Δεν θα πάρεις Κύπελλο ποτέ! (vid)

Δεν θα πάρεις Κύπελλο ποτέ! (vid)

Δεν θα πάρεις Κύπελλο ποτέ! (vid)

Στην πίστα του Ηρακλείου ο πεντοζάλης αντιπαρατίθεται με το.... χασαποσέρβικο και με αφορμή τον αγώνα της Εθνικής με τους φιναλίστ των τριών από τις τελευταίες τέσσερις μεγάλες διοργανώσεις, ο Βασίλης Σκουντής βγάζει από το ντουλάπι του μια ιστορία που από δραματική έγινε ξεκαρδιστική!

Oκτώ χρόνια μετά το έπος του ’87, από τις 21 Ιουνίου μέχρι τις 2 Ιουλίου του 1995 η Αθήνα φιλοξένησε και πάλι το Eurobasket, μόνο που αυτή τη φορά από τα νότια του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας η διοργάνωση ανηφόρισε στα βόρεια προάστια: στο νεόδμητο ΟΑΚΑ, που συμπλήρωνε το παζλ του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου και έμελλε να αποτελέσει άλλο ένα ισχυρό επιχείρημα στη διεκδίκηση και εν τέλει στην ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Μάλισττα στο... καπάκι, αμέσως μετά το Eurobasket των ανδρών, η Ελλάδα φιλοξένησε και το (θριαμβευτικό για τους... Ρεντζιάδες, Κακιούζηδες, Παπανικολάου, Καραγκούτηδες, Καλαϊτζήδες, Χατζήδες, Μπαρλάδες και σία) Mundobasket των εφήβων, αποτελώντας τον ομφαλό της παγκόσμιας μπασκετικής γης!
 
Περνώντας με ευκολία από τη λυδία λίθο του έκτακτου Challenge Round που διεξήχθη στη Σόφια, οι (απόντες, ελέω καραντίνας του ΟΗΕ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, το Ευρωμπάσκετ του 1993 και το Μουντομπάσκετ του 1994) Σέρβοι επέστρεψαν, στην κυριολεξία, δριμύτεροι και στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης εγκαινιάζοντας μετά το αναγκαστικό διάλειμμα μια νέα εποχή κυριαρχίας στο ευρωπαϊκό και στο παγκόσμιο στερέωμα.
Για να αναρριχηθούν στο θρόνο (τους), σε μια διοργάνωση στην οποία συμμετείχαν 14 ομάδες, οι λεγάμενοι διήνυσαν μια άπταιστη διαδρομή, η οποία ωστόσο δεν ήταν ούτε εύκολη, ούτε ανώδυνη, χώρια οι πληγές που άνοιξε στις σχέσεις τους τόσο με τους μισητούς Κροάτες, όσο και με τους ομόδοξους, φίλτατους και λατρεμένους Ελληνες! Η Εθνική (με προπονητή από την προηγούμενη χρονιά τον συχωρεμένο Μάκη Δενδρινό αντί του Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου) βρέθηκε δύο φορές αντιμέτωπη με τους μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης και γνώρισε ισάριθμες ήττες στις λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων διαιτητικών αποφάσεων, τόσο στην πρεμιέρα της διοργάνωσης (στην παράταση με τον Κώστα Παταβούκα να αστοχείς το τελευταίο τρίποντο της κανονικής διάρκειας του αγώνα από τη γωνία), όσο και στον ημιτελικό.

Ήταν τότε που έγραψα στον «Ελεύθερο Τύπο» ένα θέμα με τίτλο «Βάλ’ το ρε Κωστάκη» και μου κρατούσε μούτρα για λίγο καιρό!

Από ελληνικής πλευράς σε εκείνο το Εurobasket έλαμψε και μάλιστα σχετικώς πρόωρα για τα δεδομένα, τα ήθη και τα έθιμα του ελληνικού μπάσκετ (όπου τα ταλέντα πρέπει σώνει και καλά να σιτέψουν) το άστρο του Ευθύμη Ρεντζιά! Στην... τρυφερή ηλικία των 19 ετών ο Τρικαλινός σέντερ του ΠΑΟΚ που θα έκανε διπλοβάρδια, αγωνιζόμενος και θριαμβεύοντας εν συνεχεία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Εφήβων κοίταξε στα μάτια τον Βλάντε Ντίβατς και του έβαλε 17 πόντους στη μούρη!

Με τον Ντούσαν Ιβκοβιτς στην άκρη του πάγκου και με τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς στο πλευρό του, οι Σέρβοι κατέκτησαν τον τίτλο, νικώντας στον δραματικότερο, συναρπαστικότερο και θεαματικότερο τελικό τής σύγχρονης ιστορίας του θεσμού με 96-90 τη Λιθουανία, με μεγάλο πρωταγωνιστή και σούπερ σταρ τον μετέπειτα προπονητή του Παναθηναϊκού (σεζόν 2015-16) και νυν των «Οrlovi» Σάσα Τζόρτζεβιτς, ο οποίος σε ένα μοναδικό ρεσιτάλ πέτυχε 41 πόντους με 9/12 τρίποντα!
 
Ο τελικός του Ευρωμπάσκετ με όλα τα συμπαρομαρτούντα του εξελίχθηκε σε casus belli. Τα πνεύματα ανάμεσα στους Σέρβους και στους Κροάτες ήταν ακόμη οξυμένα, ενώ η ένταση επιτάθηκε από τη στάση του ελληνικού κοινού, που (σε πείσμα των σχέσεων μας και του γεγονότος ότι στην περίοδο του εμπάργκο η Ελλάδα αποτέλεσε το δεύτερο σπίτι των διωκόμενων από παντού Σέρβων) πήρε ανεπιφύλακτα το μέρος των Λιθουανών.

Η μυριόστομη  ιαχή «Λιέτουβα, Λιέτουβα» και οι αποδοκιμασίες στα σφυρίγματα του Αμερικανού Τζορτζ Τόλιβερ και του Νίκου Πιτσίλκα (οι οποίοι μάλιστα χρέωσαν με απανωτές τεχνικές ποινές τον Σαμπόνις και τον Μαρτσουλιόνις) δονούσαν την ατμόσφαιρα επί σαράντα λεπτά και έκαναν έξω φρενών τους Σέρβους, που αντέδρασαν με αποκορύφωμα μια άσεμνη χειρονομία του Σάσα Ντανίλοβιτς προς την εξέδρα.
Η συνέχεια ήταν ακόμη χειρότερη και έγραψε μια μαύρη σελίδα στα χρονικά του μπάσκετ. Στη διάρκεια της απονομής, οι Κροάτες κατόπιν τηλεφωνικής εντολής του τότε προέδρου τους Φράνιο Τούτζμαν, κατέβηκαν από το βάθρο μόλις παρέλαβαν τα μετάλλια τους και αποχώρησαν επιδεικτικά, αρνούμενοι να μείνουν για να δουν τους Σέρβους να ανεβαίνουν στο πρώτο σκαλί και να ακούσουν τον εθνικό ύμνο τους. Δεν ήθελαν επίσης να κάνουν το χατίρι του Βλάντε Ντίβατς, ο οποίος την παραμονή  είχε δηλώσει ότι «εύχομαι να νικήσουν οι Κροάτες την Ελλάδα ώστε να τους έχουμε από κάτω μας στην απονομή και να ακούσουν θέλοντας και μη τον ύμνο μας»!

Αμ δε!

Πάμε τώρα στην ωραία και γαργαλιστική ιστοριούλα μου...

Επί προσωπικού, σε αυτό το Ευρωμπάσκετ βίωσα δύο από τις συναρπαστικότερες στιγμές της καριέρας μου. Εργαζόμενος τότε στον ΣKAI παρουσίαζα καθημερινά μια μεταμεσονύκτια εκπομπή, που έβγαινε από ένα ειδικά διαμορφωμένο στούντιο στο ΟΑΚΑ.

Μεσούντος του Ευρωμπάσκετ είχα καλέσει την εκπομπή τον (μέχρι προ ολίγων εβδομάδων παίκτη του Ολυμπιακου και προηγουμένως του Παναθηναίκού) Σάσα Βολκώφ, ο οποίος μου προανήγγειλε ότι θα μου κάνει μια έκπληξη.

Αργοπόρησε μερικά λεπτά να εμφανιστεί κι όταν ξαφνικά άνοιξε η πόρτα, έμεινα με το στόμα ανοικτό και έχασα τα λόγια μου: ο Σάσα είχε κουβαλήσει μαζί του τον ανέκαθεν απρόθυμο να δώσει συνεντεύξεις, Αρβιντας Σαμπόνις που έκανε μια από τις σπάνιες ζωντανές τηλεοπτικές παρουσίες του και μάλιστα, χάρη στον Βολκώφ,  είχε λυθεί η γλώσσα του!

Μερικά βράδια αργότερα στην τελευταία εκπομπή, μετά τον τελικό, έγινε το σώσε! Τότε μου έκανε τη χάρη ο Ζάρκο Πάσπαλι ο οποίος μετά την απονομή των μεταλλίων, έβγαλε όλη την ομάδα της Σερβίας έξω από τα αποδυτήρια και συγκεκριμένα στην κάτω ράμπα του κλειστού γηπέδου του ΟΑΚΑ όπου είχαμε στήσει μια κάμερα από την οποία παρέλασαν σε ζωντανή σύνδεση όλοι οι πρωταθλητές Ευρώπης Μάλιστα, με πρωτοβουλία του Ντανίλοβιτς είχαν τη φαεινή ιδέα να βάλουν στη μέση τον Ζάρκο και να τον αποθεώσουν τραγουδώντας εν χορώ- στην κορύφωση του αυτοσαρκασμού τους- το σύνθημα που τα προηγούμενα χρόνια δονούσε την ατμόσφαιρα στα ελληνικά γήπεδα, δια στόματος πρώτα των οπαδών του Παναθηναϊκού και ύστερα εκείνων του Ολυμπιακού...

«Δεν θα πάρεις Κύπελλο ποτέ, Πασπαλιέ, Πασπαλιέ»!!! Δείτε το στιγμιότυπο στο 1:08 του βίντεο.

Μόλις το είχε πάρει αυτό το Κύπελλο ο δόλιος ο Ζάρκο και μάλιστα το κρατούσε σαν νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά του!

Best of internet