με συνέπεια και διάρκεια.

Πόντους από το ζωγραφιστό, δεν έχει όσους χρειάζεται !

Στα μακρινά σουτ του λείπουν οι ποιοτικές επιλογές, τόσες όση καμία άλλη ομάδα δεν είχε. Λείπουν οι Τζέιμς , Ντεντμον, Ρίβερς, Σίνγκλετον, ακόμα και ο Γκάμπριελ!

Ο Παναθηναϊκός που εν πολλοίς ζούσε και πέθαινε με το τρίποντο φέτος τον συντροφεύει το... αμελητέο 31,7%, δηλαδή  32 στα 101 τρίποντα!

Και αν θέλουμε να αναλύσουμε τους αριθμούς θα συμφωνήσουμε ότι η φιλοσοφία παραμένει ίδια , τα σουτ επιχειρούνται αλλά… βρίσκουν σίδερο.

Ο Λάνγκφορντ δεν έχει αγγίξει ακόμα τις επιδόσεις του, ο Σον Τόμας κάτι πάει να πει αλλά ακόμα συλλαβίζει  και ο μόνος σταθερός στην αποστολή μακρινό σουτ αποδεικνύεται ο Λοτζέσκι που όμως οι τραυματισμοί του φέρονται ύπουλα.

 Όσο για το πικ εν ρολ οι συνεργασίες μειώνονται, ιδιαίτερα αυτές με πρωταγωνιστές Καλάθη και Γκιστ για την ώρα σπανίζουν.

Ο Παναθηναϊκός έχει μέχρι στιγμής πολύ Καλάθη στο παιχνίδι του τόσο σε άμυνα όσο σε επίθεση και δημιουργία.

Η ποιότητα του Νικ και τα φεγγάρια των παικτών ανάλογα με την βραδιά αλλά και την δυναμική του αντιπάλου κρατούν τον Παναθηναϊκό ψηλά.

Το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς θα έχουμε από την μια, ένα προπονητή τον Μπλάτ που βλέπει την ομάδα του να αφομοιώνει το σύστημα του αλλά να μην γνωρίζει ακόμα πόσοι και σε πιο βαθμό μπορούν να ανταποκριθούν και από την άλλη τον Πασκουάλ με την ομάδα του να μην μπορεί να ανταποκριθεί στο πλάνο παιχνιδιού  των περασμένων χρόνων με αποτέλεσμα να λοξοκοιτά σε άλλες λύσεις.  

Και ο καλύτερος για εκείνη την βραδιά θα κερδίσει! Όχι μόνο το παιχνίδι αλλά και πολύτιμο χρόνο!

Best of internet