Δώσε Γιάννη, βάλτο Πάνο!

Δώσε Γιάννη, βάλτο Πάνο!

Δώσε Γιάννη, βάλτο Πάνο!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας γράφει για την 3η σερί νίκη της Εθνικής ομάδας στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, σ' ένα ανιαρό ματς με την Εσθονία που διατήρησε το αήττητο της επίσημης αγαπημένης και μας θύμισε το ελληνικό «ερυθρόλευκο» δίδυμο της προ Σπανούλη εποχής...

Να αρχίσουμε από τα βασικά και πιο σημαντικά που έχουν να κάνουν με την επαγγελματική νίκη (87-75) απέναντι σε μία παράξενη – βάσει τρόπου παιχνιδιού – ομάδα και την παραμονή στην κορυφή του 8ου ομίλου της 1ης προκριματικής φάσης, χωρίς απώλειες. Αυτό άλλωστε ήταν εξαρχής το ζητούμενο...

Όχι μόνο λόγω διατήρησης του κύρους και του γοήτρου του ελληνικού μπάσκετ, αλλά κατά βάση, για λόγους βαθμολογικής σκοπιμότητας, καθώς οι τρεις πρώτες ομάδες των 8 ομίλων, θα μεταφέρουν τα μεταξύ τους αποτελέσματα στο group της 2η φάσης, από την οποία και θα κριθεί η πρόκριση στην τελική φάση της διοργάνωσης που θα διεξαχθεί το φθινόπωρο του 2019 στην Κίνα.

Ο πρώτος και βασικός στόχος της Εθνικής ομάδας, λοιπόν, στα τρία πρώτα «παράθυρα» της FIBA, είναι το 6/6, έτσι ώστε να μπει στην αφετηρία της 2ης φάσης, που θα αρχίσει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, με ρεκόρ 4-0 απέναντι σε δύο εκ των Ισραήλ, Εσθονία και Μεγάλη Βρετανία, με τις οποίες θα συνυπάρξει και στον επόμενο όμιλο.

Απ' αυτή την άποψη, λοιπόν και με δεδομένο ότι η διένεξη της Παγκόσμιας ομοσπονδίας με την Euroleague αλλά και η απουσία των παικτών που αγωνίζονται στο ΝΒΑ, στερεί από τις Εθνικές ομάδες τις καλύτερες μονάδες τους και δεν τις επιτρέπει να συμμετάσχουν στα προκριματικά, στηριζόμενες σε ομοιογενή ρόστερ, το πρώτο που πρέπει να μας ενδιαφέρει σ' αυτή την φάση, είναι καθαρά το αποτέλεσμα.

Ειδικότερα στην περίπτωση του δικού μας αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, που σ' αυτούς τους αγώνες παρατάσσεται αναγκαστικά με σύνθεση δεύτερης διαλογής και με μόλις έναν παίκτη (Μπουρούσης) που θα είχε θέση στην κανονική του έκδοση, καταλαβαίνετε, ότι οι νίκες αποτελούν ευλογία για το βάθος και την δεξαμενή ποιότητας που διαθέτει το ελληνικό μπάσκετ.

Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος κι ενώ η απουσία των διεθνών του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού πλέον – σε αντίθεση με τον περασμένο Νοέμβριο – δεν αποτελεί είδηση, το τρίτο παιχνίδι της Ελλάδας στα προκριματικά, αποτέλεσε ουσιαστικά τα «βαφτίσια» για τρεις rookies με την γαλανόλευκη φανέλα.

Δεν ξέρω αν ο Μπουρούσης και ο Βασιλόπουλος τήρησαν το έθιμο και τους «μπουγέλωσαν» στα αποδυτήρια, η ουσία όμως είναι ότι ο Κασελάκης (4π. & 3ασ.), ο Μποχωρίδης (7π., 3ρ., 6ασ. & 2κλ.) και ο Λούντζης (3π.) φόρεσαν για πρώτη φορά το εθνόσημο στο στήθος και πρόσθεσαν κι αυτοί το όνομά τους στην μακρά λίστα των διεθνών (ίσως αγγίξουν τους 30!), που μέχρι να φτάσουμε στην Κίνα, θα έχουν χρησιμοποιηθεί από τον Θανάση Σκουρτόπουλο.

Αυτή ίσως να είναι και η μεγάλη αδικία της όλης υπόθεσης, υπό την έννοια ότι οι περισσότερες ομάδες που θα πάρουν την πρόκριση, στην τελική φάση θα βασιστούν σε ελάχιστους από τους παίκτες που αγωνίστηκαν στα προκριματικά.

Μιλώντας για τον Μπουρούση (21π., 8ρ., 6ασ. & 4κλ.) και τον Βασιλόπουλο (17π., 3ρ. & 3κλ.), που ήταν μακράν οι κορυφαίοι της Εθνικής ομάδας κόντρα στην Εσθονία, η συνύπαρξή τουw στην πεντάδα και οι εξαιρετικές συνεργασίες τους, θύμισαν την πενταετία 2006-2011, όταν ήταν συμπαίκτες στον Ολυμπιακό (αλλά και στην Εθνική) και θεωρούνταν οι πιο εξελίξιμοι Έλληνες παίκτες των «ερυθρόλευκων», ενώ ήταν αχώριστοι και εκτός αγωνιστικού χώρου.

Ανεξάρτητα με την απουσία αντιπάλου στα μέτρα του, ο ψηλός ήταν πολύ ορεξάτος μέσα στο παρκέ και θύμισε εν πολλοίς τις εντυπωσιακές και πληθωρικές εμφανίσεις του, πριν από δύο χρόνια με τη φανέλα της Μπασκόνια. Στα 34 του, δείχνει ότι έχει πολύ μπάσκετ ακόμη μέσα του και ο τελείως διαφορετικός και λιγότερος επίπονος τρόπος που χρησιμοποιείται στην Κίνα, φαίνεται ότι τον έχει ανανεώσει αρκετά.

Η πρόσκληση της «επίσημης αγαπημένης» μετά από 9 χρόνια, φαίνεται ότι ανανέωσε πλήρως και τα μπασκετικά «κύτταρα» του Παναγιώτη, που από τον Άρη βρέθηκε στην ΑΕΚ και στο ίδιο παρκέ που κατέκτησε το Κύπελλο, έκανε την καλύτερη εφετινή του εμφάνιση και ρεκόρ καριέρας με την «γαλανόλευκη».

Όσον αφορά στα υπόλοιπα, η διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων απειλήθηκε όσο οι παίκτες του παλαιού μας γνώριμου Τιιτ Σοκ-Γιαννοπουλου, έβρισκαν στόχο έξω από τα 6,75. Με 5/10 τρίποντα, η Εσθονία ήταν μπροστά με 20-21 στο 11' και έμεινε κοντά στο σκορ στο ημίχρονο (35-29), ενώ το ματσάκι κρίθηκε οριστικά στην 3η περίοδο, όταν οι διεθνείς έκαναν double επιμέρους σκορ (26-13) και με «όπλο» την καλή άμυνα (15 κλεψίματα στο σύνολο), έστειλαν την διαφορά στο +22 (61-39 στο 29'18).

Επόμενο ραντεβού της Εθνικής, το απόγευμα της Κυριακής (25/02, 18.00) απέναντι στην Μεγάλη Βρετανία που παραμένει ακόμη χωρίς νίκη (έχασε 75-82 στο Τελ Αβίβ από το Ισραήλ) και που σίγουρα θέλει μεγαλύτερη προσοχή από την Εσθονία, γιατί βασίζεται στην αθλητικότητα και όχι στο μακρινό σουτ όπως οι Εσθονοί...

Best of internet