O «δύσκολος» δρόμος του Γιάννη και η «αυτοχειρία» των Μπακς!

O «δύσκολος» δρόμος του Γιάννη και η «αυτοχειρία» των Μπακς!

O «δύσκολος» δρόμος του Γιάννη και η «αυτοχειρία» των Μπακς!

Ο Αντώνης Καλκαβούρας παρακολούθησε την 3η συνεχόμενη ήττα των «ελαφιών» από το Τορόντο και γράφει για την χαμένη ευκαιρία του Μιλγουόκι να πλησιάσει στους τελικούς αλλά και για το πόσο δύσβατη είναι πλέον η απόσταση που πρέπει να διανύσει ο Αντετοκούνμπο για να φτάσει στο αμέσως επόμενο επίπεδο.

Καμιά φορά στη ζωή, οι στιγμές στις οποίες έρχεσαι αντιμέτωπος με μία νέα πραγματικότητα συμπίπτουν με το απόγειο της επιτυχίας σου! Και όταν συμβαίνει αυτό και οι νέες συνθήκες δεν σε αφήνουν να χαρείς τα πεπραγμένα σου, τότε ο αντίκτυπος μπορεί να είναι αρχικά αρνητικός, στην ουσία όμως, μόνο σε καλό μπορεί να σου βγει.

Γιατί σε κρατάει στο έδαφος, σε αναγκάζει να παραμείνεις συγκεντρωμένος και να παλέψεις με όλες σου τις δυνάμεις για την επόμενη μάχη, τον επόμενο στόχο, το επόμενο επίπεδο. Κι αν είσαι μαθημένος στα δύσκολα, τότε η διαδρομή δεν σου φαίνεται... βουνό! Κάπως έτσι είναι τα πράγματα για τους Μιλγουόκι Μπακς και τον άνθρωπό μας, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, μετά και την 3η ήττα (99-105) στη σειρά (για πρώτη φορά φέτος) από τους Τορόντο Ράπτορς, οι οποίοι πλέον, προβάλλουν (και δικαίως) ως το φαβορί για την πρόκριση στους εφετινούς τελικούς του ΝΒΑ.  

Σε μία βραδιά που άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς για τον "Greek Freak", που επελέγη ομόφωνα (μαζί με τον Χάρντεν) στην καλύτερη πεντάδα του εφετινού πρωταθλήματος (για 2η συνεχή χρονιά) και για τα «ελάφια», που προηγήθηκαν με +14 στην 1η περίοδο (18-4) και +12 στην 3η (63-51), ο μεν Γιάννης (24π., 6ρ., 6ασ. & 2κοψ. με 9/18 σουτ) νικήθηκε κατά κράτος στην προσωπική του μονομαχία από τον Καουάϊ Λέοναρντ (35π., 7ρ., 9ασ. & 2κλ. με 5/8 τριπ.), η δε ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην κανονική περίοδο (60-22), παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων και των προσδοκιών, που η ίδια δημιούργησε.

Πλέον, η θέση των Μπακς είναι πολύ δύσκολη, όχι μόνο γιατί απώλεσαν το πλεονέκτημα της έδρας αλλά γιατί μέσα σε 48 ώρες, καλούνται να πετύχουν κάτι (2 σερί νίκες), που στην έως τώρα διάρκεια της σειράς με τους «πτερόσαυρους» δεν έδειξαν ότι το αξίζουν.

Για την ακρίβεια, η ομάδα του Νικ Νερς ήταν καλύτερη στα τέσσερα από τα πέντε παιχνίδια που έχουν παιχτεί μέχρι τώρα και παρ'ότι έχασε στις λεπτομέρειες (όντας καλύτερη) το πρώτο ματς και καθαρά το δεύτερο, έκανε εύστοχες προσαρμογές και βρήκε επιθετικές λύσεις πέρα από τον συγκλονιστικό στην εφετινή post-season (μ.ο. 31,2π., 8,4ρ. & 3,3ασ.) αλλά και στην συγκεκριμένη σειρά (μ.ο. 30,4π., 8,0ρ. & 3,8ασ. με 92% βολ. & 41,6% τριπ.), 27χρονο Αμερικανό forward.

Ταυτόχρονα, ο "rookie" head-coach των Ράπτορς, προσάρμοσε την άμυνά του καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο προπονητή στον Αντετοκούνμπο και κατάφερε να περιορίσει σημαντικά την επιθετική δράση του 24χρονου Έλληνα superstar (μ.ο. 23,0π., 14,0ρ., 5,8ασ. & 2,6κοψ. με 46% στα σουτ & 60% στις βολ.), κάνοντας αυτομάτως το Μιλγουόκι, να φαίνεται ένας σαφώς πιο βατός αντίπαλος, απ' ό,τι φαινόταν εναντίον των Σέλτικς.

Οι Μπακς, πάντως, μπήκαν πολύ δυνατά και στα δύο ημίχρονα και με όπλο την άμυνά τους και την κυριαρχία τους στα ριμπάουντ, «κράτησαν» χαμηλά τους φιλοξενούμενους σε ποσοστά ευστοχίας και σκορ και μέχρι και τα μέσα της 3ης περιόδου, παρ' ότι ο Γιάννης έβρισκε συνεχώς τρεις και τέσσερις αντιπάλους μπροστά του και «μάτωνε» για να σκοράρει, έδειχναν να ελέγχουν το ματς.

Κάθε φορά που ξέφευγαν, όμως, οι Ράπτορς έβρισκαν πόντους από την περίμετρο πότε με τον Λάουρι και τον Πάουελ, αλλα κυρίως με τον Βαν Φλιτ (21π. με 7/9 τριπ.), που στα δύο τελευταία ματς, έκανε συγκλονιστικό step-up (10/12 τριπ. με μ.ο. 17,0π.) σε σχέση με το σχεδόν "non-show" των τριών πρώτων αγώνων (μ.ο. 3,3π. με 2/11 τριπ.) και τους δικαίωσε πλήρως για τα 18 εκατομμύρια (μέχρι το 2020) που του έδωσαν το περασμένο καλοκαίρι (2018).

Ο βραχύσωμος point-guard έδωσε λύσεις μέχρι να φτάσει η ώρα του διαστημικού Καουάϊ. Η «Δαγκάνη» μείωσε με τρίποντο στον πόντο (71-70), ενάμιση λεπτό πριν το τέλος του 3ου δωδεκαλέπτου κι έκτοτε, πέτυχε τους 17 από τους επόμενους 20 πόντους της ομάδας του, εκτοξεύοντας την διαφορά στο +8, 6 λεπτά πριν το τέλος.

Ο Γιάννης που ταλαιπωρήθηκε πολύ από το μαρκάρισμα του Σιάκαμ (έκανε δύο πολύ σημαντικές τάπες σ' αυτόν και τον Λόπεζ), σκόραρε πέντε καθοριστικούς μειώνοντας στο καλάθι με τρίποντο (90-92) και στον πόντο με κάρφωμα (95-96), αλλά την μεγάλη ζημιά, την έκαναν τα επιθετικά ριμπάουντ των Ράπτορς στα τελευταία 6,5 λεπτά, που οι Μπακς κυνηγούσαν στο σκορ. Όταν τα «γάλατα έσφιξαν» και οι γηπεδούχοι τους έβαλαν δύσκολα στην άμυνα και αστοχούσαν, οι επτά φορές που ανανέωσαν τις επιθέσεις τους, ήταν το σημείο κλειδί της αναμέτρησης και αυτό που ουσιαστικά έδωσε στην ομάδα του Μπουντενχόλτζερ την χαριστική βολή.

Στην 72χρονη ιστορία των playoffs και στις συνολικά 282 σειρές (στις 4 νίκες) που άρχισαν με προβάδισμα 2-0, μόλις 20 ομάδες (7,09%) έχουν καταφέρει να ανατρέψουν την εις βάρος τους κατάσταση και να πάρουν την πρόκριση. Το Τορόντο έχει πλέον αρκετές πιθανότητες για να γίνει η 21η. Τα «ελάφια» καλούνται να πετύχουν δύο σερί νίκες απέναντι σε μία καλύτερη ομάδα σ' αυτή την σειρά, παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο και χωρίς, σ' αυτά τα πέντε παιχνίδια, να έχουν πείσει ότι μπορούν να τα καταφέρουν.

Έτσι όπως εξελίχθηκε η σειρά, η λογική πλέον λέει ότι η σειρά δύσκολα θα γυρίσει πίσω από τον Κανάδα, ότι οι Μπακς θα χάσουν μία σπάνια ευκαιρία να επιστρέψουν σε τελικούς του ΝΒΑ (και μάλιστα με πλεονέκτημα έδρας) μετά από 45 χρόνια (1974) αλλά και ότι το status του Γιάννης Αντετοκούνμπο θα «υποχωρήσει», λίγες μέρες μετά από ένα επίτευγμα, που μπορεί να τον κάνει τον παίκτη που θα υπογράψει το ακριβότερο 5ετές συμβόλαιο στην ιστορία του ΝΒΑ (συνολικής αξίας 247,3 εκατομμυρίων δολαρίων).  

Χρήματα τα οποία θα έχει κερδίσει με μεγάλες θυσίες, σκληρή κι αδιάκοπη δουλειά, χωρίς να επαναπαυτεί στο ελάχιστο και φυσικά χωρίς να του χαριστεί το παραμικρό δολάριο. Λατρεύοντας τις προκλήσεις και «τρυπώντας» ουκ ολίγες φορές το ταβάνι του. Αν τελικά δεν τα καταφέρει φέτος, θα έχει μπροστά του μία ακόμη συνηθισμένη κατάσταση.

Να τρυπήσει για μία ακόμη φορά το ταβάνι του. Μπορεί πλέον ο βαθμός δυσκολίας να ανεβαίνει, αλλά αυτό είναι λογικό γιατί πλέον παίζει σε ένα επίπεδο που λίγοι έχουν καταφέρει να φτάσουν και να ξεπεράσουν.

Για τον Γιάννη, λοιπόν, όλα ήταν δύσκολα. Κι επειδή είναι μαθημένος σ' αυτά, μαζί του, όλα είναι πιθανά. Το be continued...

Yγ.1: Με ένα δαχτυλίδι και ένα βραβείο MVP Finals, ήδη στην κατοχή του από την ηλικία των 23 ετών, μ' αυτά που κάνει ο Λέοναρντ στα εφετινά playoffs, γράφει ιστορία. Στα 20 τελευταία χρόνια, μόνο ο ΛεΜπρόν (και μάλιστα 3 διαφορετικές χρονιές) κατέγραψε επτά "35άρες"στην ίδια post-season!  

Υγ.2: Μόνο και μόνο που σκέφτομαι τι θα κάνει ο "Drake" στο Game 6 και πόσο ηλεκτρισμένη θα είναι η ατμόσφαιρα στο γήπεδο των Ράπτορς, εκτιμώ ότι τα ξημερώματα της Κυριακής, ο Γιάννης (σημειωτέον ότι λίγο πριν από το τέλος γύρισε και τον αστράγαλό του) θα βρεθεί μπροστά στην μέχρι στιγμής μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του στο ΝΒΑ. Αν καταφέρει να την ξεπεράσει κι αυτή, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες, τότε πραγματικά, δεν θα υπάρχουν λόγια γι' αυτό το παιδί.