Οι βολές αναγκαίες, το μακρινό σουτ απαραίτητο!

Οι βολές αναγκαίες, το μακρινό σουτ απαραίτητο!

Οι βολές αναγκαίες, το μακρινό σουτ απαραίτητο!

Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για τη δεύτερη νίκη της Εθνικής μας ομάδας στο τουρνουά «Ακρόπολις» και στέκεται στον τρόπο που την αντιμετωπίζουν οι αντίπαλες ομάδες μετά την παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Το πρόβλημα στο «πέντε εναντίον πέντε» αλλά και η δύναμη... πυρός στο ανοικτό γήπεδο.

Το λέμε, το γράφουμε, το(ν) βλέπουμε, αλλά ακόμα και τώρα δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε. Έχουμε τον MVP του ΝΒΑ στην Εθνική μας. Έναν από τους καλύτερους μπασκετμπολίστες σε ολόκληρο τον κόσμο! Και όχι. Δεν υποτιμάμε κανένα άλλο παιδί της Εθνικής μας αν αφιερώνουμε μερικές αράδες περισσότερες για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Σάμπως εκείνοι δεν τον ξέρουν; Σάμπως δεν το έχουν αποδεχθεί με χαρά; Σάμπως εκείνοι δεν γνωρίζουν το πόσο πολύ ανεβαίνουν επίπεδα με τον «Greek Freak» δίπλα τους; Και εδώ είναι που θέλω να εστιάσω. Ναι, ο Γιάννης δεν είναι μόνο ευχή, αλλά μπορεί να αποδειχθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο και... κατάρα. Και θα σας εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ. Στα παρκέ της Κίνας τον επόμενο μήνα, η Ελλάδα δεν θα είναι απλά και μόνο μια πολύ καλή ομάδα, αλλά ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση κάποιου μεταλλίου.

Και δεν μιλάμε τώρα για Eurobasket αλλά για Παγκόσμιο Κύπελλο όπου πάντα θα δεσπόζουν με την παρουσία τους, παρά τις απουσίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν φέτος, οι Αμερικανοί. Τι σημαίνει αυτό; Αν η Ελλάδα είχε πάντα υψηλές βλέψεις στις διοργανώσεις που έπαιρνε μέρος (παρά το γεγονός ότι έχει να δει μετάλλιο από το μακρινό 2009 στην Πολωνία), σε αυτό το Παγκόσμιο, θέλοντας ή μη, θα έχει ακόμα ακόμα πιο υψηλές. Και αυτό λόγω του Γιάννη. Πλέον, όλοι οι αντίπαλοι θα γνωρίζουν ότι έχουν απέναντί τους τον πολυτιμότερο παίκτη του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον πλανήτη. Πλέον θα είναι «ψυλλιασμένοι», πεισμωμένοι και με μεγαλύτερο κίνητρο για να κερδίσουν την Εθνική μας. Μπορεί να τους αδικήσει κανείς; Μα φυσικά και όχι! Απλά η Ελλάδα θα έχει ως μεγάλο σημείο αναφοράς τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και από την απόδοσή του θα εξαρτιέται σε μεγάλο βαθμό η συνολική παρουσία (και απόδοση) της ομάδας στο παρκέ.

Τι έχουν μάθει καλά οι ομάδες που βρίσκονται σε πιο χαμηλό επίπεδο από την Ελλάδα; Ότι πρέπει να την πάνε σε παιχνίδι «πέντε εναντίον πέντε», να «κλείνουν» την άμυνα προς τα μέσα ώστε ο Γιάννης να μην βρίσκει χώρους και το κυριότερο; Να «χαλάνε» το μυαλό του χρησιμοποιώντας μπόλικο μπασκετικό... ξύλο. Κάτι που το είδαμε κόντρα στην Τουρκία.

Οι παίκτες της Εθνικής παρουσιάζονται κουρασμένοι από τις συνεχόμενες προπονήσεις κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και τα φιλικά που έδωσαν, με αποτέλεσμα να χάνουν το ρυθμό τους και να δημιουργούνται πολλά «κενά» διαστήματα. Την ίδια ώρα οι αντίπαλοι προσπαθούν να σταματήσουν με οποιονδήποτε δυνατό και αδύνατο τρόπο τον Αντετοκούνμπο, με σκοπό να τον εκνευρίσουν και να τον βγάλουν εκτός κλίματος αγώνα. Εκεί η Εθνική θα έχει πρόβλημα.

Ο Γιάννης οφείλει και πρέπει να μένει ήρεμος και με «καθαρό» μυαλό. Και όταν το έκανε απέναντι στη Τουρκία, τόσο εκείνος, όσο και συνολικά η ομάδα μπορούσε και «ρόλαρε» μέσα στο παρκέ. Άλλωστε η παρουσία του είναι πολυδιάστατη. Τρέξιμο, άμυνα, ριμπάουντ, τάπες, καρφώματα, πάμπολλα κερδισμένα φάουλ (σ.σ. ήδη μετράει 17 στο «Ακρόπολις»). Να, ένα «ψεγάδι» του ίδιου και της ομάδας. Στα δύο ματς με Ιταλία και Τουρκία είχαμε 28/47 βολές εκ των οποίων ο Αντετοκούνμπο 12/20. Με δεδομένο ότι στην Κίνα ο σούπερ σταρ του ΝΒΑ θα... κατασκηνώσει στη γραμμή της φιλανθρωπίας (μήπως πιστεύει κανείς ότι δεν θα κερδίζει το ένα φάουλ μετά το άλλο;) το 60% είναι... απαγορευτικό για εκείνον, όπως απαγορευτικό είναι και το 59,5% που είχε συνολικά η Εθνική σε αυτά τα δύο παιχνίδια. Πρέπει να «γράψει» μπροστά από το ποσοστό το «7» στο (σ.σ. δηλαδή από 70% και πάνω) για να μην έχουμε άλλες... λαχτάρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η μία «λαχτάρα» που μας περιμένει αφορά φυσικά το μακρινό σουτ. Στα δύο πρώτα ματς του «Ακρόπολις» είχαμε 11/38 τρίποντα. Δηλαδή ποσοστό που μετά... βίας έφτανε το 29%. Αν αναλογιστούμε και τον τρόπο που παίζει ο Γιάννης με αποτέλεσμα να χρειαστούν πολλά «split out» όπερ και σημαίνει πολλά περιφερειακά σουτ, η Εθνική οφείλει και πρέπει να ευστοχεί στο 37%-40%. Αλλιώς θα έχουμε πρόβλημα στο «πέντε εναντίον πέντε» το οποίο θα μεγιστοποιείται όταν ο Νικ Καλάθης παίρνει ανάσες με αποτέλεσμα να «κολλάει» όλη η επίθεση της ελληνικής ομάδας. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα δεν ξέρουμε τι θα γίνει με τον Σλούκα και το πότε (και το αν) θα είναι σε θέση να βοηθήσει την ομάδα (σ.σ. οι ενδείξεις είναι θετικές). Με έναν «καθαρό» και έμπειρο «δημιουργό» όπως είναι ο Καλάθης (ακόμα και αν πρόκειται για τον καλύτερο της Ευρώπης) δύσκολα θα «βγει» η διοργάνωση. Γι' αυτό και η παρουσία του Σλούκα είναι απαραίτητη.

Και μιας και πιάσαμε τα στατιστικά, δεν γίνεται να μην αναφέρουμε και τα καλά κομμάτια όπως για παράδειγμα τις 44 ασίστ στα δύο ματς. Το ευχάριστο; Μόλις οι 13 ήταν του... συνήθη ύποπτου Καλάθη. Κάτι που σημαίνει ότι η σωστή (τελική) πάσα θα αποτελέσει τη... δεύτερη φύση της ομάδας και θα εμπλέκονται πολλοί παίκτες. Το δεύτερο θετικό το οποίο αναμένεται να αποτελέσει και το μεγάλο όπλο της Ελλάδας; Το παιχνίδι στο ανοικτό γήπεδο με κύριο εκφραστή τον Γιάννη! Οι 21/25 αιφνιδιασμούς που είχε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κόντρα σε Ιταλία και Τουρκία αποδεικνύουν του λόγου το αληθές, εκ των οποίων οι... 8/8 ανήκαν στον Γιάννη Αντετοκούνμπο (και ο Θανάσης είχε 3/3 με τη σειρά του). Με απλά μαθηματικά, κάθε φορά που θα τρέχει ο Γιάννης για να «τελειώνει» φάσεις στο transition, το αποτέλεσμα θα αγγίζει το... απόλυτο!

Απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουν οι διεθνείς μας να «βγάλουν» εύκολα καλάθια; Η καλή άμυνα και τα ριμπάουντ. Τα υπόλοιπα θα... έρχονται από μόνα τους. Το βέβαιο είναι ότι όποτε η Ελλάδα βρίσκει ρυθμό και αποκτάει momentum, δύσκολα μπορεί να την σταματήσει κάποια ομάδα, ειδικά όταν μιλάμε για την Ιταλία ή την Τουρκία. Βέβαια τα πράγματα τα περιμένουμε διαφορετικά κόντρα στην πανίσχυρη Σερβία. Εκεί θα μετρήσουμε τις δυνάμεις και θα δούμε που (περίπου) βρισκόμαστε. Όπως είπε και ο Σκουρτόπουλος, η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει αυτό το ματς (σχεδόν) σαν ήταν επίσημο, ενώ το rotation στους χρόνους θα είναι διαφορετικό. Για να δούμε... 

ΥΓ: Εβδομάδα της Παναγίας και 12.000 κόσμος στο ΟΑΚΑ για την Εθνική και στα δύο πρώτα ματς του «Ακρόπολις». Για τον Γιάννη, τον Νικ, τον Γιώργο, τον Ιωάννη, τον Κώστα, τον Θανάση και τα υπόλοιπα παιδιά.

ΥΓ2: Copy-paste αυτό που έγραψα μετά το τουρνουά στην Κρήτη. Σε πολύ καλή κατάσταση ο Πρίντεζης!

ΥΓ3: Αν μπορεί να κάνει κάποιος triple double στο Παγκόσμιο, αυτός είναι ο Γιάννης. Σε μια βραδιά που -συγκριτικά με άλλες- δεν ήταν η καλύτερή του και έπαιξε «σβηστός», είχε 16 πόντους, 11 ριμπάουντ και 5 ασίστ.

YΓ4: Εμείς ευχαριστούμε Εβίνα για την προσφορά σου στην Εθνική ομάδα. 

Best of internet